IV SA/Wa 1059/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2010 r. sprawy ze skargi J. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego - oddala skargę - Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] kwietnia 2010r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania J. Sp. z o.o., od decyzji Nr [...] Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2009 r. odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie węzła "L." zadanie [...] - droga krajowa nr [...] w W., na działkach ew. nr [...] obręb [...], działkach ew. nr [...] obręb [...], działkach ew. nr [...] obręb [...], działkach ew. nr [...] obręb [...], działkach ew. nr [...] przy ul. [...], ul. [...], ul. ,[...] w W., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. orzekło o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i umorzyło postępowanie przed organem pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż pismem z dnia [...] września 2008 r. J. Sp. z o.o. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Nr [...] Prezydenta Miasta W. z dnia [...] stycznia 2008 r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację wskazanego przedsięwzięcia. Jako podstawy wznowienia przedmiotowego postępowania J. Sp. z o.o. wskazała przepisy art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. Decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2008 r. Prezydent W. odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie węzła "L." zadanie [...] -droga krajowa nr [...] w W. Po rozpatrzeniu odwołania J. Sp. z o.o. od w/w decyzji Prezydenta W. z dnia [...] października 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] marca 2009r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Ponownie rozpatrując sprawę Prezydent W. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej w/w decyzją ostateczną Nr [...] z dnia [...] stycznia 2008r., a następnie decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. odmówił wznowienia postępowania. Od powyższej decyzji - dochowując ustawowo określonego terminu -odwołanie złożyła adwokat Z. W., pełnomocnik J. Sp. z o.o. Rozpoznając sprawę ponownie Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, iż w myśl art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Artykuł ten nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. faktu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie nawet od źródła, z którego pochodzi informacja. Z treści z art. 49 k.p.a. wynika, iż organ administracji publicznej może zawiadamiać o swoich decyzjach i innych czynnościach strony postępowania w formie obwieszczenia lub innej formie publicznego ogłaszania tylko wówczas, gdy upoważnia go do tego przepis szczególny. Doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Przepisami szczególnymi w rozumieniu art. 49 k.p.a są przepisy innych ustaw, które przewidują taki sposób zawiadamiania stron postępowania o czynnościach. Zgodnie z art. 46a ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. 2006 nr 129, poz. 902 ze zm.) jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem Kolegium z powyższego wynika, iż Spółka, jako właściciel nieruchomości sąsiedniej została prawidłowo zawiadomiona o wydaniu decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia poprzez obwieszczenie (wywieszone na tablicy ogłoszeń w Urzędzie W. [...] i Biurze Ochrony Środowiska Urzędu Miasta W. oraz opublikowane na stronie internetowej Urzędu W.). Powyższe oznacza, iż decyzja ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia została doręczona wnioskodawcy w trybie przewidzianym prawem, a datę doręczenia ustalić należało zgodnie z art. 49 k.p.a., w myśl którego decyzję uznaje się za doręczoną po upływie 14 dni od publicznego ogłoszenia. Tym samym wniosek o wznowienie postępowania złożonym został z uchybieniem terminu. Kolegium wskazało również, iż wnioskodawca powołując się na art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wskazał, iż nowym dowodem istniejące w dniu wydania decyzji, o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, nie znanym organowi, który wydał tę decyzję jest decyzja Nr [...] Prezydenta W. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydana na rzecz J. Sp. z o.o. Dowód ten mający uzasadniać wznowienie postępowania zaistniał z dniem otrzymania tej decyzji i był znany wnioskodawcy wznowienia na wiele lat przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania. Świadomość prawnego znaczenia okoliczności faktycznej lub dowodu jako podstawy wznowienia postępowania nie ma wpływu dla oceny zachowania terminu przewidzianego w art. 1 48 § 1 k.p.a.- wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2002 r. sygn. akt. V SA 1460/01, ONSA 2003/2/61. Zatem także złożenie w dniu 6 października 2008 r. wniosku o wznowienie postępowania, z przyczyny określonej art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., nastąpiło z uchybieniem terminu określonego art. 148 § 1 k.p.a. Wobec powyższego w sytuacji w której już doszło do wznowienia postępowania ustalenie braku zachowania terminu musiało skutkować umorzeniem wznowionego postępowania. Pismem z dnia [...] maja 2010r. spółka J. reprezentowana przez pełnomocnika adwokata Z. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżając powyższą decyzję w części w jakiej umarza postępowanie przed organem I instancji zarzucając, że została wydana z naruszeniem art. 148 k.p.a. w zw. z art. 49 k.p.a. w związku z art. 46 ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska oraz w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a., przez przyjęcie, iż datą, w której wnioskodawca dowiedział się o decyzji Prezydenta W. ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizacje przedsięwzięcia polegającego na budowie węzła "L." zadanie [...] jest data obwieszczenia tej decyzji na tablicach ogłoszeń w urzędzie, wobec czego wniosek o wznowienie postępowania wpłynął ze znacznym uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a. choć termin miesięczny do złożenia wniosku o wznowienie postępowania biegnie od chwili gdy strona faktycznie dowiedziała się o decyzji, a nie od chwili gdy zaistniała fikcja doręczenia jej tej decyzji przez obwieszczenie, a także przez przyjęcie że z uwagi na fakt iż nowy dowód w postaci decyzji o warunkach zabudowy był znany stronie na wiele lat przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania wniosek ten został złożony z uchybieniem terminu z art. 148 § 1 k.p.a. choć przepis ten nakazuje liczyć termin nie od momentu, gdy strona dowiedziała się o dowodzie, lecz od chwili gdy dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, na którą składa się wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję, wobec czego powzięcie informacji o tej okoliczności możliwe jest najwcześniej od chwili dowiedzenia się przez stronę o postępowaniu administracyjnym i o tym, że organ nie znał dowodu istniejącego w dniu wydania przez niego decyzji. Wobec powyższego strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części w jakiej umarza postępowanie przed organem I instancji i zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej ostateczną decyzją, jeżeli postępowanie, w którym zapadła było dotknięte kwalifikowaną wadliwością procesową wyliczoną w przepisach prawa procesowego. Wznowienie postępowania decyzji jest nadzwyczajnym trybem weryfikacji decyzji administracyjnych, stanowiącym wyjątek od zasady trwałości decyzji administracyjnej zawartej w art. 16 k.p.a. Dlatego też stosowane może być wyłącznie w ściśle określonych sytuacjach przewidzianych w art. 145 i 145a k.p.a. Strona skarżąca wnosząc o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie węzła "L." zadanie [...] - droga krajowa nr [...] w W., na działkach ew. nr [...] obręb [...], działkach ew. nr [...] obręb [...], działkach ew. nr [...] obręb [...], działkach ew. nr [...] obręb [...], działkach ew. nr [...] przy ul. [...], ul. [...], ul. [...] w W., wskazywała na dwie podstawy wznowieniowe tj. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podniosło, iż w myśl art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Bieg terminu rozpoczyna się, więc w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie nawet od źródła, z którego pochodzi informacja. Kolegium wskazało, iż skarżąca spółka brała udział w postępowaniu którego wznowienia domaga się i została zawiadomiona o wydaniu decyzji w drodze obwieszczenia wywieszonych na tablicach ogłoszeń [...] stycznia 2008 r. i [...] stycznia 2008 r. Wobec powyższego wniosek o wznowienie postępowania z dnia [...] września 2009 r. wpłynął do organu i instancji w dniu [...] października 2009 r. a więc ze znacznym uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a. Strona skarżąca w złożonej skardze podkreślała, iż organ błędnie utożsamia chwilę dowiedzenia się przez stronę o decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na przedmiotowe przedsięwzięcie z momentem, w którym zrealizowała się fikcja doręczenia tej decyzji na podstawie art. 49 k.p.a. Mając na uwadze powyższe orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż nie było możliwe w przedmiotowej sprawie rozdzielenie tych dwóch zdarzeń tj. momentu doręczenia stronie decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na przedmiotowe przedsięwzięcie oraz dowiedzenia się przez stronę o jej wydaniu. Skoro bowiem skarżąca Spółka, jako właściciel nieruchomości sąsiedniej została prawidłowo zawiadomiona o wydaniu decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, poprzez obwieszczenie (wywieszone na tablicy ogłoszeń w Urzędzie W. [...] i Biurze Ochrony Środowiska Urzędu Miasta W. oraz opublikowane na stronie internetowej Urzędu W.), uznać należy iż data doręczenie stronie decyzji jest datą dowiedzenia się przez stronę o jej wydaniu. W ocenie Sądu z punktu widzenia prawnych skutków doręczenia decyzji bez znaczenia są twierdzenia strony skarżącej, iż w rzeczywistości z treścią wydanej decyzji zapoznała się kilka miesięcy później, a ponadto nie sądziła, iż w tak ważnej sprawie organ nie będzie doręczał stronom decyzji indywidualnie. Podkreślić należy, iż brak należytej staranności ze strony skarżącej nie może uzasadniać wniosku o wznowienie postępowania, albowiem przyczyną wznowienia postępowania jest brak udziału strony w postępowaniu bez jej winy. Przesłanka braku winy strony oznacza sytuację, gdy nie została ona zawiadomiona o wszczęciu postępowania lub nie została dopuszczona do udziału w istotnych czynnościach procesowych, albo nie mogła w nich brać udziału z powodów od niej niezawinionych. Nie jest przy tym wymagane, aby winę w tym zakresie ponosili inni uczestnicy postępowania lub organ administracyjny. A zatem brak dbałości strony o swoje interesy, nie może skutecznie uzasadniać wniosku o wznowienie postępowania. Wobec powyższego uznać należy, iż Kolegium prawidłowo uznało, iż brak było podstaw do wznowienia postępowania w niniejszej sprawie albowiem strona skarżąca brała udział w postępowaniu którego wznowienia domaga się. Tym samym brak było również podstaw do uwzględnienia drugiej przesłanki powoływanej przez skarżącą stronę z art. 145 §1 pkt 5 k.p.a. Skoro bowiem decyzja Prezydenta W. nr [...], była znana stronie w dacie wydawania decyzji z dnia [...] stycznia 2008 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, a strona brała udział w tym postępowaniu, mogła dowód ten przedstawić w ramach prowadzonego postępowania. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.