III SA/Kr 473/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie WSA Dorota Dąbek NSA Krystyna Kutzner (spr.) Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2011 r. sprawy ze skarg M. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 lutego 2010 r. nr [...] z dnia 12 lutego 2010 r. nr [...] z dnia 12 lutego 2010 r. nr [...] z dnia 12 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie zasiłków celowych z dnia 3 lutego 2010 r. nr [...] z dnia 12 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie zasiłków celowych specjalnych I. skargi oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata Ł. G. Kancelaria Adwokacka ul. [...] w K. kwotę 1440,00 (słownie: tysiąc czterysta czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania. Skarżący M. P. zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej o przyznanie pomocy finansowej w postaci : 1. zasiłku celowego na dofinansowanie do bieżących i zaległych opłat za zużycie energii elektrycznej , 2. zasiłku celowego na dofinansowanie do bieżących i zaległych opłat za zużycie i zużycie gazu - wnioskiem z dnia 15 czerwca 2009r 3. zasiłku celowego specjalnego na uregulowanie opłat za gaz , 4. zasiłku celowego specjalnego na uregulowanie opłat za energię elektryczną – wnioskiem z dnia 04 kwietnia 2008r 5. zasiłku celowego na dofinansowanie do bieżących i zaległych opłat za zużycie energii elektrycznej , 6. zasiłku celowego na dofinansowanie do bieżących i zaległych opłat za zużycie i zużycie gazu – wnioskiem z dnia 30 stycznia 2009r. Prezydent Miasta, działając na podstawie : - art.104 i art.107 Kodeksu postępowania administracyjnego t.j. (Dz.U. z 2000r, Nr 98, poz.1071 ze zm.) , - art.3 ust.3 i 4 , art.8, art.14 , art.17 ust.1 pkt.5 , art.39, art.102, art.104, art.106 i art.109 ustawy z dnia 12 marca 2004r o pomocy społecznej ( t.j. Dz.U. z 2008 r , Nr 115, poz.728), - § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006r w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. z 2006r , Nr 135, poz. 950) odmówił skarżącemu przyznania wnioskowanej pomocy - odpowiednio niżej wymienionymi decyzjami : 1. nr [...] z dnia [...] 2009r 2. nr [...] z dnia [...] 2009r 3. nr [...] z dnia [...] 2009r 4. nr [...] z dnia [...] 2009r 5. nr [...] z dnia [...] 2009r 6. nr [...] z dnia [...] 2009r Decyzje wymienione w poz. 3, 4, 5 i 6 zostały wydane w wyniku ponownego rozpatrzenia wniosków skarżącego , bowiem Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzjami z dnia [...] 2009r uchyliło wcześniejsze decyzje organu pierwszej instancji nakazując , aby w ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ ten wyjaśnił w sposób jednoznaczny kwestię wynajmu jednego z pokoi w mieszkaniu skarżącego i osiąganego z tego tytułu dochodu , ewentualnie – w przypadku nie uzyskania dochodu z wynajmu pokoju – udzielić pomocy skarżącemu w tym zakresie lub w zamianie posiadanego przez skarżącego mieszkania na mniejsze , w innej dzielnicy A. Ponadto organ odwoławczy wskazał , iż należy wyjaśnić również kwestię zadłużenia skarżącego. Wymienione wyżej decyzje Prezydenta Miasta zostały wydane w oparciu o m.in. wywiad środowiskowy przeprowadzony w dniu 11 sierpnia 2009r , w wyniku którego ustalono następujący stan faktyczny : skarżący zamieszkuje sam , zgodnie z oświadczeniem – nie wynajmuje części swojego mieszkania ,nie pracuje , posiada rentę z tytułu niezdolności do pracy orzeczoną czasowo do dnia 31.12.2010r w wysokości 467,62 zł miesięcznie, z której dokonywane jest potrącenie na rzecz świadczeń nienależnie pobranych w formie zasiłku dla bezrobotnych. Skarżący oświadczył w czasie wywiadu , że otrzymuje 311,95 zł , jednak na tę okoliczność nie okazał żadnych dokumentów. Pismem z dnia 27.08.2009r skarżący poinformował organ pomocy społecznej , że nie posiada decyzji ZUS o dokonanych potrąceniach ze świadczenia rentowego . W piśmie tym skarżący podał wysokość opłat za media i leki. Ponadto skarżący w czasie ww. wywiadu poinformował pracownika socjalnego, że uregulował zaległość czynszową, a wszystkie opłaty związane z użytkowaniem mieszkania tj. za zużycie energii elektrycznej i gazu są opłacane na bieżąco . Posiada natomiast zaległość w spółdzielni mieszkaniowej z tytułu odsetek. Powyższe opłaty , jak oświadczył skarżący , pokrywał z pożyczek zaciągniętych od osób fizycznych. Skarżący odmówił jednak podania pracownikowi przeprowadzającemu wywiad , od kogo , kiedy, jakie kwoty i na jakich warunkach pożyczał , nie okazał również – mimo wezwania - umów pożyczek . Skarżący oświadczył natomiast , że umowy pożyczek były zawierane ustnie i nie uiszczał od nich należnego podatku. W związku z koniecznością ustalenia kwestii wynajmu lub zamiany mieszkania , organ pomocy społecznej wezwał skarżącego na rozprawę administracyjną wyznaczoną na dzień 01.10.2009r , której celem było dokonanie ustaleń na temat możliwości pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej ww. zakresie , co umożliwiłoby skarżącemu wyjście z trudnej sytuacji życiowej. Skarżący na rozprawę nie stawił się informując pisemnie organ , że przyczyną tego jest jego stan zdrowia. Ośrodek Pomocy Społecznej z urzędu ustalił , że skarżący systematycznie reguluje opłaty za energię elektryczną : w czerwcu – 93,14 zł i 104,77 zł , w lipcu 102,77 zł , w sierpniu 102.77 zł. Należności za zużycie gazu także były regularnie opłacane w kwocie ok.,60,00zł co dwa miesiące. Organ również z urzędu ustalił , że skarżący w dniu 04.06.2009r uregulował zaległość czynszową wpłacając jednorazowo kwotę 5.525,14 zł , natomiast w sierpniu 2009r wpłacił kwotę 1.266,74 zł.. Na dzień 08.09.2009r skarżący nie posiadał zaległości czynszowych. W związku ze stwierdzeniem w czasie wywiadu środowiskowego , że w mieszkaniu skarżącego zostały wymienione okna we wszystkich pomieszczeniach, organ ustalił , że całkowitych koszt ich wymiany wyniósł 5.330,00 zł , z czego spółdzielnia mieszkaniowa dofinansowała 1.680,44 zł , pozostałą kwotę pokrył natomiast skarżący , co – w ocenie organu - było sprzeczne z oświadczeniem skarżącego , że wymiana okien w całości była finansowana przez ww. spółdzielnię . Organ pomocy społecznej odmawiając skarżącemu przyznania wnioskowanej przez niego pomocy , wskazując na art. 11 ust. 2 ww. ustawy o pomocy społecznej , zarzucił , iż skarżący nie współpracuje z Ośrodkiem Pomocy Społecznej w kwestii ustalenia możliwości najmu , czy zamiany mieszkania , nie stawił się na rozprawę administracyjną oraz nie dostarczył niezbędnych dokumentów . Organ podniósł również , że istnieją dysproporcje w sytuacji majątkowej skarżącego. Dysponując dochodem w wysokości 467,62 zł miesięcznie skarżący regularnie opłacał czynsz w kwocie 410,07 zl miesięcznie , należność za energię elektryczną około 100,00 zł miesięcznie oraz gaz w wysokości ok.60 zł co dwa miesiące. Ponadto dokonuje zakupu żywności, leków i innych niezbędnych rzeczy potrzebnych w codziennym funkcjonowaniu. Nie bez znaczenia na ocenę sytuacji skarżącego, zdaniem organu , pozostaje fakt wymiany okien w mieszkaniu i jednorazowej wpłaty zaległości czynszowej. W ocenie Ośrodka Pomocy Społecznej , wskazane okoliczności świadczą , iż skarżący posiada źródło dochodu bądź zasoby , o których nie poinformował pracownika socjalnego. Wskazując na art.12 ww. ustawy o pomocy społecznej , organ pomocy społecznej stwierdził , że przeprowadzone postępowanie wykazało występowanie w sytuacji skarżącego dysproporcji , o których mowa w tym przepisie , co spowodowało odmowę przyznania wnioskowanych świadczeń. Organ dodał , że składając wniosek o pomoc z dnia 05.06.2009r skarżący oświadczył , że znajduje się w dramatycznej sytuacji materialnej i posiada znaczne zadłużenie z tytułu nieopłaconego czynszu , a jak organ ustalił , dzień wcześniej tj. w dniu 04.06.2009r skarżący uregulował te zaległości wpłacając jednorazowo kwotę 5.525,14 zł. Ponadto skarżący wnioskował o pomoc na pokrycie zaległych i bieżących opłat za zużytą energię elektryczną i gaz , a jak wykazało przeprowadzone postepowanie , opłaty te są płacone na bieżąco i nie występują zaległości , a zatem przyznanie pomocy na ten cel , w ocenie organu , jest niezasadne. Od powyższych decyzji skarżący wniósł odwołania , w których kwestionował ustalenia stanu faktycznego i wniósł o przyznanie wnioskowanej pomocy z uwagi na swoją ciężką sytuację zdrowotną i finansową. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołań skarżącego , utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji niżej wymienionymi decyzjami , odpowiednio : 1. nr [...] z dnia 12.02.2010r 2. nr [...] z dnia 12.02.2010r 3. nr [...] z dnia 03.02.2010r 4. nr [...] z dnia 12.02.2010r 5. nr [...] z dnia 12.02.2010r 6. nr [...] z dnia 12.02.2010r . W uzasadnieniu ww. decyzji organ odwoławczy podniósł , że w wyniku przeprowadzonego postępowania przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej ustalono , że skarżący spełniał kryterium dochodowe do przyznania wnioskowanej pomocy społecznej , jednak mimo formalnego spełnienia tego kryterium, w rozpatrywanej sprawie należało rozpatrzyć wszystkie okoliczności sprawy. Organ pomocy społecznej I instancji wezwał skarżącego do przedstawienia faktur za media, za zakupione leki oraz dokumentu o potrąceniach dokonywanych z ZUS – pod rygorem odmowy przyznania wnioskowanych świadczeń , lecz skarżący rachunków nie przedstawił , natomiast udzielił pisemnej odpowiedzi, że nie posiada decyzji ZUS o dokonywaniu potrąceń ze świadczenia rentownego i podał wysokość opłat za media . W związku z powyższym organ pierwszej instancji we własnym zakresie dokonał ustaleń , że opłaty za energię elektryczną i za gaz są regulowane systematycznie , a ponadto skarżący uregulował zaległości czynszowe wpłacając w dniu 04.06.2009r jednorazowo kwotę 5.525,14 zł , a w dniu 08.09.2009r kwotę 1.266,74 zł. Skarżący współfinansował również wymianę okien w jego mieszkaniu ponosząc z tego tytułu wydatek w kwocie 3.650,00 zł. Podejmując próbę pomocy skarżącemu w wyjściu z trudnej sytuacji przy wykorzystaniu własnych możliwości, organ I instancji wyznaczył termin rozprawy administracyjnej w kwestii wynajmu bądź zamiany trzypokojowego mieszkania na mniejsze , jednak skarżący nie stawił z uwagi na postępujące schorzenia i niepełnosprawność. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji , który wskazując na art.11 ust.2 ww. ustawy o pomocy społecznej stwierdził brak współpracy skarżącego w kwestii ustalania możliwości wynajmu , czy też zamiany mieszkania . Skarżący nie stawił się na rozprawę administracyjną , nie dostarczył niezbędnych dokumentów, w tym dotyczących zaciąganych pożyczek . Brak współpracy skarżącego z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu swojej trudnej sytuacji życiowej jest podstawą do odmowy przyznania pomocy społecznej. Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze również podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji zawarte w zaskarżonych rozstrzygnięciach , że w przypadku sytuacji skarżącego występują dysproporcje między udokumentowaną wysokością dochodu , a jego sytuacją majątkową . Jak wynika z zebranych dokumentów , skarżący dysponując dochodem w kwocie 467,62 zł miesięcznie opłacał regularnie czynsz w kwocie 410,07 zł miesięcznie, należności za energię elektryczną w wysokości 100,00 zł miesięcznie, za gaz w wysokości 60 zł co drugi miesiąc , dokonywał zakupu żywności, leków oraz innych niezbędnych rzeczy. Ponadto wymienił okna , co związane było z kosztem około 5.000,00 zł oraz dwukrotnie wpłacał znaczne kwoty zaległości czynszowych. W ocenie organu odwoławczego, powyższe okoliczności świadczą o tym, że skarżący posiada źródło dochodów lub zasoby, o których nie poinformował pracownika socjalnego. Te okoliczności, zgodnie z art.12 ww. ustawy o pomocy społecznej , świadczące o dysproporcji między udokumentowaną wysokością dochodu, a sytuacją majątkową skarżącego stanowią również podstawę do odmowy przyznania wnioskowanych świadczeń. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przyznało, że skarżący spełniał kryterium dochodowe do objęcia go wnioskowaną pomocą społeczną , jednak podniosło , że decyzję w przedmiocie przyznania , bądź odmowy przyznania zasiłku celowego oraz zasiłku celowego specjalnego i zwrotnego wydawane są w granicach tzw. uznania administracyjnego , co wiąże się z właściwym ustaleniem stanu faktycznego i jego oceną, ale także z uznaniem przez ten organ celowości konkretnego rozstrzygnięcia. Zatem uzasadnienie decyzji powinno zawierać dokładną ocenę zebranego materiału dowodowego i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia, a także szczegółowo wskazywać , dlaczego organ nie zastosował rozwiązania, którego domagała się strona. W ocenie organu odwoławczego , organ I instancji dopełnił ciążących na nim obowiązków i właściwie uzasadnił swoje stanowisko , szczegółowo wskazał z jakich powodów odmówił przyznania zasiłków opierając się na faktach wynikających z posiadanych przez organ wiadomości i dokumentów. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego , obowiązkiem skarżącego jest współpraca z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej. Odmowa przyznania wnioskowanego świadczenia spowodowana była brakiem współpracy skarżącego z ośrodkiem pomocy społecznej, gdyż nie stawiał się na wezwania pracownika socjalnego i nie przedstawiał żądanych dokumentów . W ocenie organu odwoławczego , postępowanie wyjaśniające zostało w sprawach objętych skargami przeprowadzone prawidłowo , a skarżący pomimo posiadanych możliwości rozwiązania trudnej sytuacji życiowej przez m.in. wynajęcie części mieszkania , czy też jego zamianę na mniejsze , nie chciał z nich skorzystać. Ponadto , jak oświadczył w czasie wywiadu , udostępnił pokój studentowi za darmo, co świadczy o marnotrawieniu posiadanych możliwości w sytuacji, gdy mógłby pokój wynająć i osiągać dodatkowy dochód. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, organ I instancji udowodnił w toku postępowania brak współpracy skarżącego z organem pomocy społecznej oraz stwierdził dysproporcje między udokumentowaną wysokością dochodu , a sytuacją majątkową skarżącego . Z akt sprawy nr [...] wynikało także, iż skarżący składał nieprawdziwe oświadczenia majątkowe, w których nie wykazywał, że jest właścicielem nieruchomości położonej w B. W dniu 14.07.2009 r. w Kancelarii Notarialnej, skarżący zawarł umowę sprzedaży działki położonej w B, której wartość jest ustalana. W ocenie organu odwoławczego zaskarżone decyzje są prawidłowe i brak jest podstaw do ich uchylenia. Na powyższe decyzje wpłynęły skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w których skarżący jednym pismem zatytułowanym " SKARGA – POSTĘPOWANIE ODWOŁAWCZE – DO WIELOKROTNEGO ZASTOSOWANIA" wniósł o ich uchylenie lub zmianę z uwagi na jego trudną sytuację materialną i zdrowotną. W ocenie skarżącego, nie jest traktowany na równi z innymi odbiorcami świadczeń z pomocy społecznej , jest dyskryminowany i upokarzany przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, żyje poniżej skrajnego ubóstwa z bezpośrednim zagrożeniem zdrowia i życia, gdyż nie otrzymuje jakiejkolwiek pomocy społecznej. Zarzucił , że organ nieprawidłowo ustalił jego dochód przyjmując hipotetyczny, a nie realny dochód , gdyż renta z ZUS wynosi 467,62 zł. , jednak od dnia 01.04.2009r. Grodzki Urząd Pracy potrącał kwotę 155,95 zł miesięcznie z tytułu zasiłku dla bezrobotnych, a zatem jego dochód stanowiła kwota 311,67 zł. Ponadto organ pomocy społecznej " insynuuje" , że skarżący osiąga dochód m.in. z tytułu wynajmu mieszkania , mimo iż wielokrotnie składał pisemne wyjaśnienia, że mieszkanie jest zagrzybione. Skarżący zarzucił Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej przewlekłość postępowania administracyjnego , podnosząc iż od dnia 1 lutego 2008r. otrzymał 85 zawiadomień w sprawie przedłużenia postępowania, nie udzielając jednocześnie jakiejkolwiek pomocy społecznej. Od tego też dnia została wstrzymana jakakolwiek pomoc społeczną, mimo, że gwałtownie pogarsza się jego sytuacja zdrowotna i materialna, której samodzielnie nie jest w stanie przezwyciężyć . Skarżący oświadczył , że nie może podjąć pracy zarobkowej z powodu trwałej i przewlekłej choroby - koszty leczenia i rehabilitacji, łącznie z przejazdami na zabiegi lecznicze i badania specjalistyczne przekraczają 700 zł miesięcznie - jest osobą niepełnosprawną i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Przyznanie skarżącemu pomocy społecznej jest zatem uzasadnione i dodał , że po raz kolejny zaskarżył 49 decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W ocenie skarżącego , zaskarżone decyzje zostały wydane na podstawie błędnych informacji sporządzonych przez Miejski Ośrodek Pomocy m.in., że nie doręczył aktualnych zaświadczeń lekarskich, recept i faktur z apteki za wykupione leki i że nie współpracuje z pracownikiem socjalnym . Żądane dokumenty , jak twierdzi skarżący , wielokrotnie doręczał organowi . Z dokumentów tych wynika, że żyje poniżej skrajnego ubóstwa z zagrożeniem zdrowia i życia. Sytuacja skarżącego jest znana Ośrodkowi Pomocy Społecznej od roku 2003 . Skarżąc y zarzucił , że organ pomocy społecznej błędnie dokonał ustalenia , że wynajmuje część mieszkania, a tym samym osiąga dodatkowe dochody , gdyż podczas wywiadu środowiskowego wyjaśnił, że w mieszkaniu mieszka sam i nie otrzymuje żadnych dochodów z tytułu wynajmu mieszkania. Odnośnie wynajmu mieszkania w celu poprawy stacji materialnej skarżący podniósł , że tego rodzaju forma aktywizacji skarżącego nie znajduje podstaw prawnych w ustawie o pomocy społecznej. Zdaniem skarżącego , niezgodne z prawdą jest też ustalenie organu , nieobecność na rozprawie w dniu 01.10.2009r była nieusprawiedliwiona , gdyż do pisma z dnia 29.09.2009r. załączył m.in. zaświadczenie lekarskie z dnia 29.09.2009r , w którym lekarz potwierdził zaostrzenie choroby i temperaturę 38,5 st.C. Skarżący oświadczył, że w dniu 5 czerwca 2009r. zaciągnął pożyczki na : - uregulowanie zaległego czynszu w spółdzielni mieszkaniowej, ponieważ spółdzielnia zagroziła skierowaniem sprawy na drogę sądową, łącznie z eksmisją z mieszkania, - na wymianę okiem, ponieważ prowadzona w sąsiedztwie budowa spowodowała drgania gruntu, które spowodowały spękanie w mieszkaniu skarżącego ścian, sufitów i szyb ; uległa również zniszczeniu izolacja okien ; spółdzielnia przyznała skarżącemu dofinansowanie na wymianę okien w kwocie 1689,44 zł. i w czasie wywiadu środowiskowego skarżący poinformował , że wymiana okien była " w porozumieniu i we współpracy ze Spółdzielnią " . Odnośnie zarzutu nie okazania żadnych faktur za media, skarżący wyjaśnił , iż Zakład Energetyczny i Zakład Gazowniczy nadal nie doręczył skarżącemu aktualnych faktur za zużycie energii i gazu. Co do nie okazania faktur za wykupione leki, skarżący wyjaśnił , że w dniu przeprowadzenia wywiadu okazał pracownikowi socjalnemu faktury za leki i recepty , jednak pracownik odmówił potwierdzenia tego faktu i nie sporządził na tę okoliczność stosownej notatki służbowej. To spowodowało, że w piśmie z dnia 25 sierpnia 2009r. skierowanym do organu pomocy społecznej skarżący załączył zestawienie faktur z apteki za wykupione leki. Skarżący podniósł, że we wnoszonych pismach udokumentował gwałtownie pogarszającą się , dramatyczną sytuację zdrowotną i materialną , co obligowało do wszechstronnej i aktywnej pomocy społecznej, ponieważ jego organizm " jest skrajnie wyczerpany z bezwzględnym zagrożeniem zdrowia i życia ". Ta sytuacja została spowodowana tym, że od 17 lat wymaga stałego leczenia i rehabilitacji i z tego powodu nie może podjąć pracy zarobkowej . Pomimo determinacji jest bezsilny w przezwyciężeniu trudnej sytuacji życiowej. W związku z pozbawianiem pomocy społecznej przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej , od roku 2003 został przymuszony – jak twierdzi - za wiedzą i zgodą Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej , do zaciągnięcia pożyczek od osób trzecich o łącznej kwocie 45.000 zł. Pożyczek nie jest w stanie spłacić z powodu ubóstwa i trwałej choroby. Odnośnie sprzedaży działki , skarżący wyjaśnił , że w dniu 02.09.1997r. kupił od swoich rodziców gospodarstwo rolne w całości wraz budynkiem mieszkalnym i zabudowaniami gospodarczymi. Jednak rodzice poprosili skarżącego o zwrot tej nieruchomości w całości, ponieważ z powodu przewlekłej i trwałej choroby skarżący nie mógł świadczyć dożywotniej służebności wobec rodziców. W związku z tym w dniu 02.07.2003r. skarżący przekazał umową darowizny przedmiotową nieruchomość w całości na rzecz osoby wskazanej przez rodziców. W 2008r okazało się , że w wyniku spadku po matce skarżącemu przysługuje 22 arów działki rolnej, mimo, że sprawę nieruchomości uregulował wcześniej stosownymi umowami notarialnymi .Przedmiotowa działka stanowiła całość gruntu rolnego , a nie zostało objęta umową darowizny gospodarstwa rolnego z dnia 02.07.2003r, z powodu nieprawidłowo wykazanej powierzchni tego gospodarstwa przez organy . Aby nie komplikować tej sprawy , w dniu 14.07.2009r. jako formalnie prawny właściciel skarżący podpisał akt notarialny o darowiźnie jej na rzecz osoby , której przekazał wcześniej gospodarstwo rolne. Ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik z urzędu skarżącego, w uzupełnieniu skarg, wniósł pisma procesowe , w których podtrzymał dotychczasowe wnioski, zarzuty oraz twierdzenia faktyczne i prawne skarżącego. Ponadto pełnomocnik zarzucił organom pomocy społecznej obu instancji rażące naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 7, art.77 § 1 i art. 107 § 1 i § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego , albowiem zignorowały orzeczenie Techniczne Mykologiczno - Budowlane Zakładu Badawczo Projektowego [...] z maja 2000 r. potwierdzające, iż w mieszkaniu skarżącego znajdują się siedliska szczepów czarnego grzyba pleśniowego, które są zagrożeniem dla zdrowia , bądź życia dla osób przebywających w mieszkaniu, jak również hamują proces leczenia farmakologicznego i rehabilitacji; organy nie odniosły się w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji do wskazanego orzeczenia. Ponadto organy te błędnie przyjęły, iż skarżący jest właścicielem nieruchomości położonej w B, a w konsekwencji błędnie uznały, iż skarżący mimo posiadanych możliwości rozwiązania trudnej sytuacji życiowej przez wynajęcie części mieszkania , czy też jego zamianę na mniejsze nie chce z nich skorzystać . Pełnomocnik skarżącego zarzucił również , że organy błędnie uznały, iż skarżący nie współpracuje z pracownikiem socjalnym, przypisując nadmierną wagę braku jednokrotnego usprawiedliwionego niestawiennictwa na rozprawie administracyjnej, podczas gdy skarżący wziął już uprzednio czynny udział w wywiadzie środowiskowym przeprowadzonym w jego mieszkaniu przez pracownika socjalnego. Zdaniem pełnomocnika, organy orzekające w niniejszej sprawie w sposób swobodny i hipotetyczny przyjęły, iż skarżący posiada źródło dochodów lub zasoby, o których nie poinformował pracownika socjalnego. Ponadto organ II instancji błędnie przyjął, iż skarżący nie spełnia kryterium dochodowego określonego w ustawie o pomocy społecznej, podczas gdy organ l instancji wykazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż spełnia przesłanki formalnoprawne niezbędne do przyznania pomocy, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej. Wskazane uchybienia , w ocenie pełnomocnika skarżącego miały negatywny wpływ na ocenę celowości przyznania wnioskowanych przez skarżącego zasiłków skutkującą odmową przyznania tych świadczeń. W ocenie pełnomocnika skarżącego , organy dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. przepisów ustawy o pomocy społecznej, w tym art. 2 ust. 1, art. 4, art. 7 pkt 1, 5 i 6, art. 11 ust.I i 2, art. 12, art. 16 ust. 2 i art. 100. Organy wadliwie uznały, iż odmowa przyznania wnioskowanych zasiłków uzasadniona jest treścią art. 11 ust. 2 tej ustawy, albowiem skarżący nie współdziałał z pracownikiem socjalnym w toku postępowania, tj. nie stawił się na rozprawę administracyjną wyznaczoną na dzień 1.10.2010 r. Nadto brak współdziałania, o którym mowa w art. 11 ust. 2 ww. ustawy , w rozumieniu organów wyrażał się w braku wynajęcia przez skarżącego części mieszkania. W ocenie pełnomocnika skarżącego , organy dopuściły się nieprawidłowej wykładni art. 11 ust. 2 ustawy. Przepis ten wprowadza ograniczenia w zakresie przyznania zasiłku, a zatem istnieje konieczność jego ścisłej wykładni. Tymczasem organy z tego przepisu wyprowadziły obowiązki osoby uprawnionej nie wymienione w art. 11 ust. 2, w tym obowiązek podporządkowania się zaleceniom pracownika socjalnego co do sposobu zarządu majątkiem. Niedopuszczalnym jest uznanie, by brak stawienia się przez skarżącego na jednej rozprawie administracyjnej w dniu 1.10.2010 r. (uwzględniając nadto okoliczność wieku, choroby i niepełnosprawności skarżącego) stanowiło realizację przesłanki z art. 11 ust. 2 (brak współdziałania skarżącego z pracownikiem socjalnym), gdy wcześniej w toku wywiadu środowiskowego skarżący czynnie wziął w nim udział, udzielając stosownych informacji i wyjaśnień, co zostało prawidłowo wskazane w treści uzasadnień zaskarżonych decyzji. Nadto , zdaniem pełnomocnika skarżącego , organy niezasadnie powołały się na art. 12 ustawy, jako podstawę odmowy przyznania skarżącemu wnioskowanego zasiłku. Możliwość samodzielnego pokonania sytuacji kryzysowych zależy, co do zasady , od dysponowania odpowiednimi środkami finansowymi, którymi skarżący nie dysponuje. Trudno uznać, by regulowanie zobowiązań skarżącego środkami pochodzącymi z pożyczek stanowiło dysponowanie odpowiednimi środkami finansowymi. W związku z powyższym pomimo, iż korzystanie z uprawnienia określonego we wskazanym przepisie oceniane jest w ramach uznania administracyjnego, nie może mieć ono przymiotu dowolności . W szczególności zasadne jest wzięcie pod uwagę sytuacji rzeczywistej oraz wszelkich warunków składających się na byt skarżącego, jego niedołęstwo, bezrobocie związane z długotrwałą chorobą, stopień niepełnosprawności, egzystowanie w mieszkaniu, które z uwagi na zagrzybienie dodatkowo wpływa negatywnie na jego kondycję zdrowotną. Zła kondycja finansowa była kwestionowana przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej z powodu przeprowadzenia przez skarżącego wymiany okien, która była konieczna z uwagi na krytyczne warunki egzystencji panujące w mieszkaniu związane z niską temperaturą i nadmierną wilgotnością powietrza oraz nadchodzącą porą zimową. Fakt inicjatywy w tym zakresie skarżącego powinien zostać odczytany jako próba zapobiegnięcia pogorszeniu się i tak już fatalnej sytuacji, w efekcie jednak został zinterpretowany jako dowód posiadania dodatkowych źródeł dochodu. Skarżący podczas przeprowadzania wywiadu środowiskowego wskazywał na fakt zaciągania pożyczek od osób trzecich - organ jednak kwestionuje prawdziwość złożonego oświadczenia z powodu uprzedniego nie ujawnienia przez skarżącego dokonania wskazanych czynności prawnych. Okoliczność ta nie świadczy o tym, iż nie miało ono miejsca, a jako powód nie ujawnienia można wskazać konieczność maksymalnego zminimalizowania kosztów. Ponadto, istotą wykazania występowania dysproporcji pomiędzy rzeczywistym , a przedstawianym stanem majątkowym jest to, że osoba ubiegająca się o przyznanie świadczenia jest w stanie samodzielnie zaspakajać swoje niezbędne potrzeby , pomimo spełnienia formalnych wymogów do otrzymania wnioskowanego świadczenia. W zaistniałym stanie faktycznym przesłanka ta nie występuje, bowiem skarżący w istocie nie jest w stanie samodzielnie zaspakajać swoich podstawowych potrzeb życiowych. Obecnie reguluje wszelkie płatności i wykonuje konieczne naprawy, jednak nie koresponduje to z jego faktyczną kondycją finansową, wynika natomiast z rosnącego zadłużenia u osób trzecich, które będzie zobligowany spłacić. W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o ich oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r., nr 153, póz. 1270 ze zm.). Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dokonując kontroli zaskarżonych decyzji w pod kątem wyżej wskazanym , w ocenie Sądu , skargi nie zasługują na uwzględnienie , gdyż rozstrzygnięcia te są zgodne z prawem. W pierwszej kolejności należy podnieść , że wydane w sprawie decyzje oparte zostały na przepisach zawartych w ww. ustawie o pomocy społecznej . Zgodnie z art. 2 ust. 1 tej ustawy , pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Z kolei art. 3 ww. ustawy stanowi , że pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Zadaniem pomocy społecznej jest zapobieganie sytuacjom, o których mowa w art. 2 ust. 1, przez podejmowanie działań zmierzających do życiowego usamodzielnienia osób i rodzin oraz ich integracji ze środowiskiem. Rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. .';- Zgodnie z art. 4 ustawy , osoby i rodziny korzystające z pomocy społecznej są obowiązane do współdziałania w rozwiązywaniu ich trudnej sytuacji życiowej. Z treści przytoczonych wyżej przepisów wynika zakaz wyręczania jednostki z zadań, które może ona zrealizować samodzielnie, zaś pomoc społeczna powinna zostać udzielona dopiero wtedy, gdy jednostka w sytuacji kryzysowej przestaje być samowystarczalna. Pomoc społeczna może być udzielona , jeżeli łącznie zostaną spełnione dwie przesłanki : po pierwsze - wystąpienie trudnej sytuacji życiowej i po drugie - niemożliwość jej samodzielnego przezwyciężenia. Świadczenia wypłacane przez organy pomocy społecznej mają stanowić pomoc dla danej osoby w ponoszeniu niezbędnych ciężarów, nie mogą natomiast doprowadzić do całkowitego przejęcia ich ponoszenia przez system pomocy społecznej. Ustawa określając uprawnienia osób do otrzymania świadczeń pomocowych jednocześnie wskazuje okoliczności stanowiące podstawę odmowy przyznania świadczeń przez organy pomocowe. Brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, mogą stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia na podstawie art.11 ust.2 ww. ustawy. Z kolei w przypadku stwierdzonych przez pracownika socjalnego dysproporcji między udokumentowaną wysokością dochodu , a sytuacją majątkową osoby lub rodziny, wskazującą, że osoba ta lub rodzina jest w stanie przezwyciężyć trudną sytuację życiową, wykorzystując własne zasoby majątkowe, w szczególności w przypadku posiadania znacznych zasobów finansowych, wartościowych przedmiotów majątkowych lub nieruchomości, można odmówić przyznania świadczenia , na podstawie art. 12 ww. ustawy . Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanej sprawy , należy stwierdzić , że analiza akt postępowania administracyjnego wskazuje, że skarżący od 2003 r. wielokrotnie zwracał się o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej w różnej formie. Świadczenia te zostały też określone przez skarżącego we "wniosku do wielokrotnego zastosowania" z dnia 15.10.2007 r. Sprawy skarżącego w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej były też wielokrotnie rozstrzygane zarówno przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie , jak i Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie. W uzasadnieniach tych wyroków wskazywano, że art.3 ustawy o pomocy społecznej nie może w żadnym razie prowadzić do wniosku o dopuszczalności uczynienia z pomocy społecznej stałego źródła dochodów (NSA w uzasadnieniu wyroku z dnia 11.06.2009 r. sygn. l OSK 392/09), - skarżący ustawicznie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej (od listopada 2003 r. do lutego 2008r. uzyskał on pomoc finansową na łączną kwotę 16.991,58 zł) (NSA w uzasadnieniu wyroku z dnia 19.05.2010 r. sygn. l OSK 210/10), - skarżący nie wykorzystuje własnych możliwości w celu przezwyciężenia swojej trudnej sytuacji, ale w istocie pozostaje na utrzymaniu pomocy społecznej (NSA w uzasadnieniu wyroku z dnia 16.01.2009 r. sygn. l OSK 342/08), - istotną jest również kwestia współdziałania skarżącego z organami pomocy społecznej w rozwiązywaniu swoich problemów bytowych, że skarżący jest właścicielem dużego, jak na samotną osobę, mieszkania. Skarżący nie zamierza jednak zamienić go na mniejsze, co uzasadniałoby starania o uzyskanie dodatku mieszkaniowego (NSA uzasadnieniu w wyroku z dnia 16.01.2009 r. sygn. akt l OSK 344/08). Skarżący podniósł zarzut, że Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej sprzeniewierza się ustawie o pomocy społecznej i o postępowaniu administracyjnym, ponieważ po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego nagminnie odmawia rozstrzygnięcia "wniosku do wielokrotnego zastosowania", że organy pomocowe dobrze znają sytuację materialną i zdrowotną skarżącego , a pomimo tego wielokrotnie domagają się przedkładania nowej dokumentacji z tym związanej. W ocenie Sądu postępowanie organów jest prawidłowe , albowiem dysponując środkami publicznymi są obowiązane do prowadzenia postępowania zgodnego z zasadami określonymi w przepisach proceduralnych zawartych w kodeksie postępowania administracyjnego i w samej ustawie o pomocy społecznej , jak i wydawania rozstrzygnięć zgodnych z treścią prawa materialnego zawartego w ustawie o pomocy społecznej. Skarżący inicjując składanymi wielokrotnie wnioskami takie postępowania musi zdawać sobie sprawę, że stosowne czynności będą podejmowane przez organy pomocowe i nie można z tego powodu tym organom czynić zarzutów. Uwzględniając obowiązek współdziałania osób korzystających z pomocy społecznej można oczekiwać ze strony skarżącego- z uwagi na jego wieloletnie kontakty z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej w tym zakresie - do aktywności mającej na celu ułatwienie przeprowadzenia tych czynności. Ustawa o pomocy społecznej , w art.106 i art. 107 jednoznaczne stanowi , że decyzję administracyjną o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczenia wydaje się po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego , który ma na celu ustalenie sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej osoby ubiegającej się o przyznanie świadczenia . Jeżeli osoba taka po raz kolejny zwraca się o przyznanie tych świadczeń , a także gdy nastąpiła zmiana danych zawartych w wywiadzie, sporządza się aktualizację wywiadu. W przypadku osób korzystających ze stałych form pomocy , aktualizację sporządza się nie rzadziej , niż co 6 miesięcy, mimo braku zmiany danych. Podnieść należy , że pracownik socjalny przeprowadzający rodzinny wywiad środowiskowy , może domagać się od osoby ubiegającej się o pomoc , złożenia oświadczenia o dochodach i stanie majątkowym. Odmowa złożenia oświadczenia jest podstawą wydania decyzji o odmowie przyznania świadczenia. W rozpoznawanej sprawie organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił , że skarżący spełnia przesłanki formalnoprawne do przyznania pomocy społecznej w formie zasiłków celowych , jak i zasiłków celowych specjalnych. Zgodzić należy się ze stanowiskiem organów obu instancji , że mimo spełnienia przesłanek formalnych do otrzymania pomocy społecznej , organy te zobowiązane są do zbadania wszystkich okoliczności sprawy. Ustalenie stanu faktycznego , czyli rzeczywistego stanu skarżącego w zakresie sytuacji osobistej , rodzinnej , dochodowej i majątkowej jest obowiązkiem tych organów , co wynika ze wskazanych wyżej przepisów ustawy o pomocy społecznej. Ustalenia te dokonywane są m.in. na podstawie przeprowadzonego wywiadu środowiskowego. Wszystkie decyzje objęte skargami w niniejszej sprawie oparte były m.in. o wywiad środowiskowy przeprowadzony ze skarżącym w dniu 11.08.2009r. Z informacji skarżącego wynikało , że nie posiada zaległości w opłatach za zużycie energii elektrycznej i gazu , ale również nie posiadał zaległości w opłatach za mieszkanie - wszystkie te opłaty uiszczał na bieżąco . Skoro ustalona sytuacja dochodowa skarżącego nie pozwalała na bieżące i zaległe regulowanie tych należności , zasadnie pracownik socjalny wezwał skarżącego do wykazania źródeł pochodzenia środków , z których skarżący dokonywał ww. opłat. Oświadczenie skarżącego , że zaciągał na ten cel pożyczki , nie zostało w żaden sposób udowodnione , ani nawet uprawdopodobnione. Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów dokonania pożyczek tj. umowy pożyczki i nie podał danych osób , od których pożyczał pieniądze. Musi budzić uzasadnione wątpliwości organów pomocy społecznej okoliczność , że skarżący nie mając własnego źródła dochodu umożliwiającego spłatę pożyczek , uzyskał pożyczki na łączną kwotę - jak sam oświadczył - 45.000,00 zł , W związku z powyższym należy stwierdzić , że wobec braku zadłużenia i bieżącego regulowania należności za energię elektryczna i gaz , brak było podstaw do uwzględnienia wniosków skarżącego o przyznanie stosownych zasiłków z przeznaczeniem na powyższe cele. Odmowa wskazania źródeł pochodzenia środków na regulowanie tych zobowiązań , prawidłowo została oceniona ze strony organu pomocy społecznej , jako brak współpracy z Ośrodkiem Pomocy Społecznej, o którym mowa w art.11 § 2 ww. ustawy , tym bardziej , że z ustalonego stanu faktycznego wynikało , iż skarżący uregulował znaczne – w stosunku do jego znanych źródeł dochodu - zobowiązania z tytułu zaległości czynszowych i wymiany okien. Za prawidłową należy też uznać ocenę ww. organu pomocy społecznej , że zestawienie poniesionych przez skarżącego wydatków z udokumentowanym dochodem skarżącego wskazuje na istnienie dysproporcji , o której mowa w art.12 tej ustawy. Powyższe ustalenia organów obu instancji dodatkowo znajdują potwierdzenie w ujawnieniu przez te organy faktu zatajenia przez skarżącego , że był właścicielem działki położonej w miejscowości B, którą sprzedał zawierając umowę notarialną w Kancelarii Notarialnej. Wyjaśnienia skarżącego , co do okoliczności i motywów sprzedaży tej nieruchomości nie mogą zmienić oceny postępowania skarżącego co do faktu , że nie poinformował o tym pracownika socjalnego , ani tego , że nie zaprzecza, iż dokonał zbycia tej działki. Co do kwestii samodzielnego przezwyciężenia trudności i poprawy sytuacji skarżącego poprzez wynajem części mieszkania lub jego zamianę na mniejsze , należy stwierdzić , że niestawiennictwo skarżącego w dniu 01.10.2009r na rozprawie wyznaczonej w celu udzielenia w tym zakresie pomocy przez organ , nie ma w ocenie Sądu rozstrzygającego znaczenia. Ta okoliczność jest jednym z elementów stanu faktycznego , którego ocena prowadzi do wniosku o braku współpracy. Podnieść należy , że w sprawach z wniosku z dnia 04.04.2008r organ przeprowadził łącznie trzy wywiady środowiskowe tj. 04.04.2008r, 30.01.2009r oraz w dniu 11.08.2009r. Z kolei w sprawie z wniosku z dnia 30.01.2009r , również w tym samym dniu był przeprowadzony wywiad oraz w dniu 11.08.2009r. Natomiast w sprawie z wniosku 15.06.2009r zanim doszło do przeprowadzenia wywiadu w dniu 11.08.2009r , skarżący w dniu 1.07.2009r poinformował organ , że nie życzy sobie wizyt w mieszkaniu i nie wyraża zgody na wywiad , robił trudności w ustaleniu dogodnego dla niego terminu przeprowadzenia wywiadu. Wywiady środowiskowe były ponawiane w tych sprawach , w związku z wcześniejszym uchylaniem decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Jednak w ocenie zachowania skarżącego w toku prowadzonego postępowania w sprawach objętych niniejszymi skargami , nie można nie dostrzec , iż skarżący również na tych wcześniejszych etapach nie współpracował z organem w z zakresie wynajmu , czy zamiany swego mieszkania. Podkreślić należy , że organy pomocy społecznej nie są uprawnione do rozporządzania mieszkaniem skarżącego , a jedynie mogą świadczyć pomoc w tym zakresie. Ta okoliczność była zresztą podnoszona jako zarzut zarówno przez skarżącego , jak i jego pełnomocnika. Jakkolwiek uznać należy , że skarżący przedstawił zaświadczenie lekarskie z dnia 29.09.2009r o zaostrzeniu choroby i temperaturze 38,5 st.C , jednak na żadnym etapie postępowania nie podejmował współpracy z organem w zakresie wynajmu , czy zamiany mieszkania . Odnośnie zarzutu pełnomocnika skarżącego dotyczącego zignorowania przez organ pomocy społecznej orzeczenia potwierdzającego istnienie grzyba w mieszkaniu skarżącego , to argumentacja ta nie mogła odnieść zamierzonego skutku w rozpatrywanych sprawach, bowiem przedmiotem skarg nie było świadczenie w postaci zasiłku celowego na remont mieszkania. Dokonując kontroli zaskarżonych decyzji pod kątem ich zgodności z prawem , Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy przepisów postępowania zawartych w art. 7, art.77 § 1 i art. 107 § 1 i § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego , co zarzucono w skargach. Organy , zgodnie z obowiązującymi przepisami . wszechstronnie zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy i dokonały jego prawidłowej oceny. Wydane w sprawach decyzje w sposób szczegółowy przedstawiły ustalenia w zakresie stanu faktycznego, przedstawiły przepisy , które miały zastosowanie w przedmiotowych sprawach , prawidłowo interpretując ich treść. Sąd nie stwierdził również naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. przepisów ustawy o pomocy społecznej, w tym art. 2 ust. 1, art. 4, art. 7 pkt 1, 5 i 6, art. 11 ust. 1 i 2, art. 12, art. 16 ust. 2 i art. 100 jak zarzucały skargi. Materiał dowodowy uzasadnia stanowisko tych organów , że odmowa przyznania wnioskowanych świadczeń z zakresu pomocy społecznej była uzasadniona. Odmawiając przyznania wnioskowanych świadczeń, organy wykazały okoliczności stanowiące podstawę podjętych rozstrzygnięć. Skargi nie mogą być uwzględnione, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonych decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 250 tej ustawy