VI SA/Wa 2379/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2011 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie częściowej odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę Decyzją z dnia [...] września 2010 r., nr [...] Urząd Patentowy RP powołując się na art. 245 w zw. z art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 8 lutego 2010 r. dotyczącego decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] listopada 2009 r. o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy "m." zgłoszony pod numerem [...] przez M. Sp. z o.o. B., zwana dalej skarżącą dla towarów z klasy 16 drukarki przenośne, kopiarki przenośne, papiernicze artykuły biurowe, papier pergaminowy, papier powlekany, papier etykietowy, pakowy, samokopiujący, ozdobny, kolorowy, papier toaletowy, artykuły szkolne, blankiety, bloki papiernicze, bloki rysunkowe, koperty, notesy, papier czerpany, przyciski do papieru, artykuły papiernicze, ręczniki papierowe, bibuła filtracyjna, papiery i folie biurowe, kalki, papiery satynowe oraz usług z klasy 35: sprzedaż towarów papierniczych utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W dniu [...] grudnia 2005 r. pod numerem [...] został zgłoszony w celu uzyskania prawa ochronnego przez skarżącą znak towarowy słowno-graficzny m. przeznaczony do oznaczania towarów i usług z kl. 16, 35 i 40. W toku postępowania na wezwanie organu zgłaszająca spółka przedstawiła skorygowany wykaz w następującej postaci kl. 16 drukarki przenośne, kopiarki przenośne, papiernicze artykuły biurowe, papier pergaminowy, papier powlekany, papier etykietowy, pakowy, samokopiujący, ozdobny, kolorowy, papier toaletowy, artykuły szkolne, blankiety, bloki papiernicze, bloki rysunkowe, koperty, notesy, papier czerpany, przyciski do papieru, artykuły papiernicze, ręczniki papierowe, bibuła filtracyjna, papiery i folie biurowe, kalki, papiery satynowe, kl. 35 sprzedaż towarów papierniczych, usługi kserograficzne, kl. 40 obróbka papieru, usługi poligraficzne, wykonanie nadruków reklamowych. Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] listopada 2009 r., znak: [...] powołując się na art. 132 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 145 ust. 3 Prawa własności przemysłowej odmówił udzielenia prawa ochronnego w części następujących towarów z klasy 16 drukarki przenośne, koparki przenośne, papiernicze artykuły biurowe, papier pergaminowy, papier powlekany, papier etykietowy, pakowy, samokopiujący, ozdobny, kolorowy , toaletowy, artykuły szkolne, blankiety, bloki papiernicze, bloki rysunkowe, koperty, notesy, papier czerpany, przyciski do papieru, artykuły papiernicze, ręczniki papierowe, bibuła filtracyjna, papiery i folie biurowe, kalki, papiery satynowe oraz usług z klasy 35: sprzedaż towarów papierniczych na znak towarowy słowno-graficzny "m." zgłoszony dnia [...] grudnia 2005 r. przez M. sp. z o.o., B., Polska za numerem [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgłoszony znak towarowy jest podobny w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej do wcześniej zarejestrowanego znaku towarowego M. zarejestrowanego w trybie Porozumienia Madryckiego o Międzynarodowej Rejestracji Znaków Towarowych z pierwszeństwem od dnia [...] czerwca 1998 r. pod numerem [...] na rzecz M. GmbH, Niemcy przeznaczonego do oznaczania towarów i usług z klasy 03, 05, 09, 10, 16, 35, 41 i 42. Do powyższego wniosku organ doszedł badając podobieństwo towarów i usług oraz podobieństwo oznaczeń obu znaków towarowych. W znaku zgłoszonym w zakresie ochrony jako towary wskazane są: papiernicze artykuły biurowe, papier pergaminowy, papier powlekany, papier etykietowy, pakowy, samokopiujący, ozdobny, kolorowy, papier toaletowy, artykuły szkolne, blankiety, bloki papiernicze, bloki rysunkowe, koperty, notesy, papier czerpany, przyciski do papieru, artykuły papiernicze, ręczniki papierowe, bibuła filtracyjna, papiery i folie biurowe, kalki, papiery satynowe. Wszystkie te towary są zbieżne z towarami wskazanymi w znaku chronionym takimi jak papier, tektura i wyroby z tych materiałów (o ile są zawarte w tej klasie), materiały drukowane, fotografie, materiały piśmienne, materiały dla artystów, materiały z tworzyw sztucznych do pakowania (o ile zawarte są w tej klasie), elementy wyżej wymienionych produktów. Drukarki oraz kopiarki przenośne także należą do kategorii akcesoriów biurowych, gdyż mają podobne przeznaczenie i mogą być dostępne w tych samych punktach sprzedaży. Wskazane w znaku zgłoszonym usługi sprzedaży towarów papierniczych należy potraktować jako komplementarne względem towarów wyżej wskazanych. Towary oznaczone przez producenta konkretnym znakiem towarowym mogą być sprzedawane przez niego pod tym samym szyldem w sklepach o takiej samej nazwie. Obok podobieństwa towarów i usług podobieństwo oznaczeń w obu znakach towarowych jest wysokie. Znak zgłoszony to "m." i zarejestrowany to M.. Pierwszy z nich jest znakiem słowno-graficznym, drugi znakiem słownym. Pod względem wizualnym podobieństwo oznaczeń jest niewątpliwe. Oba znaki zawierają identyczną treść tj. słowo "m.". Podobieństwo znaków w warstwie wizualnej wzmocnione jest w warstwie fonetycznej. Znaki słuchowo odbierane są jednakowo. W warstwie znaczeniowej odbiór znaków jest jednakowy, oba nawiązują do mapy. Z racji podobieństwa towarów i usług oraz oznaczeń w obu znakach zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, obejmujące w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego "m." ze znakiem zarejestrowanym M.. Konfrontowane znaki towarowe służą do oznaczania towarów należących do tej samej kategorii (artykuły papiernicze i akcesoria) oraz usług związanych z nimi (usługi sprzedaży artykułów papierniczych) dlatego też, towary te i usługi są skierowane do tego samego kręgu odbiorców i zaspokajają te same potrzeby. Warunki zbytu towarów są takie same. Artykuły i akcesoria papiernicze kupowane są stosunkowo często i dość szybko. Nabywcy nie poświęcają im tyle uwagi co zakupom mebli czy też samochodów, a przez to nie analizują szczegółowo i dogłębnie oznaczeń znajdujących się na opakowaniach towarów. Ponadto o pomyłkę kupującego jest łatwo także z tego względu, gdyż towary oznaczane przedmiotowymi oznaczeniami znajduje się często na tych samych stoiskach, leżą na tych samych półkach obok siebie. Zbieżność nazwy znaku z firmą zgłaszającego nie stanowi podstawy do udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy. Ochrona nazw handlowych, nazw przedsiębiorstw wynika z innych przepisów prawa, opartych na odmiennych konstrukcjach prawnych niż ochrona bezwzględnych praw własności lub majątkowych praw na dobrach niematerialnych. Nazwa przedsiębiorstwa jako składnik jego mienia podlega ochronie na podstawie przepisów prawa cywilnego. Nazwa osoby prawnej jest dobrem osobistym i podlega ochronie na podstawie przepisów kodeksu cywilnego. Nazwy spółek prawa handlowego są dodatkowo regulowane przepisami kodeksu handlowego. W tym stanie rzeczy organ uznał, że zgłoszony znak towarowy "m." jest podobny w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej do wcześniej zarejestrowanego znaku towarowego M. i może wprowadzać odbiorców w błąd. Zgłaszająca spółka M. Sp. z o.o. nie zgodziła się z decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2009 r. i wnioskiem z dnia 8 lutego 2010 r. zwróciła się do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Według jej oceny zgłoszony znak "m." jako oznaczenie firmy spełnia prawidłowo funkcję odróżniającą, która indywidualizuje firmę, pełniąc jednocześnie funkcję pochodzenia oraz jest kojarzone z towarami wprowadzanymi przez tę firmę na rynek. Firma uprawniona z rejestracji międzynarodowej jest firmą medyczną i jej zakres ochrony obejmuje przede wszystkim towary i usługi związane z tą dziedziną, z tego powodu towary, do oznaczania których służą porównywane znaki nie są konkurencyjne. Towary te są wąsko specjalistyczne i nie są adresowane do tego samego konsumenta a przeznaczone dla profesjonalnych i zupełnie innych odbiorców. Nie można nabyć ich w zwykłym sklepie a jedynie w wyspecjalizowanych jednostkach. Odnośnie podobieństwa oznaczeń spółka podniosła, że zgłoszony znak ma na tyle charakterystyczną grafikę, że spełnia ona funkcję identyfikacji pochodzenia. Za nieuprawnione uznała stanowisko organu, że usługi sprzedaży towarów papierniczych należy potraktować jako komplementarne względem towarów wskazanych w znaku [...]. Spółka zarzuciła ponadto, że decyzja Urzędu Patentowego RP została wydana z rażącym naruszeniem art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. Organ po zapoznaniu się z argumentami strony, podanymi we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z [...] września 2010 r., nr [...] utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] listopada 2009 r. Tym samym Urząd podtrzymał swoje stanowisko odnośnie odmowy udzielenia prawa ochronnego na zgłoszony znak towarowy w części dotyczącej towarów wyszczególnionych w decyzji. Według organu oceniając podobieństwo towarów wziął pod uwagę wszystkie istotne czynniki składające się na relacje pomiędzy nimi, w szczególności rodzaj towarów, ich przeznaczenie, sposób użytkowania, konkurencyjność lub komplementarność tych towarów względem siebie. Na kryterium rodzaju towarów składają się rodzaj, materiał, z którego wykonano dany towar, sposób wytworzenia oraz wygląd towarów. Jeżeli chodzi o rodzaj towarów w klasie 16 to, zdaniem organu, towary są rodzajowo identyczne. Oba znaki przeznaczone zostały do oznaczania papieru i różnego rodzaju wyrobów papierowych. Kryterium przeznaczenia obejmuje dziedzinę zastosowania towaru oraz jego funkcję. Porównując towary do oznaczania których służą oba znaki Urząd stanął również na stanowisku, że ich funkcje i przeznaczenie są takie same. Organ nie podzielił zdania spółki, że towary oznaczane znakiem M. ze względu na rodzaj działalności firmy niemieckiej związane są wyłącznie z branżą medyczną. Znak ten zarejestrowany został dla towarów w klasie 16 bez określenia dziedziny, w której są stosowane. Zdaniem organu nie można zgodzić się ze stanowiskiem strony, że wyroby papiernicze nie należą do towarów powszechnego użytku. Papier i wyroby papiernicze kupuje się stosunkowo często, nie są one na tyle drogie, aby konsumenci poświęcali im tyle skrupulatności, co zakupom np. mebli bądź samochodów. Jeżeli zaś chodzi o warunki zbytu, to nieuprawnione jest twierdzenie spółki, że towary obu firm można nabyć jedynie w wyspecjalizowanych jednostkach. Na rynku bowiem obok małych sklepów papierniczych funkcjonują duże sklepy wielobranżowe czy supermarkety, gdzie towary tego samego rodzaju różnych producentów znajdują się często na tych samych stoiskach, leżą na tych samych półkach obok siebie. Według Urzędu Patentowego RP w przypadku usług z klasy 35 należy uznać ich komplementarność w stosunku do towarów z klasy 16, albowiem producent wyrobów papierniczych wprowadza te towary do obrotu. Odnosząc się do oceny podobieństwa oznaczeń przeciwstawionych znaków należy przyjąć, że znak M. i m. są oznaczeniami podobnymi w płaszczyźnie fonetycznej i znaczeniowej. Stanowi je bowiem identyczne fantazyjne słowo "m.". Wbrew twierdzeniom strony grafika znaku polegająca na napisaniu słowa "m." małymi literami, czarną pogrubioną czcionką spełnia funkcję identyfikacji pochodzenia. W ogólnym wrażeniu wywołanym przez sporny znak dominuje słowo, zaś skromna grafika w istocie podkreśla jedynie jego czytelność. Występowanie w zgłoszonym oznaczeniu elementów istotnych dla znaku, którym na rynku oznaczane są już towary, wytwarzane przez innego producenta mogą wprowadzić w błąd konsumentów co do jego pochodzenia. W szczególności zgłoszony znak może być potraktowany jako kolejny z serii chronionych znaków jednego przedsiębiorcy. Zdaniem Urzędu Patentowego RP zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z przepisami k.p.a. tj. art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. Dokonując zaś wykładni przepisów prawa materialnego organ oparł się zarówno na ogólnie przyjętych zasadach, orzecznictwie sądów administracyjnych i organów Wspólnoty Europejskiej. Na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2010 r. M. Sp. z o.o. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej naruszenie prawa materialnego a mianowicie art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej oraz wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania w sprawie. Skarżąca uzasadniając podniesiony zarzut wskazała, że porównanie znaku towarowego M. [...]ze znakiem m. [...] w płaszczyźnie wizualnej wskazuje na istotne różnice. Słowny znak M. stosowany jest w postaci zarejestrowanej tzn. w postaci dużych drukowanych liter. Natomiast grafika znaku "m." jest w postaci charakterystycznych małych liter. Grafika jest na tyle charakterystyczna, że spełnia funkcję identyfikacji pochodzenia. Spółka nie zgodziła się z opinią organu, że pod względem wizualnym podobieństwo oznaczeń w obu znakach jest niewątpliwe zwłaszcza, że jedno oznaczenie jest zapisane zwykłą dużą czcionką, a drugie małymi literami, charakterystyczną czcionką. Oba oznaczenia służą do identyfikacji podmiotów gospodarczych, przy czym firma M. [...] jest nieobecna na polskim rynku, zaś firma M. [...] obecna na terenie całego kraju. Powoduje to, że oznaczenie "m." dla zorientowanego użytkownika w branży papierniczej jest znakiem rozpoznawalnym i dobrze znanym. Skarżąca znak "m." używa z dodatkowym wyróżnikiem "Polska", który z uwagi na ograniczenie art. 131 ust. 2 Prawa własności przemysłowej nie został wskazany w znaku zgłoszonym. Firma polska oferuje szeroką gamę papierów specjalistycznych, jest podmiotem znanym wśród zorientowanych użytkowników. Zdaniem skarżącej w płaszczyźnie fonetycznej w wersji dla jakiej znaki są zarejestrowane nie ma różnic, natomiast w wersji stosowanej istnieją istotne różnice przez dodanie dodatkowych słów stosowanych w nazwach obu podmiotów gospodarczych wykluczające ryzyko pomyłki. W płaszczyźnie znaczeniowej oba znaki dla oznaczania firmy są nazwami fantazyjnymi nie posiadającymi znaczenia. Przy ustaleniu jednorodzajowości towarów bierze się pod uwagę ich rodzaj, przeznaczenie oraz warunki zbytu. Znak M. przeznaczony jest do oznaczania towarów w branży medycznej co sugeruje sama nazwa podmiotu gospodarczego, który nie jest obecny na polskim rynku papierniczym. Natomiast znak towarowy "map" przeznaczony jest do oznaczania firmy działającej w branży papierniczej na polskim rynku hurtowym. Porównanie towarów i usług wskazuje zdaniem skarżącej, na brak jednorodzajowości i konkurencyjności towarów. Papier przeznaczony do sprzętu medycznego nie może być zastąpiony dowolnym innym. Przedmiotowe towary nie konkurują ze sobą. Organ błędnie uznał, że towary wskazane dla znaku map w klasie 16 i 35 są komplementarne w stosunku do towarów w tych samych klasach dla znaku [...] Towary i usługi sprzedawane z przedmiotowymi znakami w odniesieniu do tych samych klas nie są towarami tego samego rodzaju czy też komplementarnymi, a ich dystrybucja prowadzona jest w sposób wykluczający ryzyko pomyłki. Błędne jest twierdzenie Urzędu, że drukarki przenośne, kopiarki należą do akcesoriów biurowych sprzedawanych na tych samych stoiskach co artykuły papiernicze, czy pędzle lub karty do gry. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, że wszystkie towary wskazane w znaku [...] są zbieżne z towarami w znaku [...] Urząd błędnie wskazał na możliwość nabycia towarów z przedmiotowymi znakami towarowymi w sieciach handlowych. Produkty obu firm nie można nabyć w zwykłym sklepie papierniczym. Produkty firmy M. są jedynie w wyspecjalizowanych jednostkach – w hurtowniach stanowiących oddziały firmy. Dowodzi to, że nie ma możliwości ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towaru, zwłaszcza, że zgłoszony znak jest nazwą firmy. Poza tym organ nie dostrzegł, że nabywcami produktów obu firm są specjaliści dokonujący świadomego wyboru towaru. Urząd, według oceny spółki, błędnie odniósł się do jednorodzajowości towarów w odniesieniu do klasy 35 uznając, że "sprzedaż towarów papierniczych" dla zgłoszonego znaku towarowego [...] jest jednorodzajowa w odniesieniu do "reklamy, zarządzania przedsiębiorstwem, administrowania, zarządzania, prac biurowych". Firma M. nie dokonała rejestracji znaku w klasie usługowej 35. Organ nie dał szansy stronie w procedurze zgłoszeniowej na ustosunkowanie się do takiej interpretacji swojego stanowiska przedstawiając je w decyzji z dnia [...] listopada 2009 r. Tym samym doszło do naruszenia art. 10 k.p.a. Urząd Patentowy RP przy wydawaniu zaskarżonej decyzji dopuścił się naruszenia szeregu przepisów k.p.a. Przede wszystkim przedwcześnie zakończył postępowanie dotyczące rejestracji znaku [...], nie doprecyzował wykazu towarów oraz nie wyjaśnił do końca wątpliwości i nie dał możliwości wypowiedzenia się zgłaszającemu. Powyższe wadliwości uzasadniają zarzut naruszenia art. 7 k.p.a. Poza tym doszło też do uchybienia art. 77 § 1 k.p.a., gdyż organ nie przeprowadził obiektywnej analizy jednorodzajowości towarów, rozszerzył zakres ochrony znaku wcześniejszego oraz uznał komplementarność towarów i usług. Urząd Patentowy RP nie przeprowadził też dostatecznej analizy podobieństwa znaków w odniesieniu do braku ich jednorodzajowości towarów. Organ dokonał błędnej oceny jednorodzajowości towarów w klasie 16 i 35 dla jakich są przeznaczone oba znaki a zwłaszcza w odniesieniu do wyglądu towaru, sposobu wytwarzania, rodzaju materiału z którego są wykonane, jak również sposobu nabywania towarów z tymi znakami. Urząd nie odniósł się do kwestii wtórnej zdolności rejestrowej w związku z obecnością firmy M. na terenie całego kraju i znacznej sprzedaży jej produktów. Poza tym organ nie dokonał szczegółowej analizy podobieństwa znaków w aspekcie "ryzyka wprowadzenia w błąd" w świetle art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej. Pominął kwestię handlu hurtowego podczas gdy odnosił się do handlu detalicznego, na którym nie istnieją produkty ze znakiem "m.". Urząd ograniczył się tylko do omówienia jednorodzajowości znaków nie uwzględniając różnorodności towarów zawartych w klasie 16 oraz rozszerzenia zakresu ochrony dla znaku z wcześniejszym pierwszeństwem przez co został naruszony art. 107 § 3 w zw. z § 1 oraz w zw. z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Dokonując oceny zasadności skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2010 r. nr [...] Sąd doszedł do przekonania, że skarga ta nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002 r., poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli ze strony Sądu była decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2010 r., którą to organ utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] listopada 2009 r. w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy "m." zgłoszony pod numerem [...] dla towarów z klasy 16 i usług z klasy 35 wskazanych w tejże decyzji. Podstawę materialnoprawną decyzji stanowił art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej. Zgodnie z tym przepisem nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. W świetle powyższego przepisu badanie podobieństwa znaków towarowych należy rozpocząć od porównania towarów i usług, do oznaczenia których służą przeciwstawione sobie znaki. Dopiero stwierdzenie identyczności bądź podobieństwa towarów implikuje dokonanie porównania oznaczeń. Następstwem występującego podobieństwa bądź identyczności towarów i oznaczeń jest niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd konsumentów co do pochodzenia towarów oznaczanych tymi znakami, które obejmuje między innymi ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Wbrew twierdzeniom skargi Urząd Patentowy RP dokonał wszechstronnej oceny materiału dowodowego w sprawie o wydanie rozstrzygnięcia należycie uzasadnił. Oceniając podobieństwo towarów organ uwzględnił ich rodzaj, materiał, z którego wykonano dany towar, zastosowanie, warunki zbytu, konkurencyjność i komplementarność towarów. Po przeanalizowaniu tych wszystkich czynników Urząd Patentowy RP doszedł do słusznego wniosku, że jeżeli chodzi o rodzaj towarów w klasie 16 to należy stwierdzić, że towary te są rodzajowo identyczne, albowiem oba znaki przeznaczone zostały do oznaczania papieru i różnego rodzaju wyrobów papierowych. Identyczne jest także przeznaczenie towarów w znaku zgłoszonym i przeciwstawionym. Nieuprawnione jest twierdzenie skarżącej, że towary oznaczane zarejestrowanym znakiem M. ze względu na rodzaj działalności firmy niemieckiej związane są wyłącznie z branżą medyczną. Znak towarowy M. został zarejestrowany dla oznaczania m.in. towarów z klasy 16 tj. papieru, tektury i wyrobów z tych materiałów (o ile są one zawarte w tej klasie), materiałów drukowanych, fotografii, materiałów piśmiennych bez określenia dziedziny, w której są stosowane. A zatem ich zastosowanie może być szersze niż tylko w branży medycznej. Poza tym towary z klasy 16 należą do towarów powszechnego użytku, nie są to też towary drogie i luksusowe a zatem odbiorca tych towarów nabywa je bez przeprowadzania dokładnej analizy znajdujących się na nich oznaczeń. Podnoszona w skardze okoliczność, iż skarżąca prowadzi jedynie hurtową sprzedaż swoich towarów nie oznacza, że jej towary nie znajdują się na półkach sklepowych w handlu detalicznym obok towarów innych producentów. W przypadku usług z klasy 35 tj. sprzedaży towarów papierniczych, do oznaczania których został zgłoszony znak przez skarżącą, to oczywiście są one komplementarne do towarów z klasy 16 w zarejestrowanym znaku M.. Urząd Patentowy RP w piśmie z dnia 20 grudnia 2007 r. powiadomił stronę o podobieństw zgłoszonego znaku do zarejestrowanego znaku M.. Na to pismo spółka odpowiedziała, że wykazy towarów obu znaków pokrywają się w zakresie dwóch klas towarowych (16 i 35), co nie oznacza jednorodzajowości towarów. W tej sytuacji wbrew twierdzeniom strony nie doszło do naruszenia przysługującego jej prawa do czynnego udziału w postępowaniu. Równie wnikliwie, zdaniem Sądu, organ przeprowadził porównanie oznaczeń w obu znakach towarowych i doszedł do wniosku, że są one podobne w płaszczyźnie fonetycznej i znaczeniowej. Podobieństwo występuje też w płaszczyźnie wizualnej. Należy zgodzić się z twierdzeniem organu, iż grafika zgłoszonego znaku nie jest na tyle znacząca, aby mogła przeważyć nad tym samym oznaczeniem słownym w obu znakach towarowych. Dla sprawy nie ma znaczenia również to, że między znakami w wersji stosowanej istnieją istotne różnice poprzez dodanie dodatkowych słów stosowanych w nazwach obu podmiotów gospodarczych ani to, że towary skarżącej wprowadzane na rynek posiadają dodatkowe znaki towarowe. Urząd Patentowy RP dokonuje porównania znaków towarowych w takiej postaci, w jakiej zostały zgłoszone celem uzyskania prawa ochronnego. Z uwagi na wysokie podobieństwo towarów i oznaczeń obu znaków towarowych istnieje ryzyko wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Podkreślić należy, że w świetle przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej liczy się wystąpienie samej możliwości skojarzenia zgłaszanego znaku ze znakiem wcześniejszym zaś do rzeczywistego wprowadzenia w błąd nie musi dojść. Z tych wszystkich względów należy podnieść, że wbrew zarzutom skargi Urząd Patentowy RP prawidłowo ocenił materiał dowodowy w sprawie i zastosował przepisy prawa materialnego tj. art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej. Z tych względów Sąd skargę w niniejszej sprawie oddalił na mocy art. 151 p.p.s.a.