I SA/Wa 1798/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędzia WSA Maria Tarnowska Protokolant referent stażysta Dorota Gaj po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2011 r. sprawy ze skargi A.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz A.S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania A.S., uchylił w całości decyzję Starosty Powiatu L. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomości wydzielone pod drogi, oznaczone w ewidencji gruntów jako działki ewidencyjne nr [...] o pow. [...] m², nr [...] o pow. [...] m² i nr [...] o pow. [...] m², położone w W., gm. W. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] wskazał, że Starosta Powiatu L. umorzył, na podstawie art. 105 § 1 kpa w związku z art. 98 ust. 3 i art. 129 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.), postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania na rzecz A.S. i B.M. za opisane wyżej nieruchomości, twierdząc w uzasadnieniu, że nie zostały one wydzielone pod drogi publiczne, a zatem nie przeszły na własność Gminy W. na mocy ostatecznej decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...], zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości uregulowanej w księdze wieczystej KW nr [...] (dawniej KW nr [...]) położonej w W., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] m², w obrębie W.. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła A.S.. Wojewoda [...] rozpoznając sprawę stwierdził, że sprawa odszkodowania za nieruchomości nie została wyjaśniona w stopniu umożliwiającym rozstrzygnięcie jej zgodnie z prawem. Organ odwoławczy zgodził się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że wydzielone decyzją podziałową Wójta Gminy W. z dnia [...] czerwca 2004 r. działki ewidencyjne nr [...] i nr [...] nie przeszły na własność Gminy W. i w związku z tym dochodzone w trybie art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami roszczenie odszkodowawcze nie przysługuje. Zdaniem Wojewody [...] wątpliwości budzi jednakże zasadność odmowy ustalenia odszkodowania za działkę ewidencyjną nr [...]. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz obowiązujące przepisy prawa pozwalają bowiem uznać, że przedmiotowa działka wydzielona została pod drogę publiczną gminną. Tym samym Wojewoda [...] uznał, że zasadne jest uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła A.S. zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 1 Protokołu Nr 1 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, poprzez niewłaściwą jego wykładnię oraz naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 kpa, polegające na niepodjęciu przez organ drugiej instancji wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, nieprowadzeniu postępowania w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz nierozpatrzeniu w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. W obszernym uzasadnieniu skargi skarżąca przytoczyła argumenty na poparcie podnoszonych zarzutów i wniosła o uchylenie lub zmianę zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewodzie [...], a także o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga – choć nie z powodów podniesionych przez skarżącą - jest uzasadniona, bowiem zaskarżona decyzja z dnia [...] lipca 2010 r. narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego określa art. 145 § 1 kpa. Jedną z takich przesłanek jest ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję (art. 145 § 1 pkt 5 kpa). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że pod pojęciem nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa, należy rozumieć okoliczności lub dowody nowo odkryte lub po raz pierwszy zgłoszone przez stronę, dotyczące przedmiotu sprawy i mające znaczenie prawne, istniejące w dniu wydania decyzji ostatecznej, ale nieznane organowi, który wydał decyzję. Przy czym nieistotne jest, czy ujawnione nowe okoliczności nie były znane organowi prowadzącemu postępowanie w wyniku zaniedbań, np. niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego czy z innych powodów. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy wskazać trzeba, że na rozprawie przeprowadzonej w dniu 9 marca 2011 r. stawił się uczestnik postępowania – B.M., który złożył do akt sprawy dokument – porozumienie zawarte w dniu [...] lutego 2002 r. pomiędzy Gminą W. reprezentowaną przez Zarząd Gminy, a A.S. i B.M. – współwłaścicielami działki nr [...] o powierzchni [...] m², położonej w obrębie W.. Na mocy powyższego porozumienia Zarząd Gminy W. zobowiązał się m.in. do sporządzenia zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego dla działki ew. nr [...] (§ 3 porozumienia). A.S. i B.M. zrzekli się zaś roszczeń odszkodowawczych dotyczących działek gruntu wydzielonych pod drogi publiczne w przedmiotowej zmianie miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy dla działki nr [...], przewidzianych w art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (§ 4 porozumienia). Zauważyć należy, że wskazanego dokumentu nie ma w aktach administracyjnych sprawy. Z powyższego wynika zatem, że w toku postępowania sądowego ujawniony został nowy dowód, który istniał w dacie wydania zaskarżonej decyzji, nie był jednak znany organowi, który wydał decyzję. Zdaniem Sądu ujawnienie przedmiotowego dowodu stanowi przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego, określoną w art. 145 § 1 pkt 5 kpa, co skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślić trzeba, że złożony na rozprawie dokument (porozumienie z dnia [...] lutego 2002 r.) dotyczy okoliczności istotnych dla sprawy i może mieć wpływ na jej rozstrzygnięcie. Rozpoznając zatem ponownie sprawę Wojewoda [...] weźmie pod uwagę wskazane wyżej kwestie i dokona oceny prawidłowości rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji przy uwzględnieniu powyższego nowego ujawnionego dowodu. Mając zaś na uwadze, że wydana w sprawie decyzja podlega uchyleniu ze wskazanej wyżej przyczyny, Sąd nie rozważał zarzutów podnoszonych w skardze. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.