II SO/Sz 3/11

PostanowienieWSA w Szczecinie2011-04-05

Skład orzekający: Barbara Gebel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy opóźnienie w przekazaniu skargi do sądu administracyjnego przez organ, nawet jeśli skarga została ostatecznie przekazana wraz z aktami i odpowiedzią, uzasadnia wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 PPSA?
Ratio decidendi
Opóźnienie w przekazaniu skargi do sądu administracyjnego wraz z aktami sprawy i odpowiedzią, nawet jeśli organ ostatecznie wypełnił swój obowiązek, stanowi podstawę do wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 PPSA. Przepis ten obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania, ale także zwłokę organu w tej czynności, a wymierzenie grzywny ma na celu nie tylko dyscyplinowanie organu, ale także stanowi sankcję za naruszenie prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
Stan faktyczny
P.D. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Rektorowi Uniwersytetu za nieprzekazanie w terminie jego skargi na decyzję Rektora dotyczącą odmowy przyznania stypendium. Skarga została nadana w urzędzie pocztowym, jednak nie wpłynęła do sądu w ustawowym terminie. Organ tłumaczył opóźnienie naborem na studia, absencjami pracowniczymi i okresem świątecznym, wskazując, że skarga została ostatecznie przekazana sądowi po złożeniu wniosku o grzywnę. Sąd uznał wniosek za zasadny.
Rozstrzygnięcie
Wymierzono Rektorowi Uniwersytetu grzywnę w określonej kwocie za nieprzekazanie w terminie skargi do Sądu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. D. w przedmiocie wymierzenia grzywny Rektorowi Uniwersytetu [...] w [...] p o s t a n a w i a: wymierzyć Rektorowi Uniwersytetu [...] w [...] grzywnę w kwocie [...] złotych za nieprzekazanie w terminie Sądowi skargi na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] r., nr [...] Wnioskiem z dnia [...] uzupełnionym pismem z dnia [...] P.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] wniosek o wymierzenie grzywny Rektorowi [...] Uniwersytetu [...] w [...] za nieprzekazanie sądowi w terminie jego skargi na decyzję Rektora [...] Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego, mieszkaniowego oraz na wyżywienie. W uzasadnieniu wniosku podał, że w dniu [...] nadał w Urzędzie Pocztowym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] za pośrednictwem Rektora [...] Uniwersytetu [...]. W dniu [...] ustalił w Wydziale Informacji Sądowej, że skarga do Sądu nie wpłynęła. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowa skarga wpłynęła do siedziby organu w dniu [...], wobec czego ustawowy termin do jej przekazania do Sądu upływał z dniem [...]. W piśmie z dnia [...], stanowiącym odpowiedź na wniosek P.D., pełnomocnik organu wniósł o nieuwzględnianie wniosku skarżącego i nienakładanie grzywny. Jako okoliczność usprawiedliwiającą opóźnienie w przekazaniu skargi wraz z aktami wskazał, trwający w okresie od [...], nabór na studia stacjonarne i niestacjonarne I i II stopnia, który w dużym stopniu obciążył Dział ds. Studenckich, odpowiedzialny m.in. za przekazanie skargi. Dodatkowo do opóźnienia w przekazaniu dokumentów przyczyniły się absencje pracownicze spowodowane panującą wśród pracowników grypą, oraz okres świąteczny. Końcowo pełnomocnik zaznaczył, że ostatecznie jednak organ wypełnił swój obowiązek i przekazał Sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, które zostały złożone w biurze podawczym Sądu w dniu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi i akt sprawy w terminie jest zasadny. Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, za pośrednictwem którego wniesiono skargę, ma obowiązek w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego, na podstawie art. 55 § 1 ww. ustawy, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Z przepisu art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wynika, że kwestia wymierzenia grzywny organowi na warunkach objętych jego dyspozycją została pozostawiona do uznania sądu. Stwierdzenie "sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" wskazuje, że przy rozstrzyganiu wniosku skarżącego w tym przedmiocie Sąd bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy. W szczególności do okoliczności tych należy okres, jaki upłynął od wniesienia skargi i przyczyny niewypełnienia obowiązku w terminie, a także okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Podkreślić przy tym należy, że dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ww. ustawy, lecz z uchybieniem tego terminu przez organ nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie grzywny. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., nr II GPS 3/09 podkreślono, że skoro z art. 54 § 2 P.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będących przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy. W istocie zatem przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 ustawy obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, ale także zwłokę organu w dokonaniu tej czynności. Oznacza to, że nie przestanie on istnieć w przypadku przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy z uchybieniem 30 dniowego terminu. Art. 55 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oprócz funkcji dyscyplinującej realizuje także funkcję represyjną i prewencyjną, a wymierzenie organowi grzywny nie ma na celu jedynie dyscyplinowania organu, ale stanowi również sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Tym samym wniosek skarżącego należy rozpatrzyć merytorycznie, niezależnie od momentu wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku. W rozpoznawanej sprawie skarga P.D. wpłynęła do organu w dniu [...]. Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ winien był ją przekazać do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi najpóźniej do dnia [...]. Organ natomiast złożył skargę w Sadzie wraz z odpowiedzią w dniu [...], tj. [...] dni po terminie, po złożeniu przez skarżącego wniosku o wymierzenie grzywny. W ocenie Sądu podane przez pełnomocnika organu przyczyny opóźnienia , tj. nabór na studia, choroba pracowników, okres świąteczny nie usprawiedliwiają opóźnienia i nie uzasadniają oddalenia wniosku o wymierzenie grzywny. Oczywistym jest, iż wskazane sytuacje dezorganizują pracę, jednakże okoliczności te nie mogą stanowić usprawiedliwienia dla organu, którego obowiązkiem jest takie zorganizowanie całej pracy jednostki, które umożliwi wykonywanie zadań również w trakcie trwania naboru na studia, choroby pracowników, czy przerwy świątecznej. Wszelkie zaniedbania w tym zakresie obciążają organ. W tej sytuacji Sąd uznał zasadność wniosku i na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 156 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymierzył organowi grzywnę w wysokości [...] zł. Ustalając wysokość grzywny Sąd wziął jednak pod uwagę podane przez organ przyczyny niewypełnienia obowiązków, termin jaki upłynął od wniesienia wniosku, a także okoliczność, że organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek ten wypełnił i wyjaśnił powody uprzedniego niedotrzymania terminu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło