VI SA/Wa 2494/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędzia WSA Waldemar Śledzik Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2011 r. sprawy ze skargi N. sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego dotyczącego rozstrzygnięcia konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącej spółki – N. sp. z o.o. z siedzibą w G. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2010 r. nr [...]Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej także Prezes NFZ) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., umorzył postępowanie w sprawie odwołania wniesionego przez skarżącego – E. Sp. z .o. z siedzibą w [...], od decyzji Dyrektora [...]Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...]w przedmiocie oddalenia odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie: badania elektrokardiograficzne, na terenie [...]. Do wydania powyższych rozstrzygnięć doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] marca 2010 r. dyrektor [...]OW Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił postępowanie konkursowe w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w okresie od [...] lipca 2010 r. do [...] czerwca 2013 r. w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie badania elektrokardiograficzne. Przedmiotowe postępowanie konkursowe odbyło się na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. nr 273 poz.2719). Po sprawdzeniu oferty skarżącego pod względem spełnienia warunków formalno-prawnych oraz analizie oferty w aspekcie spełnienia wymagań określonych w przepisach, oferta została przyjęta do dalszego postępowania, po czym został on wezwany do uzupełnienia braków formalnych. Braki zostały uzupełnione w terminie. W dniu [...] maja 2010 r. skarżący został zaproszony na negocjacje w zakresie badań elektrokardiograficznych. Negocjowano cenę oraz ilość punktów. Po przeprowadzeniu negocjacji ze wszystkimi oferentami, którzy spełniali wymagane warunki, został sporządzony ranking końcowy zawierający wszystkie nieodrzucone oferty, uszeregowane zgodnie z uzyskaną łączną liczbą punktów oceny z części niecenowej i cenowej. Na podstawie powyższego rankingu dokonano wyboru oferentów w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu końcowym do wyczerpania wartości postępowania określonym w ogłoszeniu. W wyniku przeprowadzonego postępowania w trybie konkursu ofert, w dniu [...] czerwca 2010 r. oferta skarżącego została wybrana. Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący wniósł odwołanie, które decyzją Dyrektora [...] OW Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] zostało oddalone. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że w odwołaniu nie zawarto zarzutów, które dotyczyłyby konkretnych czynności podjętych albo zaniechanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia w trakcie postępowania albo naruszenia obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa. Oferta skarżącego została przyjęta do postępowania konkursowego, a jej ocena została dokonana według jednolitych dla wszystkich świadczeniodawców kryteriów oceny określonych w Zarządzeniu Nr 73/2009/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, Zarządzenia Nr 67/2009/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 3 listopada 2009 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotne oraz Zarządzenia Nr 62/2009/DSOZ Prezesa NFZ z 2 listopada 2009 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna. Rozpoznając sprawę w wyniku wniesionego odwołania decyzją z dnia [...] września 2010 r., nr [...] Prezes NFZ umorzył postępowanie odwoławcze z uwagi na zawarcie ze skarżącym w dniu [...] lipca 2010 r. umowy nr [...] o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej – ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne), w zakresie badania elektrokardiograficzne. Tym samym organ odwoławczy uznał, iż brak było podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, E. Sp. z o.o. wnosząc o uchylenie powyższej decyzji Prezesa NFZ i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucił naruszenie przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 105 § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe niezastosowanie, tj. poprzez błędne przyjęcie, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe na skutek zawarcia przez skarżącego umowy z oddziałem Narodowego Funduszu Zdrowia, - art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. poprzez umorzenie postępowania w sprawie mimo braku ważnych przesłanek. W uzasadnieniu skarżący powołując się na orzecznictwo administracyjne oraz piśmiennictwo, argumentował, iż w niniejszej sprawie Prezes NFZ niesłusznie umorzył postępowanie, bowiem interes prawny skarżącego polegający na powtórzeniu konkursu, a więc w rozpatrzeniu jego sprawy przez organ odwoławczy, pozostał pomimo zawarcia umowy - z uwagi na jej niesatysfakcjonujacą dla skarżącego treść, będąca wynikiem naruszenia reguł postępowania i przepisów ustawy. Nie ustały też żadne inne prawne ani faktyczne przesłanki do wydania decyzji merytorycznej w sprawie. Zaskarżona decyzja powinna zostać uchylona również dlatego, że jej uzasadnienie było nie tylko w ocenie skarżącego zdawkowe, ale także nie zawierało jakiejkolwiek analizy prawnej sprawy. W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, podnosząc że przedmiotowe postępowanie konkursowe odbyło się na zasadach określonych w ustawie o świadczeniach; w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r., na podstawie przepisów wykonawczych do ustawy o świadczeniach oraz zarządzeń Prezesa NFZ wydanych na podstawie art. 146 do powyższej ustawy. Skarżący nie skorzystał z możliwości złożenia do komisji konkursowej umotywowanego protestu w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej do czasu zakończenia postępowania (art. 153 ust. 1 ustawy o świadczeniach). Organ II instancji ustalił, iż oferta skarżącego została wybrana w postępowaniu konkursowym będącym przedmiotem odwołania i w następstwie czego, w dniu [...] lipca 2010 r. została podpisana ze Skarżącym umowa nr [...]. W świetle tak ustalonego stanu faktycznego, organ II instancji stwierdził, iż strona skarżąca nie dysponuje interesem prawnym w rozumieniu art. 28 k.p.a. W sytuacji zaś, gdy organ nie stwierdził w sprawie interesu (obowiązku) prawnego strony żądającej wszczęcia postępowania (...), nie przechodzi do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a postępowanie kończy wydaniem decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie na podstawie art. 105 § 1 w zw. z art. 104 § 1 k.p.a. Skutkiem umorzenia postępowania odwoławczego jest pozostawienie w obrocie prawnym zaskarżonej odwołaniem decyzji organu I instancji, która w tej sytuacji ostatecznie rozstrzyga sprawę administracyjną co do istoty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej (art. 132 ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych). Zawieranie umów o udzielanie świadczeń odbywa się co do zasady, po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert albo rokowań. W celu przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Funduszu powołuje komisję (art. 139 ust. 1 i 4 ustawy). Komisja ogłasza o rozstrzygnięciu postępowania wskazując wybraną ofertę, jeżeli wcześniej nie nastąpiło unieważnienie tego postępowania (art. 151 ust. 1 ustawy). Przepis art. 154 ust. 1 ustawy stanowi, że świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może złożyć, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie do Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Funduszu. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie. Decyzja jest zamieszczana w terminie 2 dni od dnia jej wydania, na tablicy ogłoszeń oraz na stronie internetowej właściwego Oddziału Wojewódzkiego Funduszu (art. 154 ust. 3 ustawy o świadczeniach).Wniesienie odwołania wstrzymuje zawarcie umowy. Od decyzji Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Funduszu przysługuje odwołanie do Prezesa Funduszu. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu (ust. 4 wymienionego przepisu). Prezes Funduszu rozpatruje odwołanie w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania i wydaje decyzję administracyjną w sprawie. Decyzja Prezesa Funduszu podlega natychmiastowemu wykonaniu (ust. 6). Zgodnie z ust. 7 art. 154 ustawy w przypadku uwzględnienia odwołania przeprowadza się ponownie postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Do ponownie przeprowadzanego postępowania stosuje się odpowiednio art. 144 pkt 1 oraz art. 145 ustawy (przeprowadza się postępowanie w trybie rokowań, jeżeli uprzednio prowadzone postępowanie w trybie konkursu ofert zostało unieważnione, a szczegółowe warunki postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej są takie same jak w konkursie ofert i w postępowaniu tym biorą udział świadczeniodawcy wskazani w art. 145). Od decyzji Prezesa Funduszu świadczeniodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 154 ust. 8 ustawy o świadczeniach). Z powołanych przepisów wynika, że postępowanie prowadzone przez komisję, zmierzające do wyłonienia najkorzystniejszej oferty na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, jest wzorowane na czynnościach poprzedzających zawarcie umowy cywilnoprawnej, uregulowanych w Kodeksie cywilnym (art. 66 § 1 i nast. oraz art. 72 § 1 k.c). Rozstrzygnięcie tego postępowania przez komisję nie jest niczym innym, jak wyborem najkorzystniejszej oferty (ofert) przez zamawiającego. Podmiot prowadzący to postępowanie - Narodowy Fundusz Zdrowia reprezentowany przez Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Funduszu - jest państwową jednostką organizacyjną, posiadającą osobowość prawną (art. 96 ust. 1 ustawy o świadczeniach). Nie jest zatem organem administracji publicznej w rozumieniu ustrojowym i nie przyznano mu generalnie kompetencji do stosowania środków prawnych, właściwych organom administracji publicznej. Jedynie na mocy konkretnych przepisów tej ustawy wydaje decyzje administracyjne (art. 154 ust. 3 i ust. 6 ustawy o świadczeniach). Niewątpliwie więc postępowanie prowadzone przez komisję nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a "rozstrzygnięcie" komisji nie jest decyzją administracyjną, ani innym aktem o charakterze administracyjnoprawnym. Sprawa o zawarcie umowy o udzielenie świadczenia staje się sprawą administracyjną z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę odwołania od rozstrzygnięcia komisji (por. przykładowo postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2007 r. wydane w sprawie II GSK 330/06, czy wyrok NSA z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie II GSK 186/06). W konsekwencji do postępowania toczącego się na skutek wniesionego odwołania mają zastosowanie zasady obowiązujące w postępowaniu administracyjnym. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga E. Sp. z .o. z siedzibą w [...] na decyzję z dnia [...] września 2010 r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia. Powyższą decyzją Prezes NFZ na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., umorzył postępowanie w sprawie odwołania wniesionego przez skarżącego od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie badania elektrokardiograficznego, na terenie[...]. Postępowanie prowadzone w reżimie cywilnoprawnym w niniejszej sprawie, jak wynika z niespornego stanu faktycznego, zakończyło się wybraniem w konkursie ofert oferty wszystkich uczestników postępowania konkursowego, w tym Skarżącego. Uczestników postępowania w zależności od ilości uzyskanych punktów uszeregowano w tzw. rankingu i w zależności od zajmowanego w rankingu miejsca zaproponowano odpowiednia ilość świadczeń do wykonania w ramach zawartej umowy aż do wyczerpania wszystkich przewidzianych do kontraktacji świadczeń. Skarżący E. Sp. z .o. z siedzibą w [...] składając odwołanie od rozstrzygnięcie postępowania konkursowego do Dyrektora[...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia rozpoczął odrębne postępowanie administracyjne, Z brzmienia art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach wywieść należy, że w kręgu podmiotów, którym przysługują środki odwoławcze, ustawodawca umieścił świadczeniodawców posiadających interes prawny, swoisty o tyle, że musi dojść do jego uszczerbku i to wskutek naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń. Zauważyć trzeba, że w myśl art. 132 ustawy, podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a Dyrektorem Oddziału Wojewódzkiego Funduszu (ust. 1), która może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w niniejszym dziale (ust. 2). W świetle przytoczonych regulacji (art. 132 i 152) niewątpliwie zatem uszczerbek interesu prawnego wystąpi po stronie świadczeniodawcy, który nie został wybrany do udzielania świadczeń. Jednocześnie podkreślić należy, że wyłącznie podmiot, którego interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, może odwoływać się od konkursu. Jak wynika z akt sprawy, organ I instancji stwierdził, że skarżący doznał uszczerbku, czemu dał wyraz w swojej decyzji oddalającej odwołanie wniesione od rozstrzygnięcia przeprowadzonego postępowania konkursowego. Z uzasadnienia tej decyzji nie wynika jednakże, czy skarżący był uprawniony do wniesienia odwołania, a jest to o tyle istotne, gdyż w odpowiedzi na skargę organ sam stwierdził, że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony, w rozumieniu treści przepisu art. 28 Kpa. Z kolei Prezes NFZ w zaskarżonej do Sądu decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze podał, że przyczyną takiego rozstrzygnięcia był fakt zawarcia przez skarżącego umowy z Funduszem na świadczenie usług. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, sam fakt zawarcia umowy ze świadczeniodawcą nie powoduje bezprzedmiotowości postępowania w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Powyższe można wywieść z przepisu art. 154 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. Z ust. 2 cytowanego przepisu wynika wprost, że umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie może być zawarta, ale tylko do czasu rozpoznania odwołania przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, gdyż wyłącznie wniesienie odwołania od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego, wstrzymuje wykonanie zawarcia umowy. W związku z powyższym za błędne należy uznać stanowisko Prezesa NFZ, który w uzasadnieniu swojej decyzji podał jako przesłankę umorzenia postępowania fakt zawarcia umowy. Sąd stoi na stanowisku, że postępowanie odwoławcze kończy decyzja Prezesa NFZ. Zatem, sam fakt zawarcia ze świadczeniodawcą (skarżącym) umowy, nie świadczy o bezprzedmiotowości postępowania, gdyż podlega ono weryfikacji przez organ odwoławczy, tj. Prezesa NFZ. Wskazać należy, iż zarówno w piśmiennictwie, jak i orzecznictwie akcentuje się konieczność i celowość rozróżnienia między bezprzedmiotowością postępowania, a bezzasadnością żądania strony (J. Borkowski Komentarz Kodeks postępowania administracyjnego, str. 463, 1996 r.). Umorzenie postępowania może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie to było bezprzedmiotowe. Jeśli jednak istnieje stan faktyczny podlegający uregulowaniu przez organ administracji państwowej, nie może być uznane za bezprzedmiotowe. Innymi słowy, postępowanie administracyjne staje się bezprzedmiotowe, gdy sprawa, która miała być załatwiona w drodze decyzji albo nie miała charakteru sprawy administracyjnej jeszcze przed datą wszczęcia postępowania, albo utraciła taki charakter w toku postępowania administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu swojego wyroku z dnia 8 listopada 2007 r. (sygn. II OSK 1161/06, LEX nr 437953) podniósł, iż przepis art. 105 § 1 Kpa. odnosi się do obiektywnej bezprzedmiotowości postępowania. Zatem, jeżeli strona domaga się rozstrzygnięcia organu opierając swój wniosek na obowiązujących przepisach prawa materialnego, nie można twierdzić, że zachodzi bezprzedmiotowość postępowania. W takiej sytuacji organ administracji nie może uchylać się do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Podkreślić należy, że celem postępowania w sprawie dotyczącej rozstrzygnięcia konkursu ofert o udzielanie świadczenie opieki zdrowotnej jest rozpoznanie i załatwienie sprawy przez wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty, tj. decyzji uwzględniającej odwołanie od rozstrzygnięcia dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, skutkującej przeprowadzeniem ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach) bądź decyzji podtrzymującej oddalenie wyżej wymienionego odwołania, od której świadczeniodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 154 ust. 6 i ust. 8 ustawy o świadczeniach). Decyzja rozstrzygająca sprawę co do istoty wywołuje skutki w sferze prawa materialnego, zaś decyzja o umorzeniu postępowania zamyka stronie drogę konkretyzacji prawa i wywołuje skutki wyłącznie w sferze stosunku procesowego "zamykając" prowadzone postępowanie bez rozstrzygnięcia jego istoty. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II GSK 910/09). W przypadku decyzji o umorzeniu postępowania z uwagi na jej wyłącznie procesowy charakter, nie podlegają badaniu zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i późniejszej kontroli sądowej, ustawowe przesłanki towarzyszące rozstrzygnięciu konkursu ofert ani merytoryczne zarzuty odnoszące się do przedmiotu odwołania wniesionego w ramach przepisu art. 154 ust. 4 ustawy o świadczeniach. Z tego względu przepisy dotyczące zakończenia postępowania decyzją o umorzeniu, muszą być, zdaniem Sądu, interpretowane ściśle, czego organ nie uczynił i w efekcie swoje rozstrzygnięcie wydał na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 3 Kpa. W kontekście powyższego wskazać należy, że nie można zaakceptować działania organu polegającego na umorzeniu postępowania prowadzonego w związku z odwołaniem wniesionym od decyzji oddalającej odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert, tylko z tego powodu, iż efekcie tego konkursu dokonano już wyboru oferty danego świadczeniodawcy (skarżącego). Takie przyjęcie rodziłoby ograniczenie jego praw jako strony zarówno w prowadzonym postępowaniu konkursowym, jak i w postępowaniu odwoławczym, którego, jak już wyżej wspomniano, zakończeniem jest decyzja Prezesa NFZ. Reasumując stwierdzić należy, że jak wynika z treści rozstrzygnięć zapadłych na etapie postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie, organ nie jest pewny przyczyny umorzenia postępowania, gdyż z jednej strony za przesłankę swojej decyzji wskazuje bezprzedmiotowość postępowania, wskazując jednocześnie w odpowiedzi na skargę brak przymiotu strony u skarżącego, przesądzający o trafności swojego rozstrzygnięcia. Ponownie rozpoznając sprawę, organ winien będzie ustalić, czy skarżący doznał uszczerbku swojego interesu prawnego w ramach postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i w przypadku jego wystąpienia po stronie skarżącego, powinien merytorycznie rozstrzygnąć odwołanie, a w przeciwnym razie dokonać umorzenia postępowania. Z powyższych względów Sąd, mając na uwadze brak w stanie faktycznym i prawnym rozpatrywanej sprawy okoliczności usprawiedliwiających podjęcie rozstrzygnięcia umarzającego postępowanie, działając w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O niewykonalności decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a., zaś o kosztach postępowania na zasadzie art. 200 p.p.s.a.