IV SA/Wr 189/11

Wrocław 1 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. na postanowienie Starosty K. z dnia 24 lutego 2011 r. Nr ... przedmiocie odmowy wyznaczenia rozprawy administracyjnej postanawia: umorzyć postępowanie sądowo - administracyjne. H. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wyżej oznaczone postanowienie Starosty K. w przedmiocie odmowy wyznaczenia rozprawy administracyjnej. Pismem z dnia 28 marca 2011 r. skarżący cofnął skargę z tym uzasadnieniem, że złoży ją do innego organu władzy publicznej, albowiem sprawa nią objęta nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art. 60 zdanie 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)(zwana dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi uzależniona jest od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi, o czym stanowi dalej zdanie 3 art. 60 wskazanej wyżej ustawy. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oświadczenie H. B. w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle materiału aktowego badanej sprawy nie nasuwa – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z powyższym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.