I OZ 234/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 13/11 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami kategorii A i B postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 13/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił M. J. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone M. J. w dniu 10 stycznia 2011r. W piśmie z dnia 20 stycznia 2011 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu podnosząc, iż brak jest jego winy w uchybieniu terminowi, gdyż zarządzenie zostało doręczone w jednej kopercie wraz z odpowiedzą na skargę. Zarządzenie to było zdaniem skarżącego "podpięte" pod odpowiedź na skargę i pierwotnie skarżący go nie zauważył. Skarżący załączył dowód uiszczenia wpisu i podniósł, że uchybienie terminowi jest nieznaczne. Odmawiając przywrócenia terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podkreślił, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Skarżącemu doręczono wezwanie do uiszczenia wpisu wraz z odpowiedzią na skargę. Skarżący nie dołożył minimum staranności i po otwarciu koperty nie przejrzał dokładnie jej zawartości. W ocenie Sądu I instancji od osoby dbającej o swoje interesy, wymagać można zapoznania się z treścią korespondencji kierowanej z sądu. Uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu nastąpiło z winy skarżącego i nie ma znaczenia, iż było ono nieznaczne. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. J., domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu wnoszący zażalenie wskazał, że przedstawiony stan faktyczny, który spowodował niedopełnienie terminu zasługiwał na uwzględnienie a rygorystyczne potraktowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jest niezrozumiałe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może na wniosek strony przywrócić uchybiony termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, o ile uchybienie nastąpiło bez winy strony. W myśl art. 87 § 2 P.p.s.a. na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu wiąże się z tym, że strona skarżąca powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie była od niej niezależna. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw, które pozwoliłby zastosować art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że wskazane przez M. J. okoliczności związane z uchybieniem terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie mogą być uznane za przesłanki dla przywrócenia terminu. Strona w wezwaniu z dnia 5 stycznia 2011 r., doręczonym prawidłowo w dniu 10 stycznia 2011r. informowana była o konsekwencji niedokonania w terminie czynności. Okoliczności, iż strona nie zapoznała się szczegółowo z treścią korespondencji w wyniku nieuwagi czy też zaniedbania nie można zakwalifikować jako przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Trafnie zatem Sąd I instancji ocenił, że brak jest podstaw do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.