I SA/Sz 990/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk - Gawęcka Sędzia WSA Marzena Kowalewska Protokolant Gabriela Porzezińska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 marca 2011 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zaksięgowania retrospektywnego kwoty długu celnego oddala skargę. Dyrektor Izby Celnej w S. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie retrospektywnego zaksięgowania T.M. kwoty długu celnego w wysokości [...]. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż w dniu 26 maja 2007 r. "H" M.I., działając jako przedstawiciel bezpośredni T.M., zgłosiła do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu towar określony jako "samochód osobowy używany o charakterze zabytkowym – [...] nr nadwozia [...], nr silnika: brak, poj. 8193 cm3, rodzaj paliwa: benzyna, rok prod. 1974", deklarując kod Taric 97050000 90 obejmujący "Kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, historyczne, archeologiczne, paleontologiczne, etnograficzne lub numizmatyczne, z pozostałych materiałów (tzn. inne niż z drewna)". Przedmiotowe zgłoszenie celne zostało zarejestrowane pod pozycją ewidencji [...]. Do zgłoszenia celnego załączono m.in. następujące dokumenty: deklarację Wartości Celnej D.W.1, umowę kupna-sprzedaży z dnia 22 lutego 2007 r. wystawioną przez "M" z [...] na kwotę [...], tytuł/świadectwo własności pojazdu ("Certificate of Title") nr [...] z dnia [...], Ocenę techniczną nr [...]z dnia [...] sporządzoną przez rzeczoznawcę samochodowego mgr inż. R.K. wraz ze zdjęciami pojazdu, Opinię [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nr [...] z dnia [...], fakturę nr [...] z dnia [...] za m.in. transport morski wystawioną przez "A", fakturę VAT nr [...] z dnia [...] za transport na odcinku [...]. Naczelnik Urzędu Celnego w S. postanowieniem nr [...] z dnia [...] wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie kontroli zgłoszenia celnego zawartego na dokumencie SAD z dnia 26 maja 2007 r., na podstawie którego procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu objęto towar określony jako "samochód osobowy używany o charakterze zabytkowym - [...], nr nadwozia [...]", które miało na celu ustalenie stanu towaru, prawidłowej klasyfikacji taryfowej, a co się z tym wiąże prawidłowej wysokości kwoty długu celnego. Po zakończeniu postępowania Naczelnik Urzędu Celnego w S. decyzją nr [...] z dnia [...] zaksięgował retrospektywnie kwotę długu celnego w wysokości [...], dla towaru objętego procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu na podstawie zgłoszenia celnego [...] z dnia [...]. Powyższa kwota stanowiła różnicę między prawnie należną kwotą cła w wysokości [...], a kwotą cła wynikającą z ww. zgłoszenia celnego w wysokości [...]. Powyższe wynikało ze zmiany klasyfikacji towaru określonego w w/w zgłoszeniu celnym z dnia 26 maja 2007 r. jako "samochód osobowy używany o charakterze zabytkowym - [...], nr nadwozia [...], nr silnika: brak, poj. 8193 cm3, rodzaj paliwa: benzyna, rok prod. 1974", dla którego zadeklarowano w w/w zgłoszeniu celnym kod Taric 97050000 90, dotyczący przedmiotów kolekcjonerskich objętych pozycją 9705. W ocenie Naczelnika Urzędu Celnego w S. importowany pojazd nie spełniał kryteriów przedstawionych w Notach wyjaśniających do CN i nie może być uznany w świetle Wspólnej Taryfy Celnej za pojazd kolekcjonerski, zatem winien być klasyfikowany w ramach pozycji HS 8703, obejmującej z brzmienia "pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób". W odwołaniu od tej decyzji odwołujący domagał się uchylenia w/w decyzji z dnia [...] i zarzucił, że ustalona w decyzji klasyfikacja taryfowa importowanego pojazdu jest niewłaściwa. Wskazano, iż gdyby sprowadzane przez stronę pojazdy zabytkowe w momencie importu nie były klasyfikowane przez organ celny jako pojazdy zabytkowe, to nigdy nie zdecydowałaby się na ich zakup i nigdy nie znalazłyby się one na obszarze celnym Polski. Dodatkowo odwołujący podniósł, że organ celny nigdy nie podważał zabytkowego charakteru importowanych przez niego pojazdów, zaś odprawy takich pojazdów wg wiedzy strony dokonywane są na terenie Polski na podobnych zasadach. Strona wskazała także, iż w styczniu 2010 r. zgłosiła w Oddziale Celnym w L. kolejny pojazd zabytkowy, [...] z 1975r. i został on zaklasyfikowany do pozycji 97050000, z uwzględnieniem dyrektyw unijnych, a dokumentacja była identyczna jak w przedmiotowej sprawie. Strona wyjaśniła, iż importowane prze nią pojazdy zabytkowe były zawsze klasyfikowane jako zabytkowe na podstawie opinii rzeczoznawcy oraz opinii Konserwatora Zabytków, z których jasno wynika, że pojazdy te są pojazdami zabytkowymi. Ponadto w odwołaniu zarzucono, iż nie jest prawdą zdanie zawarte w decyzji organu celnego I instancji, że nie wypowiadał się w sprawie, bowiem po otrzymaniu pierwszych pism był w Oddziale Celnym w L. i składał pisemne wyjaśnienia w sprawie przedmiotowych pojazdów zabytkowych, zaś kopii oświadczeń nie zachował. Zdaniem strony kwestionowanie po trzech latach odprawy celnej i żądanie dopłaty do należności celnych jest "bez sensu" i uniemożliwia prowadzenie jakichkolwiek interesów (importu). Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w S. wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej Szczecinie przedmiotowy pojazd nie spełniał kryteriów warunkujących jego klasyfikację jako przedmiotu kolekcjonerskiego, zawartych w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej (CN), zatem zmiana klasyfikacji taryfowej jest uzasadniona. Jak wyjaśnił organ odwoławczy przedmiotowy pojazd marki [...], wyprodukowany w 1974 r., spełniał jedynie podstawowe ("wstępne") kryterium wieku - najmniej 30 lat, bowiem w dniu zgłoszenia celnego, tj. 26 maja 2007 r. był pojazdem 33 letnim. Pomimo spełnienia podstawowego kryterium - 30 lat, pojazd nie spełniał innych warunków zawartych w Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej (CN) Wspólnot Europejskich opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C Nr 50 w dniu 28 lutego 2006 r. Jak wskazał organ przedmiotowy pojazd nie był bowiem przedmiotem specjalnej transakcji poza normalnym handlem. Samochód został nabyty w firmie "M" w [...]. Jak ustalił organ celny I instancji, na podstawie informacji dostępnych na ogólnie dostępnych stronach internetowych (www.merchantcircle.com) jest to firma zajmująca się handlem używanymi pojazdami. Zatem, według organu odwoławczego, dokonana przez stronę transakcja zakupu samochodu nie posiadała żadnych szczególnych cech, które wyróżniałyby ją spośród transakcji dokonywanych w normalnym handlu podobnymi wyrobami (np. sprzedaż aukcyjna przeznaczona dla kolekcjonerów aut zabytkowych). Dodatkowo z rachunku sprzedaży wynikało, iż pojazd nabyto za kwotę [...], co pozwala na stwierdzenie, jak wskazał słusznie organ celny I instancji, że przy takiej cenie w przypadku pojazdu samochodowego, trudno mówić o znacznej wartości pojazdu. Spełnienie warunku dotyczącego wartości pojazdu klasyfikowanego do pozycji 97050000 byłoby widoczne w przypadku, gdyby wartość tego pojazdu była znacznie wyższa i wynikała z jego unikatowości spowodowanej np. bardzo niewielką ilością zachowanych egzemplarzy. W przypadku natomiast tak niskiej wartości, jaka została uwidoczniona na rachunku z dnia 22 lutego 2007 r., nie można mówić, zdaniem organu, o niepowtarzalności tego egzemplarza oraz o jego wartościach kolekcjonerskich. Jak wskazał organ już z samego doświadczenia życiowego wiadomo, że w przypadku przedmiotów kolekcjonerskich, stanowiących część jakiejś większej kolekcji, zainteresowanie potencjalnych nabywców (hobbystów/kolekcjonerów) jest ogromne i są oni w stanie zapłacić każdą cenę, po to tylko aby wzbogacić swoje zbiory kolekcjonowanych dóbr. Zatem nieprawdopodobnym zdaje się być, aby samochód o wartości [...] stanowił przedmiot pożądania kolekcjonerów, a tym bardziej nie można mówić o jego znacznej wartości Natomiast odnosząc się do kryterium rzadkości, organ odwoławczy podkreślił, iż organ celny I instancji prawidłowo ustalił na podstawie popularnych internetowych stron aukcyjnych oraz ogłoszeniowych, że podaż na rynku wtórnym tego typu samochodów jest dość duża -14 ofert sprzedaży pojazdu marki [...] model [...] w tym z rocznika 1974. Organ celny I instancji na podstawie informacji zawartych na stronie internetowej www.autocentrum.pl. ustalił, iż w 1975 roku sprzedano ilość 8.950 szt. tego typu pojazdów, natomiast w kolejnym roku dzięki lepszemu marketingowi sprzedano 14.000 szt. tego modelu (www.en.wikipedia.org). Organ zauważył także, iż w przedłożonej Ocenie technicznej nr [...] z dnia 22 maja 2007 r. rzeczoznawca nie wypowiedział się w kwestii liczby wyprodukowanych egzemplarzy tego modelu, tylko wskazał, że model ten był produkowany w latach 1971 - 1976. Jednakże liczne oferty sprzedaży (dostępne na stronach internetowych stronach - amerykańskich lub krajowych) oraz wypowiedzi osób posiadających przedmiotowy model auta zamieszczone na stronach internetowych, (np. www.autocentrum.pl.) świadczą, że wiele aut w lepszym, bądź gorszym stanie, przetrwało próbę czasu. Zatem kryterium rzadkości jest nie spełnione, bowiem podaż na rynku wtórnym tego typu samochodów jest dość duża. Organ podniósł także, iż w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione postanowienia zawarte w uwagach 2 a) i b) Not wyjaśniających do CN, w których ustawodawca wyraźnie wymienił pojazdy mechaniczne, które niezależnie od daty produkcji posiadają kolekcjonerski charakter, jeśli brały udział w wydarzeniu historycznym bądź samochody wyścigowe, które zostały zaprojektowane, zbudowane i wykorzystywane wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnęły sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub w międzynarodowych konkurencjach. Importowany pojazd nie uczestniczył w wydarzeniu historycznym ani też nie został odnotowany w sukcesach sportowych, bowiem w zgromadzonym materiale dowodowym brak jest informacji na temat istnienia odpowiedniej dokumentacji jak również strona nie przedłożyła żadnych dowodów w tej kwestii. Natomiast oceniając przedłożone w niniejszej sprawie dokumenty, tj. Opinię Techniczną nr [...] z dnia [...] oraz Opinię [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nr [...] z dnia [...], organ odwoławczy stwierdził, iż dowody te nie mogą przesądzać o klasyfikacji taryfowej importowanego pojazdu jako kolekcjonerskiego. Powyższe wynika bowiem z faktu, iż dla potrzeb celnych podstawą prawną wydawanych w tym zakresie decyzji są wyłącznie przepisy prawa celnego wspólnotowego, w tym dla potrzeb klasyfikacji taryfowej podstawą są postanowienia dotyczące nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej, nawet wówczas, gdyby towary traktowane były odmiennie w innych przepisach, publikacjach czy opiniach rzeczoznawców. Takie stanowisko zapewnia jednolitą klasyfikację towarów w ramach określonej nomenklatury, w związku z występującymi rozbieżnościami nazewnictwa stosowanego w poszczególnych klasyfikacjach. Tak więc ogłaszane i wydawane normy, nomenklatury czy klasyfikacje nie są w stosunku do siebie przepisami lecz funkcjonują w polskim nazewnictwie niezależnie i znajdują swoje własne umocowanie prawne oraz określone zastosowanie. Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie obiektywnej charakterystyki i właściwości badanego przedmiotu, zgodnie z wyżej wskazanymi przepisami celnymi. Reasumując organ wskazał iż, jednolite stosowanie przepisów dotyczących klasyfikacji taryfowej towarów zapewnia Taryfa Celna, wyjaśnienia do niej i Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Wobec powyższego klasyfikacji towarów nie dokonuje się w oparciu o powszechnie obowiązujące przepisy, normy, które regulują specyficzne dziedziny życia lub systematyzują pojęcia. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w S., pojazd będący przedmiotem niniejszego postępowania nie spełniał powyższych kryteriów i nie mógł zostać uznany w świetle Wspólnej Taryfy Celnej jako pojazd kolekcjonerski, w związku z tym zadeklarowany w zgłoszeniu celnym nr [...] z dnia [...] kod Taric 97050000 90, dotyczący przedmiotów kolekcjonerskich objętych pozycją 9705 jest niewłaściwy. Zatem ustalenia, co do braku podstaw klasyfikacji importowanego samochodu marki [...] typ model [...], nr nadwozia [...], w ramach pozycji 9705 taryfy Celnej, wskazane w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] były prawidłowe i uzasadnione. Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy wskazał, iż używany samochód osobowy marki [...] model [...], nr nadwozia [...], wyposażony w silnik o zapłonie iskrowym o pojemności silnika 8.193 cm3, wyprodukowany w 1974 r., winien być klasyfikowany w ramach pozycji HS 8703, obejmującej z brzmienia "pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób". Mając na uwadze, iż przedmiotowy używany samochód osobowy posiada silnik o zapłonie iskrowym o pojemności silnika 8.193 cm3, zgodnie z regułą 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej należy zaklasyfikować do podpozycji CN 87032490 obejmującej "używane pojazdy samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, wyposażone w silniki tłokowe wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym i o pojemności skokowej przekraczającej 3000 cm3". Przytaczając przepisy art. 2 oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej organ wskazał, iż dla kodu CN 87032490 Zintegrowana Taryfa Wspólnot Europejskich nie przewiduje dodatkowego podziału wspólnotowego, w związku z powyższym przedmiotowy samochód osobowy marki [...] typ [...] model [...], należy klasyfikować do kodu Taric 87032490 00, obejmującego "używane pojazdy samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi wyposażone w silniki tłokowe wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym i o pojemności skokowej przekraczającej 3000 cm3". Organ wskazał, iż wartość celna dla przedmiotowego towaru wynosi [...] ([...]+ zadeklarowane koszty transportu do miejsca wprowadzenia na teren Wspólnoty w wysokości [...], tj. 031W=+[...], gdzie kurs waluty 1 USD = 2,8005 zł, wynosi [...]). Prawnie należna kwota należności celnych dla towaru klasyfikowanego do kodu Taric 8703249000, przy zastosowaniu stawki celnej dla krajów trzecich ERGA OMNES-CEE w wysokości 10%, zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L nr 286 z 28.10.2005r. ze zm.) wynosi zatem 339,00 zł (3.389,00 x 10% = 339,00 zł). Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wskazał, iż w dniu zgłoszenia, tj. 26 maja 2007 r., klasyfikacja pojazdu do kodu Taric 9705000090 zadeklarowana przez stronę w zgłoszeniu celnym nr [...] została przyjęta i nie była weryfikowana. Organ wskazał, iż zgłoszenie celne oznacza czynność, poprzez którą osoba wyraża, w wymaganej formie i określony sposób, zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną. Zgłoszenie celne dokonywane jest formie pisemnej (art. 61 WKC) na formularzu zgodnym z oficjalnym, przewidzianym w tym celu wzorem, czyli na formularzu SAD, który musi być podpisany. Do zgłoszenia winny być załączone dokumenty, których przedłożenie jest wymagalne dla zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary (art. 62 WKC). Jak podkreślił organ za prawdziwość informacji podanych w zgłoszeniu celnym, autentyczność załączonych dokumentów oraz przestrzeganie wszelkich obowiązków odnoszących się do objęcia danych towarów odpowiednią procedurą odpowiedzialnym jest, zgodnie z art. 199 pkt 2 RWKC, zgłaszający lub jego przedstawiciel. Jeżeli zgłoszenie celne spełnia wymogi formalne jest natychmiast przyjmowane przez organ celny (art. 63 WKC). Z kolei weryfikacja zgłoszeń celnych pod względem ich poprawności jest uprawnieniem organu, a nie jego obowiązkiem. Jednakże uprawnienie to może być wykonywane nie tylko w momencie przyjmowania zgłoszenia celnego (art. 68 WKC), lecz również po tym fakcie (art. 78 WKC). Wobec powyższego kontrola taka może nastąpić po przyjęciu zgłoszenia celnego, a przed zwolnieniem towaru do wnioskowanej procedury (art. 68 WKC), lub po zwolnieniu towarów do określonej procedury (kontrola postimportowa - art. 78 ust. 2 WKC). Wobec powyższego organ podkreślił, iż przed zwolnieniem towarów do wnioskowanej procedury, organom celnym przysługują uprawnienia wynikające z przepisu art. 68 WKC, tj. uprawnienie do kontroli zgłoszenia i załączonych do niego dokumentów. W takim przypadku wynik weryfikacji jest podstawą do dalszego stosowania przepisów celnych (art. 71 WKC). Jeżeli wynik weryfikacji lub rewizji towarów wykazuje niezgodność z danymi zawartymi w zgłoszeniu celnym, wtedy organ celny dokonuje adnotacji na dokumencie SAD lub innym dołączonym dokumencie o faktycznych cechach (np. wartości celnej, klasyfikacji), będących podstawą do obliczenia należności przywozowych. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego w całości oraz poprzedzającej jej decyzji I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił błędne ustalenie stanu faktycznego, sprowadzającego się do niewłaściwej klasyfikacji towaru w postaci samochodu osobowego o charakterze zabytkowym marki [...]. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w S. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Spór w rozpoznanej sprawie dotyczy klasyfikacji taryfowej samochodu marki [...] wyprodukowanego w roku 1974. Skarżący zadeklarował opisany pojazd do kodu CN 9705 00 00 jako pojazd kolekcjonerski, z kolei organy celne obu instancji stoją na stanowisku, iż ze względu na takie cechy jak typ, pojemność silnika oraz fakt, że samochód był używany oraz, że brak jest dowodu na to, że pojazd stanowi znaczący krok w rozwoju ludzkości lub pewien okres takiego rozwoju, przedmiotowy samochód należy zaklasyfikować do kodu CN 8703 24 90. Stosownie do brzmienia art. 20 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 2 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny – dalej WKC w przypadku powstania długu celnego należności wymagane zgodnie z prawem określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, która obejmuje m.in. towarową Nomenklaturę Scaloną. Zgodnie z art. 12 Rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej, Komisja przyjmuje wynikające ze środków przyjętych przez Radę lub Komisję, rozporządzenia przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej (CN) wraz z autonomicznymi i konwencyjnymi stawkami celnymi. Rozporządzenie takie podlega publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie później niż 31 października każdego roku i obowiązuje od dnia 1 stycznia roku następnego. Podkreślić należy, iż konsekwencją przystąpienia Polski do Unii Europejskiej jest konieczność innego podejścia do prawa. Nie wiąże nas już tylko prawo krajowe, ale przede wszystkim prawo wspólnotowe. W prawie wspólnotowym ważne natomiast są nie tylko przepisy prawa powszechnie obowiązującego, ale także różnego rodzaju instrumenty prawa, jak np. noty, opinie, zalecenia, które nie mają mocy wiążącej. Te instrumenty prawa międzynarodowego wydawane są przez specjalnie powołane do tego organy, czy instytucje wspólnotowe i są one publikowane w Dzienniku Urzędowym UE C. Tworzą one tzw. "miękkie prawo" i mają na celu zapewnienie jednolitości stosowania prawa wspólnotowego. Tego rodzaju instrumenty prawa nie mogą być pomijane przy rozstrzyganiu spraw. Nadto ważną rolę w prawie wspólnotowym, w pewnym sensie precedensową, stanowią także wyroki Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Istotne znaczenie dla interpretacji Nomenklatury taryfowej mają noty wyjaśniające i klasyfikacje wydawane przez Światową Organizację Celną (dalej WCO). Europejski Trybunał Sprawiedliwości (dalej ETS) w orzeczeniach niejednokrotnie uznawał, że noty i opinie WCO nie są wiążące ani dla organów celnych, ani dla sądów (por. wyroki w sprawach: 38/75, 69 i 70/76, 798/79, C-35/93, C-130/02, C-396/02, C-467/03). Jednocześnie ETS stwierdzał, że noty wyjaśniające WCO stanowią ważny środek służący zapewnieniu jednolitego stosowania Taryfy celnej przez organy celne państw członkowskich i jako takie mogą być uznane za istotną pomoc w interpretacji taryfy (por. wyroki w sprawach 798/79, C-396/02). Za zasadę uznał ETS stosowanie tych not w procesie interpretacji nomenklatury towarowej. Odstąpienie od tej zasady jest dopuszczalne, ale jedynie wówczas, gdy nota "wydaje się niezgodna ze sformułowaniem danej pozycji lub wyraźnie wykracza poza uprawnienia przyznane Radzie Współpracy Celnej" (por. wyrok w sprawie 38/75). Stosowanie not wyjaśniających jest konieczne w celu jednolitego stosowania przepisów prawa celnego. W wyroku w sprawie C-467/03 ETS stwierdził: "Ustanowione przez Komisję noty wyjaśniające do CN, jak również noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i kodowania towarów (zwanego dalej "HS") opracowane w ramach Światowej Organizacji Celnej przyczyniają się w istotny sposób do wykładni zakresu poszczególnych pozycji taryfowych, nie są jednakże prawnie wiążące." Podkreślić w tym miejscu należy, że Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich opublikowane zostały w Dzienniku Urzędowym UE C z 2006 r. 50/1. W preambule do publikacji Not wyjaśniających stwierdzono: " Na mocy art. 9 ust.1 lit. a akapit drugi i art.10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 Komisja przyjęła Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej (NWCN) po przeanalizowaniu przez Sekcję nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego. Chociaż Noty wyjaśniające do nomenklatury Scalonej mogą odwoływać się do Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, to jednak nie zastępują tych ostatnich, ale powinny być uważane za ich dopełnienie i używane w połączeniu z nimi." W Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich do sekcji XXI – Dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie i antyki, dział 97, kod CN 9705 00 00 – kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, historyczne, archeologiczne, paleontologiczne, etnograficzne lub numizmatyczne – wskazano, że: 1) "Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne stanowiące egzemplarze kolekcji o wartości historycznej, jeżeli spełniają one kryteria zawarte w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawie nr C 200/84 i dlatego związku z tym: - występują w ograniczonej liczbie egzemplarzy, - nie są zwykle wykorzystywane zgodnie z ich właściwym przeznaczeniem, - są przedmiotem specjalnych transakcji poza normalnym handlem podobnymi wyrobami, - posiadają znaczną wartość, oraz - stanowią znaczący krok w rozwoju ludzkości lub pewien okres takiego rozwoju. Uwzględniając fakt, że pojazd mechaniczny jest zasadniczo artykułem użytkowym, o stosunkowo krótkim czasie użytkowania oraz jest przedmiotem ciągłego rozwoju technicznego, mogą mieć zastosowanie następujące warunki wstępne, leżące u podstaw powyższego orzeczenia, o ile nie pozostają one w oczywistej sprzeczności z następującymi faktami: - oryginalne pojazdy, bez zasadniczych zmian podwozia, układu kierowniczego lub hamulcowego, silnika itp., co najmniej 30-letnie oraz modele lub typy, które nie są już produkowane, - wszystkie pojazdy wyprodukowane przed rokiem 1950, nawet niejeżdżące. 2) Pozycja 9705 00 00 obejmuje także egzemplarze kolekcji o wartości historycznej: (a) pojazdy mechaniczne, niezależnie od daty ich produkcji, które, co może zostać udowodnione, brały udział w wydarzeniu historycznym; (b) samochody wyścigowe, które, co może zostać udowodnione, zostały zaprojektowane, zbudowane i wykorzystane wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnęły znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub w międzynarodowych konkurencjach. Dowodem może być odpowiednia dokumentacja na przykład publikacje informacyjne lub literatura specjalistyczna lub opinie uznanych ekspertów." Jak wynika z powyższego warunkami wstępnym zaklasyfikowania pojazdu samochodowego do kodu CN 9705 00 00 jest to by pojazd był oryginalny, bez zasadniczych zmian, był co najmniej 30-letni oraz by był to model (typ) już nieprodukowany. W rozpoznanej sprawie samochód zgłoszony przez skarżącego wyprodukowany został w roku 1974, a zatem spełnia on kryterium wieku bowiem w dniu zgłoszenia tj. 26 maja 2007 r. był pojazdem 33-letnim. Pomimo spełnienia tego podstawowego kryterium pojazd nie spełnia innych warunków zawartych w Notach wyjaśniających do CN. Jak słusznie bowiem wskazał organ pojazd ten nie był przedmiotem specjalnej transakcji poza normalnym handlem, jest bowiem dostępny w ofertach przedstawionych na wielu ogólnie dostępnych stronach internetowych firm zajmujących się handlem używanymi samochodami. Również cena nabytego pojazdu wskazuje, iż nie można mówić o jego znacznej wartości. Nie można także stwierdzić aby pojazd ten występował w ograniczonej liczbie egzemplarzy albowiem, jak to już wskazano, podaż tych pojazdów jest duża. Nie zostały także spełnione przesłanki zawarte w uwagach 2 a) i b) Not wyjaśniających ponieważ importowany pojazd nie uczestniczył w wydarzeniu historycznym ani tez nie został odnotowany w sukcesach sportowych. Z brzmienia not wyjaśniających do pozycji 9705 00 00 wynika bowiem, iż wszystkie warunki wymienione w nich muszą być spełnione łącznie. Zatem jeżeli nie będzie spełniony choć jeden z warunków, to samochód nie będzie mógł być zaklasyfikowany do ww. kodu CN. Organ celny jednakże w niniejszej sprawie przeanalizował spełnienie wszystkich przesłanek wskazanych w notach. Wynik tej analizy można potraktować jako potwierdzenie stanowiska organu, iż przedmiotowy samochód nie może być klasyfikowany do spornego kodu CN. Nie można zatem uznać aby organy dokonały naruszenia art. 20 WKC, poprzez dokonanie błędnej wykładni pozycji 9705 Nomenklatury Scalonej. Jak już wyżej wskazano noty wyjaśniające nie mają mocy wiążących źródeł prawa unijnego, jednakże mają one istotne znaczenia dla interpretacji pozycji CN. Podkreślić należy, iż w rozpoznanej sprawie organy celne klasyfikując sporny pojazd do innego niż skarżący kodu CN rozpatrzyły jego indywidualne cechy. Organy przeanalizowały bowiem jego stan na podstawie oceny technicznej rzeczoznawcy oraz cenę (wartość) i sposób jego nabycia, sposób jego wykorzystywania i dostępność na rynku modelu [...] typ [...] model [...]. Powyższe znalazło swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Oczywistym zaś jest, iż na terenie Wspólnoty Europejskiej nie będzie możliwa odprawa celna drugiego takiego samego samochodu, o takim samym numerze. W innych krajach członkowskich Unii Europejskiej mogą jednakże być zgłaszane samochody tej samej marki, modelu, roku produkcji, wyposażeniu i o podobnym stanie technicznym. Noty wyjaśniające mają natomiast służyć zapobieganiu rozbieżnościom w kwalifikowaniu takich samych (nie tych samych) samochodów do różnych kodów CN w różnych państwach członkowskich. Mają one eliminować takie sytuacje. Stąd powołanie się organów celnych na Noty wyjaśniające do Wspólnej Taryfy Celnej, Sąd nie uznaje za naruszenie prawa. Jak słusznie wskazał organ celny, wpisanie samochodu do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków dokonywane jest na podstawie innych przepisów (ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami – Dz. U. nr 162, poz.1568) oraz wymagań określonych przez Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, w których określono inne przesłanki, po spełnieniu których samochód może zostać wpisany do takiej ewidencji. W konsekwencji powyższego, klasyfikując sporny samochód do odpowiedniego kodu CN, organ nie może kierować się wyłącznie opinią [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków oraz opinią techniczną rzeczoznawcy samochodowego. Niezbędne jest bowiem spełnienie przez towar warunków określonych w przepisach celnych. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) orzeczono jak w sentencji.