I SAB/Wa 326/10

WyrokWSA w Warszawie2011-02-11

Skład orzekający: Bogdan Wolski, Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, Dorota Apostolidis

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze pozostaje w bezczynności, jeśli nie rozpoznało wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w ustawowym terminie, mimo braku organu wyższego stopnia nad SKO?
Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze pozostaje w bezczynności, jeśli nie rozpoznało wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w ustawowym terminie. Brak organu wyższego stopnia nad SKO nie wyłącza możliwości stwierdzenia bezczynności przez sąd administracyjny, a strona ma prawo do wniesienia skargi na bezczynność.
Stan faktyczny
Strona A.J. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w W. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy W. z 2002 r. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów K.p.a. dotyczących terminów załatwiania spraw. SKO przyznało, że uchybiło terminom, tłumacząc to dużą ilością spraw, ale wskazało na konieczność ustalenia stron postępowania. Sąd uznał skargę za zasadną.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. do rozpoznania wniosku A.J. o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Gminy W. w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych. Zasądzono od SKO na rzecz A.J. kwotę 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogdan Wolski Sędziowie: WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) WSA Dorota Apostolidis Protokolant ref. Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2011 r. sprawy ze skargi A.J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. do rozpoznania wniosku A.J. o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Gminy W. z dnia [...] czerwca 2002 r., nr [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz A.J. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A.J. wniósł w dniu 10.11.2010r., skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza W. zainicjowanej jego wnioskiem z dnia [...] czerwca 2002 r. Nr [...], znak: [...]. Zarzucił naruszenie przepisów prawa a mianowicie art. 35 § 3 oraz art. 36 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez nie załatwienie sprawy w terminie i nie wyznaczenie dodatkowego terminu do jej załatwienia , wniósł o zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do wydania aktu w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku oraz o zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że pismem z dnia [...] listopada 2009 r. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza W. z dnia [...] czerwca 2002 r. Nr [...], znak: [...]. Do dnia dzisiejszego Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wydało decyzji w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia [...] września 2010 powiadomiono go, iż termin rozpoznania sprawy ulegnie przedłużeniu najpóźniej do dnia 31 grudnia 2010 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o umorzenie postępowania sądowego lub o oddalenie skargi . W uzasadnieniu wskazano, że SKO podziela zarzut skarżącego, iż Kolegium przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy niewątpliwie uchybiło przepisom art. 35 i 36 K.p.a. Wyjaśniono , że powyższe jest wynikiem bardzo dużej różnorodności i ilości spraw wpływających do Kolegium i z konieczności załatwiania ich zgodnie z kolejnością wpływu. W samym tylko roku 2009 do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wpłynęło ok. [...] spraw, co oznacza, że na członka etatowego SKO przypada rocznie do rozpoznania ok. [...] spraw administracyjnych (miesięcznie [...] spraw), nie uwzględniając spraw z zakresu opłat za użytkowanie wieczyste gruntów, co znajduje potwierdzenie w sprawozdaniach rocznych publikowanych na stronie internetowej www.[...]. W konkluzji podano , że w sprawie skarżącego zachodzi konieczność ustalenia stron postępowania , którymi są właściciele sprzedanych lokali w budynku znajdującym się na przedmiotowym gruncie. Zawiadomienia o wszczęciu postępowania nadzorczego zostały do nich skierowane [...].11.2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu. Stosownie do treści art. 35. § 1. Kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Według § 2. niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Natomiast § 3 stanowi, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w cytowanym art. 35, organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. Warunkiem skutecznego dochodzenia praw wynikających z treści cytowanych przepisów jest zachowanie trybu wskazanego w art. 37. § 1. K.p.a zgodnie z , którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W sprawie niniejszej warunek ten nie ma jednakże zastosowania, co wprost wynika z treści postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 06.07.2006r.I OSK 480/06 , który wskazał , że w przypadku gdy w bezczynności pozostaje Samorządowe Kolegium Odwoławcze lub Minister w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a., to wówczas tryb przewidziany w ww. art. 37 k.p.a. nie ma zastosowania. Nad tymi organami bowiem nie ma w postępowaniu administracyjnym organów wyższego stopnia. Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego, pod warunkiem wszakże że, jak stanowi art. 52 § 1 omawianej ustawy, środek ten przysługiwał stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Art. 37 § 1 k.p.a. przewiduje zatem, taki środek zaskarżenia w przypadku bezczynności organu, ale tylko wówczas, gdy nad organem pozostającym w bezczynności jest organ administracji publicznej wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. W stosunku do Samorządowych Kolegiów Odwoławczych Kodeks nie przewiduje takiego organu. Wskazane powyżej przepisy zawierają regulacje, których celem jest zapewnienie szybkiego i sprawnego załatwiania spraw. Zarówno termin miesięczny i dwumiesięczny dla organu pierwszej instancji, jak i termin miesięczny dla postępowania odwoławczego (art. 35 § 3 k.p.a.) należy traktować jako terminy maksymalne, a nie podstawowe. Do wskazanych terminów jednakże nie wlicza się okresów opóźnień z przyczyn niezależnych od organu. Należy ponadto podkreślić, że o bezczynności organu administracji publicznej możemy mówić wtedy, gdy organ w ustalonym terminie nie wydaje merytorycznego rozstrzygnięcia w stosownej formie, a ponadto, kiedy nie dokonuje czynności, od których zależy merytoryczne rozpatrzenie sprawy. Bezspornym w niniejszej sprawie jest fakt, iż skarżący A.J. wniosek o stwierdzenie nieważności wskazanej na wstępie decyzji z [...].06.2002r. wniósł [...].11.2009r. (data prezentaty umieszczona przez organ na piśmie) . W myśl postanowień art. 35 § 3 k.p.a. organ miał załatwić sprawę zainicjowaną wymienionym wnioskiem w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące tj. najpóźniej w dniu [...].01.2010r. r. W przypadku natomiast, gdy nie mógł w tak zakreślonym terminie sprawy rozstrzygnąć obowiązkiem organu - wynikającym z treści art. 36 k.p.a. - było zawiadomienie o tym strony postępowania z jednoczesnym podaniem przyczyn zwłoki oraz wskazaniem nowego terminu załatwienia sprawy. Z ustaleń poczynionych przez Sąd na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika ponad wszelką wątpliwość, że określony w k.p.a. termin załatwienia sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. upłynął, a organ nie wydał decyzji w sprawie wszczętej przedmiotowym wnioskiem. Z akt administracyjnych sprawy wynika ponadto, że SKO zawiadomiło skarżącego o przyczynach uchybienia terminu w rozpoznaniu wniosku po raz pierwszy de facto dopiero pismem z dnia [...].09.2010 r., a więc 8 miesięcy po upływie ustawowego terminu do załatwienia sprawy. Z analizy korespondencji znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy wynika, że powodem nie załatwienia sprawy w terminie kodeksowym, jak również do dnia rozpoznania skargi w sprawie niniejszej, był brak w aktach nieruchomości, dotyczący informacji, czy sprzedaż lokali w budynku będącym przedmiotem wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji była poprzedzona decyzjami administracyjnymi. Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego przesądza, że niemożność skompletowania akt nie usprawiedliwia bezczynności organu, ale jest właściwie jedną z jej przyczyn. Samo korespondowanie z organami, które mogłyby być w posiadaniu akt i to w częstotliwości raz na parę miesięcy, jest dowodem lekceważenia zasady przewidzianej w art. 7 k.p.a., nakładającej obowiązek podejmowania wszelkich kroków i czynności niezbędnych do wyjaśnienia sprawy, prowadzącego w rezultacie do niezałatwienia sprawy, a tym samym pozostawania w bezczynności. Argumentacja SKO odnosząca się do problemu nadmiernej ilości spraw wobec posiadanych możliwości ich merytorycznego rozpoznania, pozostaje bez wpływu na ustawowe zobowiązania organu a tym bardziej poza sferą zainteresowania stron oczekujących rozstrzygnięcia. Powyższe przesądza, że wniesiona skarga jest zasadna i podlega uwzględnieniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło