II OZ 477/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 184/11 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi D. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 23 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu wniosku D. P. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego przez niego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że nałożona na skarżącego grzywna wynosi [...] zł. Skarżący zaś uzasadniając swój wniosek powołał się na możliwość powstania nieodwracalnych skutków lub też trudnych do odwrócenia następstw w wyniku wykonania zaskarżonego postanowienia. Podniósł, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego doprowadzi do zajęcia świadczenia skarżącego, który jest głównym żywicielem rodziny, co z kolei doprowadzi do znacznych trudności w zaspokajaniu zwykłych potrzeb rodziny. Wskazując na powyższe Sąd, powołując się na treść przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wskazał, że konstrukcja tego przepisu nakłada na wnioskodawcę obowiązek wykazania, iż wykonanie skarżonego postanowienia może z dużym stopniem prawdopodobieństwa wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym znaczność szkody oznacza, że musi być ona istotna względem ogólnej sytuacji majątkowej zobowiązanego. W ocenie Sądu podniesione przez skarżącego okoliczności do takich konsekwencji nie prowadzą, a rodzaj obowiązku nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny. Nie jest przekonywujące twierdzenie skarżącego, że zapłacenie kwoty grzywny stanowi realną groźbę doprowadzenia do powstania znacznych trudności w zaspokajaniu zwykłych potrzeb rodziny. O powyższym świadczy fakt, iż skarżący w toku postępowania egzekucyjnego wzniósł ogrodzenie o wartości przekraczającej kwotę [...] zł, zgodnie zaś z oświadczeniem złożonym przez skarżącego, osiągane przez niego dochody wynoszą miesięcznie około [...] zł, a ma na utrzymaniu rodzinę, w tym niepracującą żonę i piętnastoletnią córkę. W tych okolicznościach, w ocenie Sądu, ogólne powołanie się na możliwość wyrządzenia niekorzystnych skutków finansowych dla rodziny nie jest przekonujące. Skarżący nie podał innych argumentów, które przemawiałyby za potrzebą udzielenia ochrony tymczasowej i wstrzymania ostatecznego w administracyjnym toku postępowania postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie wskazując na błąd w ustaleniach faktycznych. Skarżący zarzucił błędne uznanie, iż nie przytoczył okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia, podczas gdy w istocie znana Sądowi sytuacja majątkowo-życiowa skarżącego w wystarczający sposób uprawdopodobniła fakt, iż wykonanie postanowienia może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i "przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie" do ponownego rozpoznania oraz pozostawienie rozstrzygnięcia o kosztach niniejszego postępowania Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem zatem wstrzymania wykonania decyzji przez sąd jest złożenie stosownego wniosku, w którym przytoczone zostaną okoliczności wskazujące na niebezpieczeństwo wystąpienia u wnioskodawcy przesłanek wymienionych w powołanym wyżej przepisie. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie - w tym przypadku postanowienia. W niniejszej sprawie wskazać należy, że wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia skarżący, poza ogólnym powołaniem się na trudności w zaspokajaniu zwykłych potrzeb rodziny, nie wskazał na okoliczności, które uzasadniałyby złożony wniosek. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności strona nie wykaże okoliczności uzasadniających stwierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz za brak przesłanek ochrony tymczasowej przez sąd uzasadniający oddalenie wniosku (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydanie 3, 2008 r., str. 219). Uznać zatem należy, że zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zaskarżonym postanowieniem odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Niezależnie od powyższego, podkreślenia wymaga, iż w myśl art. 61 § 4 p.p.s.a., strona w każdej chwili może wystąpić ponownie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.