II FZ 370/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. sp. z o.o. z siedzibą w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 7 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Go 93/11 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia 14 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od gier za miesiące od stycznia 2010 r. do lipca 2010 r. postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Go 93/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił M. Sp. z o.o. z siedzibą w K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. W opinii Sądu pierwszej instancji, spółka nie wykazała w sposób dostateczny przesłanek, o których mowa w art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.), umożliwiających przyznanie prawa pomocy. W zażaleniu z dnia 20 czerwca 2011 r. spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych; zarzucając naruszenie prawa procesowego, to jest: art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest niezasadne, bowiem zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym może nastąpić, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wbrew twierdzeniu skarżącej spółki nie doszło do naruszenia art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w zaskarżonym postanowieniu, Sąd pierwszej instancji dokonał rzetelnej analizy wniosku o przyznanie prawa pomocy i zawartego w nim oświadczenia o majątku i dochodach, a także dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy (m.in. rachunku zysków i strat oraz bilansu za 2010 r., a także wyciągu z rachunku bankowego spółki z dnia 30 kwietnia 2011 r.). Ocena natomiast wynikająca z powyższych dokumentów potwierdza, że aktualna sytuacja finansowa spółki nie stanowi przeszkody w partycypowaniu w kosztach niniejszego postępowania sądowego. Potwierdza to niewątpliwie - na co słusznie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji - posiadanie przez spółkę licznego majątku trwałego (43.965.876,83 zł na koniec 2010 r.) oraz stan rachunku bankowego na dzień 30 kwietnia 2011 r., z którego wynika, iż spółka dysponuje środkami w kwocie 31.655,30 zł. Natomiast argumenty skarżącej spółki odnośnie niemożliwości wydatkowania części środków pieniężnych znajdujących się na rachunku bankowym ze względu na konieczność uiszczenia wysokiego "podatku od automatów", czyli zapłaty zobowiązań publicznoprawnych, nie może wyłączać obowiązku ponoszenia kosztów postępowania sądowego, które immanentnie są związane z ryzykiem prowadzenia działalności gospodarczej. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.