VI SA/Wa 1875/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2011 r. sprawy ze skargi A. B. i A. B. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Komisji Nadzoru Finansowego na rzecz skarżących A. B. i A. B. kwotę 10.617 (dziesięć tysięcy sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] Komisja Nadzoru Finansowego, po ponownym rozpoznaniu sprawy, utrzymała w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...].I wydaną w sprawie nałożenia na: 1. A. B. (zwanego skarżącym) kary pieniężnej w wysokości 500 000 zł w związku z nieprzeprowadzeniem wezwania w terminie oraz niezachowaniem warunków określonych w art. 77 ust. 1 5a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2009 r. Nr 185. poz. 1439), dalej zwaną ustawą o ofercie publicznej; 2. A. B. (zwanej skarżącą) kary pieniężnej w wysokości 100 000 zł w związku z nieprzeprowadzeniem wezwania w terminie oraz niezachowaniem warunków określonych w art. 77 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie taktycznym i prawnym: W dniu [...] kwietnia 2009 r. A. B. i A. B. jako strony porozumienia ogłosili, na podstawie art. 74 ust. 2 ustawy o ofercie publicznej, wezwanie do zapisywania się na sprzedaż akcji spółki W. S.A. Wezwanie zostało ogłoszone na [...] akcji tej Spółki stanowiących 25,5 8 % ogólnej liczby głosów spółce. Na dzień ogłoszenia wezwania nabywający, skarżący A. B., wraz ze stroną porozumienia, o której mowa w art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie publicznej, skarżącą A. B., posiadali 74,42% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu Spółki, tj. [...] głosów w Spółce. Skarżący posiadał 70,88% ogólnej liczby głosów w Spółce, tj. [...] głosów na walnym zgromadzeniu spółki. Wzywająca nie będąca nabywającym. A. B., posiadała łącznie z podmiotem w 100 % zależnym (R. Limited) 3,54% ogólnej liczby głosów w Spółce, tj. [...] głosów, z czego bezpośrednio 1,65% ogólnej liczby głosów w Spółce, tj. [...] głosów. Na podstawie przedmiotowego wezwania skarżący zamierzali osiągnąć 100 % w ogólnej liczbie głosów w Spółce. W przedmiotowej sprawie obowiązek ogłoszenia wezwania ciążył na skarżącym w związku z postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. o połączeniu spółek M. S.A. i W. S.A. W wyniku połączenia skarżący stał się posiadaczem 70,88% ogólnej liczby głosów w Spółce. Podmiotem pośredniczącym w wezwaniu był D. S.A. Rozpoczęcie przyjmowania zapisów w ramach ogłoszonego wezwania zostało określone na dzień [...] maja 2009 r.. natomiast termin zakończenia przyjmowania zapisów na dzień [...] czerwca 2009 r. Cena, po jakiej były nabywane akcje w ramach wezwania ogłoszonego przez skarżącą i skarżącego została określona na 0,12 zł za jedną akcję spółki W. S.A. Do zawiadomienia o zamiarze ogłoszenia wezwania skarżący załączyli zaświadczenie D. S.A.. zgodnie z którym A. B. zdeponował na rachunku pieniężnym prowadzonym przez D. S.A.. środki pieniężne w kwocie 2 000 000 zł, stanowiące zabezpieczenie płatności za akcje objęte wezwaniem. Wskazane środki zostały objęte nieodwołalną blokadą do dnia rozliczenia transakcji. Ponadto skarżący złożył w D. S.A. weksel własny in blanco, będący zabezpieczeniem pozostałych płatności za akcje objęte wezwaniem. W związku z faktem, iż zgodnie z wyżej określonym wezwaniem oraz załączonym do niego zaświadczeniem podmiotu pośredniczącego, wezwanie na sprzedaż akcji W. S.A. miało być w przeważającej części zabezpieczone wekslem własnym in blanco, pismem z dnia [...] maja 2009 r. Urząd K poinformował skarżących, że wystawiony przez nabywającego weksel własny nie jest właściwym zabezpieczeniem, gdyż w chwili jego wystawienia nie jest możliwe dokonanie oceny, czy majątek wystawcy jest wystarczający na zaspokojenie roszczeń wynikających z ogłoszonego wezwania. Następnie pismem z dnia [...] maja 2009 r. Urząd KNF. na podstawie art. 78 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej, wystąpił do wzywających z żądaniem przekazania wyjaśnień dotyczących treści wezwania w zakresie ustanowionego zabezpieczenia w szczególności wskazania w jaki zgodny z przepisami prawa sposób zamierzają zabezpieczyć ogłoszone wezwanie. W odpowiedzi na przedmiotowe żądanie, w dniu [...] i [...] czerwca 2009 r.. wpłynęły do organu nadzoru pisma zawierające wyjaśnienia skarżących. W powyższych pismach skarżący poinformowali, iż w ich ocenie zabezpieczenie wezwania ogłoszonego w dniu [...] kwietnia 2009 r. zostało ustanowione prawidłowo. Jednocześnie skarżący podnieśli, iż art. 77 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej nie wskazuje formy zabezpieczenia zapłaty ceny za akcje, które mają być przedmiotem wezwania. Natomiast, powszechne przyjęte jest w doktrynie, iż weksel pełni funkcję gwarancyjną wobec innych zobowiązań zarówno pieniężnych, jak i niepieniężnych. Urząd KNF pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. poinformował skarżących, że potwierdza otrzymanie niniejszych wyjaśnień i jednocześnie wskazał, że ustanowione zabezpieczenie jest niezgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej. W dniu [...] czerwca 2009 r. Urząd KNF zawiadomił skarżących oraz podmiot pośredniczący że zgodnie z art. 78 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej, rozpoczęcie przyjmowania zapisów w wezwaniu ulega wstrzymaniu do czasu dokonania czynności wskazanych w zadaniu, o którym mowa w art. 78 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej, przez podmiot obowiązany do ogłoszenia wezwania. Urząd KNF wskazał, że skarżący i skarżąca w odpowiedzi na zadanie Urzędu KNF z dnia [...] maja 2009 r. złożyli odpowiednio w dniu [...] i [...] czerwca 2009 r. wyjaśnienia dotyczące treści wezwania. Mając na uwadze przedstawione wyjaśnienia, Urząd KNF poinformował, że termin przyjmowania zapisów w wezwaniu do zapisywania się na sprzedaż akcji W. S.A. powinien biec od dnia [...] czerwca 2009 r.. tj. od dnia przekazania przez wzywających wyjaśnień do Urzędu KNF. Jednocześnie Urząd KNF ponownie poinformował wzywających, iż zabezpieczenie jest niezgodne z art. 77 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej. W dniu [...] czerwca 2009 r. skarżący upublicznili informację, iż przyjmowanie zapisów w wezwaniu będzie wznowione od dnia [...] czerwca 2009 r. W związku z powyższym Urząd KNF pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. poinformował skarżących oraz podmiot pośredniczący, że zapisy w przedmiotowym wezwaniu, z uwagi na wstrzymanie zapisów na sprzedaż akcji objętych wezwaniem, powinny być przyjmowane w terminie nie krótszym niż do dnia [...] lipca 2009 r. Zgodnie z informacją przekazaną przez D. S.A. w dniu [...] czerwca 2009 r. zostały zawarte transakcje w ramach ogłoszonego przez skarżącego i skarżącą wezwania na [...] sztuk akcji. Zapisy w ramach wezwania ogłoszonego przez skarżącego i skarżącą były przyjmowane od dnia [...] czerwca 2009 r. do dnia [...] czerwca 2009 r., czyli przez 4 dni robocze. Skarżący w zeznaniach zawartych w pismach z dnia [...] września 2009 r. wyjaśnili, iż ich zdaniem zabezpieczenie ustanowione w związku z wezwaniem do zapisywania się na sprzedaż lub zamianą akcji W. S.A.. ogłoszonym za pośrednictwem D. S.A. w dniu [...] kwietnia 2009 r., odpowiada warunkom wymienionym w art. 77 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej, wysokość jego nie jest bowiem mniejsza niż 100 % wartości akcji, które miały być przedmiotem wezwania. Ponadto Strony postępowania w wyżej wymienionych pismach podniosły, iż "ani przepisy ustawy o ofercie, ani przepisy Rozporządzenia nie precyzują ani nie określają katalogu rodzajów zabezpieczeń wykonywania zobowiązań. W związku z powyższym należy stosować ogólne zasady dotyczące zabezpieczenia zobowiązań." Skarżący podkreślili również, iż wezwanie zostało zrealizowane, a cena za nabyte w ramach wezwania akcje została zapłacona. Odnosząc się do kwestii terminu zakończenia wezwania skarżący i skarżąca wyjaśnili, że w ich ocenie brakuje przepisu, który nakazywałby, aby termin zakończenia przyjmowania zapisów na akcje uległ stosownemu wydłużeniu. Pozwala to stwierdzić, iż dyspozycja analizowanej normy obejmuje jedynie bezwzględny nakaz wstrzymania rozpoczęcia zapisów, zakończenia ich pozostaje natomiast bez zmian. Ponadto skarżący, odnosząc się do kwestii rozpoczęcia przyjmowania zapisów w ramach ogłoszonego wezwania dopiero w dniu [...] czerwca 2009 r.. podczas gdy przeszkoda wstrzymująca rozpoczęcie przyjmowania zapisów na sprzedaż akcji ustala w dniu [...] czerwca 2009 r.. w zeznaniach z dnia [...] października 2009 r. wyjaśnili, ze Komisja w piśmie z dnia [...] czerwca 2009 r. poinformowała wzywających, ze złożone przez nich wyjaśnienia są wystarczające i termin przyjmowania zapisów na akcje W. S.A. biec winien od dnia [...] czerwca 2009 r. Było to w przeddzień dnia ustawowo wolnego od pracy, będącego jednocześnie początkiem ..długiego weekendu". Wszelkie więc czynności związane z wszczęciem przyjmowania zapisów mogły być podjęte dopiero w najbliższym dniu "pracującym", który przypadał na dzień [...] czerwca 2009 r. Podkreślili, iż z informacji przekazanych przez przewodniczącego w wezwaniu I. S.A. szereg względów technicznych, w tym czynności administracyjnych, związali)eh z rozpoczęciem przyjmowania zapisów wykluczało możliwość niezwłocznego wszczęcia rzeczonego procesu przez dom maklerski. Jednocześnie skarżący w ww. piśmie podkreślili, ze ogłoszenie wezwania dopiero w dniu [...] czerwca 2009 r. było spowodowane koniecznością ogłoszenia rozpoczęcia wezwania w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim, co było możliwe dopiero w dniu [...] czerwca 2009 r. Ponadto skarżący podnieśli, iż "taka sekwencja zdarzeń była aprobowana przez Urząd KNF, co potwierdza treść pisma z dnia [...] czerwca 2009 r. ([...]), w którym to piśmie Urząd określił termin przyjmowania zapisów przyjmując za jego początek [...] czerwca 2009 roku." Należy podkreślić, iż [...] czerwca 2009 r. jako termin rozpoczęcia przyjmowania zapisów został jedynie przyjęty do wiadomości przez organ nadzoru. W wyżej wymienionym piśmie Urząd KNF nie zaakceptował tego terminu a jedynie uznał go za początek biegu 30-dniowego terminu przyjmowania zapisów w ramach wezwania zgłoszonego przez skarżącą i skarżącego. W ocenie organu nadzoru kwestią nadrzędną było zachowanie przez Wzywających zgodnego z przepisami prawa, terminu przyjmowania zapisów na sprzedaż akcji spółki W. S.A. Wydając w dniu [...] listopada 2009 r. decyzję Komisja Nadzoru Finansowego wskazała, iż rodzaj zabezpieczenia ustanowiony na podstawie art. 77 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej ma przede wszystkim odpowiadać celowi ustanowienia takiego zabezpieczenia. Jej zdaniem ustanowione zabezpieczenie powinno prowadzić przede wszystkim do zaspokojenia roszczeń w związku z zawarciem transakcji sprzedaży akcji w ramach wezwania, a nie stanowić tylko ułatwienie procesowe lub egzekucyjne. Z uwagi na powyższe Komisja uznała, iż weksel własny nie jest skutecznym zabezpieczeniem, gdyż w przypadku gdy dłużnik wekslowy jest niewypłacalny i nie pokrywa należności z tytułu zapłaty za akcje objęte wezwaniem, to weksel własny nabywającego nie pozwoli również na rozliczenie wezwania. W szczególności nie stanowi alternatywnego sposobu realizacji świadczenia pieniężnego. W opinii organu prawo do żądania, na podstawie art. 78 ust. 2 ustawy o ofercie publicznej, udzielenia wyjaśnień jest swego rodzaju środkiem nadzoru co do trybu i treści oferty ogłaszanej w ramach wezwania, bowiem powoduje wstrzymanie przyjmowania zapisów. W myśl powyższego w przedmiotowym stanie faktycznym termin przyjmowania zapisów w ramach wezwania został określony na okres od dnia [...] maja 2009 r. do dnia [...] czerwca 2009 r., tym samym została wypełniona dyspozycja § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra finansów z dnia [...] października 2005 r. w sprawie wzorów wezwań do zapisywania się na sprzedaż lub zamianę akcji spółki publicznej szczegółowego sposobu ich ogłaszana oraz warunków nabywania akcji w wyniku tych wezwań (Dz. U. nr 207. poz. 1729). zwane dalej rozporządzeniem. Jednocześnie na skutek żądania złożenia wyjaśnień zgłoszonego przez organ nadzoru w dniu [...] maja 2009 r. bieg wyznaczonego 30 dniowego terminu na przyjmowanie zapisów w ramach ogłoszonego wezwania nie rozpoczął się w wyznaczonym w wezwaniu dniu ([...] maja 2009 r.), a dopiero po złożeniu przez wzywających stosownych wyjaśnień oraz po przekazaniu do publicznej wiadomości nowego terminu rozpoczęcia przyjmowania zapisów. Termin przyjmowania zapisów na akcje spółki W. S.A. został wyznaczony na dzień [...] czerwca 2009 r., od tego dnia rozpoczął bieg 30-dniowy termin przyjmowania zapisów. Organ podkreślił, iż związku z faktem, iż. przyjmowanie zapisów zakończyło się w pierwotnie wyznaczonym terminie, tj. [...] czerwca 2009 r. zapisy były faktycznie przyjmowane przez 4 dni robocze, a nie jak wzywający początkowo określili w wezwaniu, stosownie do § 7 ust. 2 pkt 1 lit. b Rozporządzenia, przez 30 dni. Nieoczekiwane skrócenie terminów przyjmowania zapisów w ramach wezwania do 4 dni roboczych, zdaniem Komisji, doprowadziło do naruszenia prawa zagwarantowanego inwestorom mniejszościowym skorzystania z możliwości sprzedaży akcji w ramach wezwania na jasnych i przejrzystych zasadach. Komisja wskazała, iż z ustalonego, w toku prowadzonego postępowania administracyjnego, stanu faktycznego wynika, w sposób nie budzący wątpliwości, iż ogłaszając i przeprowadzając wezwanie na sprzedaż akcji W. S.A. skarżący naruszyli przepis § 7 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia i 77 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej. Zdaniem Komisji ziściła się zatem przesłanka upoważniająca organ nadzoru do nałożenia na podstawie art. 97 ust. 4 i 5a ustawy o ofercie publicznej, kary pieniężnej na wskazane osoby. Ogłoszenie i przeprowadzenie wezwania przez skarżących niezgodnie z przepisami ustawy o ofercie publicznej oraz Rozporządzenia spowodowało, iż pewność transakcji zawieranych w ramach ogłoszonego wezwania została naruszona. Naruszenie bowiem przepisów dotyczących terminu ogłoszenia wezwania spowodowało, iż zapisy w ramach wezwania były przyjmowane jedynie przez 4 dni robocze, natomiast ustanowienie niewłaściwego, w rozumieniu art. 77 ust. 1, zabezpieczenia stworzyło ryzyko nierozliczenia transakcji zawartych w odpowiedzi na wezwanie. Dokonując miarkowania wysokości nałożonych kar pieniężnych na skarżącą i skarżącego, Komisja wzięła pod uwagę liczbę posiadanych przez te osoby głosów na Walnym Zgromadzeniu Spółki. Wymierzając przedmiotową karę pieniężną Komisja wzięła pod uwagę fakt, iż naruszenie polegające na częściowo nieprawidłowym zabezpieczeniu wezwania, nie naruszyło interesów inwestorów, z uwagi na fakt iż transakcje zawarte w ramach wezwania zostały rozliczone prawidłowo. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący zarzucili organowi naruszenie następujących przepisów: 1. art. 97 ust. 1 pkt 4 i 5a w związku z art. 74 ust. 2 ustawy o ofercie publicznej; 2. art. 97 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 77 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej; 3. art. 97 ust. 1 pkt 4 i 5a w związku z art. 78 ustawy o ofercie publicznej; 4. art. 97 ust. 1 pkt 5a w związku z art. 74 ust. 2 ustawy o ofercie publicznej; 5. art. 97 ust. 1 pkt 5a w związku z art. 81 ustawy o ofercie publicznej i § 7 rozporządzenia; 6. art. 107 w zw. z art. 8 kpa; 7. art. 97 ust. 2 ustawy o ofercie w zw. z art. 107 § 1 i art. 7 kpa. Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. Komisja Nadzoru Finansowego utrzymała w mocy decyzje z dnia [...] listopada 2009 r. podtrzymując argumenty w niej zawarte. Ponadto w uzasadnieniu odniosła się do zarzutów wskazanych we wniosku o ponowne rozpoznania sprawy. Zmiana statutu spółki polegająca na ograniczeniu prawa głosów, nie stanowi, zdaniem Komisji, zmiany statutu w rozumienie art. 74 ust. 2 ustawy o ofercie publicznej. Zgodnie z art. 87 ust. 5 pkt 3 ustawy o ofercie publicznej, do liczby głosów, która powoduje powstanie obowiązków określonych w przepisach Rozdziału 4 tej ustawy (czyli między innymi ogłoszenia wezwania na podstawie art. 74 ust. 2) wlicza się liczbę głosów z wszystkich akcji, nawet jeżeli wykonywanie z nich prawa głosu jest ograniczone lub wyłączone z mocy statutu, umowy lub przepisu prawa. Odnosząc się natomiast do zarzutu jakoby organ nadzoru w toku postępowania administracyjnego naruszył art. 7 kpa nie przeprowadzając ustaleń w zakresie wyłączenia zastosowania obowiązku wezwania z uwagi na wprowadzenie zmian w statucie, polegających na ograniczeniu wykonywania prawa głosu przez akcjonariuszy posiadających ponad 66 % głosów, Komisja uznała ten argument za bezzasadny. Organ wskazał, iż opinia prof. A. C. nie jest środkiem dowodowym w rozumieniu przepisów kpa. Prof. C. nie sporządził przedmiotowej opinii jako biegły powołany w toku postępowania dowodowego. Wskazana opinia została sporządzona przez specjalistę i autorytet z zakresu prawa papierów wartościowych i miała na celu uzyskanie przez Komisję potwierdzenia jej stanowiska w sprawie interpretacji przepisów ustawy o ofercie publicznej. Organ wskazał, iż na podstawie art. 78 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej Komisja może w ściśle określonym terminie zgłosić żądanie wprowadzenia niezbędnych zmian lub uzupełnień w treści wezwania albo przekazania wyjaśnień dotyczących jego treści. W ocenie Komisji rodzaj zabezpieczenia jest elementem treści wezwania, gdyż jego szczegółowy opis oraz wskazanie jego rodzaju i wartości stanowią obligatoryjny element wezwania. Komisja nie podziela poglądu Skarżących jakoby "przeprowadzenie wezwania w terminie", o którym stanowi art. 97 ust. pkt 5a ustawy o ofercie publicznej, odnosiło się do terminu określonego w art. 74 ust. 2 ustawy o ofercie publicznej. Termin ogłoszenia wezwania to termin z art. 74 ust. 2, natomiast termin przeprowadzenia wezwania to termin od ogłoszenia wezwania do rozliczenia transakcji zawartych w ramach wezwania, w tym również termin przyjmowania zapisów. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję A. B. i A. B. wnieśli o jej uchylenie ewentualnie o stwierdzenie nieważności albo zmniejszenie nałożonych kar. Zaskarżonej decyzji zarzucili rażące naruszenia: 1) art. 24 § 1 pkt 5 kpa 2) art. 68 § 1 kpa 3) art. 97 ust. 1 pkt 4 i 5a w zw. z art. 74 ust. 2 ustawy o ofercie; 4) art. 97 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 77 ust. 1 ustawy o olercie; 5) art. 97 ust. 1 pkt 4 i 5 w zw. z art. 78 ustawy o ofercie; 6) art. 97 usl. 1 pkt 5 a w zw. z art. 74 ust. 2 ustawy o ofercie; 7) art. 97 ust. 1 pkt 5a w zw. z art. 81 ustawy o ofercie; 8) art. 107 w zw. z art. 8 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł ojej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Treść art. 11 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. Nr 157, poz. 1119 z późn. zm.) przesądza o tym, czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej doszło do uchybień proceduralnych. Przepis art. 11 ust. 1 ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym stanowi, iż "Komisja w zakresie swojej właściwości podejmuje uchwały, w tym wydaje decyzje administracyjne i postanowienia, określone w przepisach odrębnych. 2. Komisja podejmuje uchwały zwykłą większością głosów, w głosowaniu jawnym, w obecności co najmniej czterech osób wchodzących w jej skład, w tym Przewodniczącego Komisji lub jego Zastępcy; w razie równej liczby głosów rozstrzyga głos Przewodniczącego Komisji. 3. Uchwały w imieniu Komisji podpisuje Przewodniczący Komisji, a w razie jego nieobecności upoważniony przez niego Zastępca Przewodniczącego. 4. Szczegółową organizację i tryb pracy Komisji określa regulamin Komisji uchwalony przez Komisję. 5. Do postępowania Komisji i przed Komisją stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. 6. Do decyzji Komisji stosuje się odpowiednio przepis art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej." Zaskarżona do Sądu decyzja Komisji Nadzoru Finansowego została wydana w wyniku wniosku skarżących o ponowne rozpatrzenie (art. 127 § 3 k.p.a ) od decyzji tej Komisji z dnia [...] listopada 2009r. W związku z tym rozważenia wymaga okoliczność, czy w tym przypadku ma zastosowanie art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. zgodnie z którym pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji. Na powyższy problem zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 września 2010 r. sygn. akt II GSK 757/09 rozpoznający skargę kasacyjną na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia przepisów ustawy o ofercie publicznej. W wyroku tym stwierdzono, odwołując się do uchwały składu 7 sędziów z dnia 22 lutego 2007 r., sygn. II GPS 2/06 oraz wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 grudnia 2008r. sygn. P 57/07, że nie można akceptować sytuacji, w której osoba biorąca udział w wydaniu zaskarżonej decyzji będzie następnie brała udział w postępowaniu, którego celem jest ocena prawidłowości tej decyzji. Istotne jest to, że z dwóch elementów, które składają się na istotę dwuinstancyjności, większe znaczenie dla ochrony praw i interesów jednostek przypisane zostało dwukrotnemu rozpatrzeniu sprawy, a nie okoliczności, iż dokonują tego dwa różne organy. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że z protokołu rozprawy administracyjnej poprzedzającej wydanie decyzji z dnia [...] listopada 2009r. wynika, iż w skład organu kolegialnego, jakim jest Komisja Nadzoru Finansowego, wchodzili: Zastępca Przewodniczącego KNF – L. G. oraz D. D., D. W., M. B. i P. W. (v. protokół rozprawy k. 247 akt adm.) Decyzja w imieniu Komisji została podpisana przez Zastępcę Przewodniczącego KNF – L. G. Z kolei z protokołu rozprawy administracyjnej poprzedzającej wydanie zaskarżonej decyzji z dnia [...] czerwca 2010r. nie wynika w sposób precyzyjny kto wchodził w skład organu wydającego przedmiotową decyzję. Z protokołu tejże rozprawy, która odbyła się w dniu [...] maja 2010r., wynika natomiast niewątpliwie, że brał w niej udział Zastępca Przewodniczącego KNF – L. G.. Natomiast decyzję z dnia [...] czerwca 2010r. w imieniu Komisji podpisał jej Przewodniczący – S. K. W aktach sprawy brak jest informacji jaki był wówczas pozostały skład osobowy organu, a w szczególności czy w jego skład wchodziły osoby podejmujące decyzję z dnia [...] listopada 2010r. To uniemożliwia pełną ocenę dotyczącą prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia (uchwała mogła być podjęta w obecności co najmniej czterech osób). Ustalenie jaki był skład Komisji podejmującej decyzję w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy ma istotne znaczenie w sprawie, gdyż zgodnie z art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie w sprawie, jeżeli decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27, a w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zdaniem Sądu, na gruncie niniejszej sprawy, wobec ustalenia, że jednym z członków Komisji Nadzoru Finansowego rozpoznającej wniosek skarżących z dnia [...] lutego 2010r. o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] listopada 2010r. był L. G. a zatem osoba podlegająca wyłączeniu na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., zaskarżoną decyzję należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 b) p.p.s.a. Należy bowiem zwrócić uwagę, że omawiana przesłanka wyłączenia pracownika ma charakter bezwzględny a więc nie podlega jakiejkolwiek ocenie pod kątem jej wpływu na obiektywne rozpatrzenie odwołania w konkretnej sprawie. Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie zobowiązany ją rozpoznać we właściwym składzie (bez udziału członków Komisji podlegających wyłączeniu na podstawie art. 24§ 1 pkt 5 k.p.a.). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż nie zachodzi konieczność ustosunkowania się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w pkt 1 wyroku. O niewykonywaniu uchylonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a. Natomiast o kosztach postępowania na podstawie art. 200 p.p.s.a przy uwzględnieniu, że skarżący byli reprezentowani przez radcę prawnego.