II SAB/Gd 5/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. i A. M. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie realizacji kanalizacji sanitarnej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 9 grudnia 2010 r. A. i R. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wójta Gminy S. polegającą na niezrealizowaniu kanalizacji sanitarnej na terenie wsi W., pomimo wielokrotnych zapewnień Wójta w tym przedmiocie. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy S. wniósł o jej odrzucenie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a. jako niedopuszczalnej, nie objętej dyspozycją art. 3 § 2 pkt 1 – 4a w zw. z pkt 8 P.p.s.a. W przekonaniu Wójta, w niniejszej sprawie organ nie wydał żadnej decyzji, postanowienia jak również innego aktu wymienionego w tym przepisie, ani nie był do tego zobowiązany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji w przypadkach określonych w pkt.1 – 4a powyższego artykułu. Skarga na bezczynność przysługuje jedynie w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia, akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji prawa podatkowego w indywidualnych sprawach. Podkreślić należy, że skarga na bezczynność dopuszczalna jest jedynie w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy oraz w przypadku odmowy wydania aktu pomimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku. Zobowiązanie organu do podjęcia określonych działań musi wynikać z konkretnego przepisu ustawy, nie zaś z klauzuli generalnej stwierdzającej jedynie, że określone zadania leżą w kompetencji określonego organu administracji. W pojęciu przepisu "inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.) nie mieści się przystąpienie przez Wójta Gminy do realizacji kanalizacji sanitarnej, a zatem w zakresie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. nie mieści się bezczynność Wójta Gminy, w przypadku zaniechania realizacji takiej inwestycji. W tym miejscu podkreślić należy, że art. 7 ust.1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. nr 142 poz.1591) stanowi, że zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz. Z faktu, że zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie organizowania wysypisk i gospodarki komunalnej należy do zadań własnych gminy nie wynika jednak obowiązek gminy realizacji określonej inwestycji na zasadach i w terminie wskazanym przez A. i R. M. W sytuacji gdy skarga dotyczy braku działania organu w sprawie, w której podmiot indywidualny nie ma podstaw prawnych do żądania od organu konkretnie określonej czynności uznać należy, że jest ona niedopuszczalna. Nie ma bowiem w takiej sytuacji do czynienia z bezczynnością organów w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.