III SA/Lu 65/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Bałaban, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 3 marca 2011 r. sprawy ze skargi M. M. na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia protestu oddala skargę. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości w L. (dalej: AWP) rozstrzygnięciem z dnia [...] stycznia 2011 r. uznała za niezasadny protest M. M. złożony w związku z brakiem wyłonienia do dofinansowania projektu pt. "Remont budynku i zagospodarowanie działki nad Jeziorem" złożonego w ramach I Osi Priorytetowej, Działania 1.5 RPO WL 2007-2013 w odpowiedzi na konkurs nr 04/RPOWL/1.5/2010. Jak wynika z akt podstawą odrzucenia wniosku M. M. (pismo AWP z dnia [...] listopada 2010 r. informujące o odrzuceniu aplikacji) było niespełnienie kryterium formalnego – poprawności "Wniosek zawiera wszystkie wymagane załączniki". Odrzucając wniosek AWP wskazała między innymi, iż nie spełnił on kryterium formalnego poprawności. Wnioskodawcy zasygnalizowano w pkt 8 pisma z dnia [...] października 2010 r. wzywającego wnioskodawcę do poprawy/uzupełnienia wniosku, że błędnie wypełniony został formularz dotyczący oceny oddziaływania na środowisko (formularz OOŚ). Zdaniem AWP, niezbędna była korekta załącznika bowiem zamierzone przedsięwzięcie wnioskodawcy objęte jest aneksem II Dyrektywy Rady z dnia 27 czerwca 1985 r. nr 85/337/EWG w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (Dz. U. UE. L. z 1985 r. Nr 175, poz. 40). Zgodnie z instrukcją wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie w ramach załącznika Nr 13 dla projektów z grupy II należy złożyć na etapie oceny formalnej kopię postanowienia w przedmiocie obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko i jego zakresu lub postanowienia o braku o obowiązku sporządzenia takiego raportu. AWP stwierdziła, że wnioskodawca nie dostosował się do jej wymagań, co skutkowało odrzuceniem wniosku o dofinansowanie. W złożonym proteście z dnia [...] grudnia 2010 r. wnioskodawca wyjaśnił, iż nie poprawiano i nie załączano powtórnie formularza OOŚ. Było to spowodowane treścią pisma Wójta Gminy W. z dnia [...] października 2010 r. informującego, że realizowany projekt nie wymaga decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i projekt nie zalicza się do przedsięwzięć II grupy Dyrektywy Rady z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków (...). W tych warunkach wnioskodawca uznał, że w sytuacji przedstawienia takiego stanowiska Wójta Gminy W., nie ma obowiązku dołączenia postanowienia w przedmiocie obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko i jego zakresu lub postanowienia o braku o obowiązku sporządzenia raportu OOŚ. Zatem AWP oczekuje na niepotrzebny dokument. AWP odnosząc się do zarzutów objętych treścią złożonego protestu podniosła, że analiza dokumentacji związanej z oceną wniosku nr [...] wskazuje, iż samoistną podstawą odrzucenia projektu winno być stwierdzenie błędnej poprawy załącznika nr 13 dotyczącego dokumentacji w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Wyjaśniła, iż zgodnie z treścią wytycznych dla wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL na lata 2007 – 2013, w szczególności należy zapewnić, że zostały uwzględnione wszystkie elementy OOŚ wymagane przez wspomnianą wyżej Dyrektywę. Ponadto w ramach RPO WL na 2007 – 2013 wsparcie może być udzielone jedynie dla przedsięwzięć, które przeprowadziły postępowanie OOŚ (jeśli jest wymagane) w zgodzie z przepisami wspólnotowymi - dyrektywy unijne, jak przepisami krajowymi. Wymagane postanowienie w ramach załącznika nr 13 jest wydawane w trybie i na zasadach określonych w art. 63 i 64 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) i po zasięgnięciu opinii organów, o których mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2 tejże ustawy. AWP stwierdziła w podsumowaniu, że z stosownie do treści wytycznych dla wnioskodawców, w przypadku gdy we wniosku o dofinansowanie lub załącznikach wnioskodawca nie uwzględni wszystkich wskazanych przez AWP poprawek bądź uzupełnień lub tez dokona błędnych poprawek, wniosek o dofinansowanie zostaje odrzucony. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. M. wnosił o uznanie, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez AWP. Skarżący zarzucił, że negatywne rozpatrzenie protestu narusza : - art. 59 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w związku z art. 1 i art. 4 ust. 2 Dyrektywy Rady z dnia 27 czerwca 1985 r. nr 85/337/EWG w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, poprzez przyjęcie, iż zamierzone przedsięwzięcie p.t. "Remont budynku i zagospodarowanie działki nad Jeziorem" zalicza się do przedsięwzięć, które mogą potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko i powinno być kwalifikowane stosownie do załącznika II tejże Dyrektywy; - § 3 pkt 49 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r. Nr 257, poz. 2573 ze zm.); - art. 4 ust. 2 w/w Dyrektywy Rady, poprzez przyjęcie, że istnieje wymóg przeprowadzenia procedury screeningu, czyli kwalifikowania przedsięwzięcia do sporządzenia raportu OOŚ dla ośrodków wypoczynkowych lub hoteli, umożliwiających pobyt mniej niż 100 osób, poza obszarami miejskimi wraz z towarzyszącą infrastrukturą, wobec szerokiego zakresu przedsięwzięć określonych w pkt 12 i pkt 13 załącznika II Dyrektywy; - art. 3 pkt 8, art. 29 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane w związku z art. 4 ust. 2 w/w Dyrektywy. W odpowiedzi na skargę AWP wniosła o jej oddalenie i podtrzymała swoją argumentację zawartą w rozstrzygnięciu protestu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Tytułem wstępu należy przypomnieć, że ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) przewiduje możliwość sądowej kontroli działań podmiotów wykonujących zadania w ramach programów polityki rozwoju. Kontrolę tę uruchamia skarga wnoszona, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 30 c ust. 1 ustawy). Przepis ten w ust. 3 pkt 1 stanowi, że w wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może ją uwzględnić, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. W świetle dyspozycji art. 29 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie konkursowym, ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej. Ogłoszenie powinno zawierać między innymi informację obejmującą między innymi rodzaj projektów podlegających dofinansowaniu, rodzaj podmiotów mogących ubiegać się o dofinansowanie i kryteria wyboru projektów oraz wzór wniosku o dofinansowanie projektu (art. 29 ust. 2 w/w ustawy). W rozpoznawanej sprawie spór dotyczy informacji AWP z dnia [...] stycznia 2011 r. uznającej za niezasadny protest zgłoszony przez skarżącego M. M. złożony w związku z brakiem wyłonienia do dofinansowania projektu pt. "Remont budynku i zagospodarowanie działki nad Jeziorem" złożonego w ramach I Osi Priorytetowej, Działania 1.5 RPO WL 2007-2013 w odpowiedzi na konkurs nr 04/RPOWL/1.5/2010. Dokumentacja tego konkursu (nr 04/RPOWL/1.5/2010) wynikająca z zasad naboru i oceny projektów, stanowi system realizacji projektów w rozumieniu w/w ustawy i obejmuje szczegółową instrukcję wypełniania załączników do wniosków o dofinansowanie w ramach I i II Osi Priorytetowej RPOWL na lata 2007 – 2013 oraz wytyczne dla wnioskodawców. Tworzenie tych dokumentów ma oparcie w tejże ustawie. Są one ogólnie dostępne dla zainteresowanych osób i są podstawą oceny formalnej i merytorycznej wniosku o dofinansowanie. Jednym z elementów wniosku są załączniki. Załącznik nr 13 dotyczy dokumentacji w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. W myśl wytycznych dla wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL na lata 2007 – 2013, w szczególności należy zapewnić, że zostały uwzględnione wszystkie elementy OOŚ wymagane przez wspomniana wyżej Dyrektywę. W ramach RPO WL na 2007 – 2013 wsparcie może być udzielone jedynie dla przedsięwzięć, które przeprowadziły postępowanie OOŚ (jeśli jest wymagane) w zgodzie z przepisami wspólnotowymi -dyrektywy unijne, jak przepisami krajowymi. Do tych ostatnich zalicza się przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz unormowania zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Według art. 59 ust. 1 powołanej wyżej ustawy z dnia 3 października 2008 r., przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wymaga realizacja : 1/ planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, 2/ planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko – mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza w drodze postanowienia organ właściwy do wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 63 ust. 1 ustawy). Jej art. 64 – 65 regulują tryb wydawania postanowień. Wniosek skarżącego nie dotyczy przedsięwzięcia, które wymaga obligatoryjnego sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Taki raport sporządza się w przypadkach określonych w § 2 cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. W § 3 pkt 49 przewiduje ono, że takiego raportu wymagać mogą ośrodki wypoczynkowe lub hotele, umożliwiające pobyt nie mniej niż 100 osób, poza obszarami miejskimi wraz z towarzyszącą infrastrukturą. . Nie oznacza to jednak, że można pomijać kryterium konkursowe związane z udzieleniem wsparcia jedynie dla przedsięwzięć, które przeprowadziły postępowanie OOŚ w zgodzie z przepisami wspólnotowymi. W grę wchodzą uregulowania Dyrektywy Rady z dnia 27 czerwca 1985 r. nr 85/337/EWG w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne. Dyrektywa ta ma zastosowanie. Z uwagi na charakter sporu, należy wyjaśnić, że już z preambuły tej Dyrektywy wynika, że zezwolenie na publiczne lub prywatne przedsięwzięcia, które mogą znacząco oddziaływać na środowisko, powinny być udzielane jedynie po uprzednim wykonaniu oceny możliwych znaczących skutków środowiskowych tych przedsięwzięć; ocena ta musi być przeprowadzona na podstawie odpowiednich informacji dostarczonych przez wykonawcę, które mogą być uzupełniane przez władze i obywateli zainteresowanych danych przedsięwzięciem. Poza tym, zasady oceny skutków środowiskowych powinny być zharmonizowane, szczególnie w odniesieniu do przedsięwzięć, które powinny podlegać ocenie, podstawowych obowiązków wykonawców oraz do zawartości oceny. W myśl art. 2 ust. 1 Dyrektywy, Państwa Członkowskie przyjmują niezbędne środki, aby zapewnić, że przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko naturalne, między innymi z powodu ich charakteru, rozmiarów lub lokalizacji podlegają wymaganiom w celu uzyskania zezwolenia na inwestycję i ocenie w odniesieniu do ich do skutków, przed udzieleniem zezwolenia. Przedsięwzięcia te określa art. 4. Stosownie do art. 2 ust. 3 omawianej Dyrektywy, Państwa Członkowskie mogą w wyjątkowych przypadkach wyłączyć określone przedsięwzięcie w całości lub w części spod przepisów ustanowionych w tej Dyrektywie. Według art. 4 ust. 1 cyt. Dyrektywy, przedsięwzięcia wymienione w załączniku I podlegają ocenie z godnie z art. 5 – 10. Przedsięwzięcia wymienione w załączniku II, Państwa Członkowskie określają za pomocą badania indywidualnego lub progów lub kryteriów ustalonych przez Państwo Członkowskie, czy przedsięwzięcie podlega ocenie zgodnie z art. 5 – 10. Punkt 12 litera c/ załącznika II do Dyrektywy wymienia ośrodki wypoczynkowe i kompleksy hotelowe poza obszarami miejskimi wraz z inwestycjami towarzyszącymi. Nie ulega wątpliwości, że pkt 12 lit. c/ odnosi się do planowanego przedsięwzięcia w postaci remontu i zagospodarowania działki nad Jeziorem. Zgodnie z instrukcją wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie w ramach załącznika Nr 13 dla projektów z grupy II należy złożyć na etapie oceny formalnej kopię postanowienia w przedmiocie obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko i jego zakresu lub postanowienia o braku o obowiązku sporządzenia takiego raportu. W rozpoznawanej sprawie rzeczą wnioskodawcy było uzyskanie i przedstawienie wymaganego postanowienia, wydawanego w trybie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, przez organ właściwy organ. W tych okolicznościach skarżący niesłusznie zarzuca, że spełnił wszystkie wymogi formalne wniosku, skoro nie dołączył przedmiotowego spornego postanowienia. Bezpodstawnym jest więc zarzut, że AWP z naruszeniem prawa odrzuciła wniosek, a następnie uznała środek odwoławczy (protest) za niezasadny. Informacja z dnia [...] stycznia 2011 r. o uznaniu protestu za niezasadny jest bardzo zwięzła. Odnosi się do protestu w sposób lakoniczny, ale określający – z punktu widzenia wymagań i warunków postępowania konkursowego – merytoryczne względy, które zdecydowały o negatywnym dla skarżącego wyniku procedury odwoławczej, bez wyjaśnienia znaczenia przepisów obligujących wnioskodawcę do przedstawienia spornego postanowienia. Nie jest to uchybienie ze strony AWP. Przedmiotowej informacji nie można utożsamiać z decyzją administracyjną skoro w postępowaniu konkursowym dotyczącym oceny wniosków o dofinansowanie nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, o czym stanowi art. 37 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Z uwagi na charakter zarzutów i wniosków skargi trzeba stwierdzić, że postępowanie o dofinansowanie projektów inwestycyjnych jest procedurą szczególną w tym sensie, że dokumentacja konkursu tworzona jest w oparciu o ustawę o zasadach polityki rozwoju. Przesłanki, które przemawiają za odrzuceniem wniosku wynikają z postanowień konkursowych regulujących zasady i tryb sporządzania wniosku o dofinansowanie oraz sposobu wypełniania załączników, stanowiących wraz z wnioskiem integralną całość. Dokumentacja konkursowa wymaga prawidłowego wypełnienia załącznika dotyczącego problematyki z zakresu ochrony środowiska i przedstawienia postanowienia organu do spraw ochrony środowiska. Wobec braku postanowienia, wniosek o dofinansowanie należy oceniać w kategoriach jego kompletności i poprawności. Negatywnej oceny wniosku nie podważa fakt, że właściwy organ architektoniczno – budowlany korzystając z przyznanych mu kompetencji wynikających z ustawy – Prawo budowlane, nie zgłasza sprzeciwu wobec zamiaru realizacji przedsięwzięcia przez wnioskodawcę. Bez znaczenia jest również okoliczność, że inny organ (w rozpoznawanej sprawie – Wójt Gminy W.) uważa, iż zamierzona inwestycja nie wymaga, ani uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, ani przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jak też inwestycja nie zalicza się do II grupy w/w Dyrektywy Rady nr 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. Ubocznie należy zaznaczyć, że prawidłowe wypełnienie załącznika nr 13 może nastręczać pewne trudności, co nie świadczy, iż jest to zadanie niewykonalne, zwłaszcza przy starannym zapoznaniu się z treścią tego dokumentu. W orzecznictwie podnosi się, że na wnioskodawcy zgłaszającym do konkursu własny projekt o dofinansowanie ciąży obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami konkretnego programu operacyjnego, z przyjętym przez instytucję zarządzającą systemem realizacji strategii rozwoju, a następnie z dokumentacją konkursową i na nim też spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej. Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów. Podawane we wniosku dane, niezależnie od tego czy służą one ocenie formalnej czy merytorycznej, muszą tworzyć zbiór informacji, których wymaga gospodarz konkursu w celu dokonania oceny według przyjętych kryteriów (zob. wyrok NSA z dnia 30 marca 2010 r. sygn. akt II GSK 309/10;publ. Lex 596741). W tym stanie rzeczy skarga na informację z dnia [...] stycznia 2011 r. o negatywnym wyniku procedury odwoławczej jest nieusprawiedliwiona. W związku z powyższym, na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju należało orzec jak w sentencji.