II OZ 790/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2011 r. zażalenia Rady Miasta L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 czerwca 2011 r. sygn. akt III SO/Wr 3/11 wymierzające Gminie Miejskiej L. grzywnę w kwocie [...] zł w sprawie z wniosku Wojewody Dolnośląskiego o wymierzenie grzywny Gminie Miejskiej L. za nieprzekazanie skargi postanawia: oddalić zażalenie. Pismem z dnia 17 maja 2011 r. Wojewoda Dolnośląski złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie Radzie Miasta L. grzywny za nieprzekazanie jego skargi na uchwałę Rady Miasta L. z dnia [...] czerwca 2010 r. w sprawie określenia zasad i trybu umarzania, odraczania lub rozkładania na raty należności pieniężnych o charakterze cywilnoprawnym gminy Miejskiej L. oraz jednostek jej podległych, warunków dopuszczalności pomocy publicznej w przypadkach, których ulga będzie stanowić pomoc publiczną oraz wskazania organów uprawnionych do udzielania przedmiotowych ulg, do WSA we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 16 czerwca 2011 r. na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. wymierzył Gminie Miejskiej L. grzywnę w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 28 października 2010 r. Wojewoda Dolnośląski wniósł do organu administracyjnego skargę na w/w uchwałę Rady Miasta L. z dnia [...] czerwca 2010 r. Wojewoda Dolnośląski pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r., w związku z brakiem informacji na temat sporządzenia przez Gminę Miejską L. odpowiedzi na skargę oraz jej przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wezwał Gminę do złożenia wyjaśnień. W ślad za pismem z dnia [...] maja 2011 r. Gmina Miejska L. przekazała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 9 maja 2011 r. dwie skargi Wojewody wraz z odpowiedziami podnosząc, iż przeprasza za opóźnienie w ich przekazaniu, wynikające z ich zagubienia w kancelarii prawnej. W odpowiedzi na wniosek Rada Miejska L. podniosła, iż skarga została przekazana bezpośrednio do kancelarii pełnomocnika, który na podstawie umowy cywilnoprawnej sprawuje stałą obsługę Gminy Miejskiej L. i jej organów. Wyjaśnił nadto, iż w tym czasie zakończyła się już kadencja Rady Miasta, która podejmowała zaskarżoną uchwałę. Trwała kampania wyborcza i wybory do władz samorządowych nowej kadencji. Nie było ukonstytuowanych nowych władz gminy. Podniosła również, iż skarga została zagubiona w Kancelarii prawnej pełnomocnika. Stało się to nie ze złej woli, lecz z uwagi na natłok pracy wynikających z trwających wyborów oraz ze zmiany władz w jednostkach obsługiwanych przez pełnomocnika. Dopiero zaś pismo z organu nadzoru spowodowało, że skarga została odszukana i przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Zdaniem Sądu po rozważeniu okoliczności podniesionych przez Radę Miejską w L., Gmina Miejska L. przekazała do Sądu skargę nadaną przez Wojewodę Dolnośląskiego w dniu 28 października 2010 r. (data stempla pocztowego) dopiero w dniu 9 maja 2011 r., a zatem bezspornie z rażącym przekroczeniem terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, że wniosek Wojewody należy uznać za zasadny, tym bardziej, iż jak sam organ przyznaje, do zwłoki w przekazaniu skargi do tutejszego Sądu doszło z uwagi na jej zagubienie – co jest w ocenie Sądu niedopuszczalne, bez względu na okoliczności temu towarzyszące. Wymiar grzywny został wyliczony zaś na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa GUS z dnia 18 lutego 2010 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2010 r. i w drugim półroczu 2010 r. (M.P. Nr 15, poz. 156) przeciętne wynagrodzenie miesięczne wynosi 2.822, 66 zł. W ocenie Sądu wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny w wysokości 2.823 zł jest adekwatne do stopnia zaniedbania obowiązku wynikającego wprost z art. 54 § 2 p.p.s.a. Pełnomocnik Rady Miejskiej w L., pismem z dnia 4 lipca 2011 r. złożył zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 16 czerwca 2011 r. wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i oddalenie wniosku o ukaranie grzywną organu. W uzasadnieniu wskazano, iż skarga Wojewody Dolnośląskiego, po wpłynięciu do organu została przekazana do kancelarii pełnomocnika Rady Miasta L., która sprawuje obsługę prawną Gminy L. W tym czasie zakończyła się kadencja rady Miasta, która podejmowała zaskarżoną uchwalę i trwałą kampania wyborcza do organów samorządowych. W natłoku pracy skarga została zagubiona w kancelarii prawnej. Zdaniem pełnomocnika organu, nie ponosi on winy w uchybieniu terminu do przekazania skargi ponieważ, nie było wybranej Rady Miasta nowej kadencji, a Radzie Miasta starej kadencji wygasł już mandat do sprawowania funkcji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem sprawy. Organ ten natomiast przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 wymienionej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Omawiana grzywna ma charakter dyscyplinująco - represyjny. Wymierzenie jej uzależnione jest od łącznego zaistnienia dwóch warunków, tj. złożenia przez skarżącego wniosku oraz niewykonanie w ogóle lub wykonanie po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2009 r., II OZ 951/09). Podstawową okolicznością wymagającą rozważenia w niniejszej sprawie jest to czy Sąd pierwszej instancji zasadnie zastosował wobec Rady Miasta L. środek z art. 55 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy skarga została przez Wojewodę Dolnośląskiego wniesiona do organu w dniu 2 listopada 2010 r. (data wpływu pisma do organu), natomiast organ ten przekazał przedmiotową skargę do Sądu dopiero przy piśmie z dnia 9 maja 2011 r. a więc z ponad 5 miesięcznym uchybieniem 30 dniowego terminu ustanowionego w art. 54 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga ta powinna być przesłana do Sądu najpóźniej w dniu 28 listopada 2010 r. Należy zauważyć, iż wprawdzie wniosek o wymierzenie grzywny organowi został złożony już po przesłaniu skargi do Sądu, jednakże mając na uwadze uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, w której podniesiono, iż skoro z art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Oznacza to, że nie przestanie on istnieć w przypadku przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy z uchybieniem 30 – dniowego terminu. W związku z powyższym należy wskazać, iż wniosek Wojewody o wymierzenie organowi grzywny był w pełni uzasadniony. Sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, że postępowanie organu w niniejszej sprawie wypełnia przesłankę określoną w art. 55 §1 p.p.s.a. warunkującą możliwość wymierzenia grzywny. Organ nie wykonał bowiem ustawowego obowiązku przekazania skargi w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość, bowiem zadaniem grzywny nie jest tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej, lecz także represyjnej i prewencyjnej. Zaskarżone postanowienie o wymierzeniu grzywny realizuje wspomniane funkcję represyjną i prewencyjną w zgodzie z prawem, co powoduje, że wniesione zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Również wysokość grzywny ustalona przez Sąd pierwszej instancji jest adekwatna do niewypełnienia ciążącego na organie obowiązku przesłania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od jej otrzymania. Warto podkreślić, iż górna granica grzywny w niniejszej sprawie stanowiła dziesięciokrotność przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej za 2010 r., natomiast Sąd pierwszej instancji wymierzył grzywnę w wysokości [...] zł zgodnie z obwieszczeniem Prezesa GUS z dnia 18 lutego 2010 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2010 r. i w drugim półroczu 2010 r. (M.P. Nr 15, poz. 156) Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.