II OZ 313/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. K. i Z. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 199/11 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma H. K. i Z.K. z dnia 15 października 2011 r. zatytułowanego ,,uzupełnienie zażalenia złożonego w dniu 11 lipca 2011 r." w sprawie H. K. i Z. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania postanawia oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 199/11 pozostawił bez rozpoznania pismo H. K. i Z. K. z dnia 15 października 2011 r. zatytułowane ,,uzupełnienie zażalenia złożonego w dniu 11 lipca 2011 r." w sprawie H. K. i Z. K. na decyzję Głównego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 27 października 2011 r. wezwano skarżących H.K. i Z. K., reprezentowanych przez adw. P. S. do sprecyzowania pisma z dnia 15 października 2011 r. zatytułowanego "uzupełnienie zażalenia złożonego w dniu 11 lipca 2011 r." przez wskazanie, czy stanowi ono wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 11 lipca 2011 r. na postanowienie z dnia 3 czerwca 2011 r. oraz do wskazania przyczyny i daty ustania uchybienia terminu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (vide k. 231), powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 15 listopada 2011 r., a zatem ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych pisma przypadł na dzień 22 listopada 2011 r. Skarżący nie uzupełnili braków formalnych pisma, pomimo upływu terminu zakreślonego przez Sąd. Sąd I instancji wskazał wobec powyższego, że stosownie do regulacji art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Zgodnie z art. 49 § 2 p.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Z tych przyczyn, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., zarządził jak w sentencji. Pismem z dnia 5 stycznia 2012 r. zażalenie na powyższe postanowienie złożyli H.K. i Z. K. wskazując, że zarządzenie z dnia 12 grudnia 2011 r. zostało doręczone przez Sąd ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi, z pominięciem skarżących. Skarżący podali, że to ich pełnomocnik nie dopełnił obowiązku złożenia sprecyzowania pisma do czego był uprawniony w związku z otrzymanym pismem Sądu z dnia 27.10.2011 r., dotyczącym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 199/11. Skoro tak, to poczynionego ,,niedbalstwa" nie można przypisywać skarżącym a działanie pełnomocnika nie może ujemnie skutkować dla skarżących zamknięciem drogi sądowej. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, który będzie w sposób właściwy reprezentował interesy. Pismem z dnia 21 marca 2012 r., skierowanym m.in. do skarżących, Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała, że zmieniła pełnomocnika dla H. i Z. K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 46 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie rodzaju pisma i osnowę wniosku lub oświadczenia (warunki formalne pisma). Oznacza to, że pismo strony kierowane do sądu administracyjnego powinno zostać oznaczone zgodnie z jego przeznaczeniem oraz treścią, która z kolei winna w sposób precyzyjny odzwierciedlać wniosek czy żądanie stanowiące jego przedmiot. Stosownie do regulacji art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Skoro więc pismo strony z dnia 15 października 2011 r. było obarczone brakami, tj. niezrozumiała była treść zawartego w nim wniosku, to Sąd I instancji słusznie zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2011 r. wezwał w trybie cytowanego art. 49 § 1 p.p.s.a. do jego uzupełnienia poprzez sprecyzowanie rodzaju pisma, tj. wskazania czy jest to wniosek o przywrócenie terminu oraz do wskazania przyczyny i daty ustania uchybienia terminu, w ciągu 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jak wynika z akt sprawy w zakreślonym terminie strona nie uzupełniła braków przedmiotowego pisma. W tym stanie rzeczy zaistniała podstawa do zastosowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rygoru wynikającego z art. 49 § 2 p.p.s.a. stanowiącego, że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Wobec argumentacji zażalenia podać należy, że jeżeli ustanowiono pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym, doręczenia dokonuje się pełnomocnikowi, stosownie do art. 67 § 5 p.p.s.a. Ponadto wskazać trzeba, że skoro skarżący postanowili działać w postępowaniu za pośrednictwem pełnomocnika, to obciążają ich skutki płynące z udzielonego pełnomocnictwa. Pełnomocnik działa bowiem w imieniu i na rzecz strony, zatem jego działania i zaniechania traktowane są tak, jakby dokonywane były przez stronę osobiście. W tym stanie rzeczy podnoszona w zażaleniu bierna postawa pełnomocnika w postępowaniu nie ma znaczenia dla oceny zaskarżonego postanowienia. Ponadto podać należy, że na obecnym etapie postępowania przedmiotem badania Naczelnego Sądu Administracyjnego jest zgodność z prawem jedynie zaskarżonego zarządzenia WSA w Warszawie z dnia 12 grudnia 2011 r. Jedynie ubocznie wskazać trzeba, że wyznaczenie innego pełnomocnika z urzędu nie należy do kompetencji Sądu. Strona niezadowolona z działań dotychczasowego pełnomocnika może wnieść skargę na działanie pełnomocnika do Okręgowej Rady Adwokackiej lub zwrócić się o jego zmianę, która to zmiana w niniejszej sprawie nastąpiła. Wobec powyższego uznając, że zaskarżone orzeczenie jest zgodne z prawem Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.