II OSK 3011/12

Dnia 8 stycznia 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi P.P. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2012 roku sygn. akt II OSK 1568/11 oddalającym skargę kasacyjną P.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 marca 2011 roku sygn. akt IV SA/Po 89/11 w sprawie ze skargi P.P. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2010 roku nr [...] w przedmiocie nakazania dokończenia rozpoczętych robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. 2 1 Wyrokiem z dnia 5 października 2012 r. sygn. akt II OSK 1568/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 marca 2011 r. sygn. akt IV SA/Po 89/11, w sprawie ze skargi P.P. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie nakazania dokończenia rozpoczętych robót budowlanych Pismem z dnia 12 grudnia 2012 r. P.P. wniósł skargę o wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2012 r. sygn. akt II OSK 1568/11. Jako podstawę wznowienia powołano przepis art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., Nr 270 – dalej jako "p. p.s. a.") poprzez naruszenie art. 60, art. 133 § 1, art. 141 § 4, art. 142 § 1, art. 145 § 1 pkt. lit. c, art. 161 § 1 pkt 3, art. 174 pkt 1 - 2, art. 183 § 1, art. 184, art. 191, art. 193, art. 269 § 1, art. 270 p.p.s.a. w związku z art. 6 ust. 1, art. 13 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 1 Protokołu Dodatkowego do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej, art. 41 Karty Praw Podstawowych, a także art. 2, art. 7, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 78 Konstytucji RP. Na podstawie art. 282 § 2 p.p.s.a., skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku. Wniósł także o zasądzenie na jego rzecz koszów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 280 § 1 p.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Badanie pod kątem dopuszczalności wznowienia, o którym mowa w cytowanym wyżej przepisie, nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem bowiem tego badania jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Podstawą tej oceny są w zasadzie twierdzenia zawarte w skardze. Uznać zatem należy, że na wstępnym etapie, sąd administracyjny odrzuca skargę o wznowienie postępowania, która w ogóle nie opiera się na jednej z podstaw wznowienia, które są unormowane w dziale VII p.p.s.a., względnie, gdy powołana podstawa treściowo odpowiada powyższym przepisom, ale już tylko na podstawie oceny akt sprawy sąd władny jest ocenić, że powołane przez stronę przesłanki nie stanowią rzeczywistej podstawy wznowienia. Zgodnie z treścią przepisu art. 271 pkt 2 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Natomiast nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Aby doszło do wznowienia postępowania na podstawie art. 271 pkt 2 p.p.s.a., muszą zostać spełnione łącznie trzy przesłanki: w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, strona została pozbawiona możności działania bez własnej winy oraz bezpośrednią i wyłączną przyczyną pozbawienia strony możności działania było naruszenie przepisów prawa. Jak wynika z treści skargi o wznowienie postępowania, strona skarżąca podniosła dwie zasadnicze okoliczności. Po pierwsze, skarżący wskazał, że w dniu 4 października 2012 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej. Oświadczenie do wpłynęło do Sądu w dniu 8 października 2012 r., a więc już po wydaniu zaskarżonego wyroku. Po drugie zaś, skarżący w obszernym uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania polemizuje z wydanym rozstrzygnięciem, zarówno w zakresie w jakim Naczelny Sąd Administracyjny odniosł się do naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania, jak i przepisów prawa materialnego. Żadna z podnoszonych przez stronę skarżącą okoliczności nie stanowiła podstawy wznowienia w rozumieniu art. 271 pkt 2 p.p.s.a., a więc skarga o wznowienie podlegała odrzuceniu. Nie ulega wątpliwości, że oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego już po wydaniu wyroku z dnia 5 października 2012 r., a więc Sąd nie mógł uwzględnić tego pisma podejmując rozstrzygnięcie. Nie sposób stwierdzić, że Naczelny Sąd Administracyjny naruszył jakiekolwiek przepisy postępowania sądowoadministracyjnego, jeżeli w toku postępowania nie uwzględnił pisma, które do tego Sądu wpłynęło już po wydaniu wyroku. Wbrew twierdzeniom skargi o wznowienie postępowania procedura sądowoadministracyjna nie zna pojęcia "istnienia pisma w obrocie prawnym", bowiem w każdym przypadku, dla nadania pismu biegu konieczny jest jego wpływ do Sądu. Nadanie pisma w placówce pocztowej może mieć znaczenie jedynie dla zachowania terminu do dokonania określonych czynności, dla których ustawodawca przewidział termin o charakterze procesowym. Oczywistym jest, że cofnięcie skargi możliwe jest jedynie do wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, a po tym zdarzeniu strona traci uprawnienie do złożenie stosowanego oświadczenia. Powyższe potwierdza chociażby treść art. 144 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd jest związany wydanym wyrokiem od chwili jego ogłoszenia, a jeżeli wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym - od podpisania sentencji wyroku. Jako przesłanki wznowienia postępowania wynikającej z art. 271 pkt 2 p.p.s.a. nie można potraktować również pozostałych argumentów podniesionych w skardze o wznowienie postępowania. Stanowią one bowiem polemikę z wyrokiem z dnia 5 października 2012 r. Oczywistym jest, że oddalając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnie zakończył postępowanie nie uwzględniając jednocześnie argumentów skargi kasacyjnej, ale samo subiektywne przekonanie strony skarżącej o błędności wydanego w sprawie rozstrzygnięcia nie może być rozpatrywane w kategoriach pozbawienia strony możliwości działania w sprawie. Z powyższych względów i na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 2 3