II SA/Wa 1774/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.) Sędzia WSA Sławomir Antoniuk Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2011 r. sprawy ze skargi T. L. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Komendanta [...] Policji z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...], którym odmówiono T. L. wydania zaświadczenia o pełnieniu służby w okresie od dnia [...] lutego 2006 r. do dnia [...] kwietnia 2010 r., w warunkach określonych w § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 86, poz. 734). W motywach uzasadnienia organ wskazał, że T. L. raportem z dnia [...] stycznia 2010 r. wystąpił do Komendanta [...] Policji o zwolnienie ze służby w Policji z dniem [...] kwietnia 2010 r. oraz skierowanie na komisje lekarską. Jednocześnie wniósł o wydanie zaświadczenia stwierdzającego fakt nabycia przez niego kwalifikacji związanych z charakterem pełnionej służby, uprawniających do podwyższenia emerytury policyjnej. Po przeprowadzeniu stosownego postępowania, Komendant [...] Policji w dniu [...] kwietnia 2010 r. wydał zaświadczenie, że funkcjonariusz w okresie od dnia [...] lutego 2006 r. do dnia [...] grudnia 2009 r. pełnił służbę w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury na podstawie § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. W pozostałym zakresie organ odmówił wydania zaświadczenia, potwierdzającego pełnienie przez T. L. służby w powyższych warunkach. Organ podał, że w zażaleniu z dnia 30 kwietnia 2010 r. T. L. wniósł, by za okres od dnia [...] lutego 2006 r. do dnia [...] kwietnia 2010 r. wydano mu zaświadczenie potwierdzające służbę w warunkach, określonych w § 2 pkt 2 wskazanego rozporządzenia. Komendant Główny Policji utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. T. L. pismem z dnia 29 czerwca 2010 r. ponownie wystapił do Komendanta [...] Policji z wnioskiem o wydanie zaświadczenia, uzasadniajacego podwyższenie jego emerytury za okres od dnia [...] lutego 2006 r. do dnia [...] kwietnia 2010 r., na podstawie § 2 pkt 2 powołanego rozporządzenia, podnosząc, że w tym czasie pełnił służbę w Wydziale [...], gdzie jednym z jego obowiązków był udział w zwalczaniu terroryzmu, poprzez przeciwdziałanie aktom terroru, sabotażu, dywersji, a także nabył stosowne kwalifikacje i uprawnienia do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną. Po przeprowadzeniu kwerendy materiałów dotyczących funkcjonariusza, organ stwierdził, że brak jest dokumentów, na podstawie których można byłoby stwierdzić, że funkcjonariusz nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty miniera - pirotechnika, które uprawniałyby do wydania zaświadczenia żądanej treści. Dlatego też Komendant [...] Policji w dniu [...] lipca 2010 r. postanowieniem nr [...] odmówił wydania przedmiotowego zaświadczenia. Komendant Główny Policji, rozpoznając powyższą sprawę, w wyniku złożonego zażalenia stwierdził, że stosownie do treści § 2 pkt 2 rozpozrządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. emeryturę podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w fizycznym zwalczaniu terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie nastepujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minera - pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji lub przez Straż Graniczną, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji lub Straży Granicznej lub w procesie szkolenia, mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji lub Komendanta Głównego Straży Granicznej. Organ wskazał, że ustawodawca w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. odróżnił służbę pełnioną bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu (§ 2 pkt 2) od służby, podczas której policjant podejmował, co najmniej 6 razy w ciągu roku, czynności operacyjno - rozpoznawcze lub dochodzeniowo - śledcze albo interwencje w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia (§ 4 pkt 1). Zdaniem organu nie każde czynności wykonywane w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia są równoznaczne z fizycznym zwalczaniem terroryzmu. Organ podniósł, że za służbę pełnioną bezpośrednio w fizycznym zwalczaniu terroryzmu rozumie się służbę w jednostce lub komórce antyterrorystycznej. Wskazał, że w praktyce nie jest możliwe, aby powyższe zadania pełnili funkcjonariusze innych jednostek lub komórek organizacyjnych Policji. Stwierdził też, że T. L. nie pełnił służby w komórkach antyterrorystycznych w Policji. Zauważył ponadto, że – jak wynika z akt osobowych funkcjonariusza – do jego zadań nie należało branie udziału w fizycznym zwalczaniu terroryzmu. Zdaniem organu jedyne zadanie związane z terroryzmem, to udział w działaniach ochronnych infrastruktury krytycznej w sytuacji zagrożenia aktem terroru lub wystąpienia zdarzenia kryzysowego o charakterze terrorystycznym - a zatem zadanie niezwiązane z fizycznym zwalczaniem terroryzmu. W związku z powyższym organ uzał, że Komendant [...] Policji słusznie odmówił funkcjonariuszowi wydania żądanego zaświadczenia. Na powyższe rozstrzygnięcie T. L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucił naruszenie przepisu § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., przez jego błędną interpretację i nieuzasadnione przyjęcie, że przesłanką konieczną do podwyższenia emerytury o 2% za dany rok jest nabycie uprawnień i kwalifikacji w zakresie antyterrorysty minera - pirotechnika. Skarżący podniósł też, że warunek dotyczący nabywania uprawnień i kwalifikacji, o którym mowa w § 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia, jest spełniony, jeżeli dana osoba odbywa szkolenia, kursy dotyczące udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji lub przez Straż Graniczną. Podkreślił, że taka sytuacja ma miejsce w odniesieniu do niego, bowiem ukończył szereg kursów uprawniających do udziału we wskazanych powyżej działaniach bojowych, m.in. kurs specjalistyczny dla policjantów wykonujących zadania antyterrorystyczne, kurs doskonalenia zawodowego dla policjantów wykonujących zadania antyterrorystyczne, a także kurs specjalistyczny z zakresu rozpoznania minersko - pirotechnicznego. Stwierdził, że nie musiał nabyć uprawnień w zakresie antyterrorysty minera – pirotechnika, bowiem zwrot “w tym także" oznacza, że jest to przykładowe wskazanie, a nie warunek konieczny. Wskazał ponadto, że spełnia również przesłankę z § 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia, ponieważ w okresie od dnia [...] lutego 2006 r. do dnia [...] kwietnia 2010 r. pełnił służbę w Wydziale [...], gdzie jednym z jego obowiązków - zgodnie z przydzielonym szczegółowym zakresem obowiązków - był udział w zwalczaniu terroryzmu, poprzez przeciwdziałanie aktom terroru, sabotażu, dywersji, co zdaniem skarżącego zostało potwierdzone przez organ I instancji w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] lipca 2010 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wcześniejszą argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny. Istota sprawy sprowadzała się do wykładni § 2 pkt 2 lit. a rozpozrządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 86, poz. 734), ściślej do oceny, czy treść § 2 pkt 2 lit. a, który zawiera sformułowanie "w tym także", oznacza, że nabycie uprawnień w zakresie antyterrorysty minera – pirotechnika jest niezbędne do uznania, że służba przebiegała w warunkach szczególnych, uprawniających do podwyższenia emerytury. Dodać należy, iż w sprawie bezspornym jest, że takich uprawnień skarżący nie nabył, ale posiada kwalifikacje zbliżone, a mianowicie w zakresie rozpoznania minersko - pirotechnicznego. W ocenie Sądu, kwalifikacje z zakresu rozpoznania są innymi kwalifikacjami, niż uprawnienia z zakresu antyterrorysty minera – pirotechnika. Stosownie do § 2 pkt 2 cytowanego wyżej rozpozrządzenia, emeryturę podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w fizycznym zwalczaniu terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie nastepujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minera - pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji lub przez Straż Graniczną, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji lub Straży Granicznej lub w procesie szkolenia, mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji lub Komendanta Głównego Straży Granicznej. W ocenie Sądu, zawarte w § 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia sformułowanie "w tym także", stanowi warunek konieczny i niezbędny do uznania, iż funkcjonariusz nabył uprawnienia do podwyższenia emerytury. Trafnie twierdzi też organ, iż warunki określone w § 2 pkt 2 rozporządzenia, muszą być spełnione łącznie. Z akt sprawy wynika, że brak jest dowodów, na podstawie których można byłoby stwierdzić, że T. L., po pierwsze nabył uprawnienia antyterrorysty miniera - pirotechnika, a po drugie, że brał udział - w ramach obowiązków służbowych - w działaniach bojowych Policji lub Straży Granicznej lub w procesie szkolenia, mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji lub Komendanta Głównego Straży Granicznej. Podzielić należy też ocenę organu, iż nie wszystkie czynności, wykonywane w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia, są równoznaczne ze zwalczaniem fizycznym terroryzmu. Za służbę pełnioną bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu należy rozumieć służbę w jednostce lub komórce antyterrorystycznej, a taką komórką jest – stosownie do zarządzenia Komendanta Głównego Policji nr 1041 z dnia 28 września 2007 r. w sprawie szczegółowych zasad organizacji i zakresu działania komend, komisariatów i innych jednostek organizacyjnych Policji (Dz. Urz. KGP nr 18, poz. 135) – samodzielny pododdział antyterrorystyczny Policji. Jak wynika z akt administracyjnych, T. L. nie pełnił służby w tym pododdziale, a za fizyczne zwalczanie terroryzmu nie można uznać “udziału w zwalczaniu terroryzmu poprzez przeciwdziałanie atakom terroru, sabotażu, dywersji, polegających na realizacji zadań zapobiegawczo - zabezpieczających, rozpoznawczych, bojowych". Należy również podkreślić, że skarżący otrzymał zaświadczenie, iż w okresie od dnia [...] lutego 2006 r. do dnia [...] grudnia 2009 r. pełnił służbę w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, na podstawie § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., który stanowi, że emeryturę podwyższa się o 0,5 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, jeżeli funkcjonariusz w czasie wykonywania obowiązków służbowych: - podejmował, co najmniej 6 razy w ciągu roku, czynności operacyjno - rozpoznawcze lub dochodzeniowo - śledcze albo interwencje w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia. Wracając do istoty sprawy, stwierdzić należy, iż skarżący (co sam przyznaje) nie posiada uprawnień antyterrorysty minera - pirotechnika. Okoliczność ta przesądza i upoważnia do stwierdzenia, że nie spełnia on jednej z obligatoryjnych przesłanek, o której mowa w § 2 pkt 2 lit. a omawianego rozporządzenia. Sformułowanie zawarte w tym przepisie "w tym także" jednoznacznie wskazuje, że bez spełnienia tej przesłanki podwyższenie emerytury nie jest możliwe. Reasumując, trafnie uznał organ, odmawiając wydania zaświadczenia w tym przedmiocie. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji.