I SA/Lu 947/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek (sprawozdawca), Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz,, WSA Halina Chitrosz, Protokolant Asystent sędziego Maciej Skowroński, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 stycznia 2011r. sprawy ze skargi T. S. na informację Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia protestu oddala skargę. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości (dalej: AWP) rozstrzygnięciem z dnia [...] uznała za niezasadny protest T.S. złożony w związku z odrzuceniem jej wniosku o dofinansowanie projektu pt. "Rozszerzenie oferty A wraz z poprawą infrastruktury zewnętrznej", złożonego w ramach I Osi Priorytetowej, Działania 1.5 RPO WL 2007-2013, w odpowiedzi na konkurs nr 04/RPOWL/1.5/2010. Jak wynika z akt, podstawą odrzucenia aplikacji była ocena, że projekt nie spełnia Kryterium 7 formalnego dopuszczającego - "Czy projekt spełnia kryteria określone w odpowiednich rozporządzeniach w sprawie udzielania pomocy publicznej (jeśli dotyczy)?" . Odrzucając wniosek o dofinansowanie projektu AWP uznała, w oparciu zapisy przedłożonego do wniosku Biznes Planu, że przedłożony projekt nie stanowi samodzielnej, funkcjonalnie i ekonomicznie wyodrębnionej inwestycji, lecz jest ściśle powiązany i uzależniony od uprzednio podjętego działania, na które strona uzyskał już dofinansowanie z UE, w ramach Osi Priorytetowi I Przedsiębiorczość i Innowacje Działanie 1.5. W tych okolicznościach, w ocenie AWP, przedsięwzięcie opisane we wniosku nie wywoła "efektu zachęty", w rozumieniu art. 8 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) NR 800/2008. W złożonym proteście wnioskodawczyni wyjaśniła, że wykładnia językowa § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz.U Nr 193, poz. 1399, z późn. zm. - dalej: rozporządzenie z dnia 11 października 2007 r.) prowadzi do wniosku, że przedłożony projekt spełnia wymogi nowej inwestycji. Wnioskodawczyni wskazała, że pojęcie nowej inwestycji, obejmuje również "rozbudowanie istniejącego przedsiębiorstwa" (§ 5 ust. 3 pkt 1 lit. b) lub "dywersyfikację produkcji przedsiębiorstwa poprzez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów" (§ 5 ust. 3 pkt 1 lit. c). Przedłożony projekt spełnia te wymogi, bo doprowadzi do rozbudowy istniejącego przedsiębiorstwa, a jednocześnie zostanie poszerzony zakres usług ("produktów") oferowanych przez A (np o Centrum SPA). W ocenie wnioskodawczyni spełniony zostanie efekt zachęty. AWP odnosząc się do zarzutów i wyjaśnień objętych treścią złożonego protestu wyjaśniła, że rozporządzenie z dnia 11 października 2007 r. określa (§ 1) szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych, do której mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych – Dz.U. UE.L. z 2008 r., Nr 214, poz. – dalej: Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 800/2008). Zważyła, że biorąc pod uwagę treść art. 8 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 oraz pkt 28 Preambuły tego rozporządzenia, podmiot udzielający pomocy jest zobligowany do oceny faktycznego zakresu operacji oraz daty jej rozpoczęcia. Wspólnotowa definicja operacji wyłonionej do dofinansowania (art. 2 pkt 3 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego Rozporządzenie (WE) Nr 1260/1999 – dalej: Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 ) odwołuje się do projektu lub grupy projektów realizowanych przez tego samego beneficjenta. Projekt przedkładany jest do dofinansowania poprzez złożenie wniosku, zgodnie z art. 8 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 i to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedłożenia aplikacji, poddawanej ocenie na podstawie kryteriów ustalonych przez właściwy komitet monitorujący. Stwierdzenie na podstawie art. 8 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008, że pomoc nie wywoła efektu zachęty obliguje właściwą jednostkę organizującą konkurs do udzielenia odmowy dofinansowania. W ocenie AWP, w przedmiotowej sprawie prawidłowo - na podstawie treści aplikacji - ustalono, że projekt przedłożony do dofinansowania jest częścią większego i uprzednio rozpoczętego zamierzenia inwestycyjnego (przed datą złożenia wniosku). W tych okolicznościach i mając na względzie, że treść art. 8 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 nie kwalifikuje powodów, dla których dany wnioskodawca rozpoczął określone działanie objęte zamierzeniem inwestycyjnym przed złożeniem wniosku ograniczając się do regulacji, iż pomoc dla takiej operacji nie wywoła efektu zachęty prawidłowa pozostaje ocena, iż złożony przez T. S. projekt nie spełnia Kryterium 7 formalnego dopuszczającego - "Czy projekt spełnia kryteria określone w odpowiednich rozporządzeniach w sprawie udzielania pomocy publicznej (jeśli dotyczy)?". W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie T.S. wniosła o uznanie, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez AWP. Zarzuciła naruszenie art. 8 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 w związku z § 5 ust. 3, § 5 ust. 4 pkt 1 i 2, § 10 ust. 1, § 11 ust. 3 rozporządzenia z dnia 11 października 2007 r. polegające na błędnym przyjęciu, że inwestycja objęta odrzuconym wnioskiem o dofinansowanie nie jest "nową inwestycją", a udzielenie pomocy nie wywoła tzw. efektu zachęty w sytuacji, gdy prawidłowa wykładnia przywołanych przepisów prowadzi do wniosku przeciwnego, albowiem wniosek dotyczy projektu, który stanowi samodzielne przedsięwzięcie i nie jest możliwy do zrealizowania w obecnych warunkach przez skarżącą bez otrzymania wnioskowanej pomocy; W uzasadnieniu skargi podtrzymała argumentację, że w świetle regulacji § 5 ust. 3 pkt 1 lit. b i c i przy braku sprzeczności tego uregulowania z przepisami Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 projekt objęty wnioskiem spełnia wymogi nowej inwestycji. Wyjaśniła, że niewątpliwie dojdzie do rozbudowy istniejącego przedsiębiorstwa, a jednocześnie zostanie poszerzony zakres oferowanych usług ("produktów"). Planowane jest między innymi wyposażenie kawiarni, zakup wyposażenia centrum SPA, zakup wyposażenia do sal, holu oraz inne działania wskazane we wniosku. Działania te – w ocenie skarżącej - pozwolą na wprowadzenie usług, których świadczenie w obecnych warunkach nie jest możliwe. Bez uzyskania wnioskowanej pomocy realizacja projektu nie będzie możliwa, a zatem spełniony jest warunek ujęty w pkt 28 Preambuły Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 - wniosek dotyczy działalności, której skarżąca nie może prowadzić w obecnych warunkach. Z drugiej zaś strony skarżąca wskazała, że planowana przez nią inwestycja nie posiada cech wykluczających ją z pojęcia ''nowej inwestycji" w rozumieniu § 5 ust. 4 pkt 1 i 2 rozporządzenia z dnia 11 października 2007 r. W odpowiedzi na skargę AWP wniosła o jej oddalenie i podtrzymała swoją argumentację zawartą w rozstrzygnięciu protestu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sporu jest ocena złożonego przez T.S. projektu "Rozszerzenie oferty A wraz z poprawą infrastruktury zewnętrznej" pod kątem spełnienia 7 Kryterium formalnego dopuszczającego przewidzianego dla I Osi Priorytetowej, Działania 1.1 – 1.7 RPO WL 2007-2013 - "Czy projekt spełnia kryteria określone w odpowiednich rozporządzeniach w sprawie udzielania pomocy publicznej (jeśli dotyczy)?" . W ocenie skarżącej sam fakt, iż zaprezentowany przez nią projekt stanowi uzupełnienie (rozbudowę ) rozpoczętej już inwestycji, poprzez wyposażenie II piętra Hotelu (23 dwuosobowych pokoi hotelowych z łazienkami oraz 1 pomieszczenia technicznego i korytarza), nie pozbawia go cech nowej inwestycji, w rozumieniu § 5 ust. 3 rozporządzenia z dnia 11 października 2007 r., a w konsekwencji spełnienia efektu zachęty o jakim mowa w art. 8 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 w związku pkt 28 jego Preambuły. W ocenie Sądu, zasadność stanowiska AWP o niespełnieniu przez przedłożony do dofinansowania projekt 7 Kryterium formalnego dopuszczającego znajduje swoje potwierdzenie nie tylko w treści Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 ale także w przepisach rozporządzenia z dnia 11 października 2007 r. Słusznie zauważa skarżąca, że przepisy powyższych aktów wzajemnie się uzupełniają, jednakże wyprowadza z tego stanowiska błędne wnioski. Podstawowym kryterium przyznawania pomocy, jakim operuje prawodawca unijny jest "efekt zachęty". Zgodnie z art. 8 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 - uznaje się, że pomoc przyznana MŚP (małe i średnie przedsiębiorstwa) i objęta niniejszym rozporządzeniem wywołuje efekt zachęty, jeśli beneficjent przed rozpoczęciem prac nad projektem lub działaniem złożył do danego państwa członkowskiego wniosek o przyznanie pomocy. Powyższa regulacja pozostaje w zgodzie z postanowieniami pkt 28 Preambuły tego rozporządzenie, gdzie wskazano, że: " Aby mieć pewność, że pomoc jest niezbędna i zachęca do rozwoju dalszej działalności lub projektów, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy dla działalności, którą beneficjent mógłby prowadzić w istniejących warunkach rynkowych. W przypadku jakiejkolwiek pomocy objętej niniejszym rozporządzeniem i przyznanej MŚP należy przyjąć, że efekt zachęty występuje, jeżeli przed rozpoczęciem jakichkolwiek działań dotyczących realizacji projektu lub działań objętych pomocą małe lub średnie przedsiębiorstwo złożyło wniosek do państwa członkowskiego. W przypadku pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka na rzecz MŚP warunki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, szczególnie w odniesieniu do wysokości rat inwestycyjnych na przedsiębiorstwo, stopnia zaangażowania inwestorów prywatnych oraz rozmiaru przedsiębiorstwa i etapu działalności objętego finansowaniem, gwarantują efekt zachęty tego środka pomocy". Szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych, do której mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 zostały określone przepisami rozporządzenia z dnia 11 października 2007 r. Zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenie dnia 11 października 2007 r. - pomoc może być udzielana beneficjentom pomocy na realizację nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją w województwie objętym danym regionalnym programem operacyjnym. Zgodnie z ust. 3 § 5 - nowa inwestycja obejmuje: 1) inwestycję w środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne związane z: a) utworzeniem nowego przedsiębiorstwa, b) rozbudową istniejącego przedsiębiorstwa, c) dywersyfikacją produkcji przedsiębiorstwa poprzez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów lub d)zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego w istniejącym przedsiębiorstwie; 2) nabycie środków trwałych bezpośrednio związanych z przedsiębiorstwem, które zostało zamknięte lub zostałoby zamknięte, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym środki nabywane są przez inwestora niezależnego od zbywcy. Zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 11 października 2007 r. - prace związane z realizacją nowej inwestycji w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych lub średnich przedsiębiorców mogą się rozpocząć po złożeniu przez beneficjenta pomocy wniosku, o którym mowa w § 11 ust. 1. Konfrontując powyższe regulacje z treścią dokumentacji konkursowej złożonej przez skarżącą wskazać należy, że ocena AWP, iż przedłożony przez stronę projekt stanowi w istocie kolejny (II ) etap realizowanej już (przed złożeniem wniosku) inwestycji, opowiada prawu. Zasadnie argumentuje AWP, iż w przedmiotowym wniosku brak elementu nowości, odrębności, samodzielności niezbędnego do wywołania efektu zachęty, w rozumieniu art. 8 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 w związku z § 5 ust. 2 i 3 oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 11 października 2007 r. Zachęta ta, ze swej istoty odnosi się bowiem do nowych inwestycji. Jak wynika z treści wniosku i dołączonego załącznika w postaci Biznes Planu skarżąca rozpoczęła od sierpnia 2008 r. działalność w sektorze turystyki - działalność gastronomiczną w A. Wykonała już szereg inwestycji budowlanych części obiektu, w wyniku których powstała restauracja z nowoczesnym zapleczem kuchennym. Dokonała remontu i wyposażenie dwóch sal bankietowych oraz zakupu sprzętu nagłaśniającego i audiowizualnego w celu organizowania konferencji, szkoleń oraz spotkań biznesowych. Zaznaczyła, że w lipcu 2010 r. rozpoczyna nową inwestycję w infrastrukturę hotelu, polegającą na: komfortowym wyposażeniu 23 (z 46) pokoi hotelowych, wyposażeniu kawiarni, zakupu wyposażenia Centrum SPA (łaźnia solna, sauna, najnowocześniejsze fotele relaksujące), zakupu wyposażenia do Sal Magnackiej - Konferencyjnej i Kolumnowej, holu oraz zakupu wyposażenia działu sprzątania, zakupu wyposażenia infrastruktury zewnętrznej, na którą składać się będą place zabaw dla dzieci oraz grill. Wskazała, że na tę inwestycję dostała już dofinansowanie ze środków UE w ramach Osi Priorytetowej I Przedsiębiorczość i Innowacje Działanie 1.5 (część E1 i E5 wniosku i część B1 Biznes Planu). Wyjaśniła, że dzięki realizacji obu inwestycji: pierwszej, na którą została przyznana dotację z UE oraz drugiej - aktualnie opisywanej, A będzie mógł zaoferować kompletny produkt turystyczny obejmujący noclegi, wyżywienie, infrastrukturę szkoleniowo - konferencyjną, biznesową, okolicznościową i ofertę rekreacyjną. W jej ocenie, produkt turystyczny w wyniku realizacji projektu będzie nie tylko elementem uzupełniającym pierwszy projekt - kompleksowy produkt turystyczny w regionie, ale stanie się jego najlepszym elementem ( część C2 i C3 i D1 Biznes Planu). W tym stanie faktycznym i w świetle mających zastosowanie przepisów prawa nie można przyjąć, że zostało spełnione 7 Kryterium formalne dopuszczające. W przedmiotowej sprawie operacja polegająca na stworzeniu nowego produktu turystycznego w postaci A o podwyższonym standardzie ( w rozumieniu art. 2 pkt 3 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 – operacja jako projekt lub grupa projektów realizowanych przez tego samego beneficjenta) została rozpoczętą już przed datą złożenia wniosku w przedmiotowej sprawie. Nie sposób więc zgodzić się ze skarżącą, mając na względzie również regulację § 12 ust. 1 i § 5 ust 2 i 3 rozporządzenia z dnia 11 października 2007 r., które nie mogą być odczytywane w oderwaniu od regulacji Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008, że przedłożony przez nią projekt spełnia definicję nowej inwestycji. AWP zasadnie uznała, że projekt opisany we wniosku nie stanowi samodzielnej, funkcjonalnie i ekonomicznie wyodrębnionej (nowej) inwestycji, lecz jest kontynuacją (II etapem) inwestycji rozpoczętej przed datą złożenia wniosku o dofinansowanie. W związku z powyższym, na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.