I SA/Wa 1684/10
WyrokWSA w Warszawie2011-03-11
Skład orzekający: Agnieszka Miernik, Jolanta Dargas, Przemysław Żmich
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o sprzedaży lokalu mieszkalnego na rzecz najemców była zgodna z prawem?Ratio decidendi
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o sprzedaży lokalu mieszkalnego została wydana prawidłowo, gdyż decyzja pierwotna z 1977 r. była zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, a decyzja z 1997 r. o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego nie ma skutku wstecznego przywracającego prawa dawnych właścicieli do stanu pierwotnego. Skarga została oddalona na podstawie art. 151 PPSA.Stan faktyczny
W 1977 r. Zastępca Naczelnika Urzędu Dzielnicy wydał decyzję o sprzedaży lokalu mieszkalnego H. i E. S. w Warszawie. W 1997 r. Prezydent Warszawy ustanowił prawo użytkowania wieczystego na rzecz spadkobierców dawnych właścicieli nieruchomości gruntowej, odmawiając ustanowienia prawa użytkowania wieczystego i przeniesienia własności budynku na nabywców lokali. W 2009 r. J. G. i L. S. wnieśli o stwierdzenie nieważności decyzji z 1977 r., co zostało odmówione przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w 2010 r. Skarżący zaskarżyli tę decyzję do WSA.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik (spr.) Sędziowie: WSA Jolanta Dargas WSA Przemysław Żmich Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2011 r. sprawy ze skargi J. G. i L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [....], po rozpoznaniu wniosku J. G. i L. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o sprzedaży lokalu mieszkalnego na rzecz najemców.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym
i prawnym:
Decyzją z dnia [...] sierpnia 1977 r. nr [...] Zastępca Naczelnika Urzędu Dzielnicy [...] orzekł o sprzedaży H. i E. S. lokalu mieszkalnego nr [..] w budynku położonym w W. przy ul. [...].
Aktem notarialnym z dnia [...] września 1977 r. rep. [...] nr [...] Skarb Państwa sprzedał H. i E. S. ww. lokal mieszkalny.
Decyzją z dnia [..] listopada 1997 r., wydaną na podstawie art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127 ze zm.), Prezydent [...] W. ustanowił na lat 99 prawo użytkowania wieczystego do nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ul. [...], ozn. hip [...] (dz. ew. nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2) w udziale wynoszącym [...] części przedmiotowego gruntu na rzecz spadkobierców dawnych właścicieli hipotecznych – J. S. w [...] części, L. S. w [...] części i J. G. w [...] części; zwrócono też własność budynku mieszkalnego posadowionego na przedmiotowym gruncie w ww. częściach. Decyzją tą jednocześnie odmówiono ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do przedmiotowego gruntu oraz przeniesienia własności budynku posadowionego na tym gruncie w udziale wynoszącym [...] oddanego w użytkowanie wieczyste nabywcom lokali nr [..] i nr [...] znajdujących się w tym budynku.
W dniu [..] czerwca 2009 r. J. G. i L. S., reprezentowani przez adwokata R. N., wnieśli o stwierdzenie nieważności decyzji Zastępcy Naczelnika Urzędu Dzielnicy [...] z dnia [...] sierpnia 1977 r. nr [...] o sprzedaży H. i E. S. lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku położonym w W. przy ul. [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] marca 2010 r. nr [..] odmówiło stwierdzenia nieważności powyżej wskazanej decyzji o sprzedaży lokalu mieszkalnego nr [...] na rzecz najemców wskazując, że z nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu i własności budynku w trybie art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (obecnie art. 214 ustawy z dnia o gospodarce nieruchomościami Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) nie można wywieść skutku ex ante w postaci pozbawienia Skarbu Państwa prawa do rozporządzania przedmiotowym lokalem i wydania decyzji o jego sprzedaży.
J. G. i L. S. wnieśli o ponowne rozpoznanie sprawy wskazując, że ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do przedmiotowego gruntu stanowi równoważnik utraconego przez dotychczasowego właściciela na mocy dekretu z 26 października 1945 r. prawa własności. Istota zwrotu powinno być przywrócenie stanu pierwotnego. W ocenie wnioskodawców decyzją z dnia [...] listopada 1997 r. przywrócono pełnię poprzednio przysługujących właścicielowi praw w zakresie władania nieruchomością budynkową. Taki zakres oznacza – ich zdaniem – przywrócenie stosunków prawnorzeczowych sprzed komunalizacji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o sprzedaży lokalu mieszkalnego na rzecz najemców podzielając ustalenia zawarte w pierwszej decyzji. Kolegium dodatkowo wskazało, że kontrolowana w trybie nadzoru decyzja z dnia [...] sierpnia 1977 r. o sprzedaży H. i E. S. lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku położonym w W. przy ul. [...] została wydana zgodnie z art. 15 a ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach (Dz. U. z 1969 r. Nr 22, poz. 159 ze zm.).
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli J. G. i L. S., reprezentowani przez adwokata R. N. W skardze podnieśli zarzuty tożsame z zawartymi we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy dodatkowo zarzucając naruszenie: art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez odmowę stwierdzenia nieważności decyzji zawierającej kwalifikowaną wadę prawną uniemożliwiającą jej funkcjonowanie w obrocie prawnym, art. 107 § 3 k.p.a. poprzez błędne wyjaśnienie podstaw prawnych rozstrzygnięcia w uzasadnieniu decyzji oraz art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 i § 4 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, brak wnikliwiej oceny i kontroli zebranego w sprawie materiału dowodowego, z pominięciem słusznego interesu strony skarżącej. Zarzucając powyższe skarżący wnieśli o uchylenie obu decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skrze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
skarga wniesiona w rozpatrywanej sprawie jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Będąca przedmiotem postępowania nadzorczego decyzja Zastępcy Naczelnika Urzędu Dzielnicy [...] z dnia [...] sierpnia 1977 r. nr [...] o sprzedaży H. i E. S. lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku położonym w W. przy ul. [...] została wydana w wykonaniu art. 15 a ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach (Dz. U. z 1969 r. Nr 22, poz. 159 ze zm.). Zgodnie z jego treścią w domach wielomieszkaniowych stanowiących własność Państwa mogą być wyodrębnione poszczególne samodzielne lokale i sprzedawane najemcom tych lokali jako przedmiot odrębnej własności z równoczesnym oddaniem im w użytkowanie wieczyste ułamkowej części terenu, na którym położony jest budynek. Przepisy art. 14 ust. 3 i 4 mają odpowiednie zastosowanie (ust. 1); Część budynku i inne urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali stanowią współwłasność właścicieli lokali w częściach ułamkowych odpowiadających stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej budynku. W tym samym stosunku określa się ułamkową część terenu oddanego w wieczyste użytkowanie nabywcy lokalu (ust. 2).
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. prawidłowo oceniło, że decyzja z dnia [...] sierpnia 1977 r. nr [...] o sprzedaży lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku położonym w W. przy ul. [...] nie narusza prawa. W dacie jej wydania właścicielem nieruchomości pozostawał Skarb Państwa, a decyzja zawiera niezbędne rozstrzygnięcia co do sprzedaży lokalu, oddania w użytkowanie wieczyste ułamkowej części terenu, na którym położony jest budynek, ułamkowej części gruntu wspólnego oddanego w użytkowanie wieczyste, a także zawiera elementy określone w § 10 rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 18 maja 1970 r. w sprawie trybu oddawania w użytkowanie wieczyste terenów państwowych i sprzedaży położonych na nich budynków (Dz. U. z 1970 r. Nr13, poz.120 ze zm.).
Rację ma też Kolegium, iż decyzja Prezydenta [...] W. z dnia [..] listopada 1997 r. o ustanowieniu na lat 99 prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ul. [...], ozn. hip. Nr [...] (dz. ew. nr [...] z obrębu [..] o pow. [...] m2) na rzecz spadkobierców dawnych właścicieli hipotecznych nie ma skutku wstecznego powodującego przywrócenie uprawnień dawnych właścicieli do stanu pierwotnego. Ponadto mocą tej decyzji ustanowione zostało prawo użytkowania wieczystego i prawo własności budynku w udziale wynoszącym [...] części przedmiotowego gruntu i nie objęło ono tej części gruntu i budynku (udział wynoszący [...]), która została oddana w użytkowanie wieczyste i sprzedana na własność nabywcom lokali nr [..] i nr [...].
Odnosząc się do zarzutów skargi przypomnieć należy, że zaskarżona decyzja została wydana w trybie nadzoru zmierzającym do ustalenia czy decyzja o sprzedaży lokalu mieszkalnego została wydana z wadami wyliczonymi wyczerpująco w art. 156 § 1 k.p.a. Na tę ocenę nie mogą mieć zatem wpływu zarzuty odnoszące się w istocie do decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] listopada 1997 r. ani charakter instytucji zwrotu nieruchomości.
Powyższe wskazuje, że nie zostały naruszone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. ani przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nakładające obowiązek dokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy ani przepisy art. 156 § 1 k.p.a.
Mając zatem na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając skargę za nieuzasadnioną, w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło