II SAB/Gd 82/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011r. r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozbiórki przybudówki postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Z. K. kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 21października 2010 r. skarżący Z. K. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w związku z brakiem rozstrzygnięcia w przedmiocie budynku gospodarczego pełniącego funkcję stodoły w zabudowie zagrodowej na działce nr [...] położonej w S., gm. K.- w części dotyczącej wykonanych przybudówek. W skardze powołano się na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 czerwca 2010r. nr [...], w którym wyznaczył on organowi I instancji dodatkowy termin rozpatrzenia przedmiotowej sprawy do dnia 15 września 2010r. oraz zarządził wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Skarżący wskazał, że mimo upływu terminu wskazanego w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2010r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie załatwił ww. sprawy. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że w sprawie nie występuje jakakolwiek bezczynność organu. Aktualnie postępowanie w przedmiotowej sprawie dotyczącej obu przybudówek zostało zakończone wydaniem dwóch odrębnych decyzji rozstrzygających i kończących postępowanie w sprawie wykonanych przybudówek usytuowanych stosunku do stodoły od strony południowej i północnej. Postępowanie zostało zakończone wydaniem decyzji dotyczącej przybudówki do budynku szkoły od strony południowej decyzją z dnia 9 listopada 2010r. nr [...] oraz przybudówki do budynku stodoły od strony północnej decyzją z dnia 9 listopada 2010r. nr [...] . Przed jej wydaniem, pismem z dnia 26 października 2010r., organ działając na podstawie art. 10 § 1 kpa poinformował strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy w terminie 7 dni i po upływie tego terminu wydana została decyzja kończąca przedmiotowe postępowanie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle obowiązujących przepisów prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości orzeka między innymi w sprawie skarg na bezczynność organów administracji (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Właściwość tego sądu dotyczy zatem również sytuacji niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Dyspozycja art. 35 § 1 k.p.a. nakazuje organom administracji publicznej załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę .Załatwienie zaś sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego (taką jest niewątpliwie przedmiotowa sprawa ) powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania ( art. 35 § 3 kpa). W rozpoznawanej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 14 stycznia 2010r. nr [...] orzekł o braku podstaw do zastosowania przesłanek wynikających z art. 37 ust. 1 pkt 2 i art. 40 ustawy Prawo budowlane z dnia 24października 1974r. (Dz. U. nr 38, poz. 229) w sprawie zabudowy działki nr [..] w S., gmina K. – budynek gospodarczy pełniący funkcję stodoły w zabudowie zagrodowej w części dotyczącej wykonanych przybudówek. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 13 kwietnia 2010r. nr [...] uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Decyzja ta wpłynęła do organu Instancji w dniu 14 kwietnia 2010r. W dniu 21 czerwca 2010r. do Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego wpłynęło zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010r. organ odwoławczy skargę uwzględnił i wyznaczył dodatkowy termin rozpatrzenia sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do dnia 15 września 2010r. Organ pierwszej instancji wydał w sprawie 2 rozstrzygnięcia: - decyzją z dnia 9 listopada 2010r. nr [...] nakazał rozbiórkę budynku gospodarczego pełniącego funkcję stodoły, zlokalizowanej od strony południowej wykonanej od strony budynku mieszkalnego należącego do W. i Z. K. położonej na terenie działki nr [...] w S., - decyzją z dnia 9 listopada 2010r. nr [...] orzekł o braku podstaw do zastosowania przesłanek wynikających z art. 37 ust. 1 pkt i art. 40 ustawy Prawo budowlane z 1974r. w sprawie zabudowy działki nr [...] położonej w S. - budynek gospodarczy pełniący funkcję stodoły w zabudowie zagrodowej w części dotyczącej wykonanej przybudówki zlokalizowanej od strony północnej obiektu szkoły. Rozpatrując skargę na bezczynność Sąd uznał, że jest ona zasadna. Zdaniem organu nie pozostawał on w bezczynności, albowiem w sprawie zaszła konieczność zebrania dodatkowego materiału dowodowego, co było utrudnione znacznym skonfliktowaniem stron i zajmowaniem przez nie wykluczających się wzajemnie stanowisk. O stanie bezczynności organu w sprawie administracyjnej świadczy brak jej rozstrzygnięcia w terminach wskazanych w art. 35 kpa. Przyjmując, że sprawa ma charakter skomplikowany, to i tak dwumiesięczny termin wskazany w art. 35 § 3 kpa został przekroczony. Nadto ze złożonych akt administracyjnych wynika, że w okresie po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania w dniu 14 kwietnia 2010r. do dnia złożenia skargi na bezczynność w dniu 21 czerwca 2010r. w sprawie będącej przedmiotem skargi nie były podejmowane dodatkowe czynności wyjaśniające. Również w terminie wyznaczonym przez organ II instancji, tj. do dnia 15 września 2010r., nie została wydana decyzja rozstrzygająca sprawę, organ I instancji wyznaczył wprawdzie termin wizji lokalnej w dniu 1 września 2010r. na dzień 8 września 2010r., lecz wizja ta odbyła się w dniu 29 września 2010r., nadto w dniu 26 października 2010r. zawiadomił strony, że istnieje możliwość zapoznania się z aktami sprawy w terminie 7 dni. Powyższe czynności zostały podjęte już po upływie terminu dwumiesięcznego na załatwienie sprawy. Nie ulega więc wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie organ administracji naruszył cytowane wyżej przepisy k.p.a. dotyczące terminów załatwienia sprawy administracyjnej, jakkolwiek, w dniu 9 listopada 2010r., a więc przed wydaniem rozstrzygnięcia przez sąd w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej, wydane zostały przez organ ww. decyzje załatwiające sprawę przybudówek opisanych w decyzjach. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Jak wskazano powyżej, bezsporne w niniejszej sprawie jest, iż w dniu 9 listopada 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzje merytoryczne w sprawie, w której skarżący wniósł skargę na jego bezczynność. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że w przypadku skargi na zwłokę w załatwieniu sprawy, gdy decyzja merytoryczna została wydana po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpatrzeniem przez sąd, postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 1987 r., IV SAB 14/86, opublikowane w ONSA 1987/1/7). Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Ponadto, w punkcie 2 orzeczenia sąd orzekł o obowiązku zwrotu od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania poniesionych w sprawie. Na koszty te składa się kwota wpisu sądowego od wniesionej skargi (100 zł) oraz wynagrodzenie ustanowionego w sprawie pełnomocnika procesowego (stawka w wysokości 240 zł) oraz poniesione w sprawie wydatki (opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł). Powyższe rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów Sąd wydał na mocy art. 201 § 1 cytowanej ustawy, zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Zgodnie zaś z treścią art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym wydanie przez organ, którego bezczynność zaskarżono decyzji merytorycznej po wniesieniu przez stronę skargi na bezczynność tegoż organu, a przed wydaniem przez sąd orzeczenia traktowane jest analogicznie jak uwzględnienie przez organ skargi we własnym zakresie. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego zawartego w jego piśmie z dnia 20 grudnia 2010r. o zobowiązanie organu I instancji do dostarczenia pełnej dokumentacji przedmiotowej sprawy obejmującej okres od 2005r., celem wykazania notorycznej bezczynności organu. Sąd działa bowiem w granicach określonych powołaną ustawą z 30 sierpnia 2002r., a więc kontroluje zgodność z prawem działalności administracji publicznej w określonej sprawie administracyjnej, w tym orzeka w sprawie skarg na bezczynność w wydaniu określonego rozstrzygnięcia, w określonej sprawie. W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczyła bezczynności organu w przedmiocie robót budowlanych (przybudówek) po uchyleniu przez organ II instancji decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 stycznia 2010r.