IV SAB/Wa 20/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-03-18
Skład orzekający: Jakub Linkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o sporządzenie przeglądu ekologicznego może zostać wniesiona przez podmiot niebędący korzystającym ze środowiska i czy taki podmiot ma interes prawny do wniesienia skargi?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność w przedmiocie sporządzenia przeglądu ekologicznego jest dopuszczalna wyłącznie przez podmiot korzystający ze środowiska, który posiada interes prawny wynikający z art. 237 ustawy Prawo ochrony środowiska. Inne podmioty mają jedynie interes faktyczny, co wyklucza ich legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wobec braku interesu prawnego skarga podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
W. J. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta W. dotyczącą rozpatrzenia wniosku o sporządzenie przeglądu ekologicznego oddziaływania akustycznego kompleksu "G." w W., prowadzonego przez R. sp. z o.o. Skarżący twierdził, że przegląd ekologiczny jest wadliwy i domagał się jego ponownego sporządzenia. Skarga została wniesiona po rozpatrzeniu zażalenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z uwagi na brak interesu prawnego skarżącego oraz zwrócił skarżącemu kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o sporządzenie przeglądu ekologicznego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
W. J. wniósł do Sądu skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 6 sierpnia 2009 r. o sporządzenie przeglądu ekologicznego przedstawiającego oddziaływanie akustyczne na środowisko kompleksu "G." w W., prowadzonego przez R. sp. z o. o. w W.
Skarżący wskazał, że we wniosku z dnia 6 sierpnia 2009 r. wniósł o ponowne sporządzenie przeglądu ekologicznego dla przedmiotowego kompleksu, ponieważ sporządzony w sprawie przegląd ekologiczny jest wadliwy.
Jednocześnie skarżący podniósł, że wyczerpał tryb z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "k. p. a.", jako że zażalenie zostało rozpatrzone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.
Skarżący uiścił 100 zł tytułem wpisu od skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na to, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał trybu z art. 37 § 1 k. p. a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na brak interesu prawnego skarżącego we wniesieniu skargi.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, a to oznacza, że ze skargą może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a bezczynnością organu administracji publicznej. Musi to być interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 1996 r., sygn. akt II SA 74/96, ONSA 1997 nr 2, poz. 89). W orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. Osoba, która nie ma interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Skarżący zarzucił Prezydentowi W. bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 6 sierpnia 2009 r. o sporządzenie przeglądu ekologicznego przedstawiającego oddziaływanie akustyczne na środowisko przedmiotowego kompleksu.
Przepisem prawa materialnego, z którego wynika interes prawny, jest art. 237 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t. j.: Dz. U. z 2008 r. nr 25, poz. 150), zwanej dalej "p. o. ś.". Przepis art. 237 p. o. ś. stanowi, że w razie stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość negatywnego oddziaływania instalacji na środowisko, organ ochrony środowiska może, w drodze decyzji, zobowiązać prowadzący instalację podmiot korzystający ze środowiska do sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego.
W świetle art. 237 p. o. ś. podmiotem posiadającym interes prawny w rozumieniu art. 28 k. p. a. w sprawie opracowania przeglądu ekologicznego jest tylko podmiot korzystający ze środowiska, a wszystkie pozostałe mają tylko interes faktyczny, gdyż ich interes prawny będzie chroniony dopiero w postępowaniach wszczętych na podstawie wniosków wypływających z przeglądu ekologicznego. Na tym etapie ich interes prawny będzie tylko hipotetyczny, a nie realny, co wyklucza podmioty, poza prowadzącym instalację, z udziału w omawianym rodzaju postępowań (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 1 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Op 36/08 oraz komentarz do art. 237 p. o. ś. w K. Gruszecki, Prawo ochrony środowiska, Komentarz, LEX, 2008, wyd. II).
W związku z powyższym stwierdzić należy, że stroną postępowania administracyjnego z przedmiocie sporządzenia przeglądu ekologicznego przedstawiającego oddziaływanie akustyczne na środowisko kompleksu "G." w W., prowadzonego przez R. sp. z o. o. w W., jest wyłącznie ta spółka, czego konsekwencją jest odmowa ochrony innych podmiotów w postępowaniu sądowoadministracyjnym, którym to przysługuje jedynie interes faktyczny.
W związku z powyższym skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p. p. s. a. podlega odrzuceniu. O kosztach postępowania orzeczono w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p. p. s. a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło