I SA/Sz 345/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska ( spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędzia WSA Kazimierz Maczewski Protokolant Anna Kalisiak po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 października 2009 r. sprawy ze skargi P. Spółki z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych oddala skargę. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S decyzją z dnia [...] . Nr [...] Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatu P z dnia [...] r. Nr [...] o odmowie przyznania [...] z siedzibą w S płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na [...] r. Z uzasadnienia decyzji Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S (zwanego dalej Dyrektorem ARiMR) wynika następujący stan faktyczny. W dniu [...] r. w Biurze Powiatu P ARiMR, działający w imieniu[...] . prezes zarządu - [...] złożył wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok [...] r. Wniosek powyższy obejmował cztery warianty: 1[...] Półnaturalne łąki dwukośne dla obszaru [...] ha, 2. [...] Uprawy rolnicze (bez certyfikatu zgodności) dla obszaru [...] ha, 3. [...] Trwałe użytki zielone (bez certyfikatu zgodności) dla obszaru [...] ha, 4. [...] metrowe strefy buforowe i miedze śródpolne na glebach dobrych dla strefy o długości [...] m. W dniu [....] r. Spółka złożyła zmianę do powyższego wniosku, dodając działkę rolną oznaczoną PP z zadeklarowaną uprawą rzepaku jarego i działkę P o z uprawą wierzby energetycznej. Deklarowane warianty programu rolnośrodowiskowego pozostały bez zmian. W piśmie z dnia [...] r. organ wyjaśnił Spółce, iż uprawa wierzby energetycznej, zadeklarowana we wniosku w wariancie [...] nie objęta jest pomocą w ramach programu rolnośrodowiskowego. W korekcie do wniosku z dnia [...] r. Spółka zmodyfikowała zapisy w sekcji VI.A formularza, podtrzymała deklarację wierzby energetycznej, jako rośliny uprawnionej do wsparcia rolnośrodowiskowego. Następnie w dniu [...] r. strona podtrzymała swój wniosek pomimo jego niezgodności z danymi uzyskanymi przez organ od jednostki certyfikującej. W kolejnej korekcie z dnia [...] r. Spółka wprowadziła modyfikację do poszczególnych wariantów polegającą między innymi na zmniejszeniu deklarowanych powierzchni oraz dodaniu nowych wariantów ([...] ). Spółka wskazała także, iż "uchyla się od skutków woli" zwartych w piśmie z dnia [...] r. W dniu [...] r., w wykonaniu wezwania Kierownika Biura Powiatu P Spółka przedłożyła plan rolnośrodowiskowy na lata [...] z dnia [...] r. W dniu [...] r. Kierownik Biura Powiatu P wydał decyzję nr [...] o odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na [...] r. W motywach swojego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że uprawy wierzby energetycznej nie są objęte pomocą w ramach płatności rolnośrowiskowych, zaś w przypadku poszczególnych wariantów zadeklarowanych we wniosku, stwierdził, że przedstawiony plan działalności rolnośrodowiskowej z dnia [...] r. zawiera uchybienia w stosunku do wymogów, jakie na dokument taki nakłada rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] r. w sprawie wzoru wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnosrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt oraz zawartości planu tego działania, w związku z czym uznał, że przedłożony dokument nie jest planem działalności rolnośrodowiskowej. W dniu [..] r. [...] Spółka z o.o. wniosła odwołanie od powyższej decyzji, nie zgadzając się z organem I instancji, iż przedłożony plan rolnośrodowiskowy zawiera błędy, uzasadniające odmowę przyznania płatności. Za nieprawidłowe odwołująca uznała także stanowisko odnośnie upraw wierzby energetycznej, które w jej ocenie zakwalifikowane są do "upraw roślinnych" przez jednostkę certyfikującą, a także w opracowaniach naukowych. Spółka zarzuciła decyzji zastosowanie przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr [...] z dnia [...] r. w oderwaniu od regulacji rozporządzenia Rady (WE) nr[...] . Powołała się również na zapisy § 4 i 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] r. w sprawie minimalnych norm. Po wniesieniu odwołania, Spółka złożyła również pismo z dnia [...] r., informujące że plan rolnośrodowiskowy z dnia [...] r. (złożony na wezwanie Kierownika ARiMR) jest pomyłką spowodowaną przez osobę wysyłającą dokumenty, załączając jednocześnie kopię planu na lata [...] z dnia [...] r. oraz kopię zmiany do planu na lata [....] z dnia [...] r., podpisaną przez doradcę rolnośrodowiskowego wraz z załącznikami numerowanymi od 1 do 8. W związku z zaistniałymi wątpliwościami, dotyczącymi powyższych dokumentów organ odwoławczy zwrócił się do Z Ośrodka Doradztwa Rolniczego (dalej zwanego ZODR) w B przekazanie kopii wszystkich znajdujących się w posiadaniu tej jednostki planów rolnośrodowiskowych przygotowanych na rzecz [...] z o.o. W piśmie z dnia [...] r. pracownik [...][....] , będący doradcą rolnośrodowiskowym Spółki, wyjaśnił, iż nie sporządzał osobiście żadnego planu, a jedynie dokonał sprawdzenia planu sporządzonego samodzielnie przez Spółkę i podpisał go, jako opiniujący. Przekazano także kopię planu rolnośrodowiskowego datowaną na dzień [...] r. Powyższe okoliczności doradca rolnośrodowiskowy potwierdził także w trakcie przesłuchania w charakterze świadka w dniu [...] r. W dniu [...] r. Spółka złożyła do organu odwoławczego pismo, w treści którego sprostowała, iż złożony plan rolnośrodowiskowy na [..] nie był pomyłką, a jedynie został wysłany bez załączników i pozostałych planów na[...] , przedkładając jednocześnie chaotycznie ponumerowane załączniki do planów sporządzanych w różnych latach. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor ARiMR w S, w wyniku ponownego rozpoznania sprawy oraz analizy zarzutów postawionych decyzji organu I instancji, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ II instancji, powołując się na treść art. 15 ust. 1, ust. 2 i art. 21 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, stwierdził, iż jako zakres roszczenia strony uwzględniony może być jedynie wniosek z dnia [...] r. oraz zmiana do wniosku z dnia [...] r., gdyż złożone zostały w terminie do [...] danego roku, uznając modyfikację wniosku z dnia [...] r. za niedopuszczalną. Organ II instancji, rozpoznając ponownie sprawę, przytoczył regulację prawną dotyczącą warunków, jakim powinien odpowiadać prawidłowa dokumentacja rolnośrodowiskowa (plan działalności rolnośrodowiskowej), na podstawie której odbywa się realizacja poszczególnych pakietów rolnośrodowiskowych (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. oraz Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 sierpnia 2004 r.) i zgodził się z organem I instancji, że przedłożone przez wnioskodawcę dokumenty stanowiące podstawę realizacji programu na deklarowanych działkach, zostały sporządzone w sposób niezgodny z wymogami określonymi w treści rozporządzenia w sprawie zawartości planu i ocenił w konsekwencji, iż żadne z przedłożonych dokumentów planem takim nie jest. Zdaniem organu jest to istotne uchybienie, ze względu na treść art. 17 ust. 1 pkt 1 lit b rozporządzenia rolnośrodowiskowego z dnia 20 lipca 2004 r., zgodnie z którym płatność rolnośrodowiskowa podlega wstrzymaniu i zwrotowi, jeżeli producent rolny nie opracował planu działalności rolnośrodowiskowej, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, albo opracował go niezgodnie z warunkami określonymi w § 4 z zastrzeżeniem § 19 ust. 2. W uzasadnieniu swojej decyzji Dyrektor ARiMR wskazał także, że niezależnie od zadeklarowanych przez Spółkę we wniosku wariantów (w trzech pakietach: S02 rolnictwo ekologiczne, P01 utrzymanie łąk ekstensywnych i K02 strefy buforowe) omawiane przepisy rozporządzenia z dnia 6 sierpnia 2004 r., przewidują odrębne wymogi dla każdego z deklarowanych trzech pakietów. W ocenie organu analiza przedstawionych dokumentów wskazuje, iż Spółka nie spełniła przynajmniej części niezbędnych wymagań, a charakter stwierdzonych braków – zdaniem organu - uniemożliwia prawidłową realizację jakichkolwiek działań objętych wnioskiem. Następnie, odnosząc się do planu z dnia [...] r. organ wymienił i omówił szczegółowo w swojej decyzji zaistniałe w nim braki i sprzeczności w poszczególnych pakietach, w odniesieniu do przepisów rozporządzenia w sprawie zawartości planu z dnia 6 sierpnia 2004 r. (tj. § 4, § 5 pkt 2 i pkt 5, § 8 pkt 3). W dalszej części uzasadnienia Dyrektor ARiMR dokonał także analizy treści załączników nr 1 do 8 z dnia [...] r. i [...] r., wskazując na występujące w nich nieprawidłowości, a przede wszystkim na brak na nich podpisu doradcy rolnośrodowiskowego, skutkujące naruszeniem regulacji § 4 rozporządzenia rolnośrodowiskowego z dnia [...] r. Organ odwoławczy zwrócił także uwagę na fakt, iż Spółka, oddzielnym oświadczeniem (pismo z dnia [...] r.) uchyliła się od skutków prawnych pisma, załącznikiem do którego były omówione kopie załączników. Niezależnie od powyższego organ odwoławczy stwierdził także, iż przedstawiona przez stronę dokumentacja nie została sporządzona przy udziale doradcy rolnośrodowiskowego. Organ nie zgodził się z wyrażoną w treści zeznań opinią doradcy, iż to rolą wnioskodawcy jest merytoryczne przygotowanie planu, a nie osoby z przygotowaniem specjalistycznym. W ocenie organu w przedmiotowej sprawie doradca rolnośrodowiskowy jedynie zaopiniował gotowy dokument, który sporządziła Spółka. Dyrektor ARiMR odnosząc się w uzasadnieniu rozstrzygnięcia do części wniosku dotyczącej upraw wierzby energetycznej stwierdził, iż w świetle obowiązujących przepisów nie jest dopuszczalne udzielanie wsparcia dla tej uprawy (nawet w drodze wyjątku), którą zgodnie z definicją zawartą w treści rozporządzenia Komisji (WE) nr 1444/2002 z dnia 24 lipca 2002 r. należy uznać za uprawę leśną, a w konsekwencji uznał za prawidłowe wykluczenie przez organ I instancji z powierzchni kwalifikujących się do płatności w ramach wariantu [...] powierzchni, objętych tą uprawą o wielkości [...] ha. Organ II instancji wskazał, iż Naczelny Sąd Administracyjny wydał w dniu 21 stycznia 2008 r. wyrok w sprawie skargi [...] . (sygn. akt II GSK 292/07), w którym jednoznacznie potwierdził podobne stanowisko organów przyznających płatności. Ponadto, odnosząc się do powołanej przez stronę regulacji § 4 i 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm, uznał argument ten za nieistotny dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Wyjaśniono stronie, że określenie dla roślin energetycznych minimalnych wymagań (dla uznania ich za możliwe do objęcia wsparciem), nie oznacza, że do uprawy roślin tego typu przyznawane winno też być wsparcie w ramach płatności bezpośrednich do gruntów czy płatności rolnośrodowiskowych. Dyrektor ARiMR w S wskazał także, iż opisane w uzasadnieniu decyzji I instancji, przywołane przez stronę rozporządzenie Komisji (WE) nr 1782/2003 nie definiuje płodów pozyskiwanych z tych upraw jako produktów rolnych, ale określa je odrębnie, jako rośliny energetyczne. Następnie, organ odwoławczy rozpoznając przedmiotową sprawę, zwrócił uwagę także na niepotwierdzenie przez jednostkę certyfikującą danych o powierzchni objętej certyfikacją w ramach poszczególnych wariantów pakietów [...] rolnictwo ekologiczne. Wskazując, iż dane przekazane przez jednostki certyfikujące są wykorzystywane przez ARiMR do weryfikacji prawidłowości wniosków, dokonał także porównania (w tabeli) zadeklarowanych przez Spółkę powierzchni w ramach poszczególnych wariantów z tymi danymi od jednostki certyfikującej i potwierdził również szereg istotnych rozbieżności, polegających na zadeklarowaniu przez S obszaru większego niż ustalony ([...] ), czy realizowaniu przez S wariantów nie objętych wnioskiem. Dalej w uzasadnieniu swojej decyzji organ II instancji wyjaśnił również, iż w rozpoznawanej sprawie, w ramach przysługujących kompetencji została wydana decyzja o odmowie przyznania płatności, wbrew literalnemu brzmieniu przepisu § 17 ust. 1 pkt 1 lit b rozporządzenia rolnośrodowiskowego, ale stosownie do ogólnych reguł postępowania administracyjnego. Końcowo, Dyrektor ARiMR stwierdził, iż w odwołaniu[...] . nie przedstawiła argumentów prawnych i faktycznych, na których można oprzeć ewentualne rozstrzygnięcie odmienne od zaskarżonej decyzji. W opinii· organu odwoławczego decyzja Kierownika Biura Powiatu P ARiMR oparta została o rzetelnie zgromadzony materiał dowodowy, nie uchybia obowiązującym przepisom prawa ani nie zawiera błędów logicznych. W skardze na powyższą decyzję Dyrektora ARiMR w S z dnia [...] r. [...]wniosła o jej uchylenie w całości. Zaskarżonej decyzji S zarzuciła: - naruszenie prawa procesowego, tj. art. 10 § 1, art. 35 § 3 i art. 77 kpa poprzez nierzetelną, błędną ocenę stanu faktycznego, naruszenie zasady pogłębiania zaufania do organów administracji, a także niepowiadomienia skarżącej o przebiegu postępowania, - naruszenie prawa materialnego, tj. ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2005 r. Nr 31, poz. 264) poprzez przekroczenie uprawnień, a także rozporządzeń (WE) nr 1782/2003, nr 796/2004, nr 1444/2002, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. z 2004 r. nr 174, poz. 1809, dalej zwane rozporządzeniem rolnośrodowiskowym) poprzez błędną interpretację oraz nieprzestrzeganie przepisów ww. regulacji prawnych. W uzasadnieniu skargi, S, jak dotychczas podnosi, iż odmowa przyznania jej płatności rolnośrodowiskowych, organ II instancji oparł na hipotetycznych uchybieniach w planie rolnośrodowiskowym i zastosowaniu ww. regulacji prawnych na niekorzyść rolnika, co jej zdaniem jest bezprawne i sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. W ocenie Spółki realizowała ona zadania wynikające z przepisów prawa na podstawie planu rolnośrodowiskowego z dnia [...]r. z późniejszymi jego zmianami. Odnosząc się do stwierdzonych poszczególnych uchybień w przedłożonej do wniosku dokumentacji, Spółka nie podzieliła stanowiska, że jest ona nieprawidłowa, przedstawiając własne argumenty w oddzielnych punktach skargi. W ocenie skarżącej, wynikające z decyzji uwagi merytoryczne do zawartości planów z [...]r., zmian do planu z [...]r. i ich załączników, ze względu na zapisy w treści tych dokumentów są bezpodstawne i chybione, a powinny być skierowane do Kierownika Biura Powiatowego lub do[...]. Zdaniem skarżącej, z przesłuchania w charakterze świadka pracownika [...]doradcy rolnego wynika jednoznacznie, że S opracowała zarówno plan z [...]r. przy udziale tego doradcy. Spółka podtrzymała także swoje stanowisko, iż zakwalifikowanie przez organy administracji upraw wierzby energetycznej do grupy upraw leśnych jest błędne. W ocenie skarżącej organy ARiMR nie są uprawnione do kwalifikowania upraw ekologicznych. Organ powinien umożliwić rolnikowi skorygowanie w drodze korekty do wniosku stwierdzonych niezgodności deklarowanych we wniosku pakietów ekologicznych z danymi pochodzącymi od jednostki certyfikującej. Zdaniem skarżącej nieuwzględnienie złożonej korekty z dnia [...]r. jest sprzeczne z art. 15 ust. 1 akapit 3 rozporządzenia (WE) nr 796/2004. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Z Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W uzasadnieniu organ odniósł się szczegółowo do treści poszczególnych zarzutów skargi, uznając je za bezpodstawne. Pismem z dnia [...] r. [...] uzupełniła skargę, w treści podtrzymując zarzuty i swoją argumentację, załączając dokumenty związane z jej działalnością rolniczą, znajdujące się w aktach sprawy. Dyrektor ARiMR w S, odpowiadając na powyższe pismo, w piśmie z dnia [...] r. stwierdził, że strona nie powołała żadnych nowych okoliczności faktycznych ani nie wskazała po stronie organów żadnych zaniedbań, które uzasadniałyby zmianę stanowiska wyrażonego w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem badając legalność zaskarżonej decyzji zgodnie z kompetencją ustanowioną w art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz.1269) Sąd stwierdził, iż wydana przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S decyzja nie narusza prawa. Jak wynika z przedstawionego stanu sprawy skarżąca S ubiegała się o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok [...] w związku z czym deklarowała realizację trzech pakietów: - [..] utrzymanie łąk ekstensywnych: [...] - Półnaturalne łąki dwukośne, - [...] rolnictwo ekologiczne: [...] Uprawy rolnicze (bez cetryfikatu zgodności), [...] - Trwałe użytki zielone (bez certyfikatu zgodności), w tym uprawa wierzby energetycznej, - [....] strefy buforowe:[...] metrowe strefy buforowe i miedze śródpolne na glebach dobrych. Utrzymując w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P, odmawiającą [..] płatności z tytułu zadeklarowanych pakietów organ orzekający oparł rozstrzygnięcie przede wszystkim na ustaleniach przeprowadzonego postępowania administracyjnego, w trakcie którego stwierdzono, że przedstawiona do wniosku rolnośrodowiskowego dokumentacja (plan rolnośrodowiskowy, jego zmiany i załączniki) nie spełnia wymogów prawa, wynikających z przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] r. w sprawie wzoru wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt oraz zawartości planu tego działania (Dz.U. z 2004 r. nr 181, poz. 1878, zwanego rozporządzeniem w sprawie zawartości planu rolnośrodowiskowego), a także rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. z 2004 r. Nr 174, poz. 1809 zwanego rozporządzeniem rolnośrodwiskowym) i tym samym nie stanowi planu rolnośrodowiskowego. W myśl § 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego z dnia 20 lipca 2004 r. - płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu, który prowadzi działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym o powierzchni wynoszącej co najmniej 1 ha użytków rolnych i zobowiąże się do: 1) przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 23 rozporządzenia 1257/1999/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR), nowelizującego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160 z 26.06.1999, z późn. zm.) oraz art. 13 i 20 rozporządzenia 817/2004/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r., ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia 1257/1999/WE (Dz. Urz. UE L 153 z 30.04.2004); 2) realizacji pakietów, o których mowa w § 1 ust. 2, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej; 3) w przypadku realizacji pakietów, o których mowa w § 1 ust. 2 pkt 1 i 3-6 - prowadzenia rejestru działań realizowanych w ramach programu rolnośrodowiskowego (rejestr działalności rolnośrodowiskowej), zawierającego wykaz wypasów zwierząt oraz działań agrotechnicznych, w tym zastosowania nawozów i wykonania zabiegów przy użyciu środków ochrony roślin; rejestr prowadzi się na formularzu udostępnionym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwaną dalej "Agencją", 4) w przypadku realizacji pakietu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 1 - realizacji tego pakietu na wszystkich działkach rolnych w gospodarstwie rolnym. Rolnik zainteresowany uzyskaniem płatności tego typu składa wniosek według ustalonego wzoru (stanowiącego załącznik 1 do wymienionego wyżej rozporządzenia w sprawie zawartości planu), do którego jest zobowiązany załączyć plan działalności rolnośrodowskowej, z którego mają wynikać obowiązki rolnika, uwzględniające wymagania (nakazy) określone w części II załącznika nr 1 do rozporządzenia RM z dnia 20 lipca 2004 r. - są to określone szczegółowo wymagania gospodarowania, sformułowane poprzez zakazy określonych działań. Ponadto informacje (ogólne i szczególne), jakie ma zawierać plan działalności rolnośrodowiskowej w poszczególnych pakietach wynikają z przepisów § 2 do § 9 rozporządzenia w sprawie zawartości planu z dnia 6 sierpnia 2004 r. Dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy istotna jest także regulacja przepisu § 4 rozporządzenia z dnia 20 lipca 2004 r. zgodnie, z którą plan działalności rolnośrodowiskowej, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powinien być opracowany przy udziale podmiotu prowadzącego działalność w zakresie sporządzania dokumentacji niezbędnej do uzyskania płatności rolnośrodowiskowej, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, co potwierdza podpis złożony przez ten podmiot na każdej stronie opracowanego planu. Należy także przytoczyć zapis § 17 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia, który stanowi, iż płatność rolnośrodowiskowa podlega wstrzymaniu i zwrotowi, między innymi jeżeli rolnik nie opracował planu działalności rolnośrodowiskowej, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, albo opracował go niezgodnie z warunkami określonymi w § 4, z zastrzeżeniem § 19 ust. 2. W świetle przytoczonej regulacji, posiadanie planu rolnośrodowiskowego wynika wprost z przepisów prawa, zatem jest warunkiem koniecznym dla otrzymania przez producenta rolnego wsparcia rolnośrodowiskowego. Istota sporu pomiędzy stronami w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organ odwoławczy, dokonał prawidłowej oceny przedłożonych przez stronę dokumentów (a więc planu rolnośrodowiskowego na lata [...] z dnia [...] r., planu na lata [...] z dnia [...] r., kopię zmiany do planu na lata [...] z [...] r., przedkładanych załączników do wymienionych dokumentów) dotyczących wniosku na rok [...] i czy w konsekwencji słusznie zastosował § 17 ust. 1 pkt 1 lit. b, odmawiając przyznania płatności rolnośordowiskowych. Decydujące znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji mają wnioski płynące z ustalonego przez organ odwoławczy stanu faktycznego w wymienionym zakresie. W skardze Spółka zarzuca przede wszystkim nierzetelną i błędną ocenę stanu faktycznego, a więc spór dotyczy głównie zagadnień dowodowych. Niezbędne zatem jest odniesienie się do treści art. 80 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji ocenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Przepis ten statuuje na gruncie postępowania administracyjnego zasadę swobodnej oceny dowodów. Polega ona na tym, że organ administracji nie jest związany jakimikolwiek regułami dowodowymi, ocenia dowody za wiarygodne bądź niewiarygodne na podstawie własnego przekonania. Ocena ta powinna być zgodna z wymogami wiedzy, doświadczenia i logiki. Zasada ta ogranicza zakres oceny organu administracji do tych dowodów, które zostały zebrane w toku postępowania dowodowego. W postępowaniu tym materiał dowodowy powinien być zebrany w całości i w sposób wyczerpująco rozpatrzony, co wynika z art. 77 k.p.a. Ponadto organ administracji powinien uczynić zadość treści art. 7 k.p.a., w świetle którego w toku postępowania organy administracyjne podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W ocenie Sądu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uzasadnia stwierdzenie, że skarżąca nie przedłożyła wraz z wnioskiem ani później obowiązkowego planu rolnośrodowiskowego, zgodnego z wymogami prawa. I taka ocena przez organ odwoławczy zebranego materiału dowodowego dokonana została w zgodzie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Organ w zaskarżonej decyzji, w sposób przekonujący dowiódł, że wadliwość przedłożonych dokumentów polegała nie tylko na braku w jego treści konkretnych informacji, stosownie do rozporządzenia z dnia 6 sierpnia 2004 r. (szeroko opisanych w decyzji), ale niezależnie od tego stwierdzono nieprawidłowość polegającą na tym, że w jego sporządzeniu nie brał udziału podmiot prowadzący działalność w zakresie sporządzania dokumentacji niezbędnej do uzyskania płatności rolnośrodowiskowej, a więc doradca rolnośrodowiskowy. Za prawidłowe Sąd uznał oparcie tego ustalenia na podstawie jednoznacznych zeznań doradcy rolnośrodowiskowego współpracującego ze S [...] , który wyjaśnił, że sporządzone przez S dokumenty jedynie opiniował. Z akt sprawy wynika, że w niniejszej sprawie zostały przeanalizowane przez organ odwoławczy wszystkie przedkładane przez stronę dokumenty, w celu dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy i weryfikacji składanych dokumentów i oświadczeń strony dokonano dodatkowych czynności dowodowych, w tym zwrócono się o wyjaśnienie kwestii okoliczności sporządzania spornej dokumentacji do właściwej instytucji - ZODR w B, przesłuchano w charakterze świadka pracownika tego podmiotu, będącego doradcą rolnośrodwiskowym Spółki, przesłuchano także przedstawiciela strony, odniesiono się w decyzji do przedkładanych w trakcie postępowania wyjaśnień i oświadczeń strony (organ zwrócił uwagę, iż w oświadczeniach tych strona zmieniała swoje wyjaśnienia). Uznać należy zatem, iż przedstawiana w odwołaniu, a także w skardze argumentacja Spółki, która jest niezadowolona z rozstrzygnięcia, stanowi próbę podważenia przeprowadzonej analizy dowodów i w ocenie Sądu jest ona bezskuteczna. Spółka, będąc świadoma, jak zauważył organ odwoławczy, iż to na niej ciąży obowiązek przedłożenia do wniosku rolnośrodowiskowego prawidłowej dokumentacji i konsekwencji z tego wynikających (podpisanie wniosku o jakiekolwiek wsparcie finansowe ze środków unijnych jest traktowane jako oświadczenie w zakresie znajomości odpowiedniej regulacji prawnej, na gruncie rozpoznawanej sprawy chodzi o przepis § 17 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia rolnośrodowiskowego), nie wskazała w postępowaniu przed organami, na żadnym jego etapie stosownych wniosków dowodowych w celu skutecznego zakwestionowania przedstawionej przez organ wersji, że znajdujące się w posiadaniu organu dokumenty wymaganym planem nie są. W skardze zarzuca się także, że nie poinformowano skarżącej przed wydaniem decyzji o zakończeniu postępowania dowodowego. Zdaniem Sądu, uchybienie to nie ma jednak wpływu na wynik sprawy. Z akt wynika bowiem, że strona miała zapewniony czynny udział w całym postępowaniu, uczestnicząc między innymi w przesłuchaniu świadka, była też informowana o stawianych jej zarzutach w trakcie postępowania, przedkładała dodatkowe pisma. Ponadto jak słusznie zauważył organ odwoławczy, w odpowiedzi na skargę, większość dowodów, w oparciu o które organ rozstrzygał sprawę była przedkładana przez samą skarżącą. Zgromadzony materiał dowodowy był wyczerpujący i nie pozwalał na wydanie decyzji o odmiennej treści jak w rozstrzygnięciu. Sąd nie dopatrzył się także w działaniu organu odwoławczego naruszenia jakichkolwiek innych przepisów procedury. Brak jest też podstaw do zarzucenia organom jakiegokolwiek wadliwego działania, które miałoby podważać zaufanie do organu państwa. Odnosząc się do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów materialnych, w tym wymienionych w skardze przepisów prawa wspólnotowego jak i krajowego Sąd stwierdza, iż organ odwoławczy w zarówno w podstawie prawnej jak i w obszernym uzasadnieniu swojej decyzji powołał wszystkie wymagane dla rozstrzygnięcia sprawy przepisy prawa, (tj. przede wszystkim ww. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. - przepisy § 11 ust. 1, 2 i 5, § 11 a ust. 1 oraz § 17 ust. 1 pkt 1 lit. b, rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 sierpnia 2004 r. – przepisy § 2 pkt 10 lit. b, § 4 pkt 1, § 5 pkt 2, pkt 3 i pkt 5, § 8 pkt 2 i 3, a także rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. – przepisy art. 15 ust. 1 i 3, art. 21 ust. 2, art. 49 ust. 1 pkt b) dokonując ich prawidłowej interpretacji i zastosowania do ustalonego stanu faktycznego. W świetle akt nie znajdują uzasadnienia podniesione w skardze zarzuty dotyczące krzywdzącego, stosowania tych przepisów prawa przez organy administracyjne. Sąd nie dopatrzył się żadnego dyskryminującego traktowania skarżącej ani naruszenia zasad współżycia społecznego w związku z odmową przyznania wnioskowanej płatności. Poza tym strona nie wskazała, na czym te ostatnie naruszenia konkretnie miałyby polegać. Z tych samych względów za bezzasadne należy uznać zarzuty strony, iż organy ARiMR wydając decyzje w przedmiotowej sprawie działały z przekroczeniem swoich kompetencji, wynikających z powołanej w skardze ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2005 r. Nr 31, poz. 264). W kwestii zarzutów skargi, dotyczących nieuwzględnienia składanych przez Spółkę korekt do wniosku rolnośrodowiskowego (tj. zarzutu naruszenia między innymi art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 796/2004) Sąd zgadza się z organem odwoławczym, że wszelkie modyfikacje wniosku (jego zmiany), aby mogły być uwzględnione w postępowaniu o przyznanie płatności, w świetle obowiązujących przepisów prawa (ww. art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004) powinny być złożone do dnia 31 maja danego roku. Ponadto, jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę, należy odróżnić modyfikację (zmianę) wniosku, wnoszoną z własnej inicjatywy producenta rolnego w wyżej wskazanym terminie, odnoszącą się do wszelkich "poprawek" w rozumieniu powołanych przepisów wspólnotowych, od korekt wniosku składanych na wezwanie organu. Nie powielając argumentacji zawartej w zaskarżonej decyzji, Sąd uznaje za prawidłowe (zgodne z prawem) rozstrzygnięcie sprawy również w części dotyczącej zakwestionowanej w ramach wsparcia rolnośrodowiskowego uprawy wierzby energetycznej, tym samym podzielając pogląd wyrażony w powołanym przez organ wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2008 r. , sygn. akt II GSK 292/07, iż stanowi ona uprawę zaliczaną do grupy leśnych, nie objętą wsparciem rolnośrodowiskowym. Reasumując należy stwierdzić, iż w świetle ustaleń faktycznych prawidłowo został zastosowany przepis § 17 ust. 1 pkt 1 lit b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r., zgodnie z którym płatność rolnośrodowiskowa podlega wstrzymaniu i zwrotowi, jeżeli producent rolny nie opracował planu działalności rolnośrodowiskowej, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, albo opracował go niezgodnie z warunkami określonymi w § 4, z zastrzeżeniem § 19 ust. 2, skoro p[...] takim planem rolnośrodowiskowym nie dysponowała. Z tych też względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.