III SAB/Wa 8/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska - Florek, po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie zwrotu nadpłaconej opłaty targowej postanawia - odrzucić skargę - Pismem z 31 grudnia 2010 r. A. Z. (dalej - "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W., z uwagi na przekroczenie terminu do zwrotu nadpłaty w opłacie targowej. Skarżący wskazał, iż przedmiotowa nadpłata została stwierdzona decyzją z [...] kwietnia 2004 r. Mimo wielokrotnych wezwań organ nie zwrócił przedmiotowej nadpłaty. W związku z powyższym Skarżący wniósł o zobowiązanie Prezydenta W. do niezwłocznego zwrotu nadpłaty oraz ukaranie Prezydenta W. karą porządkowa lub dyscyplinarną przewidzianą w art. 142 Ordynacji podatkowej. Do skargi Skarżący załączył również wniosek o nadanie decyzji Prezydenta W. klauzuli wykonalności. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o odrzucenie skargi jako niepodlegającej drodze sądowoadministracyjnej oraz złożonej po upływie terminu, ewentualnie o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej, a także o odrzucenie wniosku o nadanie decyzji klauzuli wykonalności. Dodatkowo organ wyjaśnił, iż nie pozostaje w bezczynności. Organ postąpił bowiem zgodnie z dyspozycją Skarżącego i przekazał nadpłatę z tytułu opłaty targowej na pokrycie zobowiązań Skarżącego z tytułu bezumownego korzystania z gruntów W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, bowiem nie podlega ona kognicji sądów administracyjnych. W pierwszej kolejności Sąd zauważa, iż stosownie do przepisów art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów m.in. w przypadku określonym w pkt 4, tj. innych niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W ocenie Sądu, badając dopuszczalność skargi na bezczynność Prezydenta W. polegającą na niewykonaniu ostatecznej decyzji o zwrocie nienależnie uiszczonej opłaty targowej uznać należało, że wykonanie decyzji jest obowiązkiem organu, jednakże działanie to nie ma charakteru władczego, lecz jest czynnością materialno-techniczną, nie należy zatem, do kategorii tych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, które podlegają kontroli sądu (por. wyrok NSA z 10 stycznia 2007 r. sygn. akt II FSK 1542/05). Aby była dopuszczalna skarga na bezczynność organu muszą zaistnieć okoliczności zobowiązujące ten organ do wydania aktu określonego w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. (decyzji, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, na które służy zażalenie) lub innego (o którym mowa w pkt 4) aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. postanowienie NSA z 16 września 2004 r. sygn. akt OSK 247/04, ONSAiWSA 2004, nr 2, poz. 30). Dodatkowo, muszą być to akty o charakterze władczym, załatwiające sprawę indywidualną z zakresu administracji publicznej. Do takich aktów (czynności) nie można zaliczyć czynności polegającej na wykonaniu decyzji ostatecznej. W tym zakresie organ ma obowiązek wykonać decyzję bez przeprowadzania dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Organ nie ma możliwości innego wyboru zachowania niż wykonanie decyzji. Z tych właśnie względów wykonanie decyzji przez organ pierwszej instancji nie może być uznane za władcze działanie organu administracji mające na celu rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. W związku z powyższym, Sąd stwierdza, że rozpoznawana sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a wniesiona w sprawie skarga jest niedopuszczalna. Sąd zauważa również, że z akt sprawy wynika, iż niewykonanie decyzji Prezydenta W. było wynikiem stanowiska organu, iż Skarżącemu nie przysługuje zwrot uiszczonej nienależnie opłaty targowej, bowiem została ona skompensowana (za zgodą Skarżącego) z należnością gminy z tytułu bezumownego korzystania z należącego do gminy gruntu w celu prowadzenia działalności handlowej. Odnosząc się do załączonego do skargi wniosku o nadanie decyzji Prezydenta W. rygoru natychmiastowej wykonalności Sąd wskazuje, iż określona w przepisach art. 3 p.p.s.a. właściwość rzeczowa sądów administracyjnych oznacza, iż w braku w tym zakresie szczególnych uregulowań ustawowych, sądy administracyjne nie są uprawnione do orzekania w sprawach wynikających z innych niż administracyjny stosunków prawnych. Jednocześnie, w myśl art. 1 p.p.s.a. postępowanie sądowe w sprawach z zakresu dokonywanej przez Sądy administracyjnej kontroli działalności administracji publicznej normowane jest przepisami ustawy - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do postępowania tego przepisy procedury cywilnej znajdują zastosowanie jedynie w takim zakresie, w jakim przewidują to regulacje Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W zakresie procedur postępowania sądowoadministracyjnego nie przewidziano przy tym orzekania w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności decyzji administracyjnej w celu jej wykonania. Zaznaczyć w tym miejscu należy, iż ostateczna decyzja organu administracji publicznej stanowi administracyjny tytuł egzekucyjny, podlegający przymusowemu wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. Przewidziany przepisami ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 29, poz. 1954 ze zm.) tryb postępowania, w zakresie wykonania uprawnień i obowiązków wynikających z decyzji, jak również znajdujący zastosowanie do wydania decyzji, tryb postępowania administracyjnego, nie nakładają przy tym obowiązku nadania decyzji klauzuli wykonalności w celu jej wykonania. Postępowanie egzekucyjne w administracji prowadzone jest bowiem na podstawie tytułu wykonawczego, który sporządzany jest według wzoru określonego przepisami prawa i nie wymaga nadania klauzuli wykonalności przez Sąd. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.