IV SO/Wr 8/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia A. Dz. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn. akt IV KO 1/11 postanawia: odrzucić zażalenie. W dniu 13 stycznia 2011 r. Przewodniczący Wydziału IV wydał zarządzenie sygn. IV KO 1/11 o przekazaniu skargi A. Dz. z dnia 10 stycznia 2011 r. Burmistrzowi Dz., jako mylnie skierowanej do tutejszego Sądu. O wykonaniu powyższego zarządzenia skarżący został poinformowany pismem z tego samego dnia. Pismem z dnia 31 stycznia 2011 r. skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 13 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Podkreślenia wymaga, iż ani z powyższego wyliczenia, ani z innych przepisów powołanej ustawy nie wynika, aby przysługiwało zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie przekazania skargi organowi właściwemu jako mylnie skierowanej do Sądu. W związku z powyższym zażalenie jako niedopuszczalne należało odrzucić o czym, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono w sentencji postanowienia.