V SA/Wa 1749/10

WyrokWSA w Warszawie2011-02-15

Skład orzekający: Mirosława Pindelska, Jolanta Bożek, Piotr Piszczek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych z powodu wyczerpania limitu środków finansowych w ramach programu operacyjnego była zgodna z prawem, mimo zarzutów skarżącego dotyczących niepełnego uzasadnienia i nieprzeprowadzenia postępowania dowodowego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że odmowa przyznania pomocy finansowej z powodu wyczerpania limitu środków była zgodna z prawem. Pomimo że uzasadnienie decyzji było lakoniczne, nie stanowiło to istotnego naruszenia prawa uzasadniającego uchylenie aktu. Organ prawidłowo ustalił datę kompletności wniosku i działał zgodnie z obowiązującymi przepisami, a skarżący nie wykazał naruszeń prawa materialnego ani procesowego wpływających na wynik sprawy.
Stan faktyczny
Skarżący złożył w 2009 r. wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania 2.2 programu operacyjnego dotyczącego sektora rybołówstwa. Organ wezwał go do uzupełnienia braków formalnych, które skarżący uzupełnił dopiero w styczniu 2010 r. Organ odmówił przyznania pomocy z powodu wyczerpania limitu środków finansowych. Skarżący zarzucił organowi m.in. brak uzasadnienia odmowy i nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego oraz nieprawidłowości proceduralne.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2011r. sprawy ze skargi W. K. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... kwietnia 2010 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę W. D. K. (zwany dalej: skarżącym) ... września 2009 r. złożył w Ł. Oddziale Regionalnym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach środka 2.2 "Działania wodno-środowiskowe" objętego Programem Operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nabrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013". W dniach ... września oraz ... i ... października 2009 r. skarżący dokonał uzupełnienia wniosku nadsyłając do Oddziału Regionalnego agencji niezbędne dokumenty. Weryfikacja wniosku skarżącego wykazała, że wniosek wymaga uzupełnienia braków formalnych, dlatego też pismem z ... grudnia 2009 r. – na podstawie § 43 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 7 września 2009 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych. Skarżący nie dokonał wszystkich wymaganych uzupełnień w terminie wynikającym z pouczenia zawartego w wezwaniu, jednakże przed wysłaniem przez Oddział Regionalny drugiego wezwania do usunięcia braków, skarżący w dniach ... i ... stycznia 2010 r., złożył wymagane uzupełnienia i tym samym za datę złożenia kompletnego i poprawnego wniosku uznano datę 7 stycznia 2010 r. Z uwagi na kompletność i poprawność wniosku Ł. Oddział Regionalny ARiMR wystąpił do Departamentu Wsparcia Rybactwa ARiMR o przekazanie informacji o dostępności środków finansowych w ramach programu operacyjnego. W oparciu o informację zwrotną przekazaną przez Departament Wsparcia Rybactwa ARiMR w dniu ... marca 2010 r. ustalono, że operacja objęta wnioskiem skarżącego nie może zostać sfinansowana, ze względu na wyczerpanie limitu środków finansowych dostępnych w ramach środka "Działania wodno-środowiskowe". Z uwagi na powyższe ... kwietnia 2010 r. Ł. Oddział Regionalny ARiMR zakończył obsługę wniosku złożonego przez skarżącego, odmawiając przyznania pomocy w kwocie ... zł z powodu braku dostępności środków finansowych w zakresie środka 2.2 "Działania wodno-środowiskowe". Powyższe rozstrzygnięcie znalazło oparcie w art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619 ze zm.; zwaną dalej: ustawą z 3 kwietnia 2009 r.),w związku z § 51 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 7 września 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wpłaty i zwracania pomocy finansowej na realizacją środków objętych osią priorytetową 2 – Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nabrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. Nr 147, poz. 1193 ze zm.; zwane dalej : rozporządzeniem z dnia 7 września 2009 r.). Skarżący pismem z dnia ... kwietnia 2010 r. wezwał Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na ogólnikowym i nieprecyzyjnym uzasadnieniu zajętego stanowiska oraz przyznanie wnioskowanego dofinansowania. Prezes ARiMR po rozpatrzeniu powyższego wezwania pismem z ... czerwca 2010 r. poinformował skarżącego o negatywnym rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W skardze na pismo ARiMR z ... kwietnia 2010 r. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. 1. art. 14 ust. 2 i 4 z 3 kwietnia 2009 r. polegające na braku wskazania uzasadnienia odmowy przyznania pomocy finansowej i nieprzeprowadzeniu jakiegokolwiek postępowania dowodowego; 2. § 51 rozporządzenia z 7 września 2009 r. poprzez przyznanie pomocy finansowej z pominięciem kolejności złożonych wniosków. Po opisaniu dotychczasowego zachowania w sprawie skarżący podniósł, iż uzasadnienie zaskarżonego pisma z ... kwietnia 2010 r. nie wskazuje żadnych dowodów potwierdzających wyczerpanie limitu środków finansowych na wspieranie sektora rybołówstwa. Organ nie wyjaśnił również, czy wyczerpany został limit środków i jaka była rzeczywista jego wysokość, dlaczego zabrakło wystarczających środków finansowych i jakimi kryteriami kierowano się podczas przyznania pomocy finansowej. Dopiero wyjaśnienie powyższych okoliczności pozwoli, w ocenie skarżącego na ustalenie prawidłowego stanu faktycznego sprawy i wydanie aktu administracyjnego zgodnego z prawem. W piśmie procesowym z dnia ... lutego 2011 r. skarżący dodatkowo zarzucił, iż jego samouzupełnienia wniosku w rzeczywistości były wymuszone informacją uzyskaną telefonicznie z organu, a ich podstawą była zmiana formularza wniosku i zmiana tabeli gruntów. Zarzucił organowi celowość w powstrzymywaniu się z rozpoznaniem jego wniosku, czego dowodem miał być fakt, iż już we wrześniu pracownik organu znał braki wniosku, bo żądał złożenia prawidłowego zaświadczenia z Weterynarii. Skarżący zakwestionował żądanie organu dotyczące dołączenia aktualnego pozwolenia wodno-prawnego, bo stronie wygasło z końcem grudnia 2009 r. Zakwestionował żądanie organu dotyczące złożenia podpisu pod wnioskiem i złożenia dodatkowych wyjaśnień. Stwierdził, iż w styczniu 2010 r. był zapewniany, że zostanie podpisana z nim umowa, co świadczy o świadomym oszukiwaniu go. Zarzucił brak dokonania przez organ powiadomienia go, że będą rozpatrywane tylko kompletne wnioski, które ten status uzyskały między ... listopada a ... grudnia 2009 r. Pytał retorycznie czy to miała być tajemnica organu oraz czy zatajenie tego faktu miało przyczynić się do zabezpieczenia środków na dofinansowanie dla znajomych z organu. Podniósł potrzebę wyjaśnienia terminów wezwań do uzupełnienia braków kierowanych przez organ do wszystkich wnioskodawców. Wniósł o sądową ochronę przed skutkami milczenia organu. Zarzucił naruszenie zasad prowadzenia postępowania w sposób mający pogłębiać zaufanie do organów państwa, w sposób mający zapewnić stronie uzyskanie informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych oraz w sposób dbający o interes społeczny i słuszny interes obywateli, czyli naruszenia art. 7 i 8 kpa. Zarzucił, że to brak procedury, zmiana druków wniosku i rażąca niekompetencja urzędników była przyczyną, że uznano jego wniosek kompletny w innej dacie niż on był złożony. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prezesa ARiMR w całości podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym piśmie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej : p.p.s.a., w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Dokonując analizy w powyższym zakresie zarzutów podniesionych w skardze i piśmie procesowym ją uzupełniającym Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie. Należy podnieść, iż ogólne zasady wspierania zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem środków finansowych pochodzących z Europejskiego Funduszu Rybackiego zostały określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. WE L 225 z 15.08.2006 r. str. 1) oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 498/2007 z dnia 26 marca 2007 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. WE L 120 z 10.05.2007 r. str. 1). Warunki oraz tryb przyznania pomocy finansowej w zakresie środka 2.2 "Działania wodno-środowiskowe" w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nabrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" reguluje rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wpłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 2 - Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nabrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. z 2009r. nr 147 poz. 1193), wydane w oparciu o delegację ustawową, a mianowicie art. 19 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. z 2009r. nr 72 poz. 619 ze zm.), Zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r., pomoc jest przyznawana na wniosek o dofinansowanie, jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 19ustawy. Wzór wniosku przygotowuje Instytucja Zarządzająca (Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi) w myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 4 pkt 1 ww. ustawy. Formularz wniosku jest umieszczany na stronie internetowej Ministra oraz stronie internetowej Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa jako Instytucji Pośredniczącej – art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Wymienione działania miały miejsce w przedmiotowej sprawie. Wraz z formularzem została opracowana instrukcja wypełniania wniosku. Z akt administracyjnych wynika, iż skarżący składał wniosek na formularzu. Zakres informacji koniecznych do umieszczenia w treści wniosku został określony przepisem § 41 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 7 września 2009 r. Natomiast załącznik nr 2 do wymienionego rozporządzenia określił dokumenty konieczne do złożenia celem potwierdzenia danych zawartych we wniosku (§ 41 ust. 3). Zaś w myśl art. 10 ust. 3 ww. ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. wniosek o dofinansowanie jest oceniony w zakresie poprawności sporządzenia i złożenia, zgodności planowanej operacji z celami środka, w ramach którego ma być realizowana operacja, celowości udzielania pomocy na realizację planowanej operacji – w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 19 oraz zgodnie z kryteriami wyboru operacji przyjętymi przez komitet monitorujący. Postępowanie do przyznania pomocy finansowej w przypadku działania 2.2 prowadzone jest z wyłączeniem stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, z pewnymi wyjątkami (art. 9 pkt 4 podpunkt "b" tiret drugi w zw. z art. 14 ustawy w zw. z § 41 ust. 1 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009 r. Oznacza to, że organ jest zobowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzeć cały materiał dowodowy złożony przez stronę. To strona jest zobowiązana przedstawić dowody i wyjaśnienia (art. 14 ust. 2 i 3 ustawy). Organ tylko na żądanie strony jest zobowiązany do niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie stronie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (art. 14 ust. 2 ustawy). Ustawodawca w przepisach wykonawczych – w § 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia MRiRW przewidział działania organu z urzędu. Polegają one na sprawdzeniu czy wniosek został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach oraz czy dołączono do nich wszystkie wymagane § 43 ust. 3 rozporządzenia dokumenty. W przypadku stwierdzenia braków w zakresie ww. organ wzywa stronę do ich uzupełnienia bądź złożenia wyjaśnień w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie może być ponowione. Rozpatrzenie zaś wniosku o dofinansowanie, w przypadku operacji w ramach środka działania wodno-środowiskowe w zakresie wsparcia wykorzystania tradycyjnych lub przyjaznych środowisku technik i praktyk w chowie lub hodowli ryb, ustawodawca przewidział w terminie do końca roku, w którym wniosek został złożony w myśl § 44 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009 r. Powyższe przepisy były podstawą działania organu. Działania te były prawidłowe. Wbrew zarzutom skarżącego złożony przez niego wniosek o dofinansowanie z dnia .... września 2009 r. nie był kompletny w tej dacie. Skarżący sam uzupełnił go w dniu ... września 2009 r. składając zaświadczenie lekarza weterynarii w R. z dnia ... września 2009 r. o posiadanym przez gospodarstwo rybackie weterynaryjnym numerze identyfikacyjnym ... (k. ... akt adm.). Dokument ten wymagany był treścią § 41 ust. 3 w zw. z zał. Nr 2 pkt 2 podpunkt 5 rozporządzenia wykonawczego z 7 września 2009 r. Uzupełnienie to świadczy o bezzasadności zarzutu skarżącego, iż zrobił to na telefon z organu oraz, że przyczyną była zmiana formularza wniosku. Kolejnego samouzupełnienia wniosku skarżący dokonał ... października 2009 r. (k. ... akt administracyjnych) składając nowa wersję wniosku na takim samym formularzu ze zmianą treści wpisu na k. ... wniosku, gdzie w wersji pierwotnej wskazywana była kwota dofinansowania dla Etapu I w wysokości ... zł i taką samą sumą kwot dofinansowania (k. ... akt administracyjnych) zaś w wersji nowownioskowanej w wysokości ... zł dla I Etapu i taką samą sumą kwoty dofinansowania (k. 43 akt administracyjnych). Nowa wersja wniosku na k. ... (k. ... akt administracyjnych) zawierała oświadczenie i zobowiązania wnioskodawcy, które to oświadczenia i zobowiązania w wersji pierwotnej wniosku znajdowały się na jego k. ..., gdyż k. ... była pusta (K. ... akt administracyjnych). Ponadto nowa wersja wniosku zawierała nieczytelny podpis osoby składającej ten wniosek. Przy czym podpis ten był całkowicie odmienny od podpisu złożonego na wniosku pierwotnym (k. ... i k. ... akt administracyjnych). Z treści nowo składanego wniosku nie wynikało aby był ustanowiony pełnomocnik w sprawie. Porównanie treści tych wniosków jednoznacznie stanowi o bezpodstawności zarzutu skarżącego, iż zmiany wniosku dokonywał na skutek wymuszeń organu związanych ze zmianą formularza wniosku. Kolejnego samouzupełnienia wniosku skarżący dokonał nadaniem pocztowym z dnia ... października 2009 r. doręczonym organowi w dniu ... października 2009 r. (k.... akt administracyjnych). Było to dołączenie do wniosku pisma z potwierdzeniem złożenia formularza sprawozdania ... za rok 2008 r. dotyczącego powierzchni stawów rybnych oraz ilości ryb wyprodukowanych w stawach rybnych i innych urządzeniach służących do chowu i hodowli ryb – wydanego przez Instytut Rybactwa Śródlądowego w dniu ... października 2009 r. (k. ... akt administracyjnych). Podstawę prawną do złożenia takiego dokumentu stanowi przepis § 41 ust. 3 w zw. z zał. Nr 2 pkt 2 podpunkt 9 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009 r. Mimo tych uzupełnień i zmian wniosku nadal nie było pełnego wypełnienia pól wniosku, nie było pełnego opisu planowanej operacji, skarżący nie wypełnił np. pola pkt III podpunkt "2" a w "3" podpunkcie wskazywał zatrudnienie związane z działaniami objętymi treścią ppkt "2". Skarżący wskazywał liczbę obiektów chowu lub hodowli ryb, która wprowadziła środki na rzecz środowiska wodnego określone wymienionymi przepisami na "6" przy przedłużeniu pozwolenia wodno-prawnego na "1" obiekt chowu i hodowli ryb. Przy czym przedłożone pozwolenie wodno-prawne wygasało ... grudnia 2009 r. (k. ... akt administracyjnych), a zobowiązanie skarżącego do przestrzegania wymogów związanych z przedmiotowym wnioskiem i dofinansowaniem dotyczyło okresu 5 lat (§ 9 rozporządzenia MRiRW). Wymieniony wniosek złożony w dwóch wersjach opisanych wyżej zawierał dwa różne podpisy. Wśród załączników brakowało zaświadczenia z ewidencji działalności gospodarczej i brakowało aktualnego pozwolenia wodno-prawnego na okres objęty zobowiązaniem, brakowało pełnej wewnętrznej dokumentacji skarżącego dotyczącej chowu i hodowli ryb w stawie nr 1 (brak było podania daty obsady i odłowu ryb, wymaganej treścią § 10 ust. 2 pkt 1 w zw. z zał. nr 2 pkt 2 podpunkt 10 rozporządzenia). Zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2009 r. doręczonym skarżącemu ... grudnia 2009 r. (k. ... akt administracyjnych) organ wezwał do uzupełnienia braków wniosku. Wbrew zarzutom skarżącego wezwanie odzwierciedla braki istniejące we wniosku i załącznikach do niego. Jest oparte na przepisach art. 10 ust. 3 ustawy z 3 kwietnia 2009 r. oraz § 41 ust. 2 i 3 oraz załączniku nr 2 pkt 2 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009 r. Wymienione zarządzenie wydane jest i doręczone stronie przed końcem roku kalendarzowego, w którym złożono wniosek. Zatem organ nie naruszył przepisu § 44 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009 r. Niezasadny jest zarzut aby organ we wrześniu przystąpił do rozpatrywania jego wniosku czego dowodem ma być wymiana dokumentu Weterynarii. Sąd zauważa, że skarżący przy pierwotnym wniosku z ... września 2009 r. załączył odpis wniosku o nadanie Weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego z dnia ... września 2009 r. (k. ... akt administracyjnych) oraz oświadczenie z ... września 2009 r., że dotychczasowy numer identyfikacyjny, został zmieniony (k. ... akt administracyjnych). Zaświadczenie zaś Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. z dnia ... września 2009 r. zostało nadane do akt drogą pocztową w dniu ... września 2009 r. (k. ... akt administracyjnych). Zaświadczenie to nie było ani zmieniane ani uzupełniane w terminie późniejszym. Nie było też objęte do uzupełnienia treścią zarządzenia organu z dnia ... grudnia 2009 r. Analiza akt administracyjnych nie potwierdza zarzutów skarżącego na okoliczność złożenia przez niego kompletnego wniosku o dofinansowanie na datę ... października 2009 r. Nie potwierdza też podnoszonej przez skarżącego bezzasadności zarządzenia organu z dnia ... grudnia 2009 r. Skarżący nie może skutecznie podważyć żądania uzupełnienia braków gdyż braki są widoczne i sprawdzalne. Żądanie organu złożenia przez skarżącego m. in. prawidłowego podpisu pod wnioskiem, przy istnieniu dwóch wersji podpisu na dwóch różnych wersjach wniosku jest jak najbardziej zasadne. W świetle przepisu art. 10 ustawy i § 44 ust. 3 oraz załącznika nr 2 pkt 2 rozporządzenia MRiRW zasadne też było żądanie złożenia przez skarżącego aktualnego, prawomocnego pozwolenia wodno-prawnego. Złożone dotychczas pozwolenie wygasało za ... dni licząc od daty sprawdzenia wniosku i wskazywany przez niego upływ terminu w żaden sposób nie uzasadniał osiągnięcia celu środka, w ramach którego miała być prowadzona operacja. Stosowne zobowiązanie skarżącego miało odnieść się do 5 letniego okresu (§ 9 rozporządzenia MRiRW). To ustawodawca określił dokumenty, które strona powinna załączyć do wniosku. Dokumenty te mają uzasadniać wniosek i działania nim objęte. Zatem dokumenty te muszą odnosić się do określonej rzeczywistości, a nie pozorować tę rzeczywistość w sposób niezapewniający osiągnięcia zamierzonych celów operacji. Analiza akt nie potwierdza aby zarządzenie organu z dnia ... grudnia 2009 r. wynikało ze zmiany formularza wniosku, w tym w części dotyczącej tabeli gruntów i aby tego dotyczyło. Wniosek skarżącego miał braki. Zarządzenie organu zostało wydane zgodnie z § 43 § 2 i § 44 ust. 5 rozporządzenia. Wykonanie zarządzenia też nie dotyczyło złożenia nowej tabeli gruntów tylko np. zmian w pkt III podpunkt 1 wniosku gdzie skarżący zmienił liczbę wskazywanych wcześniej ... obiektów chowu i hodowli ryb na liczbę 1 zgodnie ze złożonym pozwoleniem wodno-prawnym (k. ... i k. ...). Usunięcie braków nastąpiło ostatecznie nadaniem pocztą kurierską z ... stycznia 2010 r. doręczonym organowi ... stycznia 2010 r. – dokumentów w postaci dokumentacji wewnętrznej skarżącego i jego oświadczenia dotyczącego odłowów i ich terminów w stawie nr 1 (wykonanie pkt 5 zarządzenia z dnia ... grudnia 2009 r.). Jak też złożeniem oświadczenia – wyjaśnień skarżącego na okoliczność co w Pakiecie 2 pkt 2.5 wniosku mieści się pod deklarowaną powierzchnią (wykonanie pkt 3 zarządzenia). Prawidłowo zatem organ ustalił, iż kompletność wniosku nastąpiła 7 stycznia 2010 r. tj. z chwilą złożenia ostatnich ww. dokumentów (§ 42 ust. 5 rozporządzenia MRiRW). Zgodnie z treścią § 51 ww. rozporządzenia pomoc w ramach środków, o które wnioskował skarżący jest przyznawana do wyczerpania środków finansowych, zgodnie z kolejnością złożenia prawidłowo wypełnionego i udokumentowanego wniosku o dofinansowanie. W myśl art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r., pomoc w ramach programu operacyjnego jest przyznawana do wysokości limitu stanowiącego równowartość w złotych kwoty w euro określonej w przepisach wydanych na podstawie ust. 1 na poszczególne środki, o których mowa w art. 3. Instytucją odpowiedzialną za określenie limitów finansowych w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nabrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" jest Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi jako Instytucja Zarządzająca, co potwierdza regulacja art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. Powołany przepis przyznaje ministrowi właściwemu do spraw rybołówstwa kompetencję do określenia, w drodze rozporządzenia, podziału środków finansowych na realizację programu operacyjnego w ramach określonych osi priorytetowych, o których mowa w art. 3, ustalając limity na poszczególne środki objęte tymi osiami, mając na względzie zapewnienie efektywności wdrażania programu operacyjnego oraz wykorzystanie środków finansowych przeznaczonych na jego realizację. W wykonaniu delegacji ustawowej wydane zostało rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2009 r. w sprawie podziału środków finansowych na realizację Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nabrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013"na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009r. nr 147 poz. 1192). W załączniku do ww. rozporządzenia limit środków w ramach środka 2.2 "Działania wodno-środowiskowe" został ustalony w zakresie wkładu publicznego ogółem na kwotę ... euro. Z dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych wynika, że ARiMR, realizujący zadania Instytucji Pośredniczącej występował do Instytucji Zarządzającej z pismami mającymi na celu ustalenie na jaką datę kompletności wniosków (wniosków spływających z całego kraju) istnieją środki pieniężne w ramach przyznanego limitu. Z dokumentów tych wynika, że jest to ... grudnia 2009 r. przy czym początkowo pieniędzy nie wystarczyło na wszystkie kompletne wnioski na ww. dzień. Na marginesie sprawy Sąd zważa, że z urzędu posiada wiedzę, iż Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wygenerował środki budżetowe na zwiększenie ww. limitu aby wszystkie wnioski kompletne na dzień ... grudnia 2009 r. uzyskały dofinansowanie. Zmienione zostało rozporządzenie Ministra w sprawie podziału środków z dnia 7 września 2009 r. – nowelizacja z 7 grudnia 2010 r. (Dz. U. 230, poz. 1518). Podnieść należy, iż z treści korespondencji obu Instytucji i listy wniosków (k. ... akt administracyjnych) wynika, że nie przewidywano zwiększenia dofinansowania na wypłatę środków na podstawie kompletnych wniosków na dzień poczynając od ...grudnia 2009 r. i dalej. Na datę orzekania przez Sąd nie było publikacji prawnych świadczących o istniejącym limicie na powyższe dofinansowanie. Prawidłowo zatem organ przy akceptacji Instytucji Zarządzającej poinformował skarżącego pismem z dnia ... kwietnia 2010 r. o odmowie przyznania pomocy finansowej. Faktem jest, iż powyższe pismo zawiera jednozdaniowe uzasadnienie, iż podstawą rozstrzygnięcia jest wyczerpanie limitu środków finansowych. Sąd zgadza się z zarzutem, iż organ winien szerzej przytoczyć dane dotyczące wyczerpania środków i ilości złożonych wniosków, jednakże brak w tym zakresie uzasadnienia nie stanowił istotnego naruszenia prawa, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. dawałoby podstawę do uchylenia zaskarżonego aktu. Sama forma powiadomienia jest prawidłowa bowiem zgodnie z art. 14 w zw. z art. 9 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. i § 41 ust. 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 7 kwietnia 2009 r. wyłączone jest stosowanie kpa poza nielicznymi wyjątkami, w tym wyłączone jest wydawanie decyzji. Zatem nie stosuje się art. 107 kpa co rzutuje na wskazaną ocenę uzasadnienia rozstrzygnięcia. W sprawie nie mają też zastosowania art. 7,8 kpa podnoszone przez skarżącego w zarzutach opisujących nieprawidłowe według niego działanie organu. Sąd podnosi, iż skarżący szersze uzasadnienie sytuacji otrzymał od organu w piśmie z dnia ... czerwca 2010 r. rozstrzygającym jego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Co prawda pismo to zostało wydane po złożeniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ale niewątpliwie wyjaśniało wątpliwości skarżącego. Niezasadny jest zaś zarzut skarżącego, iż w trakcie postępowanie nie był informowany, że będą rozpatrywane tylko te wnioski, które uzyskały status kompletności najdalej na ... grudnia 2009 r. Powyższy zarzut jak i inne zarzuty opisujące "nieprawidłowości urzędnicze" wynikają z niezrozumienia istoty postępowania o dofinansowanie, nierozumienie, że dofinansowanie dotyczy wniosków napływających z całego kraju, że ustalenie daty kompletności wniosków przewidują ogłoszone przepisy prawne, że przewidziano w nich również daty, które są uznawane przy dostarczaniu korespondencji (§ 42 rozporządzenia MRiRW), że daty te wynikają wprost z akt prowadzonych w indywidualnych postępowaniach oraz, że daty te są uwzględniane na ogólnej liście wszystkich wniosków. Ustalenie zaś daty 28 grudnia 2009 r. było ustaleniem faktu, a nie prawa. Dodatkowo Sąd podnosi, że postępowanie powyższe jest wg. art. 14 ustawy prowadzone z wyłączeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego co do zasady. Organ jest obowiązany tylko i wyłącznie na żądanie strony dokonywać pouczeń oraz zapewniać jej czynny udział w postępowaniu. Takiego żądania skarżący nie sformułował na etapie postępowania administracyjnego. Podane prze skarżącego zarzuty o jakiś "niejasnościach" w postępowaniu, o oszukiwaniu skarżącego aby umożliwić zabezpieczenie środków na dofinansowanie dla innych są gołosłownym twierdzeniem nie znajdującym żadnego uzasadnienia w kontrolowanych aktach. Sąd nie dopatrzył się wskazywanych przez skarżącego naruszeń prawa materialnego czy też prawa procesowego w sposób wpływający na wynik sprawy. Sąd podnosi, iż jego kontrolą objęty jest zaskarżony przez skarżącego akt administracyjny. Postępowanie sądowe nie odnosi się do skontrolowania wszystkich działań organu zaistniałych w określonym czasie, czego żąda skarżący. Tego typu kontrole działalności administracyjnej prowadzone są przez inne organy i w oparciu o inne przepisy. Z kontrolowanych akt nie wynika jakakolwiek nieprawidłowość w działaniu organu. Zarzuty skarżącego są gołosłowne, nie poparte żadnymi dowodami. Sąd podnosi, iż dofinansowanie, o które ubiegał się skarżący oparto na przepisach prawnych ogłoszonych i znanych z założenia wszystkim z chwilą ich ogłoszenia. Ustawodawca świadomie wyłączył stosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (poza niewielkimi wyjątkami) i obecnie skarżący nie może się powoływać na ich nieznajomość i potrzebę szczególnej ochrony z tego tytułu. Z tych wyłączeń kpa i ustalenia zasad postępowania zawartych w ustawie z 3 kwietnia 2009 r. i rozporządzeniu z 7 września 2009 r. wynika, że to skarżący jest obowiązany przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą. Na nim spoczywa ciężar udowodnienia faktu, z którego to faktu wywodzi skutki prawne (art. 14 ust. 3 ustawy). Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze, Sąd uznał, że organ wbrew zarzutom skargi, w zgodzie z zasadą praworządności, podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w sposób prawidłowy zebrał materiał dowodowy, należycie go ocenił, a wydane na jego podstawie zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Z tych względów na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło