II SA/Ke 171/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Renata Detka, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 31 marca 2011r. sprawy ze skargi W. Ś. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. Decyzją z dnia [...] znak [...] Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania W. S. od wydanej z upoważnienia Starosty K. decyzji z dnia [...], orzekającej o utracie z dniem 6 lipca 2010r. statusu osoby bezrobotnej i utracie z tym samym dniem prawa do zasiłku, na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 98 z 2008r. poz. 1071 ze zm.) oraz art. 138 § 1 kpa zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał, że organ I instancji swoją decyzję uzasadnił tym, że zainteresowany podlega na podstawie odrębnych przepisów obowiązkowi ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego, zgodnie zaś z przepisami ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku w takim przypadku następuje utrata statusu osoby bezrobotnej. W odwołaniu od tej decyzji W. S. podniósł, że będąc osobą bezrobotną z prawem do zasiłku korzystał z bezpłatnego szkolenia realizowanego w ramach projektu "TERAZ MY", skierowanego do osób bezrobotnych po 50-tym roku życia, współfinansowanego przez Unię Europejska w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. Przed rozpoczęciem szkolenia dostarczył do ośrodka szkoleniowego zaświadczenie z powiatowego Urzędu Pracy o posiadaniu statusu osoby bezrobotnej i wysokości pobieranego zasiłku, gdyż taki był warunek wzięcia udziału w szkoleniu. Następnie dostarczył do PUP zaświadczenia z ośrodka szkoleniowego o wysokości stypendium szkoleniowego, gdzie został poinformowany, że wysokość stypendium szkoleniowego nie spowoduje utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Zarzucił, że nie został poinformowany o zbiegu dwóch tytułów do ubezpieczenia społecznego tj. z tytułu pobieranego zasiłku dla bezrobotnych i z tytułu stypendium szkoleniowego. Rozpoznając odwołanie Wojewoda wskazał, że stosownie do art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3 pozbawia statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2. Jednym zaś z tych warunków jest niepodleganie na podstawie odrębnych przepisów obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników. Z pisma z dnia 22 listopada 2010r. sporządzonego przez P. S.C. Biuro Projektu "TERAZ MY" wynika, że do dnia 22 listopada 2010r. objęto wsparciem 26 osób bezrobotnych zarejestrowanych w PUP, z których 24 wyraziło chęć pobierania stypendium szkoleniowego. Z tego powodu zostali lub zostaną zgłoszeni do ubezpieczenia społecznego. Do pisma dołączono wykaz uczestników Projektu "TERAZ MY", z którego wynika, że W. S. w okresie od 6 lipca 2010r, do 27 sierpnia 2010r. pobierał stypendium w związku z czym został zgłoszony do ZUS. Dlatego też w ocenie Wojewody brak jest podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji. Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 1 pkt 9a ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych ( tekst jedn. Dz. U. Nr 205 z 2009r. poz. 1585 ) obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnym i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i art. 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej są osobami pobierającymi stypendium w okresie odbywania szkolenia, stażu lub przygotowania zawodowego dorosłych, na które zostały skierowane przez inne niż powiatowy urząd pracy podmioty kierujące na szkolenie staż lub przygotowanie zawodowe dorosłych, zwanymi dalej "osobami pobierającymi stypendium". Z akt sprawy wynika, że W. S. podlegał na podstawie tego przepisu obowiązkowi ubezpieczenia społecznego z tytułu pobierania stypendium szkoleniowego. Z tym dniem przestał być zatem osobą bezrobotną w rozumieniu ustawy, a tym samym przestało mu przysługiwać oprawo do pobierania zasiłku dla bezrobotnych. W skardze na tę decyzję W. S. zarzucił, że jako bezrobotny z prawem do zasiłki korzystał z bezpłatnego szkolenia realizowanego w ramach projektu "TERAZ MY" finansowanego przez Unię Europejską i nie został poinformowany, że pobierając stypendium szkoleniowe utraci status osoby bezrobotnej. Dopiero po zakończeniu szkolenia został o tym poinformowany decyzją Starosty. Wskazał, że znany jest mu inny przypadek, kiedy to osoba w identycznej jak on sytuacji otrzymała pozytywną decyzję Wojewody . W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i wskazując, że we wszystkich sprawach stosowane jest jednakowe orzecznictwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej określanej jako p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając to na uwadze Sąd z urzędu stwierdza, że zaskarżona decyzja, jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji, zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, a mianowicie art. 2 ust. 1 pkt 2 f ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( tekst jedn. Dz. U. Nr 69 z 2008r. ze zm. w brzmieniu obowiązującym do 31 stycznia 2011r.) - dalej określanej w skrócie ustawą o promocji... - w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 9a w zw. z art. 9 ust. 6 a ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych ( tekst jedn. Dz. U. Nr 205 z 2009r. poz. 1585). Stan faktyczny w spawie był niesporny. Mianowicie skarżący był zarejestrowany jako bezrobotny i z tego tytułu pobierał zasiłek dla bezrobotnych. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zaświadczenia w dniu 8 czerwca 2010r. podjął on uczestnictwo w szkoleniu w ramach Projektu "TERAZ MY", współfinansowanego przez UE w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego i z tego tytułu w miesiącu lipcu otrzymał stypendium w wysokości 256 zł brutto, a w miesiącu sierpniu 640 zł brutto. Tak więc prawidłowo organ ustalił, że W. S. był w okresie od 6 lipca 2010r. do 27 sierpnia 2010r. osobą, o jakiej mowa w art. 6 ust. 1 pkt 9a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, czyli osobą pobierającą stypendium w okresie odbywania szkolenia, na które została skierowana przez inny niż powiatowy urząd pracy podmiot kierujący na szkolenie zwaną "osobą pobierającą stypendium". Zgodnie z art. 6 ust. 1 między innymi takie osoby podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym ale z zastrzeżeniem art. 8 i 9. Tymczasem zgodnie z art. 9 ust. 6a tej samej ustawy osoby, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 9, 9a, 9b, 11 i 12, obowiązkowo podlegają ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, jeżeli nie mają innych tytułów rodzących obowiązek ubezpieczeń społecznych. Tymczasem w niniejszej sprawie W. S. w miesiącach lipcu i sierpniu 2010r. jako bezrobotny był objęty obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, a więc miał inny tytuł rodzący obowiązek ubezpieczeń społecznych. Dlatego też stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 9a w zw. z art. 9 ust. 6a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych nie podlegał obowiązkowi ubezpieczenia emerytalnego i rentowym z tytułu pobierania stypendium. Organy orzekając o utracie przez W. S. statusu osoby bezrobotnej nie uwzględniły zastrzeżenia z art. 6 ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 6a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, przez co bezzasadnie uznały, że skarżący nie spełniał przesłanki o jakiej mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit.f ustawy o promocji ...w jej brzmieniu obowiązującym zarówno w okresie pobierania przez skarżącego stypendium jak i w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z tym przepisem, to jest art. 2 ust. 1 pkt 2 lit.f bezrobotnym jest osoba, która między innymi nie posiada wpisu do ewidencji działalności gospodarczej albo nie podlega, na podstawie odrębnych przepisów, obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników ( po nowelizacji ustawy z dniem 1 lutego 2011r. podobne uregulowanie znalazło się w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. l). Skoro, o czym była mowa wyżej, skarżący nie podlegał w miesiącu lipcu i sierpniu 2010r. obowiązkowi ubezpieczenia z tego tytułu, że otrzymywał stypendium, gdyż miało do niego zastosowanie zastrzeżenie wynikające z art. 9 ust. 6a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, brak było podstaw do uznania, że na skutek pobierania tego stypendium utracił status bezrobotnego. Na poparcie stanowiska, iż osoba pobierająca stypendium o jakim mowa w art. 6 ust. 1 pkt 9a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych nie musi tracić statusu osoby bezrobotnej należy wskazać, że identyczna regulacja prawna dotyczy osób pobierających stypendium w okresie odbywania szkolenia, na które zostały skierowane przez powiatowy urząd pracy, a więc osób wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 9 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Osoby te również podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z zastrzeżeniem art. 9 tej samej ustawy, który w ust. 6a zawiera cytowaną wyżej regulację. Z powyższego wynika, że przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w sposób identyczny, jeśli chodzi o podleganie obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym, traktują osoby pobierające stypendium w związku ze skierowaniem ich na szkolenie przez powiatowy urząd pracy jak i osoby pobierające stypendium w związku z odbywaniem szkolenia, na które zostały skierowane przez inne podmioty. To zaś, że bezrobotny skierowany na szkolenie przez starostę (powiatowy urząd pracy) nie traci statusu osoby bezrobotnej, nawet gdy pobiera stypendium, nie jest przez organ kwestionowane (co potwierdza złożone przez pełnomocnika Wojewody na rozprawie przed sądem oświadczenie) i wynika chociażby z regulacji zawartych w przepisach art. 41, art. 33 ust.4 pkt 7 a contrario ustawy o promocji... Mając powyższe na uwadze zarówno zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji podlegały uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "a" w zw. z art. 135 p.p.s.a. Zgodnie z art. 152 p.p.s.a. sąd określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.