I ONP 14/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Andrzej Gliniecki, Marek Stojanowski, po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 790/10 oddalającego skargę J. J. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia (...)lutego 2010 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku. J. J. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 790/10, którym to wyrokiem Sąd oddalił skargę J. J. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia (...) lutego 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności zaświadczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do zasady wyrażonej w art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej P.p.s.a., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje, gdy zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Oznacza to, że skarga taka nie przysługuje, jeżeli stronie przysługiwał środek odwoławczy, jednakże strona nie skorzystała z tego środka, albowiem w takim przypadku wzruszenie orzeczenia było możliwe. Wyjątek od tej zasady został określony w art. 285a § 2 P.p.s.a., który polega na tym, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli strony nie skorzystały z przysługujących im środków prawnych, ale tylko wówczas gdy jest to wyjątkowy przypadek i gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela oraz gdy nie jest możliwa zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych. Strona wnosząca skargę na podstawie art. 285a § 2 P.p.s.a. obowiązana jest w skardze, poza innymi warunkami wymienionymi w art. 285e § 1 P.p.s.a., wykazać, że występuje wyjątkowy przypadek uzasadniający wniesienie skargi (art. 285e § 1 pkt 5 P.p.s.a.). Skargę, która nie spełnia wymagań określonych w art. 285e § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 285h § 1 P.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że po wydaniu w tej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z dnia 13 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 790/10, skarżący nie złożył w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i nie wniósł skargi kasacyjnej, wobec czego wyrok ten stał prawomocny. Skarżący w dniu 9 grudnia 2010 r. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku z dnia 13 sierpnia 2010 r. W skardze tej nie zostało w żaden sposób wykazane, że występuje wyjątkowy przypadek w rozumieniu art. 285a § 2 P.p.s.a., a w szczególności nie zostały przytoczone w skardze okoliczności wskazujące na uzasadnione powody, które uniemożliwiły skorzystanie przez skarżącego z przysługującego mu środka prawnego w postaci skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 13 sierpnia 2010 r. W tym stanie rzeczy skarga nie spełnia wymagań określonych w art. 285e § 1 pkt 5 P.p.s.a., a wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 285h § 1 P.p.s.a., skargę odrzucił