V SA/Wa 2454/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant ref. staż. - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2011r. sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłościowej D. Sp. z o.o. w upadłości układowej w K. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia[...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z [...] listopada 2009 r. znak: [...]; 2. zasądza od Ministra Pracy i Polityki Społecznej na rzecz Syndyka Masy Upadłościowej D. Sp. z o.o. kwotę 2835 zł (dwa tysiące osiemset trzydzieści pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi z 6 lipca 2010r. wniesionej przez D. Sp. z o.o. w upadłości układowej w K. jest decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej nr [...] z [...] maja 2010r., utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z [...] listopada 2009r. odmawiającą wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń zatrudnionych osób niepełnosprawnych. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: D. Spółka z o. o. w upadłości w K. [...] stycznia 2008 r. przekazała, za pośrednictwem Systemu Obsługi Dofinansowań i Refundacji (SODiR), do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (zwanego dalej PFRON) wniosek o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Wn-D) za miesiące listopad - grudzień 2007 r. Pismem z [...] stycznia 2008r. PFRON poinformował wnioskodawczynię o istnieniu i stanie zaległości w zobowiązaniach wobec Funduszu. Poinformowano, że na dzień [...] stycznia 2008r. wnioskodawczyni posiadała zaległości w kwocie [...] złotych za miesiąc grudzień 2005 r. W związku z nieuregulowaniem w terminie przez skarżącą zaległości wobec Funduszu, Prezes Zarządu PFRON decyzją z [...] października 2008 r. wstrzymał miesięczne dofinansowanie do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych. Następnie decyzją z [...] października 2008 r., odmówił wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń zatrudnionych osób niepełnosprawnych za okres listopad-grudzień 2007r. Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją z [...] marca 2009r. wydaną na skutek złożonego odwołania, uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji z uwagi na uchybienia proceduralne. Decyzją z [...] kwietnia 2009r. Prezes Zarządu PFRON ponownie odmówił wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń zatrudnionych osób niepełnosprawnych za okres listopad-grudzień 2007r. Po rozpatrzeniu odwołania Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją z [...] lipca 2009 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia, również z uwagi na uchybienia proceduralne. Prezes Zarządu PFRON decyzją z [...] listopada 2009r. po raz trzeci odmówił wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres sprawozdawczy obejmujący miesiące listopad i grudzień 2007r. W uzasadnieniu wskazał, iż wnioskodawca na dzień 31 stycznia 2008r. posiadał zaległości wobec PFRON w wysokości [...] złotych i wobec powyższego uzasadniona była odmowa przyznania miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. W związku z tym powołując się na art. 33 ust. 7 ustawy z 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2008r., Nr 14, poz. 92 ze zm.) – dalej: ustawa o rehabilitacji, który stanowi, iż w razie likwidacji, upadłości albo wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej prowadzonego przez pracodawcę zakładu pracy chronionej lub utraty statusu zakładu pracy chronionej, niewykorzystane według stanu na dzień likwidacji, upadłości lub utraty statusu zakładu pracy chronionej środki funduszu rehabilitacji podlegają niezwłocznie wpłacie do Funduszu. Zdaniem organu przepis ten nie przewiduje żadnych wyjątków w jego stosowaniu. Oznacza to, iż z chwilą ogłoszenia upadłości w stosunku do strony powstał bezwzględny obowiązek zwrotu do Funduszu niewykorzystanych środków ZFRON. Rozpoznając sprawę na skutek odwołania, Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją z [...] maja 2010r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Minister Pracy i Polityki Społecznej wskazał, iż organ I instancji prawidłowo ustalił, że strona na dzień 31 stycznia 2008r. posiadała zaległość wobec Funduszu w wysokości [...] złotych. W związku z tym, iż strona uznała zaległość w wysokości [...] złotych i spłaciła ją dopiero w dniu [...] września 2009 r., a więc po terminie, który upłynął 31 stycznia 2008r., decyzja organu I instancji była prawidłowa. Pismem z 6 lipca 2010r. Skarżąca spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i wniosła o uchylenie decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] maja 2010r. z uwagi na naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 80 ustawy z 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej: k.p.a. Skarżąca wyjaśniła, że [...] czerwca 2004 r. Sąd Rejonowy [...] w K. wydał postanowienie w przedmiocie ogłoszenia upadłości układowej D. Sp. z o.o. W dniu ogłoszenia upadłości Spółka była dłużnikiem PFRON na kwotę [...] złotych. Zdaniem Skarżącej PFRON przyjął błędną wykładnię przepisu art. 33 ust. 7 ustawy o rehabilitacji. Ustawa z 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych została wydana pod rządami prawa upadłościowego z 1934r., a zatem użyte w niej nawiązanie do upadłości zakładu pracy należy interpretować przy uwzględnieniu takiego rozumienia konkretnych pojęć, jakie funkcjonowały pod rządami rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 24 października 1934 roku - prawo upadłościowe. Dotyczy to m.in. samego pojęcia upadłości, które było tam rozumiane jako definitywne zakończenie bytu kupca połączone nieodzownie z likwidacją jego majątku. Postępowanie układowe regulował zaś zupełnie inny akt prawny, tj. rozporządzenie Prezydenta Rzeczpospolitej Polski z dnia 24 października 1934r. - prawo o postępowaniu układowym. Natomiast dopiero pod rządami ustawy z 28 lutego 2003r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. 2009 r. Nr 175, poz. 1361) pojawiło się pojęcie upadłości z możliwością zawarcia układu, zastępujące w istocie poprzednie postępowanie układowe. Bardzo wyraźnie ta sukcesja poprzednich pojęć została określona w przepisach art. 543 i 544 obowiązującego prawa upadłościowego, zgodnie z którym dotychczas używane w przepisach odrębnych określenie "postępowanie upadłościowe" obejmuje wyłącznie upadłość z likwidacją majątku upadłego. Natomiast obecnie postępowanie upadłościowe z możliwością zawarcia układu jest równoznaczne z niegdysiejszym postępowaniem układowym, o którym mowa w dotychczasowych przepisach odrębnych. Takimi przepisami odrębnymi są m.in., przepisy ustawy rehabilitacyjnej z 1997 roku. Tak rozumiana sukcesja pojęciowa ma też sens celowościowy: upadły z możliwością zawarcia układu nie przekreśla swojego bytu na przyszłość, lecz ma szansę kontynuować działalność w razie pomyślnego układu, a zatem żądanie zwrotu świadczeń na rzecz PFRON jest w takiej sytuacji przedwczesne. Skarżąca podała również, że PFRON dnia [...] lutego 2006r. dokonał zgłoszenia wierzytelności za poszczególne miesiące od października do grudnia 2005r. oraz od maja do sierpnia 2006r. w łącznej kwocie [...] złotych, która to kwota została zaspokojona w toku postępowania upadłościowego. Dodatkowo skarżąca wskazała, iż zgodnie z żądaniem PFRON spółka złożyła korektę deklaracji za 2005 roku uwzględniając w niej wypłaty z PFRON-u tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiące wrzesień, październik, listopad, grudzień 2005 roku, mimo iż skarżąca nie otrzymała tych środków (obecnie toczy się spór w przedmiocie przyznania dofinansowania za powyższe miesiące 2005r.). PFRON nie wypłacił skarżącej za te miesiące łącznie kwoty [...] zł tytułem miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres od września do grudnia 2005 roku. Pomimo tego faktu PRFON na podstawie dodatkowej deklaracji za 2005 roku wyliczył skarżącej zaległość w wysokości [...] złotych. Zdaniem skarżącej kwota ta była nienależna, ponieważ skarżąca nie otrzymała dofinansowania w ostatnich czterech miesiącach roku 2005, mimo tego PFRON pismem z [...] stycznia 2008 r. odmówił wypłaty dofinansowania za listopad i grudzień 2007 r. Spółka wyjaśniła, iż za miesiące listopad i grudzień 2007 r. winna otrzymać po [...] złotych tytułem dofinansowania. Ponadto podniosła, iż zgodnie z przepisami Prawa upadłościowego i naprawczego wszelkie wierzytelności powstałe po ogłoszeniu upadłości podlegają zaspokojeniu według przepisów powyższej ustawy. Niniejszą rzekomą wierzytelność PFRON zgłosił do masy upadłości [...] sierpnia 2008 r. i [...] września 2009 r. Syndyk na podstawie zatwierdzonej przez sąd listy wierzytelności wypłacił PFRON zgłoszoną wierzytelność w wysokości [...] złotych. Skarżący był zobowiązany jako Syndyk do wypłacenia niniejszej kwoty pomimo, że nie uznawał jej za należną. Zdaniem skarżącej zarówno Prezes Zarządu PFRON jak i Minister Pracy i Polityki Społecznej nie przeprowadzili postępowania dowodowego w sposób należyty. Nie zajmowali stanowiska wobec wniosków i spostrzeżeń skarżącego. Swoim zachowaniem naruszyli zasadę określoną w art. 80 k.p.a. W kolejnych decyzjach podnosili identyczne argumenty. Ponadto zakończono przedmiotową sprawę, której prawidłowe rozwiązanie zależało od rozstrzygnięcia innego postępowania, które jeszcze nie zostało zakończone. Minister Pracy i Polityki Społecznej w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi, podtrzymał stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy wskazać, że stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej – p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd ma prawo i obowiązek uwzględnić również te okoliczności, które wprawdzie nie zostały wskazane w skardze jako zarzut, ale które miały wpływ na tę ocenę. Zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy (...). Art. 135 p.p.s.a. stanowi, że Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Kierując się powyższymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami k.p.a. oraz ustawy z 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 26a ust. 8 ustawy o rehabilitacji, jeżeli pracodawca posiada zaległości w zobowiązaniach wobec Funduszu przekraczające ogółem kwotę 100 złotych, Prezes Zarządu Funduszu wydaje decyzję o wstrzymaniu miesięcznego dofinansowania do czasu uregulowania zaległości przez pracodawcę. Decyzja podlega wykonaniu z dniem wydania. Art. 26a ust. 9 ustawy o rehabilitacji stanowi, iż w przypadku nieuregulowania przez pracodawcę zaległości wobec Funduszu do dnia 31 stycznia roku następującego po roku, za który pracodawcy przysługuje miesięczne dofinansowanie, Prezes Zarządu Funduszu wydaje decyzję o odmowie wypłaty miesięcznego dofinansowania za okres wskazany w decyzji, o której mowa w ust. 8. W myśl art. 33 ust. 7 ustawy o rehabilitacji w razie likwidacji, upadłości albo wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej prowadzonego przez pracodawcę zakładu pracy chronionej lub utraty statusu zakładu pracy chronionej, niewykorzystane według stanu na dzień likwidacji, upadłości lub utraty statusu zakładu pracy chronionej środki funduszu rehabilitacji podlegają niezwłocznie wpłacie do Funduszu. Pracodawcy są zobowiązani do dokonywania określonych w przepisach ustawy o rehabilitacji wpłat (art. 21 ust. 1, art. 23, art. 31 ust. 3 pkt 1 i art. 33 ust. 4a, 7 i 7a) na rzecz PFRON. Zgodnie z art. 49 ust. 2 ustawy o rehabilitacji, pracodawcy dokonują wpłat (...) w terminie do dnia 20 następnego miesiąca po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności powodujące powstanie obowiązku wpłat, składając równocześnie Zarządowi Funduszu deklaracje miesięczne i roczne poprzez teletransmisje danych w formie dokumentu elektronicznego według wzoru ustalonego, w drodze rozporządzenia, przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego. Po przedstawieniu podstaw prawnych należy zauważyć, iż Prezes Zarządu PFRON decyzją z [...] listopada 2009r. odmówił wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres sprawozdawczy obejmujący miesiące listopad i grudzień 2007 r. wskazując, iż wnioskodawca na dzień 31 stycznia 2008r. posiadał zaległości wobec PFRON w wysokości [...] złotych. Decyzja ta została utrzymana decyzją Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] maja 2010r. będącą przedmiotem zaskarżenia. Rozpoznając sprawę Sąd w pierwszej kolejności zauważa, iż organ I instancji wydając decyzję z [...] listopada 2009r. nie wykonał wszystkich zaleceń zawartych w decyzji organu odwoławczego z [...] lipca 2009r. Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu I i II instancji oraz załączonych akt administracyjnych, organ I instancji w żaden sposób nie zastosował się do wskazań oraz zaleceń z wcześniejszych decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Zarówno w decyzji organu I instancji jak i organu odwoławczego przytoczono te same argumenty, co do których prawidłowo Minister Pracy i Polityki Społecznej podnosił zarzuty w decyzji z [...] lipca 2009r. Mianowicie nie odniesiono się do wyjaśnień i zarzutów strony, wielokrotnie przez nią podnoszonych. Ponadto z zaskarżonych decyzji organów II i I instancji w dalszym ciągu nie wynika, z jakiego tytułu strona posiadała zaległości. Organy orzekające w sprawie ograniczyły się jedynie do wskazania przepisu art. 49 ustawy o rehabilitacji, który przecież mówi o wpłatach na Fundusz pochodzących z różnego tytułu. Organy orzekające w sprawie nie wskazały w jaki sposób powstało zadłużenie skarżącej. Twierdzenie organów, że zaległość powstała na skutek złożenia deklaracji za grudzień 2005r. jest niewystarczające, gdyż skarżąca wielokrotnie wskazywała, iż po pierwsze wszystkie należności spółki powstałe przed wydaniem postanowienia o ogłoszeniu upadłości zostały przez syndyka uregulowane, a ponadto do złożenia w takiej formie deklaracji spółka została przymuszona. Co więcej w skardze spółka wskazuje, iż złożyła korektę deklaracji za 2005r. uwzględniającą wpłaty z PFRON z tytułu dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za poszczególne miesiące wrzesień – grudzień 2005r., których to środków nigdy nie otrzymała. Organy orzekające do powyższych twierdzeń w ogóle się nie ustosunkowały. Z kolei z nadesłanych akt administracyjnych nie da się ustalić stanu faktycznego sprawy. Brak jest bowiem złożonych deklaracji, brak jest korespondencji PFRON ze spółką dotyczącą konieczności złożenia deklaracji. Załączone do odpowiedzi na skargę akta administracyjne stanowią zbitkę luźno powiązanych dokumentów obejmujących głownie decyzje organów oraz pisma odwoławcze strony skarżącej i inne pisma nie mające zasadniczego znaczenia. Akta nie są ponumerowane, brak jest spisu dokumentów. W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów źródłowych będących podstawą wydania decyzji. To wszystko powoduje, że nie jest możliwa kontrola zaskarżonej decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej oraz Prezesa Zarządu PFRON. Dodatkowo organy w żaden sposób nie odniosły się do innych prowadzonych postępowań o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres od września do grudnia 2005r., a więc obejmujących również miesiąc, co do którego powstał spór o istnienie zaległości. Nie pozbawione zasadności są bowiem twierdzenia spółki wskazujące, że w wypadku gdyby okazało się, że PFRON jest zobowiązany do dokonania wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń (w tym również za grudzień 2005r.), to brak jest podstaw do twierdzenia, że spółka posiadała zaległości we wpłatach do Funduszu. W odwołaniach od decyzji Prezesa Zarządu PFRON (m. in. odwołanie z 5 maja 2009, odwołanie z 14 grudnia 2009 r.) skarżąca wskazuje na decyzje dotyczące okresów sprawozdawczych z 2006 r., wydane przez Prezesa PFRON: • z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] • z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...], które według oświadczenia strony skarżącej zostały uchylone przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej i sprawa dotychczas nie została zakończona. Do tych twierdzeń strony organy nie ustosunkowały się w żaden sposób, w aktach sprawy brak jest także przedmiotowych decyzji oraz uchylających je decyzji ministra. Stąd też Sąd nie może zweryfikować twierdzeń strony skarżącej Na marginesie należy również zauważyć, co zdaje się umknęło organom orzekającym w sprawie jak również samej skarżącej, iż status spółki w toku toczących się postępowań ulegał zmianie. Mianowicie zgodnie z odpisem KRS-u z [...] września 2010r., w dniu [...] czerwca 2004 r. Sąd Rejonowy [...] w K. orzekł upadłość z możliwością zawarcia układu, wówczas został też powołany nadzorca sądowy. Następnie postanowieniem z [...] grudnia 2005r. Sąd Rejonowy [...] orzekł upadłość obejmującą likwidację majątku i wówczas powołał syndyka. W związku z powyższym organ winien również ustalić, kiedy uprawomocniło się postanowienie o ogłoszeni upadłości, będzie to miało znaczenie w kontekście, czy należności za grudzień 2005r. dotyczyły spółki będącej w upadłości układowej czy likwidacyjnej. Braki w ustaleniach faktycznych doprowadziły do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7, art.11, art. 77, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a., które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organy administracyjne obydwu instancji, wbrew obowiązkowi wynikającemu z treści powyższych przepisów nie podjęły wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy. Zebranie całego materiału dowodowego to zebranie dowodów dotyczących wszystkich mających znaczenie prawne dla sprawy faktów. Ich określenia dokonuje organ administracji publicznej w oparciu o przepis prawa materialnego będący podstawą prawną rozstrzygnięcia sprawy. Rozstrzygnięcie materiału dowodowego polega zaś na takim ustosunkowaniu się do każdego ze zgromadzonych w sprawie dowodów, które uwzględnia wzajemne powiązania między nimi, w celu uzyskania jednoznaczności ustaleń faktycznych i prawnych. Ocena materiału dowodowego następuje natomiast zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, określoną w art. 80 k.p.a. Dopiero kompletny materiał dowodowy zebrany i oceniony w sposób określony w art. 7, 77 i 80 k.p.a. może stanowić podstawę decyzji administracyjnej. Zgodnie z przepisem art. 107 § 3 k.p.a. decyzja administracyjna powinna zawierać m. in. uzasadnienie faktyczne i prawne, które powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Przepis ten wymaga uzasadnienia konkretnego rozstrzygnięcia zawartego w sentencji decyzji, pozwalającego na zapoznanie się z podstawami i motywami rozstrzygnięcia organu. Zaskarżone decyzje, zarówno Ministra Pracy i Polityki Społecznej jaki i Prezesa Zarządu PFRON nie zawierają wystarczającego uzasadnienia faktycznego, gdyż nie wykazano w nich faktów, które organy uznały za udowodnione, dowodów, którym dały wiarę oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówiły wiarygodności. Brak należytego uzasadnienia uniemożliwił zarówno Sądowi jak i stronie zrozumienie treści podjętej decyzji i budzi uzasadnione wątpliwości co do tego, czy rozstrzygnięcie zawarte w decyzji uwzględnia wszelkie okoliczności mające znaczenie dla sprawy i czy postępowanie poprzedzające wydanie przedmiotowej decyzji zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. W uzasadnieniu decyzji organ musi zająć stanowisko wobec całego materiału dowodowego oraz uzasadnić jasno i należycie swoje zdanie. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ winien mieć na względzie powyższe uwagi i w konsekwencji opinię swą wyrazić po dokładnym wyjaśnieniu sprawy i rozważeniu rzeczywistych interesów wskazanych w art. 7 k.p.a., czemu winien dać wyraz w uzasadnieniu. Mając powyższe okoliczności na uwadze i działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 p.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art.200 p.p.s.a.