VII SA/Wa 2434/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska, Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2011 r. sprawy ze skargi R. G. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] października 2010 r. znak: [...] w przedmiocie nadania uprawnień budowlanych skargę oddala. VII SA/Wa 2434/10 UZASADNIENIE Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Iżby Inżynierów Budownictwa decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. nadała R. G. uprawnienia budowlane w ograniczonym zakresie w specjalności konstrukcyjno budowlanej. jednocześnie na podstawie § 17 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r.w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie ( Dz.U Nr 96. poz.817) określiła ich zakres przedmiotowy jako uprawnienia do kierowania robotami budowlanymi związanymi z obiektem budowlanym o kubaturze do 1000 m3 oraz: 1) o wysokości do 12 m nad poziomem terenu, do 3 kondygnacji nadziemnych i o wysokości kondygnacji do 4,8 m; 2) posadowionego na głębokości do 3 m poniżej poziomu terenu, bezpośrednio na stabilnym gruncie nośnym; 3) przy rozpiętości elementów konstrukcyjnych do 6 m i wysięgu wsporników do 2 m; 4) niezawierającego elementów wstępnie sprężanych na budowie; 5) niewymagającego uwzględnienia wpływu eksploatacji górniczej. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Pan R. G., nie zgadzając się z rozstrzygnięciem. Skarżący podniósł, że do jego wniosku powinny mieć zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 8, poz. 38 z późn. zm.). Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, po rozpatrzeniu odwołania R. G., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa-utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż strona uzyskała wykształcenie średnie i rozpoczęła praktykę przed 1 stycznia 2006r. Wniosek strony - na podstawie art. 5 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. powinien być, zdaniem organu, rozpatrzony na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. W tym rozporządzeniu znajduje się przepis przejściowy § 28 ust. 1. Powyższe rozporządzenie weszło w życie 3 lipca 2005 r. Na mocy jego § 30 uchylone zostało z tym dniem rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. z 1995 r. Nr 8, poz. 38, z 2002 r. Nr 134, poz. 1130 oraz z 2003 r. Nr 175, poz. 1704). Tak więc przepisami przejściowymi w rozumieniu § 28 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury są przepisy rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w brzmieniu obowiązującym w dniu 2 lipca 2005 r. Organ podkreślił, że ze względu na art. 5 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. punktem wyjścia będzie przepis § 28 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, zgodnie, z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe, przy czym za wszczęcie sprawy należy rozumieć złożenie wniosku do organu a nie " rozpoczęcie praktyki". Zdaniem organu odwoławczego sprawy wszczęte w rozumieniu § 28 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, to sprawy, co, do których złożono wniosek o nadanie uprawnień budowlanych przed wejściem w życia tego rozporządzenia, a więc przed dniem 3 lipca 2005 r, zaś z akt sprawy wynika, ze strona złożyła wniosek o nadanie uprawnień budowlanych w 2010 r. Do jej wniosku będą miały zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r ,a organ I instancji prawidłowo określił na podstawie § 17 ust. 2 w/w rozporządzenia zakres przedmiotowy uprawnień. Skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego wniósł R. G. domagając się jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego polegające na naruszeniu § 5 rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. z 1995 r. Nr 8, poz. 38 ze zm) w związku z § 28 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie poprzez jego niezastosowanie i wskazanie nieprawidłowego zakresu uprawnień jakie powinny przysługiwać skarżącemu. W ocenie skarżącego skoro rozpoczął praktykę zawodowa w dniu 2 marca 2004r., co wynika z dziennika praktyk, a więc w dacie obowiązywania rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r., to przy określaniu zakresu jego uprawnień zastosowanie winien mieć przepis § 5 tego rozporządzenia, który niewątpliwie upoważnia do kierowania robotami budowlanymi w szerszym zakresie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 §1 pkt 1 ppsa). W rozpoznawanej sprawie, tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona. Warunki uzyskania uprawnień budowlanych zostały określone w ustawie, tj. w art. 14 ust. 3 ustawy — Prawo budowlane. Do dnia 1 stycznia 2006 roku warunkiem uzyskania uprawnień budowlanych bez ograniczeń było posiadanie m.in. odpowiedniego wykształcenia wyższego, a wiec zarówno wyższego zawodowego, jak i magisterskiego. W dniu 1 stycznia 2006 r. weszła w życie ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 13 64). Powyższa ustawa nadała nowe brzmienie art. 14 ust. 3 — ustawy — Prawo budowlane, podwyższając wymogi uzyskania uprawnień budowlanych. Zmiana art. 14 ust. 3 polegała głównie na tym, iż osoby ubiegające się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń powinny posiadać wykształcenie wyższe magisterskie, a osoby ubiegające się o uprawnienia w ograniczonym zakresie wykształcenie wyższe zawodowe. Ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane i innych ustaw zmieniono również art. 16 ustawy Prawo budowlane, który zawiera upoważnienie ustawowe do wydania rozporządzenia. Na jego podstawie w brzmieniu nadanym art. 1 pkt 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005r.( Dz.U z 2005r. nr 163. poz.1364-zmieniającym ustawę z dniem 26 września 2005r.) w dniu 28 kwietnia 2006 r. Minister Infrastruktury wydał rozporządzenia w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Dotychczas obowiązujące rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 96, poz. 817), wydane na podstawie art. 16 Prawa budowlanego w brzmieniu przed opisaną nowelizacją utraciło moc z dniem wejścia w życie rozporządzenia z dnia 28 kwietnia 2006r. na podstawie art. 6 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364). Zgodnie z brzmieniem art. 5 oraz 7 ustawy z dnia 28 lipca 2005r.nowelizującej przepisy ustawy Prawo budowlane " w stosunku do osób ubiegających się o uprawnienia budowlane, które przed dniem wejścia w życie ustawy uzyskały wykształcenie wymagane na podstawie przepisów dotychczasowych oraz rozpoczęły odbywanie wymaganej praktyki, stosuje się przepisy dotychczasowe", a " do spraw wszczętych a niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe". Normę art. 5 cytowanej ustawy należy analizować razem z § 28 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, bowiem ten przepis daje odpowiedź na pytanie czy w sprawie mają zastosowanie przepisy tegoż rozporządzenia czy też rozporządzenia go poprzedzającego z dnia 30 grudnia 1994r. W myśl § 28 ust 1 cytowanego rozporządzenia " do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe" ( rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie Dz.U Dz 1995r, Nr 8, poz.38 ze zm.). Słusznie jednak podnosi organ odwoławczy, iż sprawa o nadanie uprawnień budowlanych została wszczęta w dniu 9 lutego 2010r. na skutek wniosku jaki R. G. skierował w tym przedmiocie do [...] Okręgowej Iżby Inżynierów Budownictwa. Postępowanie w sprawie nadania uprawnień budowlanych prowadzone jest na wniosek zainteresowanego o czym świadczą przepisy wszystkich omawianych rozporządzeń wykonawczych w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Należy więc uznać, iż § 28 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, w sprawie niniejszej nie ma zastosowania, a jak to zostało wywiedzione wyżej za "przepisy dotychczasowe" w rozumieniu art. 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. należy uważać przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie( Dz.U z 2005r. Nr 96, po. 817). Z tych wszystkich względów skoro zarzuty skargi nie odniosły zamierzonego skutku należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).