II SA/Wa 62/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska, Andrzej Góraj, Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi P. M. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania – oddala skargę. Rektor Uniwersytetu Warszawskiego decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], działając na podstawie art. 190 ust. 2 pkt 2 i art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz.1365 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, po rozpatrzeniu odwołania z dnia 28 maja 2010 r. od decyzji Prodziekana Wydziału [...] Uniwersytetu Warszawskiego z dnia [...] maja 2010 r. w sprawie skreślenia P. M. z listy studentów jednolitych magisterskich studiów stacjonarnych, z powodu nieuzyskania zaliczenia ósmego semestru, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. P. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie powyższej decyzji, zarzucajac jej: naruszenie art. 138 § 2 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, poprzez wydanie rozstrzygnięcia o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji w sytuacji, w której waga uchybień polegających m. in. na naruszeniu: 1. art. 10 § 1 Kpa, poprzez pozbawienie odwołującego się prawa do wzięcia czynnego udziału w postępowaniu oraz pozbawienie możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów i materiałów; art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa, poprzez zaniechanie obowiązku zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego; art. 7 i art. 107 § 1 Kpa, poprzez sformułowanie rozstrzygnięcia w sposób nieprecyzyjny i pominięcie uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji; art. 7, art. 9, art. 11 i art. 107 § 3 Kpa, dotyczącego nieprawidłowego sporządzenia uzasadnienia decyzji, które nie wskazuje faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz nie wyjaśnia podstawy prawnej decyzji; art. 110 Kpa, poprzez wskazanie daty, z którą nastąpiło skreślenie odwołującego się z listy studentów przy braku podstaw do zawarcia w decyzji takiego rozstrzygnięcia – powinna skutkować uchyleniem decyzji organu I instancji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania w pierwszej instancji; 2. art. 140 w zw. z art. 107 § 1 i § 3 Kpk, poprzez zaniechanie rozpoznania zarzutu nieprawidłowego ustalenia, studentem którego semestru jest skarżący; 3. art. 15 Kpa w zw. z art. 190 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym, poprzez przyjęcie w decyzji wydanej w postępowaniu odwoławczym odmiennej materialnoprawnej podstawy rozstrzygnięcia, niż zastosowana w decyzji wydanej w pierwszej instancji. Rektor Uniwersytetu Warszawskiego, uznając żądania skargi, działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, decyzją z dnia 16 sierpnia 2010 r. uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] czerwca 2010 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prodziekana Wydziału [...] Uniwersytetu Warszawskiego z dnia [...] maja 2010 r. i umorzył postępowanie. W uzasadnieniu decyzji, Rektor wyjaśnił obecny status P. M. jako studenta, któremu prawa studenckie nie wygasły i który jest studentem V roku studiów, IX semestru. Rektor przypomniał, iż obowiazkiem P. M. jest dokonanie we wrześniu zapisu na zajęcia w roku akademickim 2010/2011. Decyzja Rektora Uniwersytetu Warszawskiego z dnia [...] sierpnia 2010 r. stała się przedmiotem skargi P. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegajace na wydaniu w trybie autokontroli decyzji, rozstrzygającej w sposób nieodpowiadający żądaniu skargi oraz naruszenie art. 105 Kpa, poprzez wydanie decyzji o umorzeniu postepowania w sytuacji, gdy postępowanie to nie stało się bezprzedmiotowe. Zarzuty te P. M. powtórzył w piśmie z dnia 28 marca 2011 r. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu Warszawskiego wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że umorzenie postępowania dotyczyło postępowania w I instancji (skreślenia z listy studentów), albowiem została również uchylona decyzja organu pierwszej instancji. Odnośnie natomiast zarzutu, iż Rektor powinien uchylić tylko własną decyzję z dnia [...] czerwca 2010 r., jest on bezzasadny. Intencją Rektora było sprostowanie wynikłej sytuacji, iż skarżący nie utracił praw studenckich, i dlatego konieczne było uchylenie decyzji obu instancji i umorzenie postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka, co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Badana pod tym kątem skarga, nie zasługuje na uwzględnienie. Analizując treść art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazać należy, iż organ dokonując, w ramach swoich uprawnień zakreślonych tym przepisem, autokontroli zaskarżonej decyzji nie jest związany granicami skargi. W konsekwencji zakres możliwości skorzystania przez organ z uprawnień przewidzainych w art. 54 § 3 nie zależy od tego, jakie zarzuty zostały sformuowane w skardze i czy zarzuty te znajdują potwierdzenie w toku przeprowadzonej autokontroli. Istotne jest do zastosowania tej instytucji stwierdzenie przez organ obiektywnego naruszenia prawa w zaskarżonej decyzji, niezależnie czy naruszenie to zostało podniesione w treści skargi. Zatem decyzja wydania na podstawie art. 54 § 3 może zawierać nastepujące rozstrzygnięcia – uchylenie zaskarżonej decyzji w całości lub w części i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy; – uchylenie decyzji obu instancji i orzeczenie co do istoty sprawy; – uchylenie decyzji obu instancji i umorzenie postępowania pierwszej instancji; – uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzzenie postępowania odwoławczego. Na poparcie powyższego wywodu – porównaj Postępowanie przed sądami administracyjnymi – Komentarz, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, LexisNexis, Warszawa 2005 s. 252, 253. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż Rektor Uniwersytetu Warszawskiego stwierdził uchybienia prawa w decyzjach obu instancji, skreślajacych skarżącego z listy studentów i wskazał, że obecnie skarżący posiada status studenta, któremu prawa studenckie nie wygasły i który jest studentem V roku studiów, IX semestru. Intencją organu było sprostowanie wynikłej sytuacji, iż skarżący nie utracił praw studenckich i dlatego konieczne było uchylenie decyzji obu instancji i umorzenie postępowania w sprawie. Natomiast skarżący, aby móc kontynuować studia w roku akademickim 2010/2011 powinien zapisać się we wrześniu 2010 r. na zajęcia. Z tych też wzgledów zarzut, iz organ nie uchylił jedynie decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. jest chybiony i sprzeczny ze stanem faktycznym sprawy. Zasadnym także było umorzenie postępowania administracyjnego w przedmiocie skreślenia P. M. z listy studentów, skoro przesłanki do skreślenia nie istniały – co wykazał organ w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] sierpnia 2010 r., powołujac się na fakt zaliczenia VIII semestru studiów. Reasumujac, Rektor Uniwersytetu Warszawskiego trafnie zastosował konstrukcję uchylenia decyzji obu instancji i umorzenia postępowania pierwszej instancji, która w tym przypadku jest właściwym rozstrzygnięciem w rozumieniu normy art. 54 § 3 ustawy. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się naruszenia prawa przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji, która mogłaby skutkować jej uchyleniem bądź stwierdzeniem nieważności, dlatego mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 132 i art. 151 przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku.