III SA/Gl 88/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych postanawia: odrzucić skargę. Dnia [...] r. (tj. data stempla pocztowego) skarżąca wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. nr [...], na mocy której zaksięgowano retrospektywnie kwotę niedoboru cła w wysokości [...] zł i wezwano do jego zapłaty w podanej wyżej kwocie. Powyższe postanowienie – zawierające prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego – doręczono na wskazany adres firmy "A" do rąk upoważnionego pracownika. Jak wynika z duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy nastąpiło to w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy Sąd odrzuca skargę, jeżeli została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi następuje postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy). Ponieważ w rozpatrywanym przypadku pracownik upoważniony do odbioru korespondencji otrzymał zaskarżone postanowienie w dniu [...] r., a skargę do tut. Sądu skarżąca nadała w urzędzie poczty [...] r., to tym samym uchybiła trzydziestodniowemu terminowi przewidzianemu w art. 53 § 1 ustawy do jej wniesienia. Ten bowiem upłynął bezskutecznie w dniu [...] r. (tj. w piątek). Stąd złożoną skargę - jako spóźnioną - należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji.