II SA/Rz 1222/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka/spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Robert Sawuła Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 3 marca 2011 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę i przebudowę -skargę oddala- II SA/Rz 1222/10 UZASADNIENIE Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] października 2010 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania J. G. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. Ś. pozwolenia na rozbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrznymi instalacjami (bez gazowej), na działce nr 3638 w Ś., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W podstawie prawnej powołano art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 28, art. 33 ust. 1 oraz art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Z uzasadnienia decyzji wynika, że wniosek inwestora dotyczył rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego o zadaszony taras oraz jego przebudowy, polegającej na wykonaniu klatki schodowej, ścian działowych na strychu oraz nowej więźby dachowej. Po wydaniu przez Starostę [...] decyzji z dnia [...] maja 2010 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wymienione wyżej roboty, odwołanie od tej decyzji złożyła J. G., właścicielka działki nr 3636, podnosząc, iż roboty budowlane zostały już wykonane. Wojewoda [...] nie uwzględnił tego odwołania, a w uzasadnieniu wymienionej na wstępie decyzji stwierdził, że zakres ingerencji organów administracji architektoniczno-budowlanej przy rozpatrywaniu spraw o wydanie pozwolenia na budowę został określony w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, gdzie w sposób enumeratywny wskazano, co podlega sprawdzeniu przez organy przed wydaniem rozstrzygnięcia. W przypadku spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego organ nie może odmówić udzielenia pozwolenia na budowę. W rozpatrywanej sprawie brak było podstaw do nieuwzględnienia wniosku inwestora. Inwestor dołączył do wniosku wszystkie wymagane dokumenty, w tym oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz ostateczną decyzję ustalającą warunki zabudowy (decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...]). Załączony do wniosku projekt architektoniczno-budowlany jest kompletny i spełnia wymagania określone w decyzji ustalającej warunki zabudowy. Został sporządzony przez uprawnioną osobę oraz posiada wymagane opinie i uzgodnienia. Rozbudowę budynku polegającą na dobudowie (od strony północno- wschodniej) zadaszonego tarasu o wysokości 3,83 m zaplanowano w odległości 6 m od granicy działki odwołującej. Lokalizacja ta spełnia zatem warunki określone w § 12 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 Ze zm.). Wbrew twierdzeniom odwołującej, nie stwierdzono aby roboty budowlane objęte pozwoleniem na budowę były wykonane przed wydaniem decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, czego dowodzą oględziny przeprowadzone przez organ w dniu 8 października 2010 r. Z decyzją nie zgodziła się J. G. składając na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Skarżąca stwierdziła, że nie wyraża zgody na realizację inwestycji objętej pozwoleniem na budowę. Podkreśliła, że grunt, na którym realizowana na być inwestycja został jej "bezprawnie zabrany bez odszkodowania" wskutek scalenia gruntów. Twierdzi, że wątpliwa jest też odległość dzieląca jej nieruchomość od projektowanej rozbudowy, gdyż brakuje jakichkolwiek "graniczników", a istniejące na nieruchomości ogrodzenie nie stanowi granicy działki. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy zaskarżony akt narusza prawo w sposób określony w ostatnio cytowanej ustawie. W przypadku zaskarżenia decyzji Sąd zobowiązany jest zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a. do jej uchylenia - jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy - lub do stwierdzenia nieważności takiej decyzji, jeśli zachodzą przesłanki przewidziane w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie Sąd wskazanych wyżej wad i uchybień nie stwierdził, co przesądziło o oddaleniu skargi. Przedmiotem kontroli jest decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz udzieleniu pozwolenia na rozbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Przepisy art. 28, art. 32 ust. 1 - 4a), art. 33 ust. 1-3, art. 34 ust. 1 - 4 i art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) określają szereg warunków, jakie powinien spełnić inwestor aby uzyskać tego rodzaju decyzję. Konstrukcja przepisów prawa materialnego wskazuje, że decyzja w sprawie pozwolenia na budowę nie ma charakteru uznaniowego; przeciwnie - jest decyzją związaną. Oznacza to, że jeżeli inwestor nie spełnił określonych prawem wymogów, nie może zostać wydane rozstrzygnięcie uwzględniające jego wniosek o pozwolenie na budowę, natomiast jeśli spełnił wszystkie warunki - organ ma obowiązek wydać decyzję o zatwierdzeniu projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Szczegółowemu sprawdzeniu przez organ podlega, zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, projekt budowlany pod względem kompletności i wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, a także zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, z wymaganiami ochrony środowiska, jak również projekt zagospodarowania działki lub terenu pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Materiał dowodowy zgromadzony przez organ w rozpatrywanej sprawie wskazuje, że inwestor – A. Ś., spełnił wszelkie wymogi określone w ww. przepisach ustawy Prawo budowlane, w tym w przepisach wykonawczych. Do wniosku o wydanie pozwolenia na rozbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrznymi instalacjami (z wyłączeniem gazowej), mieszczącego się w Ś. na działce nr ewid. 3638, dołączył wymagany projekt architektoniczno-budowlany, który okazał się kompletny pod względem treści oraz formy i sporządzony został przez osobę posiadającą stosowne kwalifikacje w dziedzinie budownictwa. Założenia projektu, obrazujące sposób realizacji inwestycji, są zgodne z wymaganiami określonymi w ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy terenu, jaką stanowi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...]. Do projektu inwestor dołączył komplet opinii i uzgodnień, czego strony nie kwestionują. Do wniosku o wydanie pozowlenia na budowę dołączono również wymagane oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, sporządzone na urzędowym formularzu, zgodnie z przyjętym wzorem. Kwestionowana przez skarżącą lokalizacja inwestycji spełnia również wymogi ulokowania przestrzennego. Sąd podziela pogląd organu, że spełnione zostały w tym zakresie wymagania określone w § 12 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), zwłaszcza dotyczące odległości planowanej dobudowy tarasu od granicy z działką skarżącej nr 3636 - 6m. Podnoszona przez skarżącą kwestia sporu granicznego, dopóki nie zostanie ostatecznie rozstrzygnięta, a ewentualne nowe granice uwidocznione na mapach przyjętych do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia organów, które przy wydawaniu decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę opierają się na aktualnych dokumentach znajdujących się w tym zasobie. Podobnie nie ma wpływu na treść decyzji o pozwoleniu na budowę eksponowany przez skarżącą brak jej zgody wobec zamiaru realizacji inwestycji objętej wnioskiem inwestora, skoro spełnił on wszelkie wymagania określone przepisami prawa. Tym samym zarzuty te nie mogły zostać uwzględnione przez Sąd. Nie potwierdziły się także zgłaszane przez skarżącą w odwołaniu zarzuty zrealizowania inwestycji przed wydaniem zaskarżonej decyzji, czego dowodzi zawarty w aktach sprawy protokół oględzin przeprowadzonych w dniu 8 października 2010 r. Z wszystkich tych względów, uznając, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Sąd, w oparciu o art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.