VII SA/Wa 1515/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na uchwałę Krajowego Zjazdu Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : wyboru członków Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej postanawia : I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200,00 złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. W dniu 18 sierpnia 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Z.P. na uchwałę Krajowego Zjazdu Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wyboru członków do Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej. Skarżący podniósł, iż uchwalona podczas obrad w dniach [...][...] Krajowego Zjazdu Sprawozdawczo-Wyborczego Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa uchwała podjęta została niezgodnie z prawem, ze względu na fakt naruszenia podstawowych zasad głosowania. Skarżący wskazał, że głosowanie tajne metodą elektroniczną odbyło się za pomocą wadliwie działającego sprzętu informatycznego dlatego ogłoszony wynik nie jest odzwierciedleniem rzeczywiście oddanych głosów i woli delegatów. Dodał, że pod głosowanie poddano także wniosek formalny o powtórzenie czynności głosowania, które już odbyło się bez użycia elektronicznego systemu zliczania głosów. Delegaci większością kilku głosów przyjęli, że nie będą ponownie głosować nad uchwałami. W wyniku przeprowadzonego głosowania Zjazd zadecydował, że wyniki głosowań są obowiązujące, a tym samym podjęte uchwały uznał za ważne. Skarżący podniósł, że skoro ustalono, że system nie rejestruje oddawanych przez delegatów głosów to należało uznać, że uchwały nie zostały podjęte wymagana większością głosów. Tym samym zaskarżona uchwała nie odzwierciedla rzeczywistej woli większości delegatów i jest nieważna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Przepis art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., stanowi, że przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Zakres tych spraw precyzuje przepis art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. ustawy, który wymienia akty prawne poddane kontroli w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. Są to decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego, akty jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz inne sprawy, które na mocy przepisów ustaw szczególnych przewidują sadową kontrolę. W związku z powyższym w sprawach innych nie należących do zakresu działalności administracji publicznej możliwa jest kontrola sądowoadministracyjna, ale tylko w przypadku, gdy w ustawie szczególnej jest wprost wskazane, że sprawy określonego rodzaju podlegają kognicji sądów administracyjnych, co wynika z art. 3 § 3 p.p.s.a. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. Nr 5 poz. 42 ze zm.). W ustawie tej zostały wskazane rodzaje spraw, które mogą się zakończyć wniesieniem skargi do sądu administracyjnego np. art. 19 ust. 5 – dotyczy wpisu na listę członków lub skreślenia z listy, art. 24 ust. 2 dotyczy decyzji o nadaniu uprawnień budowlanych. Ustawa określa zatem zakres zadań samorządów zawodowych, czyniąc to jednak w sposób ramowy, o czym świadczy wskazanie w art. 8 iż "w szczególności" do zadań samorządów zawodowych należą sprawy określone w tym artykule. Ustawa także określa strukturę samorządów zawodowych i zadania ich organów, przewiduje możliwość ustalania przez właściwe organy samorządów zawodowych regulaminów normujących sprawy wewnętrzne tych samorządów. Poza wykonywaniem zadań, które powinny być traktowane wyłącznie jako własne /korporacyjne/, dotyczące wewnętrznych spraw korporacji, samorządy zawodowe mocą odpowiednich postanowień ustawowych uzyskały uprawnienia do wykonywania zadań z zakresu administracji publicznej, pełniąc w tym zakresie funkcję organów administracji publicznej. Są to takie zadania jak prowadzenie postępowań administracyjnych i orzekanie o nadawaniu uprawnień budowlanych czy też orzekanie o odpowiedzialności zawodowej w budownictwie. Akty prawne wydawane w tym zakresie przez organy samorządu zawodowego stanowią decyzje administracyjne /akty administracyjne/ i podlegają w zakresie nie uregulowanym ustawą o samorządach zawodowych, normom określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego /art. 11 ustawy o samorządach zawodowych/. Działając w tym zakresie jako organy administracji publicznej /władzy publicznej w rozumieniu art. 7 Konstytucji RP/, organy samorządów zawodowych podejmują czynności nie tyle w ramach wewnętrznych, korporacyjnych spraw, lecz niejako na zewnątrz administracji, są więc ściśle związane obowiązującym prawem publicznym - działają na podstawie i w granicach prawa (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2006 r. sygn. akt II OSK 776/06). Z powyższej ustawy nie wynika jednak, aby było dopuszczalne wniesienie skargi w przedmiocie nieprawidłowości w wyborze członków do Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej. Ponadto art. 11 ustawy określa, iż Kodeks postępowania administracyjnego ma zastosowanie tylko w sprawach indywidualnych uregulowanych w ustawie. Skarga rozpatrywana w niniejszej sprawie dotyczy ważności uchwały dotyczącej wyboru członków do Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej, która podjęta została w okolicznościach stwierdzonej nieprawidłowości działania systemu zliczania głosów, a następnie została zatwierdzona w wyniku ponownego głosowania. Wskazać należy, iż sposób głosowania oraz zasady wyborów do organów, jak również kwestie dotyczące prawidłowości przebiegu obrad i podjętych uchwał dotyczących wyboru członków nie mieszą się w katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne. Zaskarżona uchwała nie dotyczy bowiem uprawnień lub obowiązków konkretnego podmiotu, dotyczy ściśle organizacyjnych (korporacyjnych) spraw mających charakter działań własnych (wewnętrznych) samorządu zawodowego, nie dotykających problematyki z dziedziny administracji publicznej. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega tylko taka uchwała, która dotyczy działalności samorządu zawodowego należącej do dziedziny administracji publicznej. Ponadto, uchwała taka musi także dotyczyć interesu prawnego członka zmierzającego skorzystać z prawa określonego w art. 40 ust. 2 ustawy o samorządach zawodowych. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia z dnia 22 września 2006 r. sygn. akt II OSK 776/06 wynika to, z umiejscowienia tego przepisu w rozdziale 4 - Członkostwo w okręgowych izbach, co determinuje przyjęcie, ze uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyłącznie członek samorządu zawodowego mający w tym interes prawny. Ponadto, w doktrynie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że uprawnienie do wniesienia skargi na podstawie przepisu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. jest możliwe, jeżeli akt lub czynność mają charakter zewnętrzny tj. są skierowane do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu uchwałę. W niniejszym przypadku tak nie jest - zaskarżona uchwała dotyczy wyboru członków do Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej, a zatem ewentualne nieprawidłowości jakie powstały podczas jej uchwalania mieszczącą się w wewnętrznej strukturze organizacyjnej samorządu zawodowego. Z tego względu wniesienie skargi w tym przypadku jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z przyczyn innych niż wymienione w niniejszym paragrafie. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w/w ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.