VIII SA/Wa 346/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-04-06

Skład orzekający: Sędzia WSA Sławomir Fularski (Przewodniczący)

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na pismo organu administracji informujące o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie rozpoznaje skargi na pismo organu informujące o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, gdyż takie pismo nie stanowi aktu podlegającego kontroli sądu administracyjnego. Skarga powinna dotyczyć pierwotnej informacji o odmowie przyznania pomocy, a wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest obligatoryjnym warunkiem wniesienia skargi, natomiast odpowiedź organu na to wezwanie ma jedynie znaczenie formalne dla oceny zachowania terminu skargi.
Stan faktyczny
Skarżący D. D. otrzymał pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z odmową przyznania pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego. Po złożeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, organ odpowiedział pismem o negatywnym wyniku rozpatrzenia tego wezwania. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo organu z negatywnym wynikiem rozpatrzenia wezwania.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. D. na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich" postanawia : odrzucić skargę Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak [...] Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej Prezes ARiMR, organ) poinformował D. D. (dalej skarżący) o odmowie przyznania pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich". W treści pisma wskazał przesłanki stanowiące podstawę negatywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia. Pismo niniejsze zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] września 2010 r. Pismem z dnia [...] września 2010 r. (data złożenia w organie) skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego informacją o odmowie przyznania pomocy finansowej z dnia [...] sierpnia 2010 r. W odpowiedzi na powyższe, pismem z [...] listopada 2011 r. (oczywista pomyłka organu – winno być [...] listopada 2010 r.) organ poinformował skarżącego o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Pismo niniejsze zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] stycznia 2011 r. Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. D. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na pismo Prezesa ARiMR z dnia [...] listopada 2010 r. o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie wniesionego środka zaskarżenia wskazując, że na pismo informujące o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Dodatkowo podniósł, iż złożony w niniejszej sprawie środek zaskarżenia wniesiony został z uchybieniem ustawowego, 60 - dniowego terminu, bowiem informacja o odmowie przyznania pomocy finansowej doręczona została stronie w dniu [...] września 2010 r., wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesione zostało w dniu [...] września 2010 r., a skarga została złożona w dniu [...] lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których przepisy p.p.s.a. stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Zakres tych spraw enumeratywnie wymienia przepis art. 3 § 2 i 3 powołanej ustawy, który określa akty prawne poddane kontroli w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. Są to decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego, akty jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz inne sprawy, które na mocy przepisów ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Zgodnie z normą art. 14 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. z 2009 r., Nr 72, poz. 619 ze zm., zwana dalej ustawą o wspieraniu rozwoju sektora rybackiego), w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy lub został wyczerpany limit środków, o którym mowa w art. 8 ust. 2 lub 3 - wnioskodawcę informuje się, w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy, podając przyczyny tej odmowy. Na pisemną informację o odmowie przyznania pomocy, o której mowa w ust. 4, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., termin do złożenia skargi jest zachowany jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zaś udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma już właściwie jedynie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi. W literaturze przyjmuje się, iż w odróżnieniu od środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa należałoby raczej zaliczyć do kategorii środków prawnych nadzwyczajnych. Wezwanie takie nie następuje bowiem w ramach określonego toku instancji administracyjnych przez organ wyższego stopnia nad tym, który podjął akt lub dokonał czynności. Jego istotą i celem jest stworzenie dodatkowych możliwości autorewizji własnego działania przez ten organ, który podjął akt lub dokonał kwestionowanej czynności (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 241). Analiza akt administracyjnych sprawy oraz wniesionej skargi wskazuje, że przedmiotem swej skargi skarżący nie czyni informacji organu z dnia [...] sierpnia 2010 r., która zgodnie z powołanymi wyżej przepisami mogła stanowić przedmiot zaskarżenia do sądu administracyjnego. Skarżący wyraźnie wskazuje, iż przedmiotem skargi jest pismo organu z dnia [...] listopada 2010 r. informujące o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem pismo to nie podlega kognicji sądu administracyjnego. W świetle powyższych rozważań należy uznać, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna. Mając na uwadze powołane okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło