I GZ 126/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. P. "J." Sp. z o.o. w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Po 142/11 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. P. "J." Sp. z o.o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Po 142/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odmówił S. P. "J." Spółce z o.o. w L. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego. Sąd pierwszej instancji uznał, iż złożony przez stronę skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. nie zasługiwał na uwzględnienie. Wskazując na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.) stanowiącego, że sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie całości lub części aktu lub czynności jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że żądając wstrzymania wykonania decyzji to strona ma obowiązek wykazania istnienia konkretnych i zindywidualizowanych okoliczności pozwalających na ustalenie, czy wykonanie zaskarżonego aktu w stosunku do wnioskodawcy może spowodować wystąpienie przesłanek, o których mowa w powołanym przepisie. Ocena powyższa została sformułowana w związku z następującymi okolicznościami sprawy. Skarżąca Spółka w skardze wniesionej do sądu zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania powyżej wskazanej decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r. Nie został on jednak w żaden sposób uzasadniony zaś jego zasadności strona upatrywała w zarzutach stawianych zaskarżonej decyzji. Niewykazanie przez Skarżącą Spółkę, że wykonanie tej decyzji, określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków oznaczało w ocenie Sądu pierwszej instancji, że nie zasługiwał on na uwzględnienie. Zażaleniem Spółka S. P. "J." zaskarżyła powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Orzeczeniu Sądu pierwszej instancji zarzucono naruszenie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Spółki naruszenie powyższego przepisu nastąpiło poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie polegające na nieuwzględnieniu grożącego Spółce niebezpieczeństwa wyrządzenia realnej szkody w związku z wykonaniem decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] grudnia 2010 r. oraz wywołaniu przez nią skutków praktycznie niemożliwych do odwrócenia. Zarzucono Sądowi pierwszej instancji również błąd w ustaleniach faktycznych polegających na bezpodstawnym przyjęciu, że w treść skargi na wskazaną powyżej decyzję brak było uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji. W ocenie skarżącej Spółki oczywista wadliwość formalna i merytoryczna decyzji jaką wykazano w skardze stanowi wystarczające uzasadnienie wniosku. Znaczący zakres zobowiązania podatkowego podlegającego natychmiastowemu wykonaniu, w zestawieniu z ujawnionym w aktach sprawy stanem majątkowym strony nie pozostawiał wątpliwości, że ściągnięcie należności podatkowej spowoduje natychmiastową "plajtę" skarżącej Spółki. Zdaniem skarżącej Sąd pierwszej instancji w sposób wadliwy i arbitralny dokonał ustaleń co do niewykazania grożącej Spółce szkody finansowej. W jej ocenie najbardziej oczywistym wykazaniem szkody jest wykazanie, że wykonanie decyzji podatkowej spowoduje utratę możliwości wykonywania jakiejkolwiek dalszej działalności gospodarczej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Jak prawidłowo wskazał Sąd pierwszej instancji opierając się o treść art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Oznacza to, że wnioskodawca powinien wskazać na konkretne okoliczności, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem decyzji, której wniosek o wstrzymanie dotyczy. Nie jest w tym zakresie wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do określonych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Skoro w niniejszej sprawie Skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji będącej przedmiotem skargi nie uzasadniała jakie konkretnie skutki dla prowadzenia jej działalności mieć będzie wykonanie decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym, uznać należy, iż w istocie nie wykazała istnienia konkretnych i zindywidualizowanych okoliczności pozwalających wywieść żądanie wstrzymania aktu jest zasadne. Niezasadne jest stanowisko skarżącej Spółki, iż wystarczającym uzasadnieniem dla wniosku jest oczywista wadliwość decyzji organu podatkowego tak pod względem formalny jak i merytorycznym w kontekście zarzutów stawianych w skardze wykazujące tę wadliwość. Jak bowiem wskazał to trafnie Sąd pierwszej instancji dokonywanie oceny wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji poprzez pryzmat postawionych jej zarzutów prowadziłoby do oceny zaskarżonej decyzji, a w konsekwencji do merytorycznego rozpoznania skargi. Na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji taka sytuacja jest niedopuszczalna, albowiem przedmiotem oceny nie jest tu prawidłowość lub wadliwość decyzji, a jedynie wpływ jej wykonania na sytuację wnioskodawcy – ewentualnego wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W odniesieniu do podniesionej w zażaleniu okoliczności, iż już sama wysokość zobowiązania podatkowego w zestawieniu ze znaną Sądowi pierwszej instancji sytuacją majątkową Skarżącej Spółki powinna spowodować uwzględnienie wniosku zauważyć należy, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.