IV SA/Wa 1959/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2011 r. sprawy ze skargi Miasta i Gminy O. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nierolnicze i nieleśne w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz skarżącego Miasta i Gminy O. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Miasto i Gminę O., reprezentowane przez Burmistrza, jest decyzja Ministra Środowiska z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] orzekającą o nie wyrażeniu zgody na przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele nierolnicze i nieleśne [...] ha gruntów Skarbu Państwa znajdujących się w zarządzie: Nadleśnictwa J. – [...] ha z oddziałów nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] położonych w obrębach geodezyjnych: [...] - dz. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]; [...]: - dz. nr [...], [...], [...], [...], [...]; [...] - dz. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]; [...]- dz. nr [...], [...], [...], [...], [...]; Nadleśnictwa O. – [...] z oddziałów nr [...] i [...] położonych w obrębie geodezyjnym D. - dz. nr [...], [...]; Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział w O. – [...] ha z działki nr [...] położonej w obrębie geodezyjnym W., oznaczonych na załączonej do wniosku mapie w skali 1:5000, projektowanych pod budowę lokalnego portu lotniczego dla obsługi aglomeracji O. w gminie O.. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Minister przedstawił dotychczasowy tok postępowania wskazując, co następuje: Wnioskiem z dnia [...] lipca 2009 r., uzupełnionym następnie pismem z dnia [...] listopada 2009 r., Burmistrz O. zwrócił się do Ministra Środowiska o zmianę przeznaczenia - na cele nieleśne - gruntów leśnych Skarbu Państwa o powierzchni [...] ha znajdujących się w zarządzie Nadleśnictwa J. – [...] ha, Nadleśnictwa O. – [...] ha oraz Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział w O.-[...] ha. Wniosek Burmistrza O. został pozytywnie zaopiniowany przez Sygn. akt IV SA/Wa 1959/10 Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w O. w opinii z dnia [...] lipca 2009 r. Z kolei Marszałek Województwa [...] postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. wyraził negatywną opinię odnośnie zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Zażalenie na ww. postanowienie złożył Burmistrz O., jednak postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. uznało ww. zażalenie za niedopuszczalne. Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], powołując w podstawie prawnej art. 7 ust. 2 pkt 2 i art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r., nr 121, poz. 1266 ze zm.), Minister Środowiska nie wyraził zgody na zmianę przeznaczenia ww. gruntów leśnych Skarbu Państwa na cele nieleśne. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż teren objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego znajduje się po części w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu Lasów T. oraz Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny P.. Na ww. terenie znajdują się stanowiska: [...], [...], [...],[...]oraz [...], które w wyniku prowadzonych prac mogłyby ulec ziszczeniu. Walory przyrodnicze przesądziły o zlokalizowaniu w tym miejscu Szpitala [...] w miejscowości A.. Jak stwierdził Marszałek Województwa [...] w opinii z dnia [...] września 2009r., Szpital zlokalizowany jest ok. 1 km od skraju planowanego lotniska. Bliskie sąsiedztwo lotniska spowoduje występowanie dużego hałasu, niekorzystnie wpływającego na pacjentów. Następnie organ wskazał, iż projekt planu zakładający wycięcie tak dużych powierzchni leśnych będzie miał wpływ na zmianę warunków przyrodniczych tego terenu. Wyraził obawę, iż w przyszłości teren ten trzeba będzie powiększyć o wycięcie kolejnych powierzchni leśnych celem odpowiedniego przygotowania pasów startowych. Nadto organ zauważył, iż decyzją z dnia [...] września 2009 r. Marszałek Województwa [...] odmówił zmiany przeznaczenia gruntów leśnych nie stanowiących własności Skarbu Państwa na cele nierolnicze i nieleśne. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. Burmistrz O.wystąpił z wnioskiem o Sygn. akt IV SA/Wa 1959/10 ponowne rozpatrzenie sprawy. Odnosząc się do ww. wniosku, Minister stwierdził, iż nie jest przekonujący argument strony, iż z powierzchni [...] ha około [...] ha faktycznie pozostanie jako zieleń leśna, gdyż na ww. powierzchni należałoby usunąć wszystkie przeszkody na potrzebę przyszłego lotniska. Wskazał również, iż w prognozie oddziaływania na środowisko projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu pod budowę lokalnego portu lotniczego dla aglomeracji O., opracowanego przez L. K. i Z. Z., nie jest jednoznacznie powiedziane, iż inwestycja ta nie będzie miała negatywnego wpływu na środowisko. Końcowo organ stwierdził, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wniósł żadnych nowych argumentów merytorycznych pozwalających na zmianę decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. W skardze na ww. decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] sierpnia 2010 r., skarżące Miasto i Gmina O. - reprezentowane przez Burmistrza - wniosło o jej uchylenie zarzucając naruszenie prawa materialnego oraz prawa procesowego z powodu braku przeprowadzenia rzetelnego postępowania dowodowego i nazbyt dowolnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. W motywach skargi podniesiono, iż decyzja wydawana na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych ma charakter uznaniowy. Nie upoważnia to jednak organu do podejmowania rozstrzygnięć mających cechy dowolności. W myśl art. 7 i 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego [(Dz. U. z 2000 r, nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: "k.p.a."], organ winien dokonać analizy sytuacji faktycznej i prawnej oraz wyjaśnić wszelkie okoliczności, również te podnoszone we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zdaniem skarżącego, Minister Środowiska nie przeprowadził w stopniu wystarczającym analizy stanu faktycznego. W uzasadnieniu obu decyzji podał argumenty zaczerpnięte z opinii Marszałka Województwa [...], które są ogólnikowe i nie mają poparcia w dokumentach. Nie ustosunkował się natomiast do argumentów podnoszonych przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego. Odnosząc się do podniesionej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji kwestii Sygn. akt IV SA/Wa 1959/10 położenia terenu objętego projektem planu częściowo w OChK Lasów T. i OChK Doliny P. oraz zagrożenia dla gatunków chronionych skarżący wyjaśnił, iż z całej powierzchni objętej projektem planu (ok. 600 ha) tylko 23% znajduje się w obrębie terenów objętych ochroną krajobrazu. Przeznacza się je pod zieleń leśną (istniejące lasy), zieleń chronioną (istniejące łąki i pastwiska) i pod uprawy rolne. Lokalizacja lotniska została wybrana w oparciu o szczegółowe rozpoznanie uwarunkowań przyrodniczych. Planem objęto szerszy teren z uwagi na konieczność ustalenia płaszczyzn ograniczeń wysokości zabudowy i obiektów naturalnych, których zasięg wykracza poza teren lotniska. Wpływ lotniska na gatunki chronione został szczegółowo przeanalizowany w prognozie oddziaływania ustaleń planu na środowisko. Dalej skarżący zauważył, iż z objętej wnioskiem powierzchni [...] ha, ok. [...] ha pozostaje w użytkowaniu leśnym. Zatem tylko ok. [...] ha plan przeznacza na cele wymagające wylesienia, przy czym nie wystąpi potrzeba powiększenia powierzchni leśnej do wycięcia w celu odpowiedniego przygotowania pasów startowych. Zdaniem skarżącego organ nie przedstawił żadnych argumentów, że lotnisko spowoduje występowanie dużego hałasu, niekorzystnie wpływającego na pacjentów Szpitala [...]. Prognoza oddziaływania na środowisko zawiera analizę odnośnie hałasu. Do prognozy dołączono plan uciążliwości hałasu dla pasa startowego o docelowej długości [...]m. Przyjmując najbardziej prawdopodobną prognozę – [...] operacji w skali roku, izofona ograniczająca zabudowę mieszkaniową nie wykracza poza teren lotniska, natomiast izofona ograniczająca zabudowę szpitali, uzdrowisk i szkół wykracza poza teren lotniska, lecz nie koliduje z istniejącym zagospodarowaniem terenu. Izofona ta przebiega w odległości [...] m od szpitala rehabilitacyjnego. Odległość szpitala od granicy pasa startowego wynosi natomiast [...] km. Końcowo skarżący zauważył, iż celem prognozy sporządzanej w ramach przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko jest. m.in. zminimalizowanie skutków projektowanej inwestycji poprzez odpowiednie zapisy w planie miejscowym. W konkluzji prognozy stwierdza się, iż "Teren przewidywany pod lokalizację uważa się za tak korzystny, że nie widzi się możliwości przedstawienia racjonalnych rozwiązań alternatywnych dla lokalizacji lotniska - także takich, które byłyby bardziej korzystne dla środowiska przyrodniczego". Sygn. akt IV SA/Wa 1959/10 W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m. in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: "p.p.s.a."], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kierując się ww. przesłankami Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja Ministra Środowiska z dnia [...] sierpnia 2010 r. została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Utrzymując w mocy, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., własną decyzję z dnia [...] czerwca 2010 r., Minister Środowiska uznał, iż brak jest podstaw do wyrażenia - w trybie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r, nr 121, poz. 1266 ze zm.). - zgody na przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego -na cele nierolnicze i nieleśne - gruntów leśnych Skarbu Państwa o powierzchni [...] ha, projektowanych pod budowę lokalnego portu lotniczego dla obsługi aglomeracji olsztyńskiej w Gminie O.. Wskazać należy, iż zgodnie z powołanym ww. art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy, przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa - wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw środowiska lub upoważnionej przez niego osoby. Wyrażenie tejże zgody następuje na wniosek wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Organ wyrażający zgodę przewidzianą w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy czyni to w formie decyzji administracyjnej, która ze względu na charakter uznaniowy winna Sygn. akt IV SA/Wa 1959/10 zawierać wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne (art. 107 § 3 k.p.a). Uznanie administracyjne oznacza, że organ ma prawo wyboru treści rozstrzygnięcia, przy czym wybór taki nie może być dowolny. Prawidłowe uzasadnienie decyzji o charakterze uznaniowym winno umożliwić ustalenie, czy organ nie przekroczył granic przyznanego mu uznania. Nadto, z brzmienia art. 107 § 3 w zw. z art. 11 k.p.a. wynika, iż uzasadnienie decyzji nie może ograniczać się do przedstawienia własnego stanowiska organu, jeżeli w toku postępowania strona podniosła zarzuty, zapatrując się na faktyczną bądź prawną ocenę sprawy odmiennie niż organ. W sytuacji, gdy przyjęte przez organ przesłanki faktyczne i prawne, jak również ocena dowodów, budzą zastrzeżenia strony, w uzasadnieniu decyzji winno zostać zawarte rozstrzygnięcie odnośnie tych wątpliwości. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania wynikającą z art. 15 k.p.a., każda sprawa administracyjna rozpoznana i rozstrzygnięta decyzją organu I instancji podlega - w wyniku wniesienia środka zaskarżenia przez podmiot legitymowany -ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ II instancji. Oznacza to obowiązek przeprowadzenia dwukrotnie postępowania wyjaśniającego. Przedmiotem postępowania odwoławczego jest więc nie tylko kontrola decyzji organu I instancji, ale ponowne rozpoznanie sprawy administracyjnej w jej całokształcie. Zasada ta winna również znaleźć zastosowanie przed Ministrem Środowiska, który wydawał decyzje w kontrolowanej sprawie. Instytucja wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, unormowana w art. 127 § 3 k.p.a., nie może być bowiem rozpatrywana w kategoriach wyjątku od zasady dwuinstancyjności, ale jako przejaw dążenia ustawodawcy do ustanowienia surogatu tej zasady nawet tam, gdzie ze względów strukturalnych nie może być mowy o pionowym administracyjnym toku instancji. Według W. Dawidowicza, punkt ciężkości zasady dwuinstancyjności postępowania spoczywa na jej aspekcie materialnym, czyli na prawnej możności dwukrotnego rozstrzygnięcia tej samej sprawy, natomiast rzeczą drugorzędną jest, czy właściwy do ponownego rozstrzygnięcia sprawy jest inny organ (wyższego stopnia) czy też ten sam organ (R. Kędziora, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2008, s. 118). Przekładając powyższe uwagi na stan sprawy oraz mając na względzie zarzuty skargi stwierdzić należy, że Minister Środowiska wydając zaskarżoną decyzję naruszył art. 15 k.p.a. Z tym zaś naruszeniem należy wiązać naruszenie Sygn. akt IV SA/Wa 1959/10 art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 w zw. z art 11 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rację ma zatem strona skarżąca zarzucając Ministrowi naruszenie zasady prawdy obiektywnej, niedopełnienie obowiązku rozpatrzenia całego materiału dowodowego sprawy i właściwego uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Organ nie rozstrzygnął ponownie sprawy z należytą starannością i wnikliwością. Nie odniósł się do argumentów, które legły u podstaw wniosku o zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne, powtórzonych przez stronę skarżącą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a w końcu i w skardze. Z akt sprawy bezspornie wynika, że wschodnia część terenu objętego miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego znajduje się w granicach Obszarów Chronionego Krajobrazu (OChK): Lasów T. i Doliny P.. Na terenie tym (oddział leśny nr [...], obręb geodezyjny [...]) występują wymienione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji gatunki chronione. Jedną z przyczyn braku wnioskowanej zgody Ministra jest właśnie położenie części ww. terenu w OChK i występowanie tam chronionych gatunków, które - jak wskazał organ - "mogłyby ulec zniszczeniu w wyniku prowadzenia prac inwestycyjnych". Stanowisko organu, wskazujące ogólnikowo na możliwość wystąpienia takiej sytuacji, nie zawiera należytego uzasadnienia. Organ nie przytoczył żadnych argumentów na poparcie swojej racji. Poza rozważaniami pozostawił powołane przez stronę dane wynikające z "Prognozy oddziaływania na środowisko (...)", której streszczenie załączono do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dokumencie tym wskazano m.in., iż "tereny OChK są na ogół wyłączone spod zainwestowania, przeznaczone pod tereny leśne, zieleni chronionej, rolne" (to samo wynika z materiałów tabelaryczno-graficznych załączonych do wniosku o wyrażenie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów, datowanych na luty 2009). Zaznaczono następnie, iż "jedynie przeznaczenie fragmentów terenu położonego w OChK związane z inwestycją portu lotniczego dotyczy nowego odcinka drogi powiatowej i świateł nawigacyjnych. Droga prowadzona jest generalnie na terenach fizjograficznie korzystnych do jej budowy. Światła nawigacyjne w części położone są w obrębie doliny rzeki J.. Projekt planu nakazuje sposób i porę roku budowy świateł tak dobrać, aby przekształcenia dolin rzek J. i M. były jak najmniejsze i nie spowodowały istotnych zmian stosunków wodnych w tych Sygn. akt IV SA/Wa 1959/10 dolinach". Dalej, w tymże dokumencie stwierdza się, iż "stanowisko [...] znajduje się na obrzeżu strefy lokalizacji świateł i jego ochrona - jako światłolubnego gatunku torfowiskowego - nie powinna pozostawać w kolizji z funkcjonowaniem lotniska (...). Ewentualne wykonywanie operacji lotniczych może wypłoszyć [...] z najbliższych pojedynczych stanowisk, co nie będzie wiązać się ze zniszczeniem siedliskowych ostoi". Zaznaczyć należy, że okoliczność występowania gatunków chronionych na ww. terenie została odnotowana w opinii Dyrektora RDLP w O. z dnia [...] lipca 2009 r., który nie negując zasadności zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne stwierdził, iż przystępując do realizacji inwestycji należy zabezpieczyć stanowisko [...], tak aby nie uległo ono zniszczeniu w trakcie prowadzenia prac budowlanych. Organ nie ustosunkował się również należycie do zagadnienia wpływu hałasu na istniejący w miejscowości A. Szpital [...]. Lakonicznie stwierdził, iż "bliskie sąsiedztwo lotniska spowoduje występowanie dużego hałasu". Nie odniósł się w żaden sposób do argumentów strony podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i przedstawionych w streszczeniu "Prognozy oddziaływania na środowisko (...)". Poza rozważaniami pozostawił dane wynikające z planu uciążliwości hałasu dla pasa startowego (na etapie rozruchowym i docelowym) oraz planowane rozwiązania mające na celu zachowanie odpowiedniego klimatu akustycznego. W szczególności nie poddał analizie kwestii przebiegu izofony ograniczającej zabudowę szpitali, uzdrowisk itp., która -jak wskazała strona - wykracza poza teren lotniska, lecz nie koliduje z istniejącym zagospodarowaniem terenu (przebiega w odległości [...] m od Szpitala [...] w A., który jest położony w odległości [...] m od granicy pasa startowego). Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika również, by Minister rozważył stanowisko strony odnośnie kwestii zmian warunków przyrodniczych terenu na skutek ewentualnego wycięcia określonej powierzchni lasów oraz powiększenia terenu dla przygotowania pasów startowych w dalszej perspektywie. W toku postępowania administracyjnego strona podnosiła, iż z objętej wnioskiem powierzchni [...] ha gruntów leśnych, około [...] ha pozostaje jako zieleń leśna z zastrzeżeniem konieczności usunięcia przeszkód przewyższających płaszczyzny ograniczeń wysokości zabudowy i obiektów naturalnych, a tylko [...] ha plan Sygn. akt IV SA/Wa 1959/10 miejscowy przeznacza na cele wymagające wylesienia. Zmniejszenie powierzchni leśnej ograniczy się zatem do ok. [...] ha. Projekt planu - jak wskazała strona -sporządzany jest dla wielkości docelowej lotniska (długość pasa startowego [...]m) i w oparciu o takie paramenty określono płaszczyzny ograniczeń wysokości zabudowy i obiektów naturalnych. Zdaniem strony, nie wystąpi potrzeba powiększenia powierzchni leśnej do wycięcia celem odpowiedniego przygotowania pasów startowych. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Minister wskazał, iż na skutek wniosku Burmistrza O., decyzją z dnia [...] września 2009 r. Marszałek Województwa [...] odmówił zmiany przeznaczenia gruntów leśnych - nie stanowiących własności Skarbu Państwa - na cele nierolnicze i nieleśne. Okoliczność ta pozostaje jednak neutralna dla rozstrzygnięcia kontrolowanej sprawy z uwagi na odrębny przedmiot postępowania. Na dokonaną przez Sąd ocenę zaskarżonej decyzji nie ma wpływu złożona do akt administracyjnych sprawy "kolejna" opinia Dyrektora RDLP w O. oraz stanowisko wyrażone przez Marszałka Województwa [...]. Dokumenty te noszą datę [...] października 2010 r, a więc późniejszą aniżeli data wydania zaskarżonej decyzji. Skoro podstawę orzekania stanowi dla sądu administracyjnego stan faktyczny ustalony przez organ na datę wydania decyzji ostatecznej, to bez znaczenia dla jego oceny pozostają fakty i dowody zaistniałe i powołane już po wydaniu zaskarżonej decyzji (art. 133 p.p.s.a.). Konsekwentnie, argumentacja organu zawarta w odpowiedzi na skargę, w której powołano ww. dowody nie ma żadnego znaczenia dla oceny zaskarżonej decyzji. Za niedopuszczalne - w świetle art. 77 § 1 i 80 k.p.a. - uznać należy uzupełnianie materiału dowodowego na etapie odpowiedzi na skargę. Odpowiedź na skargę ze swej istoty powinna zawierać stanowisko organu wobec zarzutów i wniosków skargi, nie może uzupełniać zaskarżonej decyzji przez zamieszczenie w niej ocen i rozważań, które zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. powinno zawierać jej uzasadnienie faktyczne i prawne (por. wyrok NSA z dnia 27 kwietnia 1992 r., sygn. akt III SA 1838/91, ONSA 1992, nr 2, poz. 45). Nie przesądzając kierunku i zasadności rozstrzygnięcia w kontrolowanej sprawie, naruszenie przez organ odwoławczy przepisów postępowania Sygn. akt IV SA/Wa 1959/10 administracyjnego (art 15, 7, 11, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a.), obligowało Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę w następstwie uprawomocnienia się niniejszego wyroku Minister Środowiska uwzględni wskazania zawarte w jego uzasadnieniu. Ponownie oceni prawną poprawność rozstrzygnięcia wydanego w I instancji oraz zasadność merytoryczną wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w świetle całokształtu materiału dowodowego. Realizując zasadę przekonywania organ uzasadni podjętą decyzję w sposób umożliwiający sprawdzenie jego toku rozumowania oraz motywów rozstrzygnięcia. Orzekając ponownie Minister Środowiska zważy również, że zgodnie z art. 7 ust. 3 i 4 w zw. z art. 10 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, przedmiotem opinii dyrektora RDLP oraz marszałka województwa powinien być kompletny wniosek, obejmujący elementy wymienione w odnośnych przepisach. W sprawie niniejszej wniosek Burmistrza O. został ostatecznie uzupełniony w dniu [...] listopada 2009 r., w więc po jego zaopiniowaniu przez właściwe organy. Zaznaczyć też należy, że Minister, choć nie jest związany treścią ww. opinii, winien odnieść się do argumentacji w niej zawartej zwłaszcza w sytuacji, gdy jej zasadność merytoryczną - jak w sprawie niniejszej - kwestionuje wnioskodawca. Nadto Minister wyjaśni zasadność powołania art. 9 ust. 3 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych w podstawie prawnej decyzji I instancji. Przepis ten dotyczy lasów ochronnych, podczas gdy z akt sprawy wynika, że przedmiotem postępowania są lasy gospodarcze (str. 3 wniosku z dnia [...] lipca 2009 r.). Mając na względzie wszystko powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. -jak w pkt 2 sentencji.