VI SA/Wa 623/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-04-07

Skład orzekający: Pamela Kuraś-Dębecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej dotyczące ustalenia wyniku egzaminu na licencję syndyka podlega kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Pismo Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej nie jest aktem administracyjnym ani innym aktem władczym podlegającym kontroli sądu administracyjnego, gdyż nie kreuje praw ani obowiązków indywidualnie oznaczonego adresata. Właściwość sądu administracyjnego ogranicza się do enumeratywnie wskazanych aktów administracji publicznej, a w sprawie egzaminu na licencję syndyka jedynym aktem administracyjnym jest decyzja Przewodniczącego Komisji odmawiająca dopuszczenia do egzaminu w określonych ustawowo przypadkach oraz decyzje Ministra Sprawiedliwości dotyczące przyznania lub odmowy licencji.
Stan faktyczny
Skarżący A. K. przystąpił do egzaminu na licencję syndyka i uzyskał negatywny wynik z części pisemnej, w tym 19 punktów z zadania problemowego, co nie spełniało wymogu pozytywnego wyniku. Złożył odwołanie do Komisji Egzaminacyjnej o ponowne ocenienie zadania problemowego, które Komisja oddaliła. Skarżący następnie złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Przewodniczącego Komisji ustalające wynik egzaminu, domagając się rozpoznania odwołania przez Ministra Sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na pismo Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej do przeprowadzenia egzaminu dla osób ubiegających się o licencję syndyka z [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu dla osób ubiegających się o licencję syndyka postanawia: odrzucić skargę Pismem z 16 lutego 2011 r. skarżący – A. K., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości, skargę na pismo Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej do przeprowadzenia egzaminu dla osób ubiegających się o licencję syndyka z [...] stycznia 2011 r. Powyższa skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym. Skarżący wystąpił do Ministerstwa Sprawiedliwości z wnioskiem o dopuszczenie go do egzaminu dla osób ubiegających się o licencję syndyka (dalej jako egzamin). Dnia [...] listopada 2010 r. skarżący przystąpił do części pisemnej egzaminu, przeprowadzonego przez Komisję Egzaminacyjną do przeprowadzenia egzaminu dla osób ubiegających się o licencję syndyka, powołaną zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] (dalej jako Komisja). Dnia [...] listopada 2010 r. Przewodniczący Komisji - w trybie § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 lutego 2008 r. w sprawie egzaminu dla osób ubiegających się o licencję syndyka oraz opłaty egzaminacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 37, poz. 207), dalej jako Rozporządzenie, ogłosił wyniki z części pisemnej egzaminu. Skarżący z egzaminu tego uzyskał: 172 punkty z testu oraz 19 punktów z zadania problemowego, co oznaczało wynik negatywny. Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 8 ustawy z dnia 15 czerwca 2007 r. o licencji syndyka (Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 850 ze zm.), dalej jako l.s. za pozytywny wynik części pisemnej uznaje się uzyskanie co najmniej 160 punktów z testu i co najmniej 20 punktów za rozwiązanie zadania problemowego. Uzyskanie wyniku pozytywnego z obu części egzaminu pisemnego - testowej i zadania problemowego, jest warunkiem dopuszczenia do części ustnej egzaminu. Wobec powyższego pismem z [...] listopada 2010 r. skarżący złożył do Przewodniczącego Komisji odwołanie od wyników egzaminu i zażądał ponownego sprawdzenia i ocenienia - przez innych egzaminatorów, zadania problemowego. W uzasadnieniu wskazał, że już po raz drugi przystąpił do egzaminu, i po raz drugi jego zadanie problemowe (za pierwszym razem uzyskał 17 punktów) zostało – jego zdaniem, ocenione niesprawiedliwie. Komisja uchwałą z [...] grudnia 2010 r. – po rozpoznaniu wniosku skarżącego o dokonanie ponownej oceny zadania problemowego, na podstawie § 13 ust. 2 Rozporządzenia stwierdziła prawidłowość dokonanej oceny. W uzasadnieniu Komisja wskazała, że zadanie problemowe skarżącego zostało sprawdzone niezależnie przez dwóch członków Komisji i ostateczna ocena pracy została ustalona przez Komisję prawidłowo, w drodze głosowania, na poziomie 19 punktów. Do tego rozstrzygnięcia skarżący odniósł się w piśmie z [...] grudnia 2010 r., w którym zarzucił, że zadanie problemowe zostało sprawdzone przez tych samych członków Komisji, co za pierwszym razem, a wobec tego Komisja nie spełniła elementu procedury, gwarantującego rozpoznanie odwołania prze kompetentnych znawców problematyki. Jednocześnie skarżący oświadczył, że pismo to skierował także do Ministra Sprawiedliwości, jako organu nadzorującego prace Komisji. W odpowiedzi Przewodniczący Komisji pismem z [...] stycznia 2011 r. wyjaśnił, że ostateczna ocena zadania problemowego należy do wyłącznych kompetencji Komisji. Wskazał nadto skarżącemu, że ustawa o licencji syndyka nie przewiduje możliwości odwołania się od ustalonego przez Komisję wyniku z egzaminu do Ministra Sprawiedliwości. W skardze skarżący wniósł o uchylenie "decyzji" Przewodniczącego Komisji z [...] stycznia 2011 r. oraz uchwały Komisji z [...] grudnia 2010 r., a także o rozpoznanie przez Ministra Sprawiedliwości jego odwołania od wyników egzaminu, tj. od oceny zadania problemowego. W uzasadnieniu skargi wskazał, że to, że możliwość odwołania się od ustalonego przez Komisję wyniku egzaminu do Ministra Sprawiedliwości nie wynika wprost z ustawy o licencji syndyka, nie oznacza, że jest to niemożliwe. Podstawę takiego odwołania skarżący upatruje w art. 13 i 14 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wskazał, że niniejsza skarga jest niedopuszczalna, bowiem zarówno uchwała Komisji z [...] grudnia 2010 r., jak i pismo Przewodniczącego Komisji z [...] stycznia 2011 r. nie są ani decyzjami administracyjnymi, ani postanowieniami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002, nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jak p.p.s.a., ani też innymi aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny rozpoznając sprawę w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi – w tym przypadku pismo Przewodniczącego Komisji z [...] stycznia 2011 r., podlega jego kontroli. Sądy administracyjne w zakresie swej właściwości rzeczowej sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej wyłącznie pod względem legalności - zgodności z prawem. Kontrola ta ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracji publicznej enumeratywnie wskazane w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., właściwość rzeczowa sądów administracyjnych ogranicza się do orzekania w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd mając na uwadze powyższy przepis, określający jego właściwość rzeczową uznał, że zaskarżone w niniejszym przypadku pismo nie należy do żadnej z ww. kategorii przedmiotów. Nie jest ono przejawem władczej działalności organów administracji publicznej, kreującym uprawnienia, bądź obowiązku indywidualnie oznaczonego adresata, w konkretnej sprawie indywidualnej. Biorąc bowiem pod uwagę treść tego pisma oraz przebieg sprawy Sąd stwierdził, że nie sposób uznać jego za akt administracyjny, wydany w indywidualnej sprawie, który określałby na zewnątrz organu administracyjnego jakiekolwiek prawa, bądź obowiązki, konkretnie oznaczonego podmiotu, w indywidualnie oznaczonej sprawie administracyjnej. Istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy skarżącemu w opisywanym stanie faktycznym i prawnym przysługuje prawo wniesienia skargi od stanowiska Przewodniczącego Komisji, dotyczącego ustalenia wyników egzaminu dla osób ubiegających się o licencję syndyka. Na wstępie należy podkreślić, że ustawa o licencji syndyka, określa zasady uzyskiwania i tryb przyznawania licencji syndyka, odmowy jej przyznania, cofania i zawieszania praw wynikających z tej licencji (art. 1). Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 10 l.s. licencję syndyka może uzyskać osoba fizyczna, która złożyła z pozytywnym wynikiem egzamin przed Komisją Egzaminacyjną, powołaną przez Ministra Sprawiedliwości. Według art. 8 ust. 1 l.s., egzamin składa się z części pisemnej i ustnej, i jest przeprowadzany na wniosek osoby ubiegającej się o licencję syndyka składany do Ministra Sprawiedliwości o dopuszczenie do tego egzaminu, najpóźniej 45 dni przed terminem rozpoczęcia egzaminu (art. 6 ust. 1 l.s.), który to termin Minister Sprawiedliwości ogłasza zgodnie z art. 4 ust. 1 l.s. Ustawa o licencji syndyka - na etapie postępowania związanego z prowadzeniem egzaminu dla osób ubiegających się o licencję syndyka, jedynie w przypadku złożenia wniosku po upływie terminu wskazanego w art. 6 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 l.s. przewiduje, że Przewodniczący Komisji może wydać decyzję administracyjną – decyzję odmawiającą dopuszczenia do udziału w egzaminie, i tylko w tym przypadku od takiej decyzji przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości (art. 6 ust. 5 l.s.), a ostatecznie skarga do sądu administracyjnego. W całej ustawie o licencji syndyka, tylko ten jedyny przepis uprawnia Przewodniczącego Komisji do działania w trybie decyzji administracyjnej, w tej ściśle określonej sytuacji. Co prawda przepis ten wprost nie wskazuje, że decyzja podejmowana przez Przewodniczącego Komisji jest decyzją administracyjną, a więc działaniem władczym o charakterze wyrażającym wolę, skierowanym na zewnątrz do osoby indywidualnej, w zakresie dotyczącym jej praw lub obowiązków, ale z uwagi na stwierdzenie w zdaniu ostatnim tego przepisu, że od takiej decyzji przysługuje odwołanie do wskazanego organu administracji publicznej należy uznać, że faktycznie jest to decyzja administracyjna w rozumieniu art. 1 pkt 1 i art. 104 k.p.a. W pozostałym zakresie ustawa o licencji syndyka zastrzega działanie w trybie decyzji administracyjnej wyłącznie do kompetencji Ministra Sprawiedliwości. I tak w art. 12 l.s. stwierdza, że Minister Sprawiedliwości przyznaje licencję syndyka w drodze decyzji administracyjnej, odmawia jej przyznania lub ją cofa albo zawiesza. Minister Sprawiedliwości odmawia przyznania licencji syndyka (art. 13 l.s.) m.in. w przypadku niespełnienia przez osobę ubiegającą się o licencję wymogów wskazanych w art. 3 ust. 1 l.s., a więc także w przypadku niespełnienia warunku określonego w pkt 10 tego przepisu – złożenia egzaminu z wynikiem pozytywnym. Według przepisu art. 3 pkt 10 l.s. egzamin składany jest przed Komisją, która jedynie w sytuacji złożenia go z wynikiem pozytywnym wydaje zaświadczenie, o którym mowa w art. 8 ust. 9 l.s. Należy zatem zauważyć, iż Komisja (nie jej Przewodniczący) potwierdza uzyskanie pozytywnego wyniku z egzaminu, nie w drodze uchwały lub decyzji administracyjnej, lecz przez wystawienie zaświadczenia i tylko wówczas, gdy kandydat złożył egzamin z wynikiem pozytywnym. Oryginał tego zaświadczenia stanowi jeden z dokumentów niezbędnych do załączenia przy wniosku o przyznanie licencji syndyka, zgodnie z art. 10 l.s. Dopiero w takim postępowania – z wniosku o przyznanie licencji syndyka, można podważać prawidłowość zaświadczenia jako jednego z dowodów w sprawie. Zatem w przypadku złożenia egzaminu z wynikiem negatywnym – a z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie, ustawa o licencji syndyka nie przewiduje żadnej formy – czy to decyzji administracyjnej, czy postanowienia, czy innego władczego aktu administracji publicznej, i nie obliguje Komisji, ani tym bardziej jej Przewodniczącego do wystawienia jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego ten wynik. Przewodniczący Komisji jedynie ogłasza wyniki. Na podstawie art. 9 l.s. Minister Sprawiedliwości wydał w dniu 19 lutego 2008 r. rozporządzenie w sprawie egzaminu dla osób ubiegających się licencję syndyka oraz opłat egzaminacyjnych. Rozporządzenie to określiło sposób przeprowadzenia egzaminu dla osób ubiegających się o licencję syndyka oraz wysokość opłaty egzaminacyjnej i sposób jej wnoszenia. W § 14 ust. 1 Rozporządzenia określono sposób i termin ogłaszania przez Przewodniczącego Komisji wyników z części pisemnej egzaminu, natomiast w ust. 2 tego przepisu to, co następuje w przypadku, gdy zdający uzyskał z części pisemnej wynik negatywny. Sposób ogłaszania wyników z części pisemnej następuje przez wywieszenie w gmachu Ministerstwa Sprawiedliwości listy zdających, z uzyskaną przez nich liczbą punktów. W niniejszej sprawie właśnie takie ogłoszenia miało miejsce i nastąpiło [...] listopada 2010 r. Należy także zauważyć, że w sytuacji, gdy zdający z części pisemnej uzyskał wynik negatywny nie zostaje dopuszczony do części ustnej egzaminu i w tym przypadku, ani ustawa o licencji syndyka, ani omawiane Rozporządzenie nie przewidują żadnej formy tego niedopuszczenia. Podanie wyników egzaminu z części pisemnej, poprzez wywieszenie listy zdających, z uzyskaną przez nich liczbą punktów jest zatem czynnością faktyczną, a nie procesową, jest to akt wiedzy Przewodniczącego Komisji, a nie akt jego woli. Przewodniczący Komisji przez wywieszenie wyników oznajmia wyłącznie to, co jest mu wiadome. W żadnym razie nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej. Informacją o uzyskanych przez zdających punktach - zawartą w wywieszonym protokole, Przewodniczący Komisji nie ustala w sposób władczy istnienia uprawnień (obowiązków) w zakresie materialnoprawnym, a jedynie potwierdza ustalenia Komisji, zapadłe podczas głosowania jej członków, którzy ze zdających uzyskali ile punktów z części pisemnej egzaminu, a w konsekwencji, którzy przeszli do następnej części egzaminu – do części ustnej. Dopiero po złożeniu przez kandydata, w trybie art. 10 l.s., wniosku o przyznanie licencji syndyka, Minister Sprawiedliwości - działając na podstawie art. 12 lub art. 13 l.s. - wypowiada się w sposób władczy, przez wydanie decyzji administracyjnej o przyznaniu lub nie przyznaniu tego uprawnienia – licencji syndyka. Dopiero ten akt woli organu administracji publicznej, w rozumieniu art. 1 pkt 1 i art. 104 k.p.a., jako rozstrzygający o prawach konkretnej osoby przez ocenę jej kwalifikacji, będącej rezultatem oceny wiadomości, podlega weryfikacji na zasadach ogólnych wskazanych w Kodeksie postępowania administracyjnego. W konsekwencji zaskarżone pismo Przewodniczącego Komisji z [...] stycznia 2011 r. nie jest i być nie może przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Stanowi ono jedynie korespondencję w sprawie, i osobie niezadowolonej ze stanowiska wyrażonego w tym piśmie przysługiwać może jedynie skarga powszechna, wskazana w art. 227 k.p.a. Kwestię egzaminu dla osób ubiegających się o licencję syndyka zdaniem Sądu należy postrzegać na dwóch, niezależnych płaszczyznach. Z jednej strony to zabiegi organizacyjno-techniczne, gdzie żaden przepis prawa nie daje prawa do władczego rozstrzygania, a z drugiej strony to możliwość wydania przez Przewodniczącego Komisji decyzji odmawiającą dopuszczenia do udziału w egzaminie, w przypadku złożenia wniosku po upływie terminu wskazanego w art. 6 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 l.s., i tylko w takiej sytuacji przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości (art. 6 ust. 5 l.s.). Należy także podnieść, że właściwość sądów administracyjnych nie jest określona klauzulą generalną - tak jak właściwość sądów powszechnych. Jak wskazano na wstępie sądy administracyjne sprawują kontrolę działania administracji publicznej jedynie w zakresie legalności – tj. zgodności z powszechnie obowiązującym prawem i to odnośnie ściśle określonych przedmiotów, które zostały enumeratywnie wskazane w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 grudnia 2001 r. sygn. akt OPS 3/01 nr LEX 50428). W związku z powyższym, zaskarżone pismo, jako nieobjęte zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego - określonej w ww. przepisach, oraz skarga na nie nie podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, co w konsekwencji skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło