VII SA/Wa 2394/10
WyrokWSA w Warszawie2011-03-09
Skład orzekający: Izabela Ostrowska, Daria Gawlak - Nowakowska, Paweł Groński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja zakazująca prowadzenia schroniska dla zwierząt i skreślająca podmiot z rejestru podmiotów nadzorowanych jest zasadna w przypadku stwierdzenia licznych uchybień weterynaryjnych i niespełnienia wymagań określonych w rozporządzeniu ministra?Ratio decidendi
Sąd uznał, że decyzja organu weterynaryjnego była prawidłowa, ponieważ Fundacja nie usunęła stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie, a schronisko nie spełniało wymagań weterynaryjnych określonych w obowiązującym rozporządzeniu. Wymóg lokalizacji schroniska w odległości co najmniej 150 m od siedzib ludzkich dotyczy zarówno podmiotów nowopowstałych, jak i już funkcjonujących. Organ nie był zobowiązany do wyznaczenia dodatkowego terminu na usunięcie uchybień.Stan faktyczny
Fundacja A. prowadziła schronisko dla zwierząt, które było wielokrotnie kontrolowane przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w W. Kontrole wykazały liczne uchybienia dotyczące lokalizacji, wyposażenia i warunków higienicznych schroniska. Organ wydał decyzję zakazującą prowadzenia działalności i skreślającą Fundację z rejestru podmiotów nadzorowanych. Fundacja zaskarżyła decyzję, podnosząc m.in. zarzut niespełnienia wymagań terminowych i sprzeczności ustaleń z materiałem dowodowym.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę Fundacji A. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w S. z dnia marca 2009 r. zakazującą prowadzenia schroniska dla zwierząt i skreślającą podmiot z rejestru podmiotów nadzorowanych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska, Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2011 r. sprawy ze skargi Fundacji A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w S. z dnia [...] marca 2009 r. znak: [...] w przedmiocie zakazu prowadzenia schroniska dla zwierząt i skreślenia z rejestru podmiotów nadzorowanych skargę oddala.
Powiatowy Lekarz Weterynarii w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., w zw. z art. 3 ust. 1, art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. Nr 69, poz. 625 ze zm.) oraz § 1, § 2 ust. 1 pkt 1, 2, 4, 5, 7, 8 ust. 2 pkt 2, § 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt (Dz. U. Nr 158, poz. 1657), zakazał Fundacji A. prowadzenia działalności nadzorowanej – schroniska dla zwierząt oraz skreślił stronę z rejestru podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną.
Od powyższej decyzji wniosła odwołanie Fundacja A.
[...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii decyzją z dnia [...] marca 2009 r. znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania Fundacji A., uchylił powyższą decyzję w całości, zakazał Fundacji A. prowadzenia działalności nadzorowanej, jaką jest prowadzenie schroniska dla zwierząt zlokalizowanego przy ul. [...] w W. oraz skreślił podmiot o numerze identyfikacyjnym [...] z rejestru podmiotów nadzorowanych prowadzonego przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w W.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w związku z ustaleniami dokonanymi podczas kontroli w schronisku w dniu 8 lutego 2008 r., Powiatowy Lekarz Weterynarii w W. decyzją z dnia [...] marca 2008 r. nakazał stronie usunięcie w terminie trzech miesięcy określonych uchybień. Następnie, w oparciu o ustalenia dokonane w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu 23 czerwca 2008 r., decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w W. zakazał stronie prowadzenia działalności nadzorowanej – schroniska dla zwierząt oraz skreślił stronę z rejestru podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną. Powyższa decyzja została uchylona w całości przez [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii decyzją z dnia [...] października 2008 r., a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, z uwagi na nieścisłości w zgromadzonym materiale dowodowym.
W dniu 24 listopada 2008 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w W. przeprowadził kolejną kontrolę, podczas której stwierdzono, iż schronisko zlokalizowane jest w bliskiej zabudowie domów mieszkalnych, teren schroniska jest nieutwardzony, brak jest wyodrębnionych pomieszczeń do: wykonywania zabiegów leczniczych i chirurgicznych, izolowania zwierząt chorych lub podejrzanych o chorobę, przechowywania produktów leczniczych weterynaryjnych i wyrobów medycznych, przechowywania karmy, celów socjalnych, wydawania zwierząt ze schroniska. Ponadto, stwierdzono brak pieca do spalania zwłok zwierząt lub chłodni do czasowego przetrzymywania tych zwłok. W związku ze stwierdzonymi uchybieniami, które świadczyły o niewykonaniu przez stronę nakazów określonych decyzją z dnia [...] marca 2008 r., Powiatowy Lekarz Weterynarii w W. wydał objętą odwołaniem decyzję z dnia [...] grudnia 2008 r.
W dniu 17 marca 2009 r. przeprowadzono kolejną kontrolę, podczas której stwierdzono liczne nieprawidłowości, polegające na: niezlokalizowaniu schroniska w miejscu oddalonym co najmniej o 150 m. od siedzib ludzkich i obiektów użyteczności publicznej; braku utwardzenia terenu schroniska; braku wykonania w 19 boksach podłóg z materiałów łatwych do mycia i dezynfekcji; braku wyodrębnionego pomieszczenia do wykonywania zabiegów leczniczych i chirurgicznych, izolowania zwierząt chorych lub podejrzanych o chorobę, utrzymywania samic z oseskami i młodych oddzielonych od matek, przechowywania produktów leczniczych weterynaryjnych i wyrobów medycznych, celów socjalnych, wydawania zwierząt ze schroniska. Ponadto stwierdzono, że schronisko nie jest wyposażone w piec do spalania zwłok zwierząt lub w chłodnię do czasowego przetrzymywania tych zwłok, wykaz zwierząt przebywających w schronisku prowadzony przez podmiot nie zawiera danych dotyczących kwarantanny, a szczepienia psów przeciwko wściekliźnie są wykonywane rzadziej niż 12 miesięcy od dnia ostatniego szczepienia.
[...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii wskazał, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt i zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, podmiot prowadzący działalność nadzorowaną obowiązany jest spełniać wymagania weterynaryjne określone dla danego rodzaju i zakresu prowadzonej działalności. Wymagania weterynaryjne dla prowadzenia przedmiotowej działalności określają przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt. Organ drugiej instancji stwierdził, iż każdy podmiot prowadzący działalność nadzorowaną, zobligowany jest do spełniania wymagań lokalizacyjnych, zdrowotnych, higienicznych, sanitarnych zawartych w w/w rozporządzeniu. Podał, że zgodnie z art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy, gdy podmiot prowadzący działalność nadzorowaną nie zastosuje się do nakazu lub zakazu określonego w decyzji, o której mowa w art. 8 ust. 1-3, powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję zakazującą prowadzenia określonego rodzaju działalności nadzorowanej i skreśla podmiot z rejestru.
Organ podał, iż podczas wcześniejszych kontroli schroniska, przeprowadzonych w dniach 24 września 2007 r., 8 lutego 2008 r., 23 czerwca 2008 r., 24 listopada 2008 r., zostały stwierdzone liczne nieprawidłowości, a kontrola z dnia 17 marca 2009 r. potwierdziła, iż schronisko nie spełnia wymagań weterynaryjnych określonych w w/w rozporządzeniu. Organ odwoławczy stwierdził, że strona nie zastosowała się do wszystkich nakazów określonych w decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w W. z dnia [...] marca 2008 r. Jednocześnie ocenił rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji jako nieprecyzyjne, w związku z nieokreśleniem przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w W. lokalizacji miejsca prowadzonej działalności nadzorowanej oraz weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego strony.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Fundacja A., zarzucając:
- naruszenie przepisów postępowania: art. 107 § 1 i § 3 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 7 i 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 84 § 1 k.p.a. oraz art. 9 k.p.a.,
- naruszenie prawa materialnego: art. 9 ust. 1 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt; art. 8 ust. 1 i art. 9 ust. 1 w/w ustawy; art. 5 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 w zw. z art. 9 ust. 1 w/w ustawy,
Skarżąca Fundacja podniosła w szczególności, iż organ nieprawidłowo uznał, że nie zastosowała się do nakazu określonego w decyzji z dnia [...] marca 2008 r. w sytuacji, gdy nie minął termin wyznaczony do usunięcia uchybień. Zarzuciła również sprzeczność poczynionych ustaleń z zebranym materiałem dowodowym, prowadzącą do przyjęcia, że schronisko nie spełnia stosownych wymagań.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 listopada 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 944/09 oddalił skargę Fundacji A. w W. na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii.
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że podczas wcześniejszych kontroli schroniska przeprowadzonych w dniach: 24 września 2007 r., 8 lutego 2008 r., 23 czerwca 2008 r., 24 listopada 2008 r., zostały stwierdzone liczne nieprawidłowości, a kontrola z dnia 17 marca 2009 r. potwierdziła, iż schronisko nie spełnia wymagań weterynaryjnych określonych w w/w rozporządzeniu. Stwierdził, że strona nie zastosowała się do wszystkich nakazów określonych w decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w Warszawie z dnia [...] marca 2008 r., dotyczących:
- zlokalizowania schroniska w miejscu oddalonym co najmniej 150 m. od siedzib ludzkich,
- utwardzenia terenu schroniska,
- wyodrębnienia pomieszczenia przeznaczonego do wykonywania zabiegów leczniczych i chirurgicznych, izolowania zwierząt chorych lub podejrzanych o chorobę, przechowywania produktów leczniczych i chirurgicznych, celów socjalnych, wydawania zwierząt,
- wyposażenia schroniska w chłodnię przeznaczoną do czasowego przechowywania zwłok zwierząt,
- wykonania z materiałów łatwych do mycia i dezynfekcji: ścian, podłóg, drzwi i pomieszczeń w boksach dla zwierząt.
Ponadto Sąd zauważył, że kontrola z dnia 17 marca 2009 r. wykazała dodatkowe uchybienia, polegające na: braku w schronisku wyodrębnionego pomieszczenia do utrzymywania samic z oseskami oraz młodych oddzielonych od matek, braku danych dotyczących kwarantanny w prowadzonym wykazie zwierząt przebywających w schronisku, a także wykonywaniu szczepień psów przeciwko wściekliźnie rzadziej niż 12 miesięcy od dnia ostatniego szczepienia.
Zdaniem Sądu, organ odwoławczy prawidłowo ocenił rozstrzygnięcie decyzji organu pierwszej instancji jako nieprecyzyjne, w związku z nieokreśleniem lokalizacji miejsca prowadzonej działalności nadzorowanej oraz weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego strony.
W odniesieniu do zarzutów zawartych w skardze Sąd wskazał, iż organ nie był zobowiązany do wyznaczenia stronie dodatkowego terminu do usunięcia nieprawidłowości określonych w decyzji z dnia [...] marca 2008 r. Ponieważ strona otrzymała decyzję w dniu wydania w/w rozstrzygnięcia, termin 3 miesięcy wyznaczony tą decyzją upłynął w dniu [...] czerwca 2008 r. Kontrola została przeprowadzona w dniu 23 czerwca 2008 r., a więc po upływie terminu wskazanego w decyzji. Ponadto, ustalenia kontroli z dnia 17 marca 2009 r. wykazały, że liczne uchybienia nie zostały usunięte.
Sąd nie uznał również za zasadną argumentacji strony skarżącej, iż lokalizacja schroniska jest zgodna z przepisami prawa, gdyż znajduje się ono w odległości mniejszej niż 150 m. od siedzib ludzkich z uwagi na wzniesienie lokali mieszkalnych w chwili, gdy schronisko już funkcjonowało. Nie zgodził się ze stanowiskiem skarżącej Fundacji, iż wymóg lokalizacji schroniska w odległości co najmniej 150 m. od siedzib ludzkich dotyczy sytuacji, w której takie schronisko dopiero powstaje. Sąd podał, że wymóg ten, określony w § 1 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt, dotyczy wszystkich podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną w przedmiotowym zakresie, a więc zarówno już funkcjonujących, jak i nowopowstałych.
Odnosząc się natomiast do kwestii utwardzenia terenu Sąd zauważył, iż kontrola przeprowadzona w dniu 17 marca 2009 r. potwierdziła nieprawidłowości w zakresie utwardzenia terenu, na którym zlokalizowane jest schronisko oraz w zakresie podłóg w boksach, wykonanych z materiałów trudnych do mycia i odkażania.
Sąd wskazał, iż powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję o nadaniu podmiotowi weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego po otrzymaniu zgłoszenia zamiaru prowadzenia przez podmiot działalności nadzorowanej, stosownie do art. 5 ust. 9 w/w ustawy. A zatem, przy wydawaniu decyzji wpisującej schronisko dla zwierząt do rejestru podmiotów nadzorowanych powiatowy lekarz weterynarii nie przesądza o spełnieniu wymagań weterynaryjnych.
Od powyższego wyroku Fundacja A. wniosła skargę kasacyjną.
Wyrokiem z dnia 23 listopada 2010 r. sygn. akt II OSK 220/10 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu sprawy ze skargi kasacyjnej Fundacji A., uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż Sąd I instancji nie dopełnił obowiązku skompletowania akt administracyjnych sprawy, mimo że brakowało w nim szeregu istotnych dokumentów, przede wszystkim - protokołów z kontroli schroniska przeprowadzonych w dniach: 24 września 2007 r., 8 lutego 2008 r., 23 czerwca 2008 r., 24 listopada 2008 r., a w szczególności - decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w W. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...]. Pomimo tego, Sąd formułował ocenę prawną w odniesieniu do prawidłowości przeprowadzenia kontroli wykonania nakazów płynących z tej decyzji, co stanowiło podstawową przesłankę warunkującą wydanie zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły.
Sąd kontrolował decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] marca 2009 r. znak [...], uchylającą w całości decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w W. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], zakazującą Fundacji A. prowadzenia działalności nadzorowanej, jaką jest prowadzenie schroniska dla zwierząt zlokalizowanego przy ul. [...] w W. oraz skreślającą podmiot o numerze identyfikacyjnym [...] z rejestru podmiotów nadzorowanych, prowadzonego przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w W.
Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o art. 3 ust. 1, art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342) oraz § 1, § 2 ust. 1 pkt 1, 2, 4, 5, 7, 8 ust. 2 pkt 2, § 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt (Dz. U. Nr 158, poz. 1657).
Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt i zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, podmiot prowadzący działalność nadzorowaną obowiązany jest spełniać wymagania weterynaryjne określone dla danego rodzaju i zakresu prowadzonej działalności. Wymagania weterynaryjne dla prowadzenia przedmiotowej działalności określają przepisy rozporządzenia ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt. Każdy podmiot prowadzący działalność nadzorowaną, zobligowany jest do spełniania wymagań lokalizacyjnych, zdrowotnych, higienicznych, sanitarnych zawartych w w/w rozporządzeniu. Stosownie do art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy, gdy podmiot prowadzący działalność nadzorowaną nie zastosuje się do nakazu lub zakazu określonego w decyzji, o której mowa w art. 8 ust. 1-3, powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję zakazującą prowadzenia określonego rodzaju działalności nadzorowanej i skreśla podmiot z rejestru.
W uwzględnieniu wskazań zawartych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2010 r. sygn. akt II OSK 220/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał organ do złożenia dokumentów: protokołów z kontroli schroniska przeprowadzonych w dniach: 24 września 2007 r., 8 lutego 2008 r., 23 czerwca 2008 r., 24 listopada 2008 r., a także decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w Warszawie z dnia [...] marca 2008 r. nr [...]. [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii przekazał dokumenty - w tym kserokopie protokołów nr [...] oraz [...] - przy piśmie z dnia 2 marca 2011 r.
W oparciu o zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy należy stwierdzić, iż podczas kontroli schroniska przeprowadzonych w dniach: 24 września 2007 r., 8 lutego 2008 r., 23 czerwca 2008 r., 24 listopada 2008 r. zostały stwierdzone liczne nieprawidłowości, a kontrola z dnia 17 marca 2009 r. potwierdziła, że schronisko nie spełnia wymagań weterynaryjnych określonych w w/w rozporządzeniu. Strona nie zastosowała się bowiem do wszystkich nakazów, określonych w decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w Warszawie z dnia [...] marca 2008 r.. Nakazy te dotyczyły:
- zlokalizowania schroniska w miejscu oddalonym co najmniej 150 m. od siedzib ludzkich,
- utwardzenia terenu schroniska,
- wyodrębnienia pomieszczenia przeznaczonego do wykonywania zabiegów leczniczych i chirurgicznych, izolowania zwierząt chorych lub podejrzanych o chorobę, przechowywania produktów leczniczych i chirurgicznych, celów socjalnych, wydawania zwierząt,
- wyposażenia schroniska w chłodnię przeznaczoną do czasowego przechowywania zwłok zwierząt,
- wykonania z materiałów łatwych do mycia i dezynfekcji: ścian, podłóg, drzwi i pomieszczeń w boksach dla zwierząt.
Zauważyć również należy, iż kontrola z dnia 17 marca 2009 r. wykazała dodatkowe uchybienia, polegające na: braku w schronisku wyodrębnionego pomieszczenia do utrzymywania samic z oseskami oraz młodych oddzielonych od matek, braku danych dotyczących kwarantanny w prowadzonym wykazie zwierząt przebywających w schronisku, a także na wykonywaniu szczepień psów przeciwko wściekliźnie rzadziej niż 12 miesięcy od dnia ostatniego szczepienia.
Zdaniem Sądu, [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii także prawidłowo ocenił rozstrzygnięcie decyzji organu pierwszej instancji jako nieprecyzyjne, z uwagi na brak określenia lokalizacji miejsca prowadzonej działalności nadzorowanej oraz weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego strony.
Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze Sąd stwierdza, iż organ nie był zobowiązany do wyznaczenia stronie dodatkowego terminu do usunięcia nieprawidłowości określonych w decyzji z dnia [...] marca 2008 r. Ponieważ strona otrzymała decyzję w dniu wydania w/w rozstrzygnięcia, wyznaczony nią termin 3 miesięcy upłynął w dniu 13 czerwca 2008 r. Kontrola została przeprowadzona w dniu 23 czerwca 2008 r., a więc po upływie terminu wskazanego w decyzji. Ponadto, ustalenia kontroli z dnia 17 marca 2009 r. wykazały, że liczne uchybienia nie zostały usunięte.
Nie jest również zasadna argumentacja strony skarżącej, iż lokalizacja schroniska jest zgodna z przepisami prawa, gdyż znajduje się ono w odległości mniejszej niż 150 m. od siedzib ludzkich, z uwagi na wzniesienie lokali mieszkalnych w chwili, gdy schronisko już funkcjonowało. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej Fundacji, iż wymóg lokalizacji schroniska w odległości co najmniej 150 m. od siedzib ludzkich dotyczy sytuacji, w której takie schronisko dopiero powstaje. Wymóg ten - określony w § 1 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt - dotyczy wszystkich podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną w przedmiotowym zakresie, a więc zarówno już funkcjonujących, jak i nowopowstałych.
W odniesieniu do kwestii utwardzenia terenu należy zauważyć, iż kontrola przeprowadzona w dniu 17 marca 2009 r. potwierdziła nieprawidłowości w zakresie utwardzenia terenu, na którym zlokalizowane jest schronisko oraz w zakresie podłóg w boksach, wykonanych z materiałów trudnych do mycia i odkażania.
Należy również nadmienić, iż stosownie do art. 5 ust. 9 w/w ustawy, powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję o nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego podmiotowi po otrzymaniu zgłoszenia zamiaru prowadzenia przez ten podmiot działalności nadzorowanej. Wydając decyzję o wpisaniu schroniska dla zwierząt do rejestru podmiotów nadzorowanych, powiatowy lekarz weterynarii nie przesądza o spełnieniu wymagań weterynaryjnych.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ponieważ zaskarżona decyzja prawa nie narusza, Sąd skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło