I SA/Bd 97/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 08 marca 2011 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. "M." w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008r. postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić stronie skarżącej F. "M." w W. ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwotę 1.684 zł (jeden tysiąc sześćset osiemdziesiąt cztery), uiszczoną tytułem wpisu od skargi Pismem z dnia 11 stycznia 2011r. F. "M." w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008r. Skarga podpisana została przez radcę prawnego T. B., a do skargi załączone zostało pełnomocnictwo, upoważniające ww. radcę do reprezentowania skarżącej we wszelkich instancjach i trybach postępowania sądowego (w tym przed NSA), podpisane przez Dyrektor U. I. Zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a. (osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową, a także Skarb Państwa), mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W myśl natomiast art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 wskazanej wyżej ustawy. W związku z powyższym pełnomocnik strony skarżącej, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 lutego 2011r. wezwany został we wskazanym terminie do uzupełnienia braku formalnego wniesionej skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałoby uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa. Jednocześnie strona skarżąca, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. wezwana została do uiszczenia wpisu sądowego. W udzielonej w zakreślonym terminie odpowiedzi na powyższe wezwania, strona skarżąca uiściła wpis sądowy w kwocie 1.684 zł, a także nadesłała oryginał aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, zawierający informacje w zakresie danych podmiotu, jego siedziby i adresu, a także informacje o sposobie reprezentacji strony skarżącej. Jak wynika z treści rubryki dotyczącej reprezentacji podmiotu, do składania oświadczeń w imieniu F. konieczne jest współdziałanie dwu członków zarządu F., albo jednego członka zarządu F. i pełnomocnika ustanowionego przez Radę F. Wobec faktu, iż pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed tut. Sądem udzieliła, działając samodzielnie, Dyrektor U. I., której nazwisko nie figuruje w ww. dokumencie uznano, iż brak jest w przedmiotowej sprawie możliwości dokonania prawidłowej oceny, czy osoba, która udzieliła pełnomocnictwa jest do tego rzeczywiście uprawniona oraz w konsekwencji czy osoba, która podpisała się pod złożoną w niniejszej sprawie skargą jest rzeczywiście umocowana do tej czynności. Na marginesie zauważyć wypada, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych niniejszej skargi zostało skierowane do profesjonalnego pełnomocnika - radcy prawnego, od którego można oczekiwać znajomości przepisów procedury obowiązującej w postępowaniu sądowym. Przedkładając odpis z KRS, z którego nie wynika, aby osoba udzielająca pełnomocnictwa była do tej czynności umocowana, profesjonalny pełnomocnik winien przedstawić jeszcze dodatkowo inny dokument, stwierdzający, że osoba ta w rzeczywistości takie uprawnienie posiada. Mając powyższe na uwadze należało, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucić niniejszą skargę, z uwagi na niewykazanie umocowania osoby, która podpisała skargę, co stanowi jej brak, który nie został w przedmiotowym postępowaniu wyeliminowany, mimo stosownego pouczenia. O zwrocie wpisu orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.