II SA/Gl 1343/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski,, Sędzia WSA Andrzej Matan, Protokolant referent Joanna Wita, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2011 r. sprawy ze skargi Gminy P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie dokonania oceny stanu technicznego obiektu oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. pismem z dnia [...] r. powiadomił Wójta Gminy P., że w związku z prowadzonym postępowaniem dotyczącym hali sportowej w K. powzięto informację, że na etapie obliczeń statyczno-wytrzymałościowych konstrukcji dachów realizowanych w technologii [...] mogło dojść do błędów projektowych. Z posiadanej dokumentacji wynika, że konstrukcja tych dachów nie spełnia warunków bezpieczeństwa eksploatacji, gdyż nośność kształtowników [...] jest niewystarczająca do przeniesienia obciążeń a sztywność powłoki zbyt mała. W związku z faktem, że w gminie powstały obiekty o takiej konstrukcji dachu, zwrócono się do Wójta Gminy o objęcie ich stałym monitoringiem, zwłaszcza w okresie obfitych opadów śniegu. Kolejnym pismem z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. przekazał Wójtowi Gminy kopię uzyskanej opinii prof. A. B., odnosząca się do obliczeń statyczno-wytrzymałościowych konstrukcji hali w K. W związku z zastrzeżeniami w stosunku do konstrukcji dachu wskazano na zasadność zwrócenia się do projektantów konstrukcji o ustosunkowanie się do zastrzeżeń. Powiadomiono także o planowanych oględzinach hali w P. W aktach znajduje się kopia pisma z [...] r. skierowanego do Wójta Gminy P. przez Przedsiębiorstwo Projektowo-Wykonawcze [A], dotyczącego dachu, w którym podano, że postępowanie w sprawie hali w K. potwierdziło prawidłowość rozwiązania konstrukcji dachu i bezpieczeństwo powłoki [...], co jest znane organowi nadzoru. Wobec tego nie ma potrzeby weryfikowania obliczeń statyczno-wytrzymałościowych dla dachów o mniejszej rozpiętości, takich jak dach hali w P. W dniu [...] r. przeprowadzono oględziny hali sportowej Zespołu Szkół w P., oddanej do użytku w roku 2006. Nie stwierdzono widocznych uszkodzeń powłoki dachu: ugięć, załamań i innych odkształceń oraz ubytków powłoki ochronnej. Odnotowano, że sufit z blachy falistej wykazuje niejednolitość płaszczyzny – niewielkie nierówności powłoki. Nie stwierdzono, czy jest to efektem montażu, czy następstwem użytkowania. W protokole zapisano, że nie stwierdzono zagrożenia dla ludzi czy mienia. Pismem z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. zawiadomił jednak o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stanu technicznego sali gimnastycznej przy Zespole Szkół w P. Podał, że jakkolwiek podczas oględzin hali nie stwierdzono uszkodzeń czy nadmiernych ugięć dachu, jedynie nierówności w suficie podwieszanym, montowanym do powłoki dachu, to do wszczęcia postępowania wystarczająca jest możliwość wystąpienia zagrożenia. W ostatnim czasie doszło do zawalenia fragmentu hali magazynowej o podobnej konstrukcji w G. W opinii A. B. stwierdzono, że obliczenia powłoki stalowej dla hali w K. wykonano nieprawidłowo, co może skutkować katastrofą budowlaną. Podane okoliczności uzasadniają zatem wszczęcie postępowania w sprawie hali w P. W aktach sprawy znajduje się opinia rzeczoznawcy w specjalności konstrukcyjno-budowlanej prof. A. B. z [...] r. zawierająca ocenę nośności konstrukcji dachu wielofunkcyjnej hali sportowej w K. W opinii tej stwierdzono m.in., że z uwagi na nietypowość geometrii kształtownika [...] (a także brak propozycji literaturowych) jego sztywność i nośność należy wyznaczyć doświadczalnie lub ocenić numerycznie metodą elementów skończonych. W wnioskach końcowych stwierdzono, że oceniana konstrukcja dachu nie spełnia warunków bezpieczeństwa eksploatacji, gdyż nośność kształtowników [...] jest za mała do prognozowanych obciążeń dachu a sztywność powłoki walcowej jest niedostateczna. W obliczeniach statyczno-wytrzymałościowych nie uwzględniono worków śnieżnych i nie dokonano właściwej oceny obciążeń wiatrem, zastosowano niewłaściwy dla kształtowników [...] model obliczeniowy efektywnych charakterystyk geometrycznych przekroju, dokonano błędnej oceny wytężenia konstrukcji i przyjęto zawyżoną wartość wytrzymałości obliczeniowej stali. Ocena nośności konstrukcji jest zatem nieprawidłowa a dach nie spełnia warunków bezpieczeństwa i jego realizacja może skutkować katastrofą budowlaną. Pismem z [...]r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. powiadomił podległe mu organy stopnia powiatowego, że zawaleniu uległa kolejna hala wykonana w technologii [...], zlokalizowana w T., w związku z czym zalecił prowadzenie postępowań dotyczących takich hal ze szczególną starannością. Wykonując zalecenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 16 kwietnia 2010 r., kolejnym pismem z [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie zobowiązał podległe mu organy powiatowe do niezwłocznej kontroli tego typu obiektów. W dniu [...] r. przeprowadzono ponowne oględziny hali sportowej w P. Protokół z nich nie zawiera żadnych ocen stanu obiektu, dokonano jedynie pomiaru grubości blach, zaznaczając brak zachowania wymaganej precyzji ze względu na warunki pomiaru oraz ustalono wymiary hali. Rozstaw między przyporami wynosi 4,2-4,25 m, szerokość hali w świetle ścian 21,33 – 21,35 m, w świetle filarów 21,12 – 21,13 m, wysokość 2,96 m do podciągu, podciąg 45 cm, długość w świetle filarów 4,25 – 4,28. Wysokość w środku rozpiętości przęsła 9,47 – 9,50 m. Długość hali 37,36 m. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R., na podstawie art. 81c ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., nr 156, poz. 1118 ze zm.), nakazał Gminie P., jako właścicielowi, przedstawienie ekspertyzy stanu technicznego dachu przedmiotowej hali sportowej, w terminie do [...] r. W uzasadnieniu podał, że hala powstała na podstawie pozwolenia na budowę z [...] r. i została oddana do użytkowania po uzyskaniu pozwolenia nr [...] z dnia [...] r. Obiekt został zrealizowany zgodnie z warunkami pozwolenia. Konstrukcja dachu hali została wykonana jako pokrycie samonośne, łukowe w technologii [...]. Doszło do zawalenia się 2 hal wykonanych w tej technologii a z posiadanej przez organ opinii biegłego wynika, że przy projektowaniu hali w K. dokonano błędnych obliczeń, które grożą katastrofą obiektu. Wskazując na te okoliczności organ podał, że spełniona została przesłanka z art. 66 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego – obiekt może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi oraz bezpieczeństwu mienia, uzasadniająca wszczęcie postępowania. Co prawda w wyniku oględzin stwierdzono tylko nierówności podsufitki wykonanej z blachy falistej, jednak ich przyczyny nie były możliwe do ustalenia poprzez oględziny. Projekt konstrukcji dachu został opracowany przez tego samego autora, co projekt hali w K., stwarza to dostateczne uzasadnienie do poddania w wątpliwość bezpieczeństwa konstrukcji szkolnej hali sportowej w P. i jej stanu technicznego. Uzasadnia je zarówno stwierdzona wadliwość rozwiązań projektowych jak i fakt zawalenia się dwóch obiektów wykonanych w takiej technologii. Dla rozstrzygnięcia wątpliwości konieczne jest ponowne zweryfikowanie obliczeń przez rzeczoznawcę budowlanego. W zażaleniu na postanowienie Gmina P. podniosła, że nadzór budowlany to fachowy organ administracji, który we własnym zakresie winien rozstrzygnąć ewentualne wątpliwości. Wydane postanowienie przerzuca koszty ustalenia stanu technicznego budynku na stronę. Postanowienie na podstawie art. 81c ust. 2 prawa budowlanego winno być wydawane wyjątkowo, gdy organy we własnym zakresie nie mogą rozstrzygnąć wątpliwości. Ustalenia faktyczne w sprawie nie uzasadniają wydanego nakazu. Opinia biegłego, na którą powołuje się organ, została wykonana dla innego obiektu, o innych parametrach. Nie jest także zrozumiałe powoływanie się na fakt zawalenia innych hal, przyczyny tych zdarzeń nie zostały bowiem określone i nie wiadomo, co było tego przyczyną. Organ nie wykazał, że przyczyną tą były wady konstrukcyjne. Natomiast wyniki przeprowadzonych oględzin hali w P. nie dają podstaw do formułowana zarzutów pod adresem stanu technicznego obiektu. Nałożony obowiązek nie jest zatem uzasadniony okolicznościami faktycznymi i stanowi nadużycie art. 81 c ust. 2 prawa budowlanego. Zarzucono także, że brak jest podstaw materialnoprawnych do wydania kwestionowanego postanowienia. Jako przepis o charakterze procesowym, winien on być stosowany w związku z odpowiednimi przepisami ustawy. Art. 66 ust. 1 praw budowlanego nie może mieć zastosowania w sprawie. Ze względu na jego lokalizację w ustawie, w rozdziale dotyczącym utrzymania obiektów budowlanych, dotyczy sytuacji, gdy obiekt znalazł się w nieodpowiednim stanie technicznym ze względu na niewłaściwe użytkowanie. Zaskarżonym postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w sprawie mamy do czynienia z dachem wykonanym w technologii [...] przez [B] – tę samą firmę, co w przypadku opiniowanym przez rzeczoznawcę oceniającego projekt hali w K. Zastosowana technologia ma charakter nowatorski i zgodnie z art. 33 ust. 3 pkt 2 prawa budowlanego, na etapie pozwolenia na budowę wymagała specjalistycznej opinii, czego zaniechano. Dla dachów w tej technologii Instytut Techniki Budowlanej zaleca wykonanie kompleksowych analiz z wykorzystaniem prawidłowych metod obliczeń lub ocen na podstawie badań laboratoryjnych lub badań na miejscu. Instytut zwraca uwagę, że zasadność zastosowania norm PN – 03207:2002 i PN-B-03200:1999 jest wątpliwa. Wobec powyższego, zastrzeżenia organu do stanu technicznego obiektu są uzasadnione. To, że nie doszło do awarii dachu nie świadczy o tym, że jej groźba nie istnieje. Błędy popełnione na etapie projektowania muszą być poprawione przez organ nadzoru budowlanego w oparciu o przepis art. 51 ust. 7 prawa budowlanego. Wydanie decyzji musi jednak być poprzedzone zebraniem materiału dowodowego. Inwestor winien uzupełnić brak specjalistycznej opinii z art. 33 ust. 3 pkt 2 prawa budowlanego, która aktualnie winna wskazywać na środki zaradcze, wykluczające możliwość awarii dachu. Nałożony nakaz jest uzasadniony zarówno pod względem prawnym jak i celowościowym. Prawidłowości tej nie zmienia wadliwe wskazanie przez organ I instancji art. 66 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego, jako podstawy do likwidacji skutków nieprawidłowości. W skardze do sądu administracyjnego Gmina zarzuciła wydanie postanowienia z naruszeniem prawa materialnego i procesowego. Zebrany materiał dotyczący stanu hali sportowej nie daje podstaw do nałożenia obowiązku z art. 81c ust. 2 prawa budowlanego. Nie uzasadnia go także opinia wykonana dla innego obiektu ani informacje o zawaleniu się innych hal. Przewidywania i przypuszczenia organu nie mogą uzasadniać nałożenia obowiązku. Obiekt został zrealizowany zgodnie z warunkami pozwolenia. W sprawie nie może znaleźć także zastosowania art. 33 ust. 3 pkt 2 prawa budowlanego i art. 66 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, jako materialnoprawne podstawy obowiązku. Zanegowano także stanowisko organu, że zastosowana technologia jest nowatorska i wymagała specjalistycznych opinii na etapie udzielania pozwolenia na budowę. Do tej technologii wprost zastosowanie znajduje norma PN-EN 508-3:2008 pkt 3.3.3. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Podano dodatkowo, że normę PN-EN 508-3:2008 ustanowiono w roku 2008, zaś projekt przedmiotowej hali zatwierdzono w roku 2005. Nadto do chwili obecnej brak jest norm dla konstrukcji samonośnych z kształtowników [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie wydane na podstawie art. 81c ust. 2 prawa budowlanego. Zgodnie z tym przepisem, organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen lub ekspertyz, na koszt osoby zobowiązanej do ich dostarczenia. Przepis ten ma przedmiotowo bardzo szeroki zakres, świadczy o tym już sam krąg podmiotów uprawnionych do jego stosowania. Są to zarówno organy administracji architektoniczno-budowlanej, jak i nadzoru budowlanego, które przy wykonywaniu swoich zadań mogą posługiwać się tym instrumentem. Przewidziana w art. 81c ust. 2 prawa budowlanego możliwość nałożenia na właściciela obiektu obowiązku dostarczenia ocen lub ekspertyz służy przeprowadzeniu przez organ postępowania wyjaśniającego, w sprawie należącej do kognicji organu, przy czym sposobem zakończenia postępowania może być także jego umorzenie ze względu na brak podstaw do podejmowania dalszych działań. Organy nadzoru budowlanego wszczęły postępowanie w sprawie stanu technicznego przedmiotowej hali sportowej. Należy zwrócić uwagę, że na etapie udzielania pozwolenia na budowę, zgodnie z art. 35 ust. 1 prawa budowlanego, sprawdzeniu przez organ administracji nie podlegał projekt architektoniczno-budowlany, sprawdzenia dotyczą jedynie zgodności tej części projektu budowlanego, która stanowi projekt zagospodarowania działki. Natomiast zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. nr 120, poz. 1133), to projekt architektoniczno-budowlany zawiera opis techniczny i część rysunkową obiektu, opis techniczny zaś powinien określać m. in. układ konstrukcyjny obiektu, zastosowane schematy konstrukcyjne, założenia przyjęte do obliczeń konstrukcji, w tym dotyczące obciążeń, oraz podstawowe wyniki tych obliczeń, a dla konstrukcji nowych, niesprawdzonych – wyniki ewentualnych badań doświadczalnych (przepis § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia). W tym zakresie organ udzielający pozwolenia na budowę nie weryfikował projektu, odpowiedzialność za tę część projektu budowlanego ponosi projektant i ewentualne osoby sprawdzające projekt, jeśli podlega on sprawdzeniu. Organ nadzoru budowlanego ma możliwość ingerowania w roboty budowlane, zarówno na etapie ich prowadzenia jak i już po ich zakończeniu, jeśli roboty te są wykonywane w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Kompetencja taka przewidziana jest w art. 50 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego a w stosunku do obiektów już wykonanych, ma zastosowanie w związku z art. 51 ust. 7 ustawy. Tę podstawę prawną prowadzonego postępowania podał organ odwoławczy, korygując kwalifikację prawną przyjętą przez organ I instancji, wobec czego zarzuty skargi dotyczące braku podstaw do prowadzenia postępowania w trybie art. 66 ust. 1 prawa budowlanego nie są zasadne. Przepis ten nie jest powoływany przez organ II instancji, który jako organ zobowiązany do merytorycznego załatwienia sprawy, jest uprawniony do weryfikacji podstawy prawnej prowadzonego postępowania we własnym zakresie, jeśli nie skutkuje to naruszeniem zasady dwuinstancyjności. W niniejszym przypadku zasada ta nie został naruszona, albowiem przesłanki przyjęte za podstawę działania przez organy obie instancji są takie same i dotyczą kwestii stanu technicznego obiektu. Okolicznością poddawaną w wątpliwość przez skarżącą Gminę jest w sprawie to, czy w dostatecznym zakresie organ wykazał istnienie przesłanek, które uzasadniają nałożenie obowiązku przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego. Przepis art. 50 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego przewiduje ingerencję organu w sytuacji, gdy roboty budowlane zostały wykonane w sposób mogący powodować zagrożenie. Nie jest zatem konieczne, aby stan zagrożenia już się ziścił, wystarczające jest w dostateczny sposób uprawdopodobnione wykazanie, że stan zagrożenia może się pojawić. Wykazanie tej przesłanki uzasadnia podejmowanie przez organ nadzoru działań przewidzianych w art. 51 prawa budowlanego. Należy zauważyć, że w sprawie nie jest jednak kontrolowana decyzja podjęta na podstawie art. 51 prawa budowlanego, lecz postanowienie, które również skarżąca Gmina określa, jako postanowienie o charakterze dowodowym. Aby wykazać istnienie przesłanek do ingerencji w trybie art. 51 prawa budowlanego, organ wykorzystał instrument przewidziany w art. 81c ust. 2 ustawy. Dla oceny legalności wydanego postanowienia konieczne jest w pierwszym rzędzie zweryfikowanie przesłanek przewidzianych w tym przepisie, Sąd nie bada istnienia przesłanek z art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie kontroluje bowiem aktu wydanego na jego podstawie. Przepis art. 81c ust. 2 stanowi o powzięciu przez organ uzasadnionych wątpliwości co do jakości robót czy stanu technicznego obiektu. Jasne jest przy tym, że gdyby wadliwość stanu technicznego obiektu była już ustalona, wydawanie postanowienia dowodowego byłoby zbędne. Stąd przepis za dopuszczalne uznaje nałożenie obowiązku już wówczas, gdy stan techniczny budzi uzasadnione wątpliwości. Ciężar zastosowania przepisu przesuwa się na kwestię nie tyle uzasadnienia stanu obiektu, co uzasadnienia wątpliwości organu. W sytuacjach standardowych zwykle wątpliwości te zwykle znajdują odbicie w jakichś widocznych wadach obiektu, stwierdzanych protokolarnie. Istotnie orzecznictwo sądowe kładzie nacisk na wykazanie przez organ, jakie konkretnie zastrzeżenia budzi dany obiekt. Nie oznacza to jednak, że przepis art. 81c ust. 2 może znaleźć zastosowanie tylko w takich sytuacjach typowych, gdy uzasadnieniem wątpliwości są stwierdzone wady obiektu. Jako norma o charakterze generalnym i abstrakcyjnym, może on być stosowany także w sytuacjach odbiegających od przypadków typowych. W ocenie Sądu właśnie taka sytuacja ma w sprawie miejsce. Stan techniczny obiektu jest poddawany w wątpliwość ze względu na przyjęte rozwiązania w projekcie architektoniczno-budowlanym. Oględziny obiektu niewątpliwie nie wykazały, że jego aktualny stan techniczny jest zły, że obiekt uległ już jakimś uszkodzeniom. Organom nadzoru znane są jednak z urzędu okoliczności związane z następstwami stosowania kształtowników [...] w konstrukcji dachów hal oraz zastrzeżenia do prawidłowości obliczeń przeprowadzonych przez projektanta tych konstrukcji w sporządzonych przez niego projektach budowlanych, w tym fakty katastrof budowlanych. Okoliczności te zostały skarżącej Gminie ujawnione. W przekonaniu Sądu wiedza organów o owych okolicznościach uzasadnia w dostatecznym stopniu powzięcie wątpliwości co do stanu obiektu i obawy, że przy zaistnieniu niekorzystnych czynników może dojść do katastrofy, jeżeli projekt budowlany przedmiotowej hali także jest obciążony wadami i błędami w obliczeniach oraz przyjętych założeniach. Jeżeli katastrofa budowlana jest konsekwencją wad projektowych, to nie można zakładać, że jej zapowiedzią będzie stopniowe pojawianie się widocznych uszkodzeń, może ona być zdarzeniem nagłym, spowodowanym powstaniem obciążeń, których projekt wadliwie nie uwzględnił. Ocena stanu technicznego obiektu oznacza w takiej sytuacji w istocie ocenę prawidłowości rozwiązań przyjętych w projekcie budowlanym. Skarżąca gmina podnosiła także, że organ nadzoru budowlanego, jako dysponujący pracownikami o fachowej wiedzy, winien we własnym zakresie zweryfikować wątpliwości. Stanowisko to nie jest zasadne w okolicznościach niniejszej sprawy. Wobec wyżej przedstawionej argumentacji, organy nadzoru budowlanego musiałyby poddać ocenie i zweryfikować architektoniczno-budowlaną część projektu budowlanego, podczas gdy odpowiedzialność za prawidłowość tego projektu ciąży na jego autorach. Jak wskazano, ze względu na zastosowaną nowatorską technologię i brak dla niej norm, weryfikacja musi dotyczyć indywidualnie zastosowanych rozwiązań. Należy zgodzić się ze skarżącą Gminą, że kwestia specjalistycznej opinii, o jakiej mowa w art. 33 ust. 3 pkt 2 prawa budowlanego, jako związana z innym etapem postępowania, nie jest okolicznością samodzielnie uzasadniającą nałożenie obowiązku przedłożenia ekspertyzy. Jednak gdyby opinia taka na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę została złożona, mogłaby w obecnej sytuacji posłużyć za kryterium weryfikacji przez organ projektu budowlanego. Jej brak pozbawia organy nadzoru instrumentu weryfikacji tego projektu w istotnym dla sprawy zakresie, co uzasadnia zobowiązanie właściciela hali do złożenia ekspertyzy. Czyniąc powyższe zastrzeżenia Sąd nie rozstrzyga przy tym, czy istotnie do projektu budowlanego winna była być dołączona taka opinia specjalistyczna, jest to okoliczność podlegająca ewentualnej weryfikacji w postępowaniach nadzwyczajnych dotyczących pozwolenia na budowę. Reasumując, w przekonaniu Sądu w niniejszej sprawie nie doszło do nałożenia kwestionowanego obowiązku w sposób arbitralny, bez istnienia ku temu uzasadnionych wątpliwości co do wytrzymałości dachu hali. Nie tylko dające się zaobserwować uszkodzenia obiektu mogą uzasadniać wątpliwości organu co do jego stanu technicznego, mogą je uwiarygodniać również inne okoliczności związane z udokumentowanymi zastrzeżeniami pod adresem przyjętego rozwiązania konstrukcyjnego. Mając na względzie podane argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.