I OZ 621/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 01 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. D., A. B. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1721/10 odmawiające sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi Prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa – Śródmieście Północ w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1721/10 oddalił skargę Prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Pismem z dnia 18 marca 2011 r. pełnomocnik uczestników postępowania A. D., A. B. i D. K. złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2011 r. Postanowieniem z dnia 13 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 141 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż w dniu 21 marca 2011 r. uczestnicy postępowania A. D., A. B. i D. K. złożyli wniosek o sporządzenie uzasadnienia wskazanego orzeczenia. Przy czym wniosek ten złożyli do Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie II Wydział Cywilny, który w dniu 12 kwietnia 2011 r. nadał go do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – jako właściwego w przedmiotowej sprawie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik A. D., A. B. i D. K. wnosząc o uchylenie powyższego postanowienia w całości i uwzględnienie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: - naruszenie art. 141 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 83 § 3 p.p.s.a. polegające na odmowie sporządzenia wniosku o uzasadnienie wyroku pomimo, iż okoliczności faktyczne sprawy wskazują, iż został on złożony w ustawowo przewidzianym terminie. Pełnomocnik uczestników postępowania, podniósł iż "wniosek ten został w dniu 21 marca 2011 r. oddany w polskim urzędzie pocztowym na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Wydział I, ul. Jasna 2/4 00-013 Warszawa. Fakt, nadania wniosku o uzasadnienie wyroku na powyższy adres znajduje potwierdzenie w potwierdzeniu nadania pisma listem poleconym w polskim urzędzie pocztowym, które widnieje w pocztowej książce nadawczej". Zdaniem pełnomocnika uczestnicy postępowania nie dopuścili się więc błędu w nadaniu wniosku, bowiem wniosek ten został nadany w terminie i na prawidłowy adres. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, iż uzasadnienie wyroku, którym skarga została oddalona, sporządza się na wniosek strony złożony w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu jego sentencji. Doręczenie stronie odpisu sentencji wyroku z urzędu następuje jedynie w wypadku wskazanym w art. 139 § 4 tej ustawy, kiedy to orzeczenie wydane zostaje na posiedzeniu niejawnym oraz w art. 140 § 2 gdy strona pozbawiona jest wolności i nie posiada profesjonalnego pełnomocnika działającego w sprawie w jej imieniu. Żadna z tych sytuacji nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Z przepisu tego wynika, iż możliwe są dwa sposoby wnoszenia pism - bezpośrednio do sądu jak i za pośrednictwem placówki pocztowej. Wybór sposobu złożenia pisma pozostawiony jest stronie, która może to zrobić w godzinach otwarcia sądu albo w placówce pocztowej aż do upływu ostatniego dnia terminu. Oddanie pisma w sposób określony w art. 83 § 3 p.p.s.a. jest czynnością procesową. Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, iż strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, a taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie, ponosi wszelkie skutki jego działań lub zaniedbań. Jak wynika z akt sprawy wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem został sporządzony i nadany przez profesjonalnego pełnomocnika uczestników postępowania – radcę prawnego - w dniu 21 marca 2011r., z tymże przesyłka została błędnie zaadresowana, bowiem jako adresata korespondencji wskazano "Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie II Wydział Cywilny, ul. Terespolska 15A 03-813 Warszawa" (k- 58). Nadmienić należy, iż okoliczność podnoszona przez pełnomocnika skarżących - że nadanie wniosku o uzasadnienie wyroku było prawidłowe i zostało skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na adres ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa - znajdująca potwierdzenie w zapisie widniejącym w pocztowej książce nie zmienia faktu błędnego zaadresowania koperty na której wskazano jako adresata Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie II Wydział Cywilny, w wyniku którego przesyłka trafiła do niewłaściwego sądu.. Zatem stwierdzić należy, iż nienależyte dokonanie przez pełnomocnika tej czynności wywołuje skutki także wobec strony. Wobec tego należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że dniem wniesienia wniosku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest dzień 12 kwietnia 2011 r., czyli dzień nadania go przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie. Ergo przedmiotowy wniosek został złożony z przekroczeniem terminu, ponieważ termin jego złożenia upłynął w dniu 25 marca 2011r. Zatem stwierdzić należy, iż okoliczności podnoszone w zażaleniu nie świadczą o braku winy strony w uchybieniu terminu, a rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego należy uznać za prawidłowe. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.