II SA/Kr 43/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak (spr.) WSA Mirosław Bator Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi "D" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" spółki komandytowej w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 16 listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej "D" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" spółki komandytowej w K. kwotę 457,00 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Prezydent Miasta K. decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 149 § 3 i art. 150 § 1 w związku z art. 148 § 2 oraz art. 104 kpa, po rozpatrzeniu wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w K. reprezentowanej przez pełnomocnika adwokata R.T. , odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wydaniem decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2008r. o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Budowa budynku usługowo - biurowego z wielopoziomowymi garażami podziemnymi, naziemnymi miejscami postojowymi, obsługą komunikacyjną oraz zagospodarowaniem terenu na działce nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18 obr. [...] w rejonie ul. [...] i ul. [...] w K". W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja objęta wnioskiem o wznowienie postępowania stała się ostateczna z dniem 7 stycznia 2009r. Natomiast w dniu 21 lipca 2010r. wpłynął wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w K. reprezentowanej przez pełnomocnika adwokata R.T. o wznowienie tego postępowania. Jako podstawa wznowienia postępowania wskazany został art. 145 § 1 pkt 4 kpa, tj. brak udziału strony w postępowaniu bez własnej winy. Ponadto podniesiony został zarzut, iż wbrew obowiązkowi wynikającemu z treści § 18 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie zostały określone wymogi dotyczące ilości miejsc parkingowych, w tym ilości miejsc postojowych przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych. Zarzucono również naruszenie § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, poprzez ustalenie dopuszczalnej wysokości wznoszonego budynku na poziomie 46 metrów. Prezydent M. K. przedstawił przepisy regulujące kwestię wznowienia postępowania administracyjnego i wskazał, że wg twierdzenia wnioskodawcy, wiedzę o przedmiotowej decyzji WZ Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" powzięła w dniu 21 czerwca 2010r. tj. dopiero z dniem zbadania przez jej pełnomocnika akt sprawy w Wydziale Architektury i Urbanistyki UMK. Jednak już 20 maja 2010r. drogą elektroniczną do organu wpłynął wniosek aplikanta adwokackiego działającego z upoważnienia adwokata R.T. - pełnomocnika wnioskodawcy - o udostępnienie w trybie dostępu do informacji publicznej akt sprawy dotyczących wydania decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2008r. Dlatego organ uznał, że już 20 maja 2010r. pełnomocnik wnioskodawcy wiedział o wydaniu przedmiotowej decyzji WZ, na co wskazywało precyzyjne podanie we wniosku o udostępnienie informacji publicznej numeru tej decyzji oraz daty jej wydania. Ponadto pełnomocnik posiadał wiedzę na temat zamierzenia inwestycyjnego, dla którego w/w decyzja została wydana. W związku z tym Prezydent uznał, że wniosek o wznowienie postępowania z dnia 19 lipca 2010r., złożony został z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 2 kpa. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła SM "[...]" w K. , działająca przez pełnomocnika - adwokata R.T. , który zarzucił naruszenie przepisów art. 7 i 77 kpa oraz art. 148 § 2 kpa. W odwołaniu podniesiono, że 20 maja 2010r. pełnomocnik wnioskodawczyni znał datę wydania i oznaczenie decyzji, której dotyczył wniosek, jednakże nie była mu znana treść zawartego w decyzji rozstrzygnięcia. Świadczy o tym brak precyzyjnego określenia zamierzenia inwestycyjnego, czy też brak określenia działek, których warunki zabudowy dotyczyły. Pełnomocnik wskazał, że wnioskodawczyni, określając inwestycję objętą wnioskiem, posługiwała się wyłącznie oznaczeniem znanym jej z poprzednio prowadzonego postępowania administracyjnego w przedmiocie pozwolenia na budowę zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia [...] grudnia 2007r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę inwestycji zlokalizowanej przy ul.[...] w K. Decyzja ta została ostatecznie wyeliminowana z obrotu prawnego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2009r., zaś nowy wniosek inwestora o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy, jak się później dowiedziała wnioskodawczyni, dotyczył częściowo innych działek oraz przewidywał inne rozwiązania w zakresie dróg komunikacji dla wznoszonego budynku. Pełnomocnik wnioskodawczyni podkreślił, że, wnosząc o udostępnienie akt postępowania zakończonego wydaniem decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, znał jedynie datę wydania oraz oznaczenie decyzji, natomiast nie znał wniosku inwestora, ani treści i zakresu rozstrzygnięcia zawartego w decyzji ustalającej warunki zabudowy. Zatem dopiero po zaznajomieniu z aktami postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy wnioskodawczyni mogła zająć stanowisko, czy zawarte w decyzji rozstrzygnięcie jest sprzeczne z jej interesem prawnym, przepisami prawa, a więc rozstrzygnąć o potrzebie lub braku potrzeby składania wniosku o wznowienie postępowania. Dlatego zdaniem pełnomocnika odwołującej się ustalenia poczynione przez organ I instancji w zakresie daty zaznajomienia się pełnomocnika wnioskodawczyni z decyzją, a konkretnie z zawartym w niej rozstrzygnięciem są dowolne i nie były poparte żadnym materiałem dowodowym. Ponadto, zważywszy, iż zaznajomienie pełnomocnika wnioskodawczyni z aktami postępowania o ustalenie warunków zabudowy, z przyczyn niezależnych od pełnomocnika (leżących po stronie urzędu) nastąpiło po upływie miesiąca od dnia złożenia wniosku o udostępnienie akt, należy stwierdzić, iż zastosowana przez organ I instancji interpretacja przepisu art. 148 § 2 kpa prowadziła do wniosku, iż termin przewidziany w tym przepisie mógłby zostać zachowany jedynie w przypadku sporządzenia podania o wznowienie postępowania jeszcze przed zaznajomieniem się wnioskodawcy z treścią rozstrzygnięcia, którego miało owo podanie dotyczyć. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] listopada 2010r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 148 § 2, art. 149 § 3, art. 150 § 1 w związku z art. 138 § 2 kpa, uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I Instancji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest tym pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji. Zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi więc tu o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tę ostatnią informację, to nie jest tu konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy, jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy. Zdaniem Kolegium organ I instancji oparł swoje rozstrzygniecie o niepełne ustalenia w kwestii terminu, ponieważ nie można na podstawie akt sprawy uznać, iż istotnie SM "[...]" w K. dowiedziała się o decyzji w dniu 20 maja 2010r. W tej dacie w trybie dostępu do informacji publicznej działający z upoważnienia adwokata R.T. aplikant adwokacki I.M. zwróciła się o udostępnienie akt sprawy dotyczących decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2008r. o ustaleniu warunków zabudowy. Niemniej z tego wydruku mailowego nie wynikało w żaden sposób, iż adwokat R.T. działa w tym względzie jako pełnomocnik Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w K. Ponadto w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone temu adwokatowi dopiero dnia 22 czerwca 2010r., zaś brak jest innego pełnomocnictwa udzielonego ewentualnie przed tą datą. W ocenie Kolegium nie można było automatycznie uznać, bez dodatkowych wyjaśnień, iż posiadana co najmniej w dniu 20 maja 2010r. wiedza adwokata R.T. o wydaniu przedmiotowej decyzji WZ była tożsama z wiedzą strony, tj. SM "[...] w K. Skargę na decyzję SKO w K. wniosła "A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" spółka komandytowa z siedzibą w K. , zarzucając jej naruszenie przepisów prawa administracyjnego procesowego i materialnego, a mianowicie: – art. 7, 77 i 80 kpa poprzez błędne uznanie, że SM "[...]" w K. nie posiadała wiedzy na temat decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 2008r. o ustaleniu warunków zabudowy co najmniej od dnia 20 maja 2010r., – art. 136 kpa poprzez brak przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego w celu ustalenia, czy SM "[...]" posiadała wiedzę na temat decyzji z dnia [...] grudnia 2008r. przed dniem 20 maja 2010r., pomimo stwierdzenia, że zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na poczynienie jednoznacznych ustaleń w tym zakresie; – art. 138 § 2 kpa poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji pomimo, że rozstrzygnięcie sprawy nie wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części, Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę SKO w K. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik SM "[...]" w K. wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania na rzecz uczestnika, uznając za trafne stanowisko SKO w K . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa. Orzekanie – w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Skarga jest zasadna i skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji. W kontrolowanym postępowaniu SM "[...] domagała się wznowienia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, twierdząc, że bez swojej winy nie brała udziału w tym postępowaniu. Art. 148 kpa stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, zaś termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Nie ulega wątpliwości, że organ administracji, do którego skierowano wniosek o wznowienie postępowania, powinien ustalić, czy wniosek został złożony w terminie określonym w art. 148 kpa. W przypadku powoływania się przez wnioskodawcę na podstawę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 4 kpa kluczowe znaczenie dla zachowania terminu jest ustalenie dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Organy orzekające w kontrolowanym postępowaniu trafnie wskazały, że dla przyjęcia, iż strona "dowiedziała się o decyzji", wystarczające jest, by posiadała ona informacje o organie, który decyzję wydał oraz sposobie rozstrzygnięcia sprawy, lecz nie jest konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia. Odnośnie inwestycji objętej przedmiotowym wnioskiem o wznowienie nie było konieczne, jak błędnie podnosił pełnomocnik SM "[...]", posiadanie przez Spółdzielnię precyzyjnych informacji o numerach działek, na których będzie realizowane zamierzenie inwestycyjne oraz zaznajomienie się ze szczegółowymi warunkami określonymi dla inwestycji w decyzji o warunkach zabudowy. Natomiast z treści wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 20 maja 2010r. (k. [...]) wynika, że adwokat R.T. posiadał informacje o dacie wydania decyzji, znał znak tej decyzji oraz wiedział, że decyzją tą ustalono warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: Budowa budynku usługowo – biurowego przy ul. [...] w K. Zdaniem Sądu przesądza to o tym, że w dniu 20 maja 2010r. w rozumieniu art. 148 § 2 kpa wiedział on o decyzji ustalającej warunki zabudowy. Istotnym jest, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej z 20 maja 2010r. nie został złożony osobiście przez stronę, czyli SM "[...]", lecz przez zawodowego pełnomocnika. Zgodnie z art. 32 kpa strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. W przypadku zaś posługiwania się w postępowaniu administracyjnym pełnomocnikiem skutki jego działania odnoszą się bezpośrednio do strony. Dlatego też należy przyjąć, iż wiedza pełnomocnika o decyzji administracyjnej jest tożsama z wiedzą strony, a dzień, w którym pełnomocnik dowiedział się o decyzji również odnosi się do reprezentowanej przez niego strony. Z treści wniosku z 20 maja 2010r. nie wynika, czy adwokat R.T. składał ten wniosek jako pełnomocnik SM "[...]", jednakże już odwołanie (k. [...].) zawiera informację, iż adwokat ten był pełnomocnikiem Spółdzielni we "wcześniejszych postępowaniach", w tym także w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę dla w/w zamierzenia inwestycyjnego. Dlatego organ odwoławczy powinien był wyjaśnić, czy adwokat R.T. jest stałym pełnomocnikiem Spółdzielni oraz czy reprezentował ją w innych postępowaniach administracyjnych dotyczących przedmiotowej inwestycji. Obowiązek taki spoczywał na Kolegium stosownie do art. 136 kpa, gdyż wskazane ustalenia bez wątpienia można było zakwalifikować jako uzupełnienie dowodów i materiałów w sprawie, a z drugiej strony nie wymagały one przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części w rozumieniu art. 138 § 2 kpa. Zbadanie akt administracyjnych w celu ustalenia sposobu reprezentacji strony oraz uzyskanie informacji, czy dany pełnomocnik regularnie reprezentuje stronę nie może być uznane za podstawę do przekazywania sprawy do ponownego rozpatrywania organowi I instancji. Dlatego Sąd uznał za słuszny zarzut skargi, że Kolegium naruszyło art. 136 i art. 138 § 2 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na wynika sprawy, ponieważ nie pozwoliło na właściwie ustalenie dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji objętej wnioskiem o wznowienie, a co za tym idzie, nie zostało wyjaśnione, czy został zachowany termin do złożenia wniosku o wznowienie określony w art. 148 § 2 kpa. Wskazane uchybienia w prowadzeniu postępowania wyjaśniającego sprawiają, że zasadnym jest też zarzut skargi naruszenia przez organ odwoławczy art. 7, 77 i 80 kpa. Ponownie rozpatrując sprawę SKO w K. zobowiązane będzie do usunięcia wskazanych wyżej nieprawidłowości i orzeczenie w przedmiocie wznowienia postępowania na podstawie całości zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności biorąc pod uwagę , że adwokat R.T. był pełnomocnikiem SM "[...] (jak podnosił w odwołaniu) i reprezentował Spółdzielnię w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę dla w/w zamierzenia inwestycyjnego, co wynika także z wniosku z dnia 6 maja 2010 r. SM "[...]" o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia [...] stycznia 2010 r. o pozwoleniu na budowę znak: [...] , wydaną na podstawie przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy (k.[...] ). We wniosku tym adwokat podniósł, m.in., że wiedzę o decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r. spółdzielnia podjęła w dniu 9 kwietnia 2010 r. . Mając na uwadze powyższe okoliczności, orzeczono jak w punkcie I sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ppsa. W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 ppsa w związku z art. 205 § 2 ppsa. Strona skarżąca była w sprawie reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, a więc wysokość przyznanych kosztów ustalono na podstawie art. 223 ust. 1 ustawy o radcach prawnych oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Ponadto kwotę 240 zł powiększono o uiszczony wpis (200 zł) oraz kwotę 17 zł tytułem zwrotu opłaty od udzielonego pełnomocnictwa.