II FSK 3051/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej L.K. i W. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt I SA/Go 109/11 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi L. K. i W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 30 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. postanawia oddalić skargę kasacyjną. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Go 109/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił, na podstawie art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; dalej: p.p.s.a.), skargę L. i W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 30 grudnia 2010 r. w przedmiocie określenia wysokości dochodu za 2005 r., jako wniesioną po terminie. Z powyższym postanowieniem nie zgodzili się Skarżący, którzy w skardze kasacyjnej zarzucili na podstawie art.174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, mający istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez obrazę art.53 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 2 oraz art.54 § 1 p.p.s.a., poprzez przyjęcie, że strona wniosła skargę do niewłaściwego organu administracji co spowodowało w konsekwencji uchybienie terminu 30 dniowego, podczas gdy nie istniały podstawy do odrzucenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej ponieważ strona wniosła skargę do właściwego organu z poszanowaniem 30 dniowego terminu. Pełnomocnik skarżących podniósł, że w razie przyjęcia że powyższe naruszenie nie zasługuje na uwzględnienie zarzuca naruszenie art. 3 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 2 i art. 8 ust. 2 Konstytucji, poprzez uznanie, że działania organów podatkowych a w szczególności Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. były właściwe pomimo, że organ z naruszeniem zasady państwa prawa tj. zaufania, proporcjonalności, nieuwzględnienia zasad sprawiedliwości społecznej, szybkości działania dokonał przekazania skargi poza ustawowym terminem 30 dni od otrzymania decyzji oraz art. 44 ust. 1, art.77 ust. 2, art. 78 Konstytucji ponieważ wykładnia prawa narusza prawo do rozstrzygnięcia sprawy przez niezawisły Sąd. W związku z ww. zarzutami wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie na rzecz strony kosztów postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest niezasadna. Na podstawie art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu. W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy Skarżący otrzymali decyzję organu pierwszej instancji w dniu 2 grudnia 2010 r. Następnie wnieśli skargę 30 grudnia 2010 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w W., który nie był właściwy do przekazania skargi Sądowi pierwszej instancji. Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. przekazał wzmiankowaną skargę właściwemu organowi - Dyrektorowi Izby Skarbowej w Z. w dniu 4 stycznia 2011 r. Natomiast 30 – dniowy termin do wniesienia skargi upłynął 3 stycznia 2011 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że skarga została wniesiona po terminie, o którym mowa w art. 53 p.p.s.a. i odrzucił ją. Wobec powyższego, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną oddalił.