III SA/Lu 38/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2010 r., Nr [...], o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. E. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2010 r., Nr [...], o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Organ wskazał, iż skarżona decyzja jest rozstrzygnięciem wydanym w pierwszej instancji. Została ona doręczona stronie w dniu [...] sierpnia 2010 r. E. B. w dniu [...] września 2010 r. wniósł odwołanie (wg daty stempla pocztowego na kopercie) od tej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] października 2010 r., nr [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W tej sytuacji, w ocenie Dyrektora Oddziału Regionalnego należy uznać, że skarżący nie spełnił jednego z warunków dopuszczalności wniesienia skargi do sądu – w postaci wyczerpania środków zaskarżenia. Skarga w niniejszej sprawie powinna być wniesiona na postanowienie z dnia [...] października 2010 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, o czym skarżący był prawidłowo pouczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Jak wynika z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Paragraf 2 cytowanego przepisu precyzuje, iż pod pojęciem wyczerpania środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W badanej sprawie przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji – decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2010 r. Skarżący wniósł wprawdzie odwołanie od tej decyzji, ale skorzystanie z tego środka nie było skuteczne, gdyż organ odwoławczy – Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa postanowieniem z dnia [...] października 2010 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W tej sytuacji nie można uznać, aby skarżący spełnił warunek wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 p.p.s.a. W świetle zgodnego stanowiska doktryny i orzecznictwa samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem wspomnianego warunku. O jego spełnieniu można bowiem mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, Zakamycze 2006, s. 136 oraz postanowienie NSA z 12 czerwca 2008 r., I OSK 623/08, LEX nr 493703). Innymi słowy o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić tylko w sytuacji skutecznego ich wniesienia, w tym sensie, że wniesienie odwołania doprowadziło do ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy. W przeciwnym razie mogłoby dochodzić do obejścia przepisów dotyczących terminów i trybu wnoszenia środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym. Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (poza wymienionymi w punktach 1-5 cytowanego przepisu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopełnienie przez skarżącego wymogu wyczerpania środków zaskarżenia skutkuje niedopuszczalnością wniesienia skargi, to zaś prowadzi do jej odrzucenia. Na marginesie jedynie należy zauważyć, że zgodnie z art. 54 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W badanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja organu I instancji – Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i to ten organ, a nie organ drugiej instancji powinien przekazać skargę sądowi wraz z odpowiedzią na skargę, nawet jeżeli skarżący nie dopełnił warunku wyczerpania środków zaskarżenia. Powyższe uchybienie nie ma jednakże żadnego znaczenia z punktu widzenia oceny badanej sprawy a wywód powyższy ma na celu jedynie zasygnalizowanie organom właściwego trybu postępowania ze skargą do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.