I FSK 816/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej C. Sp. z o.o. z/s w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 264/11 w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. z/s w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 5 października 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Postanowieniem z 18 lutego 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 264/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę C. sp. z o.o. w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 5 października 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Sąd pierwszej instancji opisując stan faktyczny sprawy podał, że Minister Finansów 5 października 2010 r. wydał interpretację, uznając stanowisko skarżącej za nieprawidłowe. Jednocześnie poinformował spółkę, że przysługuje jej prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. interpretację z powodu jej niezgodności z prawem, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o jej wydaniu. Skarżąca ww. interpretację otrzymała 6 października 2010 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 23 akt administracyjnych). Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa spółka złożyła 21 października 2010 r. (data stempla pocztowego - k. 29 akt administracyjnych). Minister Finansów w piśmie z 23 listopada 2010r. stwierdził brak podstaw do rozpatrzenia powyższego wezwania, z uwagi na wniesienie go z przekroczeniem terminu. Skarżąca pismem z 6 grudnia 2010 r. złożyła skargę na ww. interpretację, wyjaśniając przy tym, że z posiadanych przez nią dokumentów, w szczególności, ze zbiorczego dowodu odbioru nr 330, wystawionego przez Pocztę Polską S.A. wynika, że list polecony nr [..] został doręczony spółce 8 października 2010r., wobec czego termin na wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa upłynął dopiero 23 października 2010 r. WSA w Warszawie nie uwzględnił stanowiska skarżącej i stwierdził, że skarga spółki wniesiona po nieskutecznym, bo spóźnionym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Spółka zaskarżyła postanowienie Sądu pierwszej instancji, zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 P.p.s.a., przez przyjęcie za podstawę wydania postanowienia wadliwie ustalonego stanu faktycznego, w szczególności uznanie, że interpretacja została doręczona spółce 6 października 2010 r. listem poleconym o numerze [...]. Skarżąca podniosła, że ustalając początkową datę terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, Sąd pierwszej instancji oparł się jedynie o materiał zebrany przez organ, zupełnie pomijając przy tym okoliczności, na które wskazywała skarżąca. Spółka zarzuciła WSA w Warszawie, że nie podjął żadnych działań zmierzających do wyjaśnienia rozbieżności co do daty doręczenia interpretacji Ministra Finansów, zwłaszcza w zakresie numeru nadawczego przesyłki, z którą miała być doręczona ta interpretacja. Do skargi kasacyjnej dołączono również kserokopię zbiorczego potwierdzenia odbioru, z którego wynika, że w dniu 6 października 2010 r. spółka nie otrzymała przesyłki poleconej oznaczonej numerem wskazanym przez organ, tj. [...]. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 52 § 3 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a (w tym na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydawaną w indywidualnej sprawie), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Z powyższego wynika, że wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa warunkuje zaskarżenie danego aktu bądź czynności do sądu administracyjnego. Musi ono jednak nastąpić w terminie przewidzianym w ww. przepisie, tj. w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu danej czynności. Skarga wniesiona bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, czy po nieterminowym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, podlega zatem odrzuceniu, jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W przypadku interpretacji indywidualnej, kluczowa dla ustalenia daty początkowej terminu do wezwania do usunięcia naruszenia prawa, będzie data jej doręczenia stronie (wnioskodawcy). W niniejszej sprawie należy przyznać rację skarżącej spółce, że kwestia terminowego wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie została dostatecznie wyjaśniona, a zatem przedwczesne było odrzucenie skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Należy zwrócić uwagę, że spółka już w skardze podkreślała, że kwestionowana interpretacja została jej doręczona nie 6 października 2010r. (jak wskazał organ), ale 8 października 2010 r. Do skargi dołączono przy tym kserokopię zbiorczego potwierdzenia odbioru przesyłek Poczty Polskiej z 8 października 2010 r., na którym uwzględniona była przesyłka polecona nr [...]. Spółka podniosła bowiem, że taki właśnie numer, a nie – jak twierdzi Minister Finansów – [...], nosił list polecony zawierający skarżoną interpretację. Dodatkowo, do skargi kasacyjnej dołączono kserokopię koperty z numerem nadawczym [...], datą nadania 5 października 2010 r. i numerem skarżonej interpretacji. Nadesłano także kserokopię zbiorczego potwierdzenia odbioru przesyłek doręczonych skarżącej spółce przez pracownika Poczty Polskiej 6 października 2010 r., na którym brak jest pozycji o numerach nadania [...] lub [...]. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny powziął wątpliwości, co do rzeczywistej daty doręczenia spornej przesyłki. Nie można bowiem – w kontekście okoliczności podniesionych przez skarżącą – jednoznacznie stwierdzić, że będąca przedmiotem skargi interpretacja indywidualna została spółce doręczona 6 października 2010 r., tak jak to wynika z akt administracyjnych. Nie można zatem również jednoznacznie stwierdzić, czy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w niniejszej sprawie zostało przez spółkę złożone w ustawowym terminie, a co za tym idzie, czy skarga do WSA była dopuszczalna. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 P.p.s.a., postanowił uchylić zaskarżone rozstrzygnięcie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Sąd pierwszej instancji powinien przy tym zbadać pod jakim numerem została nadana przesyłka polecona zawierająca kwestionowaną interpretację, a także w jakiej dacie nastąpiło jej doręczenie, a co za tym idzie, czy skarga została w niniejszej sprawie złożona w stosownym trybie.