VII SA/Wa 1767/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. i B. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2010 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1767/10 postanawia: odrzucić zażalenie R. R. i B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2011 r. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. R. i B. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2010 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1767/10, ze względu na sporządzenie jej i podpisanie przez pełnomocnika skarżących niebędącego adwokatem, ani radcą prawnym oraz z uwagi na wniesienie skargi przed uprawomocnieniem się postanowienia z dnia 16 listopada 2010 r. Na postanowienie z dnia 11 stycznia 2011 r. skarżący, reprezentowani przez pełnomocnika B. R., wnieśli zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 285a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od jego uprawomocnienia się (art. 285f § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 285I p.p.s.a., w przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z powyższego odesłania wynika, że w zakresie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia odpowiednie zastosowanie również mają przepisy o skardze kasacyjnej. I tak stosownie do treści art. 194 § 4 p.p.s.a zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Z powyższego odesłania wynika, że zażalenie na postanowienie odrzucające skargę o o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia powinno być sporządzone i podpisane przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcę prawnego). Tymczasem przedmiowe zażalenie zostało sporządzone przez pełnomocnika B. R., która nie jest pełnomocnikiem profesjonalnym. Sporządzenie ww. zażalenia przez inną osobę niż pełnomocnik profesjonalny, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, nie jest brakiem formalnym, który podlegałby uzupełnieniu w trybie określonym w art 49 p.p.s.a. Jest to brak nieusuwalny, czyniący takie zażalenie niedopuszczalnym. Z tego też względu, zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 285l p.p.s.a..