VII SA/Wa 2155/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak(spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, , Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2011 r. sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. nr [....] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. skargę oddala VII SA/Wa 2155/10 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2010r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z pózn. zm.) stwierdził, że odwołanie spółki A. S.A. reprezentowanej przez radcę prawnego G. F. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. Nr [...], [...] z dnia [...] marca 2010 r., znak: [...], nakazującej inwestorowi - spółce A. S.A. z siedzibą w P. - rozbiórkę czterech nośników reklamowych usytuowanych na terenie nieruchomości przy ul. [...] róg ul. [...] w W. - zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że decyzja organu powiatowego została doręczona pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 9 kwietnia 2010 r, a zatem termin do wniesienia odwołania przez spółkę A. SA. upłynął z dniem 23 kwietnia 2010 r. Spółka A. S.A. reprezentowana przez radcę prawnego G. F. złożyła odwołanie od powołanego rozstrzygnięcia w dniu 30 kwietnia 2010 r. (data nadania w placówce pocztowej), a zatem ,zdaniem organu wniesienie odwołania nastąpiło z uchybieniem ustawowego czternastodniowego terminu. Postanowienie zostało zaskarżone przez Spółkę A. S.A. reprezentowaną przez radcę prawnego G. F., która wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Strona skarżąca potwierdziła, ze rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. Nr [...], [...] z dnia [...] marca 2010 r., zostało doręczone do radcy prawnego G. F. w dniu 9 kwietnia 2010 r. Odwołanie od wskazanej wyżej decyzji zostało nadane w polskiej placówce operatora publicznego w dniu 30 kwietnia 2010 r. Jednakże zdaniem strony, doręczenie to było nieprawidłowe bowiem w aktach sprawy brak było pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu G. F.. Zatem w ogóle nie doszło do doręczenia decyzji Stronie, a co za tym idzie termin na wniesienie odwołania jest jeszcze otwarty. Strona skarżąca podniosła, że organ nie może powoływać się na fakt, że radca prawny G. F. niejednokrotnie zastępował Stronę w postępowaniu przed VII SA/Wa 2155/10 organami nadzoru budowlanego bowiem do każdej sprawy administracyjnej wymagane jest złożenie odrębnego pełnomocnictwa. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odnosząc się do zarzutów podnoszonych w skardze wskazał, że w aktach organu powiatowego znajduje się pismo datowane na dzień 10 grudnia 2009 r, upoważniające "M. M. (...) w sprawach o sygnaturach (...) [...] (ul. [...]) (...). do zapoznania się z aktami w/w sprawy w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego, przeglądania akt. sporządzania notatek, odbioru kopii i odpisów z akt, wykonywania fotokopii akt za pomocą aparatu cyfrowego oraz składania stosownych wniosków w tym zakresie". Z treści w/w dokumentu, podpisanego przez radcę prawnego G. F. i opatrzonego logo prowadzonej przez niego kancelarii prawnej, wynika wprost, że działa on jako pełnomocnik spółki A. S.A. {,..Jako pełnomocnik A. S.A. upoważniam M. M. (...)"). W/w upoważnienie z dnia 10 grudnia 2009 r. zostało dołączone do protokołu sporządzonego przez pracownika organu pierwszej instancji w dniu 21 grudnia 2009 r., w którym wskazano "(...) vr związku z zawiadomieniem o wszczęciu -postępowania /wezwaniem/ zgłosiło się M. M. () działająca z upoważnienia pełnomocnika firmy A. S.A. i przejrzała akta sprawy. Upoważnienie w załączeniu" Organ odwoławczy zaznaczył, że zgodnie z art. 33 § 2 K.p.a. pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie łub zgłoszone do protokołu. W tej sytuacji w ocenie organu skarżąca spółka upoważniła radcę prawnego G. F. do reprezentowania jej interesów w postępowaniu przed organem nadzoru budowlanego pierwszej instancji i stąd - stosownie do treści art. 40 § 2 K.p.a. - do niego kierowane były wszelkie pisma i rozstrzygnięcia wydawane w toku prowadzonego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył ,co następuje : W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając zatem skargę na postanowienie Sąd dokonuje oceny, czy przy jego wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem wzruszenie aktu administracyjnego może nastąpić w przypadku, gdy kontrola wykaże, że narusza on VIISA/Wa2155/10 przepisy prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 powołanej ustawy). Kontrolowane w niniejszym postępowaniu postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] września 2010r. wydane zostało na podstawie art. 134 K.p.a. Treść art. 134 wskazuje dwie przesłanki skutecznego złożenia odwołania. Jedna z nich ma charakter ogólny i dotyczy niedopuszczalności odwołania a druga konkretny i dotyczy zachowania terminu do wniesienia środka prawnego. Strona skarżąca potwierdziła, ze rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. Nr [...] , [...] z dnia [...] marca 2010 r., zostało doręczone do radcy prawnego G. F. w dniu 9 kwietnia 2010 r. Odwołanie od wskazanej wyżej decyzji zostało nadane w polskiej placówce operatora publicznego w dniu 30 kwietnia 2010 r. W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie odbioru decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W aktach sprawy znajduję się również protokół z przyjęcia ustnie złożonych wyjaśnień ( k.17 i 16 ) z którego wynika, że w sprawie radca prawny G. F. występuje jako pełnomocnik A. S.A. W aktach sprawy znajduje się również ogólne pełnomocnictwo spółki A. S.A. z siedzibą w P. z dnia 1 lipca 2004r. załączone do protokołu z dnia 12 kwietnia 2010r. udzielające radcy prawnemu G. F. pełnomocnictwa do reprezentowania spółki w postępowaniu administracyjnym. W myśl przepisu art. 32 k.p.a. strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Zarówno z treści odwołania jak i wcześniejszych działań ( składanych wyjaśnień) radcy prawnego G. F. wynika, że działał on jako pełnomocnik strony mimo nie dołączenia pełnomocnictwa do dnia 12 kwietnia 2010r. Ani art. 32 k.p.a., ani dalsze przepisy nie wprowadzają znanego procedurze sądowej rozróżnienia pełnomocnictwa ogólnego od szczególnego. W przypadku podjęcia czynności w postępowaniu przez pełnomocnika bez doręczenia organowi pełnomocnictwa do działania w postępowaniu odwoławczym, na organie spoczywa obowiązek wezwania strony do usunięcia braku formalnego czynności z pouczeniem o skutkach niewykonania wymaganej czynności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygnaturze akt I SA/Po 257/97 LEX nr 58121). Strona może również sama lub za pośrednictwem swojego pełnomocnika potwierdzić legalność jego działania VIISA/Wa2155/10 poprzez uzupełnienie akt sprawy o udzielone wcześniej pełnomocnictwo i tym samym sanować jego wcześniejsze działania. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu odwoławczego ,że skarżąca spółka upoważniła radcę prawnego G. F. do reprezentowania jej interesów w postępowaniu przed organem nadzoru budowlanego pierwszej instancji i stąd -stosownie do treści art. 40 § 2 K.p.a. - do niego kierowane były wszelkie pisma i rozstrzygnięcia wydawane w toku prowadzonego postępowania. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie zostało wydane z naruszeniem prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.