V SA/Wa 2042/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant - st. sekr. sąd. Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2011 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... kwietnia 2010 r., nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... kwietnia 2010 r., nr ... . [...]. z siedzibą w [...] w dniu [...] kwietnia 2009 r. złożyła do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania 121 "Modernizacja gospodarstw rolnych, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013. W wyniku poddania wniosku weryfikacji stwierdzono uchybienia, do usunięcia których spółka była wzywana przez organ pismami z dnia [...] września 2009 r. i [...] grudnia 2009 r. Pismem Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2010 r. [...]. została poinformowana, zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, o odmowie przyznania jej pomocy finansowej w oparciu §14 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Organ wyjaśnił, iż Strona pomimo dwukrotnego wezwania do usunięcia braków nie złożyła: - ostatecznego pozwolenia zintegrowanego lub dokumentu, z którego wynikałoby, iż w gospodarstwie spółki takie pozwolenie nie jest wymagane ( chów lub hodowla do 2000 świń), - aneksu do umowy dzierżawy zawartej w dniu [...] kwietnia 2004 r. z Agencją Nieruchomości Rolnych, - decyzji wydanej przez WIOŚ o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczących zakupu dwóch zbiorników do dystrybucji oleju napędowego, - ostatecznego pozwolenia na budowę zbiorników plastikowych do przechowywania oleju napędowego, - wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy liczbą zwierząt zadeklarowaną w tabeli 3.1 Planu Rozwoju Gospodarstwa a kopią księgi rejestracji stada zwierząt. Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. [...] wezwała Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do usunięcia naruszenia prawa w związku z odmową przyznania pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych". Spółka w wezwaniu tym wskazywała, iż nie prowadzi chowu trzody chlewnej powyżej 2000 sztuk, nie jest więc wymagane pozwolenie zintegrowanego, na co złożyła stosowny dokument. Planowane zbiorniki nie są trwale związane z gruntem, zatem nie wymagają pozwolenia na budowę. Równocześnie spółka podniosła, iż nie była dwukrotnie wzywana do dostarczenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczących zakupu dwóch zbiorników do dystrybucji oleju napędowego i do wyjaśnienia rozbieżności w liczbie zwierząt, co stanowi naruszenie §14 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. Nadto spółka wyjaśniła, iż w zakreślonym terminie nie mogła złożyć aneksu do umowy dzierżawy zawartej w dniu [...] kwietnia 2004 r. z Agencją Nieruchomości Rolnych, ponieważ niezbędne dane uzyskała od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi już po tym terminie. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformowała spółkę, iż w wyniku analizy wezwania do usunięcia naruszenia prawa w postępowaniu z wniosku o przyznanie pomocy złożonego [...] kwietnia 2009 r. organ stwierdził, iż nie doszło do takiego naruszenia. Podtrzymując generalnie stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] kwietnia 2010 r. Agencja wycofała się jedynie z zarzutu dotyczącego niezłożenia aneksu do umowy dzierżawy. Organ stwierdził równocześnie, iż nieuzupełnienie pozostałych braków przesądza o zasadności odmowy przyznania pomocy. W skardze z dnia [...] lipca 2010 r., na informację zawartą w piśmie z dnia [...] kwietnia 2010r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] [...]. powtórzyła zarzuty podnoszone już uprzednio w wezwaniu z dnia [...] kwietnia 2010 r. do usunięcia naruszenia prawa w związku z odmową przyznania pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych", pomijając uznane przez organ wyjaśnienie kwestii związanej z dzierżawą ponad 204 ha i zachowaniem przez spółkę ciągłości upraw. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] sierpnia 2010 r. i rozwijającym ją piśmie z [...] października 2010 r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosła o oddalenie skargi. Zajmując dotychczasowe stanowisko w sprawie organ podkreślił, iż spółka była wzywana do usunięcia braków we wniosku dwukrotnie, tj. pismami z [...] września 2009 r. i z [...] grudnia 2009 r. Pomimo przewidzianych prawem możliwości strona tylko raz skorzystała z uprawnienia do przedłużenia terminu na dokonanie czynności, nie korzystała z możliwości przywrócenia tego terminu. Wobec nieusunięcia w terminie 21 dni przez [...] wszystkich braków Agencja, z mocy §14 ust. 4 pkt 2 w związku z ust. 5 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. była zobligowana do odmowy przyznania pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie organu odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. W powyższym kontekście stwierdzić należy, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, wydanego w trybie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. nr 64, poz. 427 ze zm.) stanowi § 14 ust. 5 Rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. nr 193, poz. 1397 ze zm.). Zgodnie z jego treścią jeśli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął wszystkich braków w terminie, Agencja nie przyznaje pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazuje, iż z treści § 14 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. jednoznacznie wynika obowiązek organu "wyłowienia" w toku weryfikacji wniosku wszystkich jego braków (objętych ustępem 3) przed wezwaniem wnioskodawcy, w formie pisemnej, do ich usunięcia w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania. Ponowne wezwanie przewidziane w § 14 ust. 4 pkt 2 może dotyczyć wyłącznie braków już stronie wskazanych w pierwszym wezwaniu do ich usunięcia. Dopiero gdy strona była dwukrotnie wezwana do usunięcia tego samego braku i po kolejnym wezwaniu powstała sytuacja, iż wnioskodawca nadal nie usunął wszystkich braków w terminie, Agencja nie przyznaje pomocy w oparciu o § 14 ust. 5 Rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych". Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, w uzasadnieniu odmowy przyznania pomocy w odniesieniu do niniejszego wniosku wskazano na istnienie przesłanki zawartej w cytowanym powyżej § 14 ust. 5 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r., polegającej na nieusunięciu wszystkich braków w terminie pomimo ponownego wezwania. Sąd, po przeprowadzeniu analizy pism z [...] września 2009 r. i [...] grudnia 2009 r., kierowanych przez organ do strony z wezwaniem do usunięcia stwierdzonych w toku weryfikacji wniosku uchybień stanął na stanowisku, iż zarzuty skargi odnoszące się do braku ponownego wezwania spółki do: - przedstawienia decyzji wydanej przez WIOŚ o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczących przedsięwzięcia polegającego na zakupie dwóch zbiorników do dystrybucji oleju napędowego wraz z dystrybutorem, - wyjaśnienia rozbieżności ilości sztuk trzody chlewnej pomiędzy Planem Rozwoju Gospodarstwa, wyliczeniem żywotności ekonomicznej gospodarstwa rolnego a zarejestrowaną ilością zwierząt w biurze powiatowym na dzień 31 grudnia 2008 r. są w pełni zasadne. Do złożenia decyzji wydanej przez WIOŚ spółka była jednokrotnie wzywana w piśmie z dnia [...] grudnia 2009 r. pkt 11 zaś wyjaśnienia rozbieżności w ilości zwierząt organ domagał się wyłącznie w piśmie z [...] września 2009 r. pkt 4. Odnosząc się do stanowiska organu dotyczącego niezłożenia przez stronę ostatecznego pozwolenia zintegrowanego lub dokumentu, z którego wynikałoby, iż w gospodarstwie spółki takie pozwolenie nie jest wymagane Sąd stanął na stanowisku, iż dopiero prawidłowe wezwanie spółki przez organ do usunięcia wątpliwości związanych z ilością zwierząt i ich usunięcie przez stronę pozwoli na ocenę czy strona zobowiązana była do złożenia tego dokumentu. Przesądzi o tym bowiem jednoznacznie ustalona ilość zwierząt w gospodarstwie. Sąd widzi także konieczność ponownego przeanalizowania przez organ zasadności żądania od spółki przedłożenia ostatecznego pozwolenia na budowę zbiorników plastikowych do przechowywania oleju napędowego. W ocenie Sądu Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa żądając od spółki powyższego pozwolenia całkowicie abstrahuje od rzeczywistych parametrów tych zbiorników i warunków niezbędnych do ich ustawienia. Jak wynika ze znajdujących się w aktach administracyjnych danych zbiorniki te w zależności od typu mają 1,17 metra do 1,40 metra długości, 0,81 metra do 1,00 metra szerokości i 0,90 metra do 1,20 metra wysokości. Są to urządzenia mobilne, dostosowane do transportu na pojazdach samochodowych. Instrukcja Bezpiecznej Obsługi Przenośnego Zbiornika Na Olej Napędowy [...] wskazuje, iż urządzenie powinno być ustawione na płaskiej (wypoziomowanej), równej i stabilnej nawierzchni z materiału niepalnego a podstawa musi być co najmniej 30 cm szersza i dłuższa od samego urządzenia. Wobec tych danych odwoływanie się przez organ do orzecznictwa sądów administracyjnych dotyczącego kwestii trwałego związania zbiornika(budowli) z gruntem ze względów bezpieczeństwa przy uwzględnieniu m. innymi jego wielkości wydaje się być niezasadne. Podsumowując Sąd stwierdza, że dokonana przez organ interpretacja przepisów Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 nie jest prawidłowa a tym samym zaskarżone rozstrzygnięcie nie odpowiada prawu. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien uwzględnić powyższe wskazania Sądu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 146 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.